Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Vals vriendje

Mijn zoon van 6 heeft een beste vriend. Deze vriend, laat ik hem voor het schrijfgemak even Henkie noemen woont 3 huizen naast ons en zit bij zoon in de klas. Ze zien elkaar dus overal. (er is geen ontkomen aan...) Wij gaan vriendschappelijk om met zijn ouders dus so far so good. Nou wil het geval dat ik Henkie al een paar x heb betapt op valsigheidjes. Hij heeft bijv. mijn zoon een keer expres ergens afgeduwd (toch 2 en halve meter hoogte) en lachte heel hard om zijn pijn. Hij laat mijn zoon expres vallen, hij verraadt hem constant. Ook doet hij hem veel pijn met woorden (jij bent mijn vriend niet) en lijkt intens te genieten van de tranen van mijn zoon. Henkie wordt er regelmatig door zijn ouders op aangesproken maar verder dan "dat mag jij niet doen Henkie" gaat het niet. Wat het verhaal nog lastger maakt is dat mijn zoon Henkie bijna verafgod. Henkie is zijn beste vriend en hij kan er geen kwaad woord over horen Als wij of zijn ouders boos worden op Henkie wordt zoon boos op ons of de ouders... Toen hij laatst om een kinderlijke reden een wens mocht doen (ooghaartje) was zijn wens dat Henkie altijd zijn beste vriend zou blijven. Natuurlijk proberen wij aan onze zoon te laten zien dat Henkie dingen met hem uithaalt die een echte vriend nooit zou doen, maar hij kan geen kwaad woord over Henkie horen.
Nou breekt mijn hart meerder malen als ik hem zo achter Henkie aan zie hollen en Henkie hen alleen maar kwetst. Wat moet ik hiermee, wat zouden jullie doen? Zou mijn zoon op een dag inzien dat Henkie echt niet zo leuk is en het dus zo laten? Of zou Henkie veranderen? Ik heb het idee dat zijn ouders het eigenlijk ook heel erg vinden hoe Henkie doet maar zij weten niet hoe ze het moeten veranderen. Ze hebben sowieso moeite om hem in het juiste spoor te houden (hij noemt zijn moeder geregeld ***wijf en schopt zijn vader) maar ze doen wel hun best maar alles lijkt van hem af te glijden.
Als Henkie bij ons is (1 x per maand want hij wil alleen maar dat kinderen bij hem spelen) dan zien we dit gedrag bij Henkie niet en ook op school heb ik de juf eens voorzichtig gepolst maar daar schijnt het niet te spelen.
Hij lijkt dit gedrag dus alleen te laten zien als zijn ouders erbij zijn of andere volwassenen.
Geef mij wat tips wat jullie zouden doen want ik begin zo langzamerhand een hartgrondige hekel te krijgen aan een jongetje van 6 en dat vind ik geen gezonde ontwikkeling...
Alvast bedankt!

angel3

angel3

26-04-2009 om 22:08

Balen zeg

ik herken het een klein beetje. Zoon heeft ook zo'n vriendje maar dan minder heftig. Dus niet lichamelijk maar wel 'omkoop' achtig en dreigen (op een kleuter manier: a;s dit dan dat etc).
Wij waren hier echt niet blij mee want zo n kwam vaak huilend thuis hierover. Hij vertelde dat hij niks durfde zeggen want dan zou x je boos worden. Wij hebben niks gedaan alleen telkens aan hem meegegeven dat echte vrienden zo niet doen, dat hij de keuze heeft het hem te laten overkomen, dat het niet leuk is, dat hij mag opkomen voor zichzelf, dat hij hulp mag vragen etc etc. Nu na een jaar (zoon is 6) lijkt er een kentering te komen. Zoon komt nu regelmatig thuis met verhalen als: pfff x je deed weer zo raar, nou daar heb ik geen trek in hoor. Of: 'lijkt wel of x je van een andere planeet komt'.
Nog steeds is het zijn vriend maar hij laat minder over zich heenlopen.

Ik denk dat dat voor jouw zoon misschien ook kan werken. Verbieden heeft geen zin denk ik, al kun je speelmomenten wel iets inperken. Je kunt hem ook bevragen: wat vind jij daar dan van als Henkie zo doet? wat zou jij dan zelf kunnen doen als je het niet leuk vindt? etc etc. Desnoods een rollenspel (werkt bij dochter van vriendin heel goed, maar onze zoon vindt dat niks). Situaties naspelen en hem dus laten reageren.
Succes

Herken het ook

Maar hier ging het om jongste en buurmeisje (ook in dezelfde klas). Buurmeisje sloeg jongste wel eens als ze 'boos' was en jongste kwam dan huilend beneden, buurmeisje gauw naar huis. Natuurlijk zeiden wij er wat van...en buurmeisje moest sorry zeggen en kreeg op d'r kop van d'r ouders, maar het werd steeds erger. Ze werd bozer en sloeg harder etc.
Jongste vondt het na 10 minuten al erg en mistte buurmeisje (ze spelen vrijwel elke dag samen) en wilde het 'goedmaken' (huh, goedmaken? zij sloeg toch jouw???). Het werd een vicieus kringetje.
Wij hebben jongste na ook zo'n intermetzo gezegd dat ze op moest komen voor zichzelf, dat het zo niet meer kon en dat het steeds erger werd (dat zag ze zelf ook wel). En haar buurmeisje laten zeggen dat ze het niet meer moest doen, als ze kwaad was moest ze maar weg lopen, maar niet meer slaan/krabben zomaar uit het niets. En dat ze anders niet meer wilde spelen. Het gebeurde natuurlijk toch. En toen hebben we de dames niet meer laten spelen en dat jongste (toen ze aan de deur kwam) zelf laten zeggen. Dat vondt jongste vreselijk moeilijk. Maar in ieder geval werd duidelijk dat buurmeisje toch wel terug kwam...ook als jongste het niet 'goed' ging maken. We lieten ze dan 1 dag écht niet spelen, ook niet samen naar school lopen. Tot groot verdriet van buurmeisje (ik vondt het nog wel zielig ook....). Na 1 zo'n dagje was buurmeisje voor wéken genezen. Het slaan werd minder en minder, ze wist wat de censequenties waren en dat ze dat niet leuk vondt. En na (ik geloof 3 keer) een paar keer 1 dag niet spelen was het over.
Ze spelen nog steeds samen en hebben best eens ruzie, maar nu met woorden. Dat is stukken beter.En als buurmeisje het niet meer houd, gaat ze even naar huis om af te koelen en komt erna weer terug. En spelen ze weer net zo leuk.
groeten albana

Tirza G.

Tirza G.

27-04-2009 om 10:55

Dejelle

Wat ik zo goed vond ik jouw posting, was dat je het zo op jezelf betrekt. Dat je tips wilt om zélf geen hekel aan het kind te krijgen. Ik snap zooooo goed wat je bedoelt, je zóu ze. Ik heb niet zo echt tips, ik denk dat de andere dames het al goed onder woorden brengen.

Tirza

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.