Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Roos57 schreef op 23-02-2026 om 16:51:
[..]
En soms is het ook goed om het uit handen te geven. Een opname.
Roosteren, houd op, dat is hier een gepasseerd station.
Ciska's meisje is toch al eens opgenomen? Dat was toen geen succes en is ze naar huis gekomen waar ze zich in ieder geval veilig en gezien en gehoord voelt. Dat ontbrak nogal bij de opname, als ik het goed onthouden heb.
Morgen weer thuisbegeleiding toch? Hopelijk kunnen jij en je man even uit de situatie stappen.
Opname kan ook als het thuis niet meer gaat. Of om de thuissituatie te ontlasten. Tja en thuis gaat het ook niet goed zoals ik lees. Ondanks alle hulp en begeleiding. Dus uit de situatie stappen zal thuis waarschijnlijk niet mogelijk zijn.
In feite zijn er niet op afroep plekken beschikbaar voor dit soort complexe gevallen.
Ik wil jullie veel sterkte wensen, het lijkt me als ouders verschrikkelijk.
Thuis gaat niet, maar elders gaat het nog slechter, en is dochter nog ongelukkiger dan thuis. En de plek die er was is vervallen toen ze 18 werd, er is geen alternatief. Dus Ciska heeft ook geen keuze hierin...
Tijgeroog schreef op 23-02-2026 om 20:40:
Thuis gaat niet, maar elders gaat het nog slechter, en is dochter nog ongelukkiger dan thuis. En de plek die er was is vervallen toen ze 18 werd, er is geen alternatief. Dus Ciska heeft ook geen keuze hierin...
Je hebt ook 18+ zorg en bijvoorbeeld in geval van een crisis ook tijdelijke plekken. Niet ideaal maar het is niet dat er niets zou zijn. Genoeg mensen die geen ouders hebben of mensen die dit kunnen of willen hoor. Zolang Ciska het kan volhouden prima en fijn dat het kan. Maar niet iedereen kan dat. En uit de berichten haal ik dat dit meisje overal ongelukkig is en niet wil leven.
staat me ook iets van bij dat niemand het aandurft om haar op te nemen.
Het is voor nu in ieder geval niet aan de orde. Ciska is dagen aan het bellen geweest en niemand kwam met ook maar iets van crisishulp. Er werd achter de schermen wel gewerkt/overlegt. Hoe is het daar nu mee Ciska? Wanneer spreken jullie de psychiater over hoe het verder moet?
Izza schreef op 23-02-2026 om 21:37:
[..]
Je hebt ook 18+ zorg en bijvoorbeeld in geval van een crisis ook tijdelijke plekken. Niet ideaal maar het is niet dat er niets zou zijn. Genoeg mensen die geen ouders hebben of mensen die dit kunnen of willen hoor. Zolang Ciska het kan volhouden prima en fijn dat het kan. Maar niet iedereen kan dat. En uit de berichten haal ik dat dit meisje overal ongelukkig is en niet wil leven.
Als ik het me goed herinner is dat in dit geval dus wél zo.
Sterkte Ciska, ik hoop dat dochter weer een beetje gaat opkrabbelen 
Izza schreef op 23-02-2026 om 21:37:
[..]
Je hebt ook 18+ zorg en bijvoorbeeld in geval van een crisis ook tijdelijke plekken. Niet ideaal maar het is niet dat er niets zou zijn. Genoeg mensen die geen ouders hebben of mensen die dit kunnen of willen hoor. Zolang Ciska het kan volhouden prima en fijn dat het kan. Maar niet iedereen kan dat. En uit de berichten haal ik dat dit meisje overal ongelukkig is en niet wil leven.
Nee, het is niet niet prima en fijn dat het kan, want het kan niet en Ciska kan het niet volhouden. Maar ze heeft geen keuze, want er is geen plek waar dochter naartoe kan, dus ze moet wel door.
De (crisis)plekken waar ze gezeten heeft hebben meer schade aangericht dan dat ze problemen opgelost hebben.
En dochter is inderdaad overal ongelukkig, maar wil wel het liefste thuis zijn.
voor iedereen die het heeft over een opname, zodra je 18+ bent is een opname niet zomaar vanzelfsprekend. Je moet als volwassenen hier mee instemmen en doe je dat niet dan kan een opname alleen via een RM en dan nog alleen maar als iemand een gevaar voor zichzelf is.
We hebben al eens eerder de crisisdienst over de vloer gehad die haar niet eens mee wilde nemen omdat dat meer kwaad dan goed zou doen voor dochter.
En daar komt inderdaad ook nog eens bij dat er niemand is die het aandurft om deze complexe zaak op zich te nemen, we hebben voor haar 18de zoveel plekken aangeschreven/gebeld en er was er maar 1 die zei dat durven we aan.
Voor diegene die zich dat nog herinneren, daar hebben we begeleiders gehad die het nut niet zagen van dochter niet alleen laten , ik wil hier niet eens maar aan denken.
Dochter heeft 2,5 jaar gesloten gezeten, 8 maanden open en ze is er slechter uitgekomen dan dat ze erin is gegaan.
ja, het is absoluut f.king zwaar om dochter thuis te hebben, maar wat moet ik dan zeggen tegen mijn o zo onzeker meisje: zoek het maar uit ofzo?
Er zijn dagen dat ik denk dat ik het niet trek, maar ondertussen sta ik nog steeds overeind en doe ik dit omdat ik zoveel van mijn kind hou. Maar het is ontzettend zwaar.
We hopen dat met 2 begeleiders erbij we na de wenperiode (want dochter heeft op zijn minst 6 weken nodig om te wennen en die periode zal nog zwaarder zijn dan normaal) zelf een beetje op adem kunnen komen, maar dag is voor nu afwachten
Wat ontzettend zwaar toch Ciska 
Ik denk dat je in Ciska,s schoenen moet staan om te weten wat het is om dit mee te maken met je kind.
De pijn in je hart, verdriet, machteloosheid en het ten koste van alles vol houden uit liefde voor je kind!
Het is zeker niet verkeerd bedoeld naar ieder die hier andere adviezen geeft.
Het is mijn gevoel, deels ervaring.
Ik ga daar niet op in, het gaat hier over Ciska, haar man en hun kind.
Ik vind het ,,fijn,, dat Ciska hier van zich afschrijft en wij hoe weinig ook, haar kunnen steunen en meeleven.
Ik doe dat graag op mijn manier door je veel sterkte te wensen lieve Ciska! Ook voor je man en je dochter.
Ik blijf met jullie meeleven.
Liefs ♥️
