12 jarige dochter weigert ergens anders te slapen
Mijn 12 jarige dochter zit vol in de puberteit maar wil nooit ergens anders slapen.
Ze heeft toen ze kleiner was wel eens bij Opa en Oma geslapen natuurlijk maar dat wil ze nu ook niet meer. Kamp of als wij een dagje/nachtje weg willen dan gaat ze helemaal los en kunnen wij haar ophalen (bij kamp). Als 1 van ons bij haar is dan is het alleen goed. Zijn er mensen met dezelfde ervaring? Hoe pakken jullie dit aan en misschien zelfs: hoe heb je het op kunnen lossen?
Wij namen onze kinderen ook nooit mee naar verjaardagen van onze vrienden. Bij familie wel natuurlijk. Onze twee dochters gingen uit logeren als wij een avond op verjaardag gingen, bij oom en tante of bij opa en oma. Vanaf 14 jaar oud bleven samen alleen thuis. Nou gingen ze bij ons al uit logeren toen ze nog in de luiers zaten, das dan misschien weer het andere uiterste. Als ze niet wil, dan wil ze niet. Komt vast wel ergens voordat ze het huis uit gaat.
Duckie73 schreef op 09-06-2026 om 18:45:
[..]
Dan neem je haar toch mee. Een 12 jarige hoort toch ook op zo'n feestje. Vind het wel een beetje zielig dat zo'n 12 jarig meisje aan haar lot wordt overgelaten omdat haar ouders zo sociaal moeten doen. Als ze 16 was kan je dat doen, maar met 12 zit ze nog op de basisschool.
Natuurlijk kan je een puber van 12 niet overal mee naar toe nemen. De verjaardag van oma wel. Maar de meeste mensen hebben ook feestjes, bruiloften of sociale gelegenheden buiten de familie. Vanuit hun werk, vrienden, buren etc. Daar neem je geen kinderen mee naar toe. En voor iemand van 12 is daar waarschijnlijk niets aan of zal het veel te laat worden. En je laat haar ook niet aan haar lot over maar regelt een oppas zoals to hier ook wil doen.
Ik zou het gewoon uitzitten. Dat duurt waarschijnlijk net zo lang als oplossen en kost aanzienlijk veel minder energie en houdt de onderlinge relaties in het gezin een stuk beter.
Er verandert veel in haar leven nu en over een paar jaar zien de dingen er alweer heel anders uit.
En waarom zou je haar dwingen tot dingen die ze niet wil. Ja, omdat het voor jullie makkelijker is misschien. Maar ze is een mens, geen huisdier. En niet alles hoeft een machtstrijd te zijn die je als ouders moet winnen.
Je mag ook gewoon toegeven omdat het haar anders veel meer kost dan het jullie oplevert. Dat is niet slap zijn, dat is van iemand houden en belangen afwegen.
Sommige mensen willen gewoon niet van huis. Iedereen is nu eenmaal anders. Twee van onze kinderen gingen lekker op kamp en zelfs naar het buitenland (met scouting). De derde wilde dat absoluut niet. Die hebben we ook niet gedwongen, en als een kamp van een week te lang was dan haalden we die tussendoor weer op (met als gevolg dat we soms tussendoor niet meer op hoefden te halen, omdat de mogelijkheid dat het kón genoeg was) en zo ging dat geleidelijk aan beter maar het is nog steeds een huismusje.
Wij hadden natuurlijk het voordeel van vier kinderen, niemand wil die te logeren hebben dus wij hadden sowieso geen andere keuze dan altijd bij onze kinderen zijn. Dan maak je je er ook niet druk over, toen ze eenmaal ouder werden kwam het vanzelf wel weer om samen op pad te gaan. En nu sta ik vaak sip te kijken als ze weer weg rijden naar hun eigen huis.
Over drie of vier jaar is het allemaal alweer zo anders, maak je gewoon niet te druk en pas je aan.
Los laten en je niet te druk om maken
Hier een zoon die (inmiddels 16, maar nog steeds) ook alleen thuis wil slapen
Stel je voor om eens een weekendje 1 op 1 weg te gaan, zijn standaard antwoord: nee
En wat ik hier verder lees, wil je weg, dan regelen dat er iemand bij haar thuis is
De vraag hier is meer of To iemand thuis kan regelen. Staat kind dat wel toe? Of bijvoorbeeld een babyfoon bij de buren? Dan is er geen probleem natuurlijk. Maar zoals ik het lees wil ze dat er altijd een ouder is.
Natuurlijk hoeft ze niet op een kamp. Maar to en haar partner moeten natuurlijk wel nog het huis uitkunnen. Je bent ook partners en wilt niet alles moeten afslaan vanwege een kind van die leeftijd.
