Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Ach, ik zie het nu pas. Wat een moed, wat een verlossing, en wat een verdriet. Veel geestkracht gewenst, nu maar vooral ook straks.
je schrijft zo warm over het afscheid. Wat een dappere, liefdevolle moeder ben je. Heel veel sterkte de komende tijd en daarna.
♥️
Ciska, de klap komt nu pas echt denk ik. Jaren aanstaan dag en nacht. En nu de stilte, de leegte. En het verdriet om wat je mist en wat er had moeten of kunnen zijn als alles anders was gelopen. Ik denk aan jullie. 
Ook nu denk ik aan jullie.
Er zal een relatieve rust zijn maar na jarenlang onder zulke stress staan over jullie dochter zal je nog lang aan staan.
Het regelen is ook nog niet over denk ik.
lieve Ciska , hoe gaat het nu met je?
ook hier denk ik aan jullie💜
Dikke knuffel van mij voor deze stille, onwerkelijke weken Ciska ❤️
Hoi Allen
Ten eerste, nogmaals bedankt voor de vele lieve kaartjes die wij hebben mogen ontvangen van mensen van het forum. Al die warmte heeft ons zeker goed gedaan. Zelfs sommige die knuffeltjes opgestuurd hebben.
Alle knuffels hebben nu hun bestemming bereikt , een deel naar stichting babyspullen en een deel naar het WKZ (inclusief alle nieuwe knutselspullen die dochter in de laatste weken nog had gekocht en niets mee had gedaan )
Tja, hoe gaat het, het is stil., leeg en onwerkelijk . Van 24/7 aanstaan naar 24/7 niets. En die is raar. Niet meer altijd je telefoon bij je hebben, niet altijd meer stand by staan, gewoon niets meer.
En dat is heel erg wennen. Dochter zit elke dag in mijn hoofd en hart. Dingen opruimen van haar lukt echt nog niet, dus dat laten we nog maar zo.
Schoonmoeder gaat binnenkort aan een troostdeken voor mij beginnen dus moet wel binnenkort door de kledingkast van dochter gaan.
Iedereen zegt dag voor dag, stap voor stap dus dat proberen we maar, maar het gemis is intens groot.
❤️
Lieve Ciska, heel veel sterkte. Dit verlies is zo groot en de overgang zo allesomvattend. Neem alle tijd die je nodig hebt. Het hoeft niet allemaal nu. En wat lief dat jullie ook knuffels en knutselspullen hebben gedeeld met andere mensen die het nodig hebben.
❤️🩹
❤️🩹
❤️🩹
Heel veel sterkte en probeer je rust te vinden. Jouw dochter heeft dat nu wel. Ik hoop dat dat troost geeft, het was haar wens. Jullie hebben het goed gedaan!
