Tics sinds de start van de basisschool 😔😔

Kan dat door de zenuwen komen?

Mijn beide zonen hebben tics gehad sinds de basisschooltijd.

Bij mijn oudste (nu 18) is het op de middelbare school verdwenen. Ik zag wel een verband tussen ‘buiten de groep vallen/gepest worden’ op de basisschool en de lockdowns die vanaf de brugklas speelden (veel minder sociale interactie). De laatste plm 2 jaar kwamen ze wel weer opzetten.

Mijn jongste (nu 16) heeft ze vanaf groep 6 gehad, ook daarin een verband met stress op (nieuwe) school. Hele voortgezet onderwijs ook tics.

Bij mijn beide zonen is in de loop van de middelbare school ASS vastgesteld.
Ik zeg niet dat jouw kind dat heeft, maar ik kan je wel aanraden om notities bij te houden over hoe het op welke leeftijd/in welke groep of omstandigheden met hem gaat en wat je waarneemt en van school als feedback krijgt. Mocht er op een later tijdstip onderzoek plaatsvinden, dan heb je dat soort notities nodig om een beeld van zijn ontwikkeling te geven.

Nu zijn mijn beide zonen met diploma van school en leerplicht af, hebben ze een tussenjaar waarin ze werken in de supermarkt en heb ik 2 nagenoeg ticvrije jongens… 

Ik zag wel altijd een verband met stress. Of dat nou om een toets ging, of een aanvaring met een klasgenoot, een docent met wie het niet klikte of ziekig zijn, dat maakte niet uit. Zeg maar: minder energie, minder ontspannen, meer tics.

En hoe je je zoon kunt helpen hiermee? Ik zag het als een signaal over hoe het met hen ging, hoe ze in hun vel staken. Ik hielp ze door ontspannende dingen met ze te doen/aan te raden. En ik benoemde de tics nooit als ‘hou nou eens op met …’ Want hij kan er niets aan doen. Er gaat ook veel energie zitten in het onderdrukken van tics, voor zover dat mogelijk is. Dan lukte dat op school redelijk en kwam het er thuis allemaal uit. Ik benoemde wel dat ik zag dat ze moe waren bijvoorbeeld, en ik vroeg vaak hoe het was op school die dag. Maar dan moest ik wel heel gericht vragen ‘heb je nog met iemand gespeeld’ ‘wat hebben jullie vandaag met gym gedaan’ enzovoort, dus heel gericht want anders was het antwoord altijd ‘goed’ of ‘bleh’ of ‘weet ik niet meer’.

Herkenbaar Kaassoufflé, ik lees jouw bericht pas nadat ik mijne had geschreven. Vergeet ik bijna te zeggen dat het na de puberteit enorm is verbeterd. Gelukkig. Misschien geeft dat hoop voor TO. Zelf niet gaan huilen in bijzijn van je kind hoor. Wij zijn hiervoor overigens bij de kinderarts geweest. Toen hielden ze de tics keurig in. Dus wat deed de arts: die liet haar iets uitrekenen terwijl ze op 1 been moest staan en met haar vinger rondjes draaien. Daar kwamen de tics meteen hoor  breincapaciteit was nodig voor andere dingen dan tics inhouden. Heel duidelijk. 

@TootieToover: en ik las jouw bericht pas nadat ik mijn 2e had geplaatst 🤭

Kaassoufflee schreef op 04-10-2026 om 17:03:

En ik las jouw bericht pas nadat ik mijn 2e had geplaatst 🤭

ook wederom herkenbaar 

volgens mij heb ik weleens gehoord dat tics ook veroorzaakt kunnen worden, door een keer flink ziek zijn. Ik zou er in ieder geval mee naar de huisarts gaan.

Mijn dochter (inmiddels 13) heeft ook tics. Begon rond haar 7e. Ik zie dat ze opspelen als ze laag in dr energie zit of spanning ervaart. Dat kan ook positieve spanning zijn. Wij zijn er altijd heel relaxt mee omgegaan. "Die tics, die horen gewoon een beetje bij ons". Ik heb ze zelf namelijk ook 😉. Het is hier nooit een ding geweest op school, en zelfs op de middelbare is ze een populaire dame die nou eenmaal soms gekke bewegingen maakt.