Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
-knip-
Wonder schreef op 08-02-2026
Quote verwijderd
Als medechristen; zeer ongepast en kwetsend deze reactie.
Ik denk dat Jezus misschien berusting en rust kan brengen. Maar een psychische stoornis is natuurlijk niet weg te bidden. En daarnaast zit deze dochter in een traject tot actieve levensbeëindiging. Dat is alles behalve toegestaan binnen religies. Daarin moet je je lot aanvaarden of is het zelfs een straf van God.
Even los van dit verhaal. Ik zou echt niet meer met je dochter op vakantie gaan. Het is opnieuw verkeerd gegaan. En zo'n onderneming brengt teveel stress door een andere omgeving. Bespaar jezelf en haar die ellende en blijf in je eigen omgeving met een zorgnetwerk waar ze bekend zijn met jullie complexe situatie. Zou er een mogelijkheid zijn om los van haar een dag of weekendje weg te gaan. Alleen (zonder partner) of samen als er thuis voldoende ondersteuning is? Wees naar haar duidelijk dat hoe leuk activiteiten buiten de deur ook lijken. Dit geen optie meer is.
MamaE schreef op 08-02-2026 om 14:41:
[..]
Als medechristen; zeer ongepast en kwetsend deze reactie.
Amen.
Wonder schreef op 08-02-2026 om
Quote verwijderd
Echt zwaar misplaatst dit. Dit soort bekeringsdrang heeft mij aversief gemaakt tegenover welk geloof dan ook.
Fijn dat er zo veel begeleiding in het verschiet ligt, Ciska. Ik hoop dat dat iets van verlichting zal bieden.
Wonder schreef op
Quote verwijderd
Mafkees...ik heb je gerapporteerd.
Mijn bericht is verwijderd zie ik.
Het was zéker niet kwetsend bedoeld.
Ik hoop en bid op een wonder voor Ciska haar dochter. Kennen jullie het programma De Verandering vd EO?
Heel veel sterkte.
Wonder schreef op 09-02-2026 om 13:29:
Mijn bericht is verwijderd zie ik.
Het was zéker niet kwetsend bedoeld.
Ik hoop en bid op een wonder voor Ciska haar dochter. Kennen jullie het programma De Verandering vd EO?
Heel veel sterkte.
Hopen en bidden mag altijd.
Ik ken dat programma. Voor de mensen die het niet kennen; zeer schrijnende verhalen van mensen met een enorm problematisch leven vol misbruik, drank, drugs, verlatenheid of ongelukken, ziekte en ander onheil. En dan leren ze Jezus kennen en vinden hun levensgeluk weer terug.
Heel mooi voor hun. Maar ik denk wel dat de doelgroep daar wel eenzijdig is. De mensen die het niet gered hebben of nog steeds in de ellende zitten, komen niet op tv. Christen zijn is geen oplossing voor alles en zeker geen garantie voor geluk. Ook al vind ik het persoonlijk iets moois en brengt het me zeker iets, mijn leven is echt niet alleen maar halleluja.
Het punt is dat Christa wel kan gaan bidden. Maar haar dochter zelf tot het geloof moet komen voor verandering en goddelijke interventie. En het lijkt mij vreselijk moeilijk om als Christen te accepteren dat jouw kind dit lot toebedeeld heeft gekregen. En ook dat ze dit niet zelf mag beëindigen. Haar dochter is nu al niet te hanteren. Hoe moet dat als zij ernaast gaat zitten bidden?
Izza schreef op 09-02-2026 om 14:07:
Het punt is dat Christa wel kan gaan bidden. Maar haar dochter zelf tot het geloof moet komen voor verandering en goddelijke interventie. En het lijkt mij vreselijk moeilijk om als Christen te accepteren dat jouw kind dit lot toebedeeld heeft gekregen. En ook dat ze dit niet zelf mag beëindigen. Haar dochter is nu al niet te hanteren. Hoe moet dat als zij ernaast gaat zitten bidden?
Schei toch uit. Dat meisje is psychisch hartstikke ziek. Als er een God bestond, had ze net als andere kinderen nagedacht over wat ze straks zal gaan studeren en niet over wanneer ze verlost wordt uit de ellende die "leven" heet.
ik zou het echt heel erg op prijs stellen om de discussie over het geloof/jezus of wat dan ook niet hier te voeren.
Ik ga er verder geen energie in stoppen, maar mijn kind "geneest" niet ineens als wij tot jezus gaan bidden.
Goed zo Ciska. Besteed je energie maar fijn aan belangrijke zaken
Poison schreef op 09-02-2026 om 18:38:
Goed zo Ciska. Besteed je energie maar fijn aan belangrijke zaken
Hier sluit ik me bij aan.
Hi Ciska, ik denk elke dag aan jou en aan je gezin. Wat een onmenselijke strijd voeren jullie. Ik reageer niet vaak, maar je bent in mijn gedachten. Heel veel sterkte en kracht voor jullie 🙏🍀
ik ben caroline (13 jaar)
ik heb ook een tijdje gehad dat ik depressies had en aan zelfverminking deed. ik heb het hier in de eerste klas erg lastig mee gehad. gelukkig niet zo heftig als bij uw dochter, en ik vind het verschikkelijk om te horen hoe uw dochter zich voelt. mijn ouders wisten destijds niet dat ik me zo voelde en dat weten ze nu nog steeds niet. ik moet zeggen dat ik er nog steeds een beetje mee in de knoop zit en dat ik sommige dagen mezelf weer een beetje depressief voel. ik vind het super goed dat jullie hiermee aan de slag gaan en dat jullie je dochter willen helpen. ik heb helaas geen tips, maar ik wens u wel heel veel sterkte en hoop dat het snel beter met haar gaat.
