Home » Forum » 6 puberteit 12 18 » Depressieve puber boeit school niets meer en dreigt af te stromen

Depressieve puber boeit school niets meer en dreigt af te stromen

14 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Depri moeder
Depressieve puber boeit school niets meer en dreigt af te stromen

Dochter van bijna 15 is depressief. Dit is geconstateerd door een psycholoog, het is helaas geen voorbijgaand dipje wat bijna iedere puber wel eens heeft.
Ze is nu al anderhalf jaar depressief en heeft al een half jaar hulp die wel iets aanslaat maar nog niet volledig. Ze is nu tenminste niet suicidaal meer...

Dochter boeit school maar zeer matig op z´n best. Ze zit in een 3-jarige brugperiode havo/vwo en is hoogbegaafd (getest). Zij en wij hebben deze school uitgekozen omdat dit bij haar de best passende in de omgeving was.
Omdat ze eigenlijk nu al 2 jaar weinig tot helemaal niets aan haar schoolwerk doet zit ze met vijven en zessen op havo-niveau en wil school haar laten afstromen naar de mavo waar ze dan direct in de examenklas terecht zou komen.
Naast dat wij de stress van een examen nu nog niet voor haar willen, is het voor haar niet toegestaan om extra vakken te nemen waardoor ze daarna naar de havo zou kunnen. Deze school laat afstromers niet meer toe op de opleiding waar ze eerst vanaf gestroomd zijn, ook niet als het pubers zijn die een jaar niets uitgevreten hebben, ook niet vanwege ziekte.

Dochter wil het liefst blijven zitten omdat ze dan tenminste rust aan haar hoofd heeft, vooruit kijken doet ze niet meer, dat lukt haar niet.
Wij willen het liefst dat dochter even pas op de plaats kan maken om te herstellen maar als ze niet mag blijven zitten zien wij haar het liefst op 4 VWO.

Heeft er iemand ervaring? We hebben de psycholoog mee maar ik weet niet wat zij kan doen en hoeveel gewicht haar advies in de schaal legt.

AnneJ
Onderwijsconsulenten

https://onderwijsconsulenten.nl/

Hier lijkt mij handig om onderwijsconsulenten in te schakelen. Wat is er mogelijk in de regio, wat voor oplossingen zijn er gevonden.
Passend Onderwijs moet mogelijk zijn. Ik zou me kunnen voorstellen dat de druk om te presteren er voor de rest van het schooljaar afgaat en dat er alleen aan schoolwerk gewerkt wordt als het goed gaat met je dochter. En dat ze inderdaad blijft zitten. Dan kan ze eerst beter uitzieken. Een depressie kost tijd en aandacht en goede begeleiding.
Haar welzijn komt nu eerst.
In zo'n periode heeft mijn dochter wel eens een tijdje een soort stage gelopen. Is het op school mogelijk om haar anders in te zetten of is ze te ziek?
Dan is er ook nog de mogelijkheid om tijdelijk een ontheffing van de leerplicht aan te vragen. Het probleem is dan alleen dat school dan ook alles los mag laten.
En je hoopt toch dat je samen kunt blijven werken met school.
Soms helpt medicatie, daarom hoop ik dat er ook een psychiater in haar behandelteam beschikbaar is. Dat kan soms net datgene bieden dat nodig is om een kind er uit te trekken. Naast een begripvolle niet overeisende omgeving waar de eisen die er aan haar gesteld worden wel door haar behaald kunnen worden.
Maar nogmaals, haar welzijn gaat nu voor. Je doet je best om school daar zo goed mogelijk in mee te nemen maar je bent heel erg afhankelijk van de medewerking van de school. Echter laat dat het welzijn van je dochter niet in de weg staan.

lisbeth
Dochter

In een vergelijkbare situatie. Even oud ongeveer denk ik en zit in 4 vwo. In overleg met school gaat ze dit jaar beperkt naar school, krijgt ze intensieve therapie en doubleert ze dit jaar. Gelukkig steunt en helpt school ons hierbij

Depri moeder
Psycholoog en mentor

De psycholoog en de mentor gaan nu het zorgteam betrekken. Ik hoop dat dat de (redelijk onwrikbare) afdelingsleider toch in beweging gaat brengen. Ik vind het een hele starre houding tegenover een meisje wat het best kan, heeft laten zien dat ze het best kan, maar het nu ontzettend moeilijk heeft.

Zeetakje
?

"maar als ze niet mag blijven zitten zien wij haar het liefst op 4 VWO."

Meen je dat echt? Ze zit nu in het derde brugjaar havo/vwo, met vnl. 5en en 6en op havo-niveau. Hoe intelligent je dochter ook is, ze staat al krap voor 4 havo. Hoeveel stress wil je haar bezorgen door haar volgend jaar naar 4vwo te laten gaan?

Als school niet akkoord gaat met doubleren, kan je je dan niet veel beter hard proberen te maken voor 4 havo?

Zal een schoolniveau, waarvan je dochter gezien haar cijfers kennelijk een stuk van de basis maar deels beheerst, niet te zwaar op haar gaan drukken? Op z'n best interesseert school je dochter momenteel maar matig, zeg je. Hoe zwaar wordt het als ze volgend jaar op een (voor dit moment) te hoog niveau zit?

Je geeft gelukkig aan de de behandeling aanslaat, maar dat je dochter er nog niet is. Geniet van de stapjes vooruit. En wie weet, gaat school na een goed gesprek met het zorgteam alsnog akkoord met de 3e overdoen.

Pennestreek
Inderdaad druk van school eraf

Hier een iets andere situatie, zoon was vastgelopen in 4 VWO vanwege een combinatie van ADD, ASS (autisme) en een gigantische V/P-kloof. Die laatste twee diagnoses kreeg hij pas nadat hij overspannen en depressief thuis was komen te zitten en we dus verder waren gaan onderzoeken. Hij is net niet hoogbegaafd, maar kon dus in principe wel VWO aan.
Maar... als het leven je al zoveel energie kost, kun je school er niet nog eens bij hebben. Dat lukt gewoon niet. En dat geldt nu ook voor je dochter. Zoon is vanwege die diagnose ASS overgestapt naar het speciaal onderwijs en kwam daar op advies van die school in 4 havo. Daarmee was in 1 klap alle druk van school verdwenen en kon hij zich focussen op het herstel (want hij heeft een half jaar thuis gezeten, depressief en overspannen) en op het ontdekken van zijn eigen 'gebruiksaanwijzing'. Dat heeft hem zoveel opgeleverd! Hoewel hij het zelf voelde als falen, niet alleen een jaar overdoen, maar ook nog een niveau lager, heeft het hem wel de ruimte gegeven om te groeien in alle opzichten. Hij had toen wel de ruimte en energie om zijn rijbewijs te halen, vrijwilligerswerk te doen en een bijbaan te zoeken. En al die dingen hebben weer enorm bijgedragen aan zijn zelfvertrouwen en plezier in het leven.

Hij is nu 19, doet eindexamen havo en is enthousiast bezig met het zoeken naar een vervolgstudie. Hij is zelfs zo ver gekomen in die 1,5 jaar dat hij nu zichzelf op kamers ziet gaan. En wij hebben er ook vertrouwen in dat hij dat aankan. Dat hadden we 2 jaar terug echt niet kunnen en durven dromen.

Dus, ik raad je aan om van dat 4 VWO af te stappen. School/het schoolniveau is nu niet belangrijk, dat ze van die depressie af komt wel. De orthopedagoog op de nieuwe school van zoon zei het heel mooi, het is voor iedereen het allerbelangrijkst dat hij/zij lekker in zijn vel zit, dat is de basisvoorwaarde voor een goed en prettig leven. Een opleiding is echt minder belangrijk. Dat komt vanzelf wel, als het met die basisvoorwaarde maar goed zit. Ik hoop dat je dat aan school duidelijk kunt maken (met hulp van het zorgteam) en dat ze daar de ruimte krijgt om te blijven, of dat nou blijven zitten in de 3e is of over naar 4 havo. Maar ik zou inzetten op blijven zitten. Omdat de stof dan al min of meer bekend is, en ze de basis wat kan verstevigen.

Depri moeder
zittenblijven

Het liefst hebben we dat ze kan blijven zitten, ze heeft feitelijk het hele jaar gemist plus een deel van vorig jaar. Maar als ze niet kan blijven zitten wil ik haar in een klas waar ze een beetje aansluiting heeft en dat is op de mavo-afdeling daar echt niet het geval.
De psycholoog, mijn dochter en wij zijn het er over eens dat zittenblijven bij haar het beste zou zijn, het is de afdelingsleider die zit te hameren op de regel dat er bij geen overgang afgestroomd moet worden.

Depri moeder
Pennestreek

Je zoon heeft een half jaar thuis gezeten? Jemig, dat moet ook heftig geweest zijn.
Onze dochter is HB getest maar heeft een TOS wat haar nogal onzeker maakt. Ik ben bang voor onderuitdaging, ze is namelijk toch al aan het onderpresteren.

Pennestreek
Ja, was idd heftig

Maar wij waren in de gelukkige omstandigheid dat man thuis kon blijven (zelfstandig ondernemer met voldoende buffer in zijn onderneming). Dat was echt een zegen. Het was heftig, maar het heeft ook gezorgd voor een hechtere band, niet alleen tussen man en zoon, maar voor ons hele gezin. De focus lag heel erg op leuke dingen doen, rust reinheid regelmaat, en dat is goed gebleken voor ons allemaal. Maar ik snap heel goed dat dit maar voor heel weinig mensen haalbaar is. Ik tel echt mijn zegeningen hierin. Ik zou ook niet goed weten hoe je het zou moeten doen als je niet die luxe van een 'sabbatical' hebt, als je je kind zo intensief moet begeleiden.

Ik zou naar haar uitstralen dat school niet belangrijk is. Wij zijn daar te lang op blijven hangen, achteraf gezien. Dat maakte het voor zoon nog moeilijker, hij wilde ons niet ook teleurstellen.

Ik snap overigens heel goed je overweging om haar niet naar de mavo te willen laten afstromen. Nog los van dat ze dan zonder noemenswaardige voorbereiding examen moet doen, vindt ze daar vast minder aansluiting met haar klasgenoten. Voor onze zoon met ASS was dat daarom ook geen optie, en daarom hebben we hem ook niet eerder laten afstromen naar de havo. Was ook op zijn oude school geen optie, het was een Vwo-school, dus dan had hij naar een andere school gemoeten, terwijl hij er op zich, wat betreft de populatie, prima paste. Nou ja, uiteindelijk is hij dus zowel van school veranderd als afgestroomd, en dat is voor hem de goede oplossing gebleken.

Heel veel sterkte.

sw4
depri moeder

Je wilt je dochter graag in 4 VWO, omdat ze met mavo leerlingen geen klik heeft. Waarom dan niet op Havo?

Moeder van een ...
Herkenbaar

In de brugklas strandde mijn dochter in tweetalige VWO. Qua IQ prima voor haar niveau maar door depressie/angststoornis/stemmen in haar hoofd kon ze dat niet aan. Dit speelde in schooljaar 2015/2016.
Gelukkig kregen we alle hulp van school. Dochter is zeker een jaar niet naar school geweest. Wel elke dag de gang naar school gemaakt, maar dan alleen naar de leerlingenbegeleidster en daarna naar huis.

Ook zij is afgestroomd. Eerst naar Havo en zit nu op de Mavo. En, heel eerlijk, we zijn blij dat we dit gedaan hebben. Ze is nog steeds herstellende en kan, doordat ze "onder haar niveau zit", wel naar school en is het minder erg als het even niet lukt om naar school te gaan. Tevens haalt ze goede cijfers nu.

Voor ons en onze dochter was dit de oplossing. Ik wil niet zeggen dat dit ook voor jouw dochter geldt, maar schuif het niet volledig terzijde.

Wel heel spijtig dat school niet toeschietelijker is. Bij mijn dochter op school was doubleren ook niet aan de orde in normale omstandigheden maar bij haar kon het wel vanwege de situatie.

Tango
Lisbeth(ot)

Wat naar om te lezen over jouw dochter. Ik heb jouw verhalen altijd een beetje gevolgd en kan me nog goed herinneren dat ze destijds een vmbo-t advies kreeg maar gelukkig toch op vwo belandde. Fijn dat er op school wel vertrouwen in haar kwaliteiten is en dat ze nu eerst tijd krijgt om met zichzelf aan de slag te gaan en zich weer beter te gaan voelen.
Veel sterkte voor je dochter en voor jou ook.

Sinilind
Depri moeder

Kijk in de schoolregels wat er staat over doubleren. Tenzij er letterlijk in staat dat doubleren bij geen ovegang NOOIT mag, sta je sterk om te vragen dat je dochter het jaartje overdoet.
Ik ben het wel met je eens over afstromen, gezien het profiel van je dochter is MAVO geen optie, en havo misschien ook niet. Onderwijsconsulent is een optie, of een andere school?
Sini

Wega
andere school?

Ik vind dat rigide beleid van niet mogen blijven zitten sowieso raar. En los daarvan, depressie is een ziekte. Een die veel energie kost. Je kunt je vaak veel slechter concentreren en ja dat heeft effect op je schoolprestaties. Maar het zegt natuurlijk niks over wat je kan.
Hier ook een dochter met depressieve klachten. Nu in examenjaar liep ze ook tegen aantal dingen aan waarvan school zei "regels zijn regels". Dat leidde er toe dat stress voor dochter alleen maar toenam en het gewenste gedrag nog minder werd getoond. Bij ons heeft psycholoog vervolgens samen met dochter een brief opgesteld over hoe het daadwerkelijk gaat met dochter, hoeveel moeite bepaalde - ogenschijnlijk - eenvoudige zaken kosten, hoeveel frustratie dat ook dochter zelf oplevert. Gelukkig werd deze brief serieus genomen en konden de regels toch wat aangepast worden. (En nee we hebben het niet over aanpassing van een wiskundetoets of zo maar over inhalen van gymlessen en dergelijke)
Ik hoop voor je dochter en voor jou dat de psycholoog school in beweging kan krijgen. Dit is niet iets wat je dochter er nu nog bij kan hebben.

Ik zou in the end niet akkoord gaan met afstromen naar havo of mavo. Is het een optie dat je kind op een andere school wel kan doubleren?