Wie wil een simpel belhorloge?
Hi allemaal,
Ik heb drie kinderen van 7-11 jaar en stel de smartphone het liefst zo lang mogelijk uit.
Om toch bereikbaar te zijn, hun zelfstandigheid te vergroten en ze te kunnen vinden wanneer nodig is een belhorloge wmb een prima alternatief. Alleen alles wat ik zie (en heb gekocht) heeft een flashy kleuren touchscreen, camera, overdreven gps tracking en soms nog meer spelletjes etc die voor mij onnodig ruimte innemen en batterij vragen.
Ik wil eigenlijk alleen kunnen bellen/berichten en hun locatie kunnen zien wanneer nodig. Met in ruil daarvoor geen afleidend scherm en waarschijnlijk een écht compact en licht horloge dat past om die kleine polsjes.
Zijn er meer die dit zouden willen? En bestaat zo'n horloge? Ik ben heel benieuwd naar jullie mening!
Mijn kind kan bij ons terecht met problemen. Maar we zijn er niet altijd bij. En dan gaat ze naar juf of meester, bso leiding, trainer of iemand anders.
Je kunt als ouders toch niks oplossen aan de situatie op dat moment. Voordat je van je werk bent gekomen of hebt gebeld is het al opgelost.
Staat los van autisme hoor. Sowieso heeft het halve forum daar zo'n beetje last van, mezelf en mijn kind inclusief. Juist dan is zelfredzaam zijn belangrijk en gaat dat niet altijd vanzelf. Mijn ouders hebben ons dat wel geleerd, wat te doen in bepaalde situaties zoals mama niet bij school/niet thuis.
Toen had je geen mobiele telefoons. En juffen van school zijn geen vreemden. Ouders bij het schoolplein ook niet allemaal.
En het ophaalmoment naar de bso missen is geen probleem en ook geen ramp. Maak het niet groter dan het is. Er is niet een kind achtergebleven op schoolreisje of zo.
Beetje een generatiedingetje ook. Degenen met jonge kinderen nu staan er volgens mij positiever tegenover dan degenen die de kinderen al wat ouder hebben.
Rekenenisleuktaalook schreef op 07-08-2026 om 17:44:
[..]
Nee, dan bel ik de ouder, maar bij de bso, die nog geen 100 stappen ver is, waarmee we een samenwerkingsverband hebben dus niet. Ik ga die ouder dan niet storen in zijn of haar werk, terwijl de verantwoordelijkheid voor kind op dat moment bij school/bso ligt.
Kleuters worden overgedragen aan de bso, groep drie ook nog, in groep vier gaan ze zelf naar de verzamelplaats bij de deur van de kleuters. Groep vijf en hoger zit in zelfde gebouw en gaat binnendoor zelf naar de bso. Indien een kind er niet is, komt leidster meestal even vragen.
Ik geef eerlijk van mijzelf toe dat ik een vreselijke moeder ben voor de juffen en vast behoor tot de categorie curling ouder, maar ik wens echt op de hoogte gesteld te worden als mijn kind ergens vergeten word! Stoor dan alsjeblieft wel! Eerst moeder gebeld, toen BSO gebeld, zo dichtbij komt ze dan toch terugrennen? Maar de BSO moest ook nog jou bellen? De mijne had in groep 3 dus braaf gewacht tot ze opgehaald werd, wel in angst, per instructie
Toch fijn dat dit kind iemand vond om het probleem mee te overleggen? Dan is dat maar de moeder, er was geen angst en de oplossing (over oplossinggerichtheid gesproken) was dus bellen naar moeder voor het kind. Laten we hopen dat ze als pubers blijven bellen als ze zich in de problemen voelen, want dat voelde dit kind zich, voor jou waren die minuten misschien niet zo spannend en te relativeren, voor een achterblijvende 6 jarige is dat gewoon "vergeten worden". Fijn dat mama er was.
VerdrietigHoor schreef op 07-08-2026 om 21:49:
[..]
Ik geef eerlijk van mijzelf toe dat ik een vreselijke moeder ben voor de juffen en vast behoor tot de categorie curling ouder, maar ik wens echt op de hoogte gesteld te worden als mijn kind ergens vergeten word! Stoor dan alsjeblieft wel! Eerst moeder gebeld, toen BSO gebeld, zo dichtbij komt ze dan toch terugrennen? Maar de BSO moest ook nog jou bellen? De mijne had in groep 3 dus braaf gewacht tot ze opgehaald werd, wel in angst, per instructie
Toch fijn dat dit kind iemand vond om het probleem mee te overleggen? Dan is dat maar de moeder, er was geen angst en de oplossing (over oplossinggerichtheid gesproken) was dus bellen naar moeder voor het kind. Laten we hopen dat ze als pubers blijven bellen als ze zich in de problemen voelen, want dat voelde dit kind zich, voor jou waren die minuten misschien niet zo spannend en te relativeren, voor een achterblijvende 6 jarige is dat gewoon "vergeten worden". Fijn dat mama er was.
Maar je wordt dan toch achteraf evengoed op de hoogte gesteld middels een bericht? Op het moment zelf kun je niks doen vanaf je werk, behalve de bso bellen. Maar ondertussen is de juf al met kind bij de bso gearriveerd.
We kunnen nog tien, twintig of honderd berichten plaatsen maar de uitkomst blijft hetzelfde. Een kind mét een belhorloge en een kind zónder belhorloge zouden in dezelfde situatie allebei gewoon op die bso zijn gekomen.
Het horloge was niet dé oplossing waardoor dit probleemloos is verlopen. Kinderen op die leeftijd zijn altijd onder iemands hoede en verantwoordelijkheid. Het kind met horloge is niet veiliger dan het kind zonder. En mensen met kwade bedoelingen zullen als eerste dat horloge afnemen zodat zij ongestoord hun gaan kunnen gaan. Dus waartegen kun je je kind nou beschermen met zo'n horloge? Je kunt je kind vooral controleren.
als kinderen heel klein zijn is dit een optie. De 11 jarige een smartphone onthouden grenst in de huidige tijd al bijna aan uitsluiting. Vanaf de brugklas (soms zelfs eerder, maar daar hoef je minder in mee te gaan misschien) is een smartphone een onmisbaar item. Lesrooster, huiswerk, sociale contacten middels een klassenapp met en zonder docent etc…het is allemaal heel belangrijk voor de jeugd en serieus onderdeel van het erbij mogen horen.
VerdrietigHoor schreef op 07-08-2026 om 21:49:
[..]
Ik geef eerlijk van mijzelf toe dat ik een vreselijke moeder ben voor de juffen en vast behoor tot de categorie curling ouder, maar ik wens echt op de hoogte gesteld te worden als mijn kind ergens vergeten word! Stoor dan alsjeblieft wel! Eerst moeder gebeld, toen BSO gebeld, zo dichtbij komt ze dan toch terugrennen? Maar de BSO moest ook nog jou bellen? De mijne had in groep 3 dus braaf gewacht tot ze opgehaald werd, wel in angst, per instructie
Toch fijn dat dit kind iemand vond om het probleem mee te overleggen? Dan is dat maar de moeder, er was geen angst en de oplossing (over oplossinggerichtheid gesproken) was dus bellen naar moeder voor het kind. Laten we hopen dat ze als pubers blijven bellen als ze zich in de problemen voelen, want dat voelde dit kind zich, voor jou waren die minuten misschien niet zo spannend en te relativeren, voor een achterblijvende 6 jarige is dat gewoon "vergeten worden". Fijn dat mama er was.
Met een groepje van acht tot tien kinderen, vooral kleuters, ren je niet even terug als je er al bijna bent. Ik werd gebeld om het kind even op te vangen in de tijd die nodig was om terug te lopen. Ze kunnen mij overigens niet rechtstreeks bellen dus mijn leidinggevende had opgenomen.
Er waren dus vijf mensen bezig dit probleempje op te lossen, terwijl het ook met één had gekund.
En het is weinig probleemoplossend vermogen als je altijd maar je moeder belt om je probleem op te lossen. Dat is een trucje leren dat je bij elk probleem kunt toepassen. One size fits all. Die kinderen willen op kamp ook hun moeder bellen als ze nog 0 paar droge sokken hebben.
Kinderen moeten vooral leren dat ze hulp kunnen moeten vragen aan de volwassene die op dat moment verantwoordelijkheid over het kind heeft. Dat na je kleutertijd er steeds meer volwassenen in je sociale kring komen die je kunnen helpen. Dat de meeste mensen deugen een geen kinderlokkers zijn. Hoe je zelf kunt kiezen aan wie je hulp kunt vragen.
Nick90 schreef op 07-08-2026 om 14:38:
[..]
Zodat de ouders nooit over dit incident zouden weten? Nu kunnen die medewerkers op hun slordigheid aangesproken worden.
Ik neem aan dat Rekenenisleuktaalook dit wel gedaan had, als ze het kind zelf naar de bso gebracht zou hebben.
en als er nu wel iets ernstigs aan de hand is?
Dan hoop ik dat ze toch eerst met kind naar seh gaan en mij bellen dat ze onderweg zijn of dat ze daar al zijn.
Dan ga je niet eerst de ouder bellen on te vragen wat te doen. Dus waarom bij een eenvoudig iets niet precies hetzelfde.
Onze kinderen hebben een gps horloge van One2Track. Oudste zodat hij naar vriendjes kan die aan de andere kant van school wonen en hij vind het fijn om die mee te nemen als hij een boodschap voor ons gaat doen. Kan hij zonder, ja maar dit werkt voor ons. Plus de vrienden wonen toch zo'n 5 tot 10 minuten fietsen van hier en dan is het ver lopen met een lekke band.
Jongste draagt hem minder maar gaat ook nog niet zo ver weg. Zijn ze een keer alleen thuis, kunnen ze ons er ook mee bellen aangezien we geen huistelefoon hebben wat wij vroeger thuis wel hadden. Het belhorloge vervangt dus ook deels de thuistelefoon.
Ze zijn 7 en 9 en we stellen de smartphone uit tot groep 8 voor zover dat kan.
Ze hebben trouwens ook een gewoon analoog horloge voor als ze in de wijk spelen en op bepaalde tijd naar huis moeten.
Due-scimmie schreef op 08-08-2026 om 14:41:
. Plus de vrienden wonen toch zo'n 5 tot 10 minuten fietsen van hier en dan is het ver lopen met een lekke band.
Met 15 minuten lopen is hij al thuis voordat jij je auto hebt gepakt, daarheen hebt gereden en de achterbank naar beneden hebt gedaan om die fiets in te laden.
30 minuten is misschien wat vervelender, maar nog steeds niet ver.
Valeria schreef op 08-08-2026 om 15:22:
[..]
Met 15 minuten lopen is hij al thuis voordat jij je auto hebt gepakt, daarheen hebt gereden en de achterbank naar beneden hebt gedaan om die fiets in te laden.
30 minuten is misschien wat vervelender, maar nog steeds niet ver.
De excuses voor een telefoon worden steeds gekker. Dus maximaal vijf minuten fietsen, dat is ongeveer een kwartier lopend, naar huis of terug naar het huis van zijn vriendje. Als die lekke band al precies midden tussen beide huizen plaats vind.
Niemand heeft een excuus nodig om zo’n horloge prettig te vinden voor zijn of haar kind. Net zo min als jij er een nodig hebt om dat niet te doen. De tendens in dit soort topics, dat degenen die er wel voor moeten kiezen, soort van moeten verdedigen of bewijzen dat het een verantwoorde keuze is vind ik onprettig.
Ninoea schreef op 08-08-2026 om 15:39:
Niemand heeft een excuus nodig om zo’n horloge prettig te vinden voor zijn of haar kind. Net zo min als jij er een nodig hebt om dat niet te doen. De tendens in dit soort topics, dat degenen die er wel voor moeten kiezen, soort van moeten verdedigen of bewijzen dat het een verantwoorde keuze is vind ik onprettig.
Als je dat niet wil, moet je je redenen niet delen.
Valeria schreef op 08-08-2026 om 15:55:
[..]
Als je dat niet wil, moet je je redenen niet delen.
Dit dus!
Geldt voor alles in het leven.
