Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

herfst

herfst

28-09-2010 om 13:10

Spelen en vriendjes etc sociale etiquette als je 6 jaar bent?

Hallo allemaal,

Pf ik vind iets een beetje moeilijk.
Een jongetje uit de klas van mijn zoontje (bijna 6 jaar) wil steeds met mijn zoontje spelen maar mijn zoontje wil niet. Dat recht heeft hij. Maar wat zeg ik tegen zijn moeder?

Zijn moeder wil steeds een afspraak maken om te spelen maar mijn zoon is vrij duidelijk. Ze belt mij dan bijvoorbeeld en een aantal keren kwam het toevallig niet uit (gelukkig) maar er gaat natuurlijk een keer komen dat hij wel kan maar ik moet zeggen dat hij niet wil.

Vorig jaar was het ook al hetzelfde en had ik wel gezegd dat hij niet wilde. Maar ze blijft maar vragen.

Moet ik proberen mijn zoontje aan te moedigen toch met hem te spelen? Op zich speelt hij in de klas wel met hem geloof ik. Maar het is niet echt zijn type dnek ik - in de klas staat hij bekend als bazig of wat ik opmaak uit verhalen tenminste.

In principe zou ik graag willen dat mijn zoontje sociaal opgroeid en met iedereen speelt. Hij zit in een kleine klas trouwens. Hij hoeft geen allemansvriendje te zijn trouwens maar ook weer niet zo'n kindje met maar 1 beste vriend en de rest telt niet. MAarja wat heb ik te willen he? Is het te sturen?

En wat is wijsheid? Als hij wordt uitgenodigd, moet hij dan uit beleefdheid erop in gaan? Is hij daar nog te klein voor?

Ik vind trouwens die andere moeder wel erg aardig en daardoor extra moeilijk om nee te zeggen namens mijn zoontje.

Wat vinden jullie en welke algemene regels hanteren jullie mbt speelafspraakjes? Ik hoor het graag.

Herfst

Puck

Puck

28-09-2010 om 13:20

Nee

Als mijn kind om wat voor reden dan ook niet met een ander kindje wil spelen dan zeg ik dat gewoon eerlijk. Beetje raar als de moeder dan toch nog blijft aandringen op samen spelen. Kun je niet achterhalen waarom dat zo is? Beide kinderen moeten zin hebben in een speelafspraakje vind ik.

Inderdaad

Dan maar even door de zure appel bijten en het eerlijk zeggen. Komt vaker voor, dan het niet van beide kanten klikt tussen kinderen, forceren werkt uiteraard niet.

Misschien

Misschien vindt die moeder jou wel aardig en heeft ze niet veel vrienden om haar heen en probeert zo via haar zoon meer met jou in kontakt te komen?? kan best. Ik heb vroeger ook zo'n, nadat ik net nieuw was in ons dorp, vriendinnen gemaakt via de schoolpoort en mijn kinderen. Kan het dat zijn?? Als jou zoon echt niets in haar zoon ziet dan is dat jammer voor de laatste maar ik zou hem niet dwingen

Guinevere

Guinevere

28-09-2010 om 14:11

Niet dwingen, maar

Natuurlijk kun je je zoon niet dwingen. Maar je kunt 'm wel stimuleren om het een keer te proberen. Bij jou thuis, dan kun je vanzelf zien of het goed gaat. Bovendien heb je het idee dat ze op school wel soms samen spelen, dus zo'n vreemde vraag vind ik het niet van het andere jongetje.
Wat zegt je zoon ervan? Is er een specifieke reden dat hij niet met die jongen wil afspreken?

Wilma

Wilma

28-09-2010 om 14:44

En hierop aansluitend nog een vraagje

Wat als je kind eigenlijk alleen maar wil afspreken maar dan bij jou thuis, dus niet bij de ander?

Ik heb al vaker gezegd dat andere kinderen ook hun speelgoed willen laten zien etc etc, maar ze vindt het ergens anders niet zo prettig. En nu is 't dus al herhaaldelijk voorgekomen dat ze eerst afspreekt, twee kinderen dus blij, en als ik dan zeg dat 't wel dit keer niet bij ons kan, dan wil ze ineens niet meer. Andere kind verdrietig uiteraard.

Ik vind 't niet netjes van m'n dochter, maar kan haar toch ook weer niet dwingen bij een ander af te spreken?

Is hier ook een opvoedkundige etiquette-regel voor?

En om even antwoord te geven op de vraag van herfst, als m'n dochter gewoon niet wil afspreken (dus ongeacht wáár het is), dan is dat gewoon zo. Is hier ook al veelvuldig aan de orde geweest bij een jongetje die nogsteeds denkt met onze dochter verkering te hebben, hij wil altijd afspreken, zij niet. Helaas dan, dan niet.

Groetjes,
Wilma

Puck

Puck

28-09-2010 om 15:45

Huh? pelle

Waar haal je nu ineens een partijtje vandaan. Ik lees alleen dat herfst niet weet wat je met een uitnodiging moet doen en of je die uit beleefdheid moet accepteren. Ik heb dat opgevat als gewoon een uitnodiging: kom je vandaag bij mij spelen. Volgens mij is een partijtje van een heel ander kaliber. (Is ook niet 1 op 1)

Puck

Puck

28-09-2010 om 15:48

Vraag van wilma

Hier precies het omgekeerde. Beide kinderen willen altijd veel liever bij een ander thuis spelen (wat doe ik fout zou je zeggen). In het begin voelde ik me dan wel eens bezwaard en sommige ouders hanteren een beetje om en om uit en thuis spelen. Maar nu heeft eigenlijk niemand er problemen mee. Oudste heeft vooral vriendjes die het liefst thuis spelen en dat matcht dus goed. Jongste kan goed meegaan in het argument dat andere kinderen ook wel eens ons huis en haar speelgoed willen zien.

angelina ballerina

angelina ballerina

28-09-2010 om 19:51

Over spelen

als dochter niet wil afspreken hoeft dat niet. In jou geval zou ik dat ook gewoon zeggen. Als een kind of moeder op het schoolplein aan mij vraagt iets af te spreken dan verwijs ik eigenlijk altijd door naar dochter. Als beide kinderen willen afspreken overleg ik met beide kinderen en andere moeder hoe, wat en wanneer.
Mijn dochter heeft ook een vriendinnetje dat alleen bij haar thuis wil spelen omdat ze bang is om bij anderen af te spreken. In eerste instantie vond dochter dat prima maar op een gegeven moment begon ze het wel vervelend te vinden. Ze begon zelfs een keer te huilen omdat ze zo graag wou dat haar vriendin ook eens bij haar kwam. Vooral als ze iets nieuws heeft of bijv. na haar verjaardag had ze het erg leuk gevonden als haar beste vriendin bij haar zou komen. De moeder van het meisje dwingt haar niet, en dat moet ook niet denk ik, maar snapt wel dat mijn dochter het jammer vindt. Om dit te compenseren en haar dochter een beetje te laten wennen aan spelen bij anderen is ze al wel een paar keer met haar dochter meegekomen om een kopje thee te drinken en dochters toch bij ons samen te laten spelen. Ik vind dit een goede oplossing en hoop dat het meisje hierdoor uiteindelijk toch zo vertrouwd raakt bij ons dat ze wel zelf hier durft te spelen. Als mijn dochter niet bij anderen zou durven spelen zou ik het denk ik ook op zo´n manier proberen maar alleen bij hele goede vriendinnen natuurlijk, je kan niet maar steeds meegaan.

Jessica de Vries

Jessica de Vries

30-09-2010 om 08:10

Eerlijk zijn

Als jouw zoon echt niet wil spelen met het andere jongetje dan zou ik dat gewoon eerlijk zeggen tegen die moeder. Omdat je de moeder wel aardig vindt, zou je haar een keer na schooltijd op de koffie kunnen vragen en wie weet ontstaat er toch een klik tussen de jongens. Zo niet dan ziet ze met eigen ogen dat het niet werkt :-) Ik laat speelafspraakjes uit de kinderen zelf komen en ik ga er alleen tussen zitten voor het eventueel halen en brengen.

herfst

herfst

30-09-2010 om 14:53

Dank

Veel dank voor jullie reacties, ik voel me er nu minder onzeker over en ga inderdaad maar eens eerlijk tegen die moeder zeggen hoe het zit. dat zou ik zelf ook willen als het andersom was en dan hoeft ze het voorlopig ook niet meer te vragen, scheelt weer.

Het ging trouwens om een speelafspraakje en niet om een verjaardagsfeestje zoals sommigen begrepen (gewoon even voor de duidelijkheid)

Wat is dit toch een heerlijk forum trouwens, altijd fijn om even te sparren :-) met collega-moeders.

Ik heb nog veel andere vragen maar zal die spreiden over de betreffende rubrieken (was ik maar minder onzeker dan had ik dit forum niet zo nodig, maar het is nu eenmaal zo dus ik maak er maar gebruik van he?)

Groeten,
Herfst

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.