Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

makakos

makakos

01-02-2009 om 15:34

Weet het even niet meer [faalangst?]

Mijn zoontje van bijna 7 is altijd een complex kind geweest dat heftige fases doormaakt. Op het moment zitten we weer in zo'n fase en ik weet het even niet meer.

Op school (groep 3 maar in buitenland) is hij een van de beste leerlingen, zoniet de beste leerling en volgens zijn juf is het een uiterst intelligent kind met enorm veel capaciteiten. Ook van de NL school waar hij een keer in de week naar toe gaat krijg ik een soort gelijke boodschap van de juf mee. Daar is me echter wel verteld dat hij duidelijke tekens van faalangst vertoond.

En daar gaat het nu oa om, bij het huiswerk wat ze hier op school al mee krijgen gaat het soms helemaal fout. In tegenstelling tot de meeste andere kinderen hoeft hij er vaak niet eens aan te beginnen omdat hij het allemaal al weet. Maar als het dan eens wat moeilijker is en we er wel even naar moeten kijken gaat hij helemaal door het lint bij een paar kleine foutjes. Dan vliegen de boeken en schriften door de kamer en net heeft hij me zelfs geschopt. Hij wil er dan niet meer aan beginnen en geeft het helemaal op.

Hij wil overal de beste in zijn, in voetbal blinkt hij ook uit maar als zijn team verliest is hij vreselijk humeurig. Ik vind het zo moeilijk hier mee om te gaan en word er soms zo verdrietig van. Ik wil hem zo graag helpen maar ik lijk soms niet tot hem door te dringen.

Hij zit op het moment helemaal in een moeilijke fase en het lijkt wel alsof er niets deugt. Bij het minste geringste wordt hij boos. Oh, wat is opvoeden toch moeilijk!

Lena3

Lena3

01-02-2009 om 16:01

Herkenbaar (zie hierboven)

Dit lijkt dus precies op het gedrag van mijn zoontje. Hij wil op school ook altijd de beste zijn. Omdat hij dat ook inderdaad altijd was hebben we besloten om hem versneld naar groep 4 over te laten gaan. Nu is hij nog steeds een van de beteren, maar niet meer altijd. Hij zal toch moeten leren dat je soms moet werken om iets te bereiken.
Ook hij is erg sportief, maar wil dus niet eens een wedstrijd spelen. Want dan kun je verliezen en moet hij huilen en dat wil hij ook niet,want hij moet van zichzelf ook stoer zijn ;-) (o, wat maken ze het zichzelf toch moeilijk he?)
Helaas dus nog geen tips, maar alleen herkenning.
Sterkte ermee!

Bibba

Bibba

01-02-2009 om 16:06

Kijk eens hier

http://www.hoogbegaafd.nl/index.php?page=40&section=5
Misschien herken je daar wel wat. Prik door de term hoogbegaafd en lees ipdaarvan "slim"

Bibba

Bibba

01-02-2009 om 16:11

Handvatten

En hier wat tips van zelfde site: http://www.hoogbegaafd.nl/index.php?page=39&section=5

picobello

picobello

01-02-2009 om 16:20

Erg herkenbaar

bij dochter hier kost(te) ook niets moeite, alles kwam aangevlogen. Maar na een aantal jaar van geen inspanning te hoeven doen, kwam het moment van wel werken en leren erg hard aan. Omdat ze nooit iets hoefde te doen had ze geen idee hoe ze dat aan moest pakken. Gevolg waren de drama's, faalangst ect. Zo heftig dat ze zelfs het leven niet meer zag zitten. Gelukkig hebben we nu wat begeleiding gevonden en wat ondersteuning.
maar wat kost het een moeite als gezin om iedere keer weer het kind op te vangen en als ouder weet je soms niet meer waar je aan toe bent.
Gelukkig gaat het hier al weer enkele weken soepel, maar deze periodes duren nooit heel lang.

Gelukkig zijn onze andere kinderen minder slim en hebben we daar de 'gewone' problemen mee.
Een slim kind hebben lijkt leuk, maar het kost erg veel energie.

makakos

makakos

01-02-2009 om 16:46

Bibba

Net even gekeken, en ik herken inderdaad wel een aantal dingen. Vooral het stukje over verveling op school. s'Ochtens is hij soms niet uit bed te krijgen onder het mom van "school is stom" en "alles is makkelijk".

Pas nadat ik hem beloofd had het hier eens met de juf over te hebben en te vragen of hij iets moeilijkers te doen kan krijgen, werd hij rustiger. Binnenkort hebben we weer een oudergesprek en dan zal ik dit eens aankaarten.

Aan de andere kant ben ik hier wat huiverig voor omdat zijn reacties zo extreem zijn als het inderdaad eens wat moeilijker is. Wat is wijsheid hier.

Ik vind het moeilijk te geloven dat ik hier met een hoogbegaafd kind te doen heb, maar misschien gaat het hier om hoogintelligent en is van hieruit ook zijn complexe, dominante persoonlijkheid te verklaren? Ergens zou dat een opluchting voor me zijn.

Sandra

Sandra

01-02-2009 om 16:55

Makakos

"Aan de andere kant ben ik hier wat huiverig voor omdat zijn reacties zo extreem zijn als het inderdaad eens wat moeilijker is. Wat is wijsheid hier."

Juist dus wel moeilijke dingen aanbieden. Hoe lastig het ook is, hij moet dit leren. Leren hoe het is om iets moeilijk te vinden, dat je moet doorzetten. En natuurlijk om uiteindelijk te merken dat het met inzet en doorzettingsvermogen wél lukt. Neem hem dus niet te veel 'in bescherming'.

Bibba

Bibba

02-02-2009 om 09:15

Makakos

De kenmerken op die site zijn mi ook van toepassing op kinderen die zeer gemakkelijk meekomen op school, of ze hoogbegaafd zijn, ik weet het niet, is ook helemaal niet belangrijk, school is in ieder geval geen uitdaging voor een aantal slimme kinderen. Vandaar dat ik ook schreef dat je door de term hoogbegaafd heen moet prikken, dat je het moet lezen als slim.
Onze oudste dochter vertoont hetzelfde gedrag als jouw kind. Voor school al zeggen dat ze buikpijn heeft, hoofdpijn, niet het bed uit willen komen etc. Dit jaar heeft ze een leerkracht die haar veel prikkelt, dit jaar heeft ze het weinig over ziek, zwak en misselijk zijn, eindelijk na al die jaren, nu ze in groep 8 zit.
Verder herken ik jouw opmerking over boosheid als het in de ogen van kind te moeilijk is. Dat zijn hier ook drama´s. Ze is het niet gewend, je kunt het die kinderen eigenlijk nauwelijks kwalijk nemen, ze weten gewoon niet hoe om te gaan daarmee. Onze dochter had laatst haar rekentoets in haar ogen verknald (had een keer 5 fouten, wat is nou verknallen). Dat is ook een drama geweest, zelfs zo erg dat ik met de docent heb moeten praten. Onze conclusie was dat ze het niet gewend is, dat ze concureert met zichzelf en dat het een soort van faalangst is. De leerkracht heeft dit zeer goed opgepakt en uitgebreid met haar gepraat. Ze heeft het naast zich neer kunnen leggen uiteindelijk.
Onze dochter kan erg boos zijn als het bij fysieke dingen niet meteen lukt, bijv. schaatsen. Zij dacht eventjes metteen weg te schaatsen. Dat viel zwaar tegen en wij stonden daar met een boos en stampvoetend kind, voor zover dat kan op ijs. Een tijd gepraat en toen ging het.
Verder herken ik jouw zoons afkeer van huiswerk. Onze dochter heeft ook in het buitenland een deel van haar basisschooltijd doorgebracht. Ook zij kreeg redelijk veel huiswerk en vooral van het soort weinig uitdagend. Veel dezelfde sommen maken. Op een gegeven moment was ze haar motivatie helemaal kwijtgeraakt en was ze afgezakt tot een zeer lage D of hoge E. Huiswerk maken was een drama, boeken vlogen door de kamer, stampvoeten etc. Terug in NL ging het heel snel veel beter, omdat ze niet meer eindeloze rijen dezelfde sommen hoefde te maken en omdat ze al snel uitdagender werk kreeg en van het reguliere werk alleen een ingedikt programma hoefde te volgen,
Dergelijk gedrag zal deels te verklaren zijn vanuit het karakter van het kind, maar ook deels vanuit verveling, niet weten hoe om te gaan met lastige dingen.
Daarom zou ik zeker vragen om moeilijker werk, moeilijker huiswerk (heb je dat gevecht tenminste niet op school) etc. En toch ook wat te doen met de handvatten van die site.
En trouwens, ik heb ook een enorme hekel aan het woord ¨hoogbegaafd¨, hier op school noemen ze het programma ook zo, ik weet niet of dochter hoogbegaafd is, slim is ze in ieder geval en ze heeft duidelijk uitdaging op school nodig. Ik heb al een aantal keren aangegeven om het een andere naam te geven, omdat programma anders te noemen, omdat veel ouders moeite hebben met die term en omdat kinderen toch een bepaald stigma krijgen.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.