Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Hoi Ciska,
Ontzettend heftig wat ik hier allemaal lees over je dochter.
Als christen zie ik hier geestelijke strijd. De stemmen die je dochter hoort en de schimmen die ze ziet.
Ken je Jezus? Hij kan haar bevrijden van haar angsten en van de duisternis om haar heen.
Mijn tips: bid tot Jezus. Vraag hem om hulp. Zoek contact met christenen. Ga naar een kerk en laat voor haar bidden.
Wonder schreef op 08-02-2026 om 14:18:
Hoi Ciska,
Ontzettend heftig wat ik hier allemaal lees over je dochter.
Als christen zie ik hier geestelijke strijd. De stemmen die je dochter hoort en de schimmen die ze ziet.
Ken je Jezus? Hij kan haar bevrijden van haar angsten en van de duisternis om haar heen.
Mijn tips: bid tot Jezus. Vraag hem om hulp. Zoek contact met christenen. Ga naar een kerk en laat voor haar bidden.
Als medechristen; zeer ongepast en kwetsend deze reactie.
Ik denk dat Jezus misschien berusting en rust kan brengen. Maar een psychische stoornis is natuurlijk niet weg te bidden. En daarnaast zit deze dochter in een traject tot actieve levensbeëindiging. Dat is alles behalve toegestaan binnen religies. Daarin moet je je lot aanvaarden of is het zelfs een straf van God.
Even los van dit verhaal. Ik zou echt niet meer met je dochter op vakantie gaan. Het is opnieuw verkeerd gegaan. En zo'n onderneming brengt teveel stress door een andere omgeving. Bespaar jezelf en haar die ellende en blijf in je eigen omgeving met een zorgnetwerk waar ze bekend zijn met jullie complexe situatie. Zou er een mogelijkheid zijn om los van haar een dag of weekendje weg te gaan. Alleen (zonder partner) of samen als er thuis voldoende ondersteuning is? Wees naar haar duidelijk dat hoe leuk activiteiten buiten de deur ook lijken. Dit geen optie meer is.
MamaE schreef op 08-02-2026 om 14:41:
[..]
Als medechristen; zeer ongepast en kwetsend deze reactie.
Amen.
Wonder schreef op 08-02-2026 om 14:18:
Hoi Ciska,
Ontzettend heftig wat ik hier allemaal lees over je dochter.
Als christen zie ik hier geestelijke strijd. De stemmen die je dochter hoort en de schimmen die ze ziet.
Ken je Jezus? Hij kan haar bevrijden van haar angsten en van de duisternis om haar heen.
Mijn tips: bid tot Jezus. Vraag hem om hulp. Zoek contact met christenen. Ga naar een kerk en laat voor haar bidden.
Echt zwaar misplaatst dit. Dit soort bekeringsdrang heeft mij aversief gemaakt tegenover welk geloof dan ook.
Fijn dat er zo veel begeleiding in het verschiet ligt, Ciska. Ik hoop dat dat iets van verlichting zal bieden.
Wonder schreef op 08-02-2026 om 14:18:
Hoi Ciska,
Ontzettend heftig wat ik hier allemaal lees over je dochter.
Als christen zie ik hier geestelijke strijd. De stemmen die je dochter hoort en de schimmen die ze ziet.
Ken je Jezus? Hij kan haar bevrijden van haar angsten en van de duisternis om haar heen.
Mijn tips: bid tot Jezus. Vraag hem om hulp. Zoek contact met christenen. Ga naar een kerk en laat voor haar bidden.
Mafkees...ik heb je gerapporteerd.
