Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Dubbel gevoel is dat kan ik mij voorstellen! Hopelijk kan er snel een oplossing worden gevonden.. wellicht toch weer (tijdelijk?) terug naar de zorgboerderij? Of dat 1 van de begeleiders toch nog een dag extra kan, maar dan met wat wisselingen van huidige vaste dagen oid? Het lijkt mij ook niet fijn voor je dochter om elke dag van de week een andere begeleider of dagbesteding te hebben.
Hoi Ciska,
Voor dochter geeft het minder stress nu op de dinsdag maar voor jullie extra vermoeidheid, stress en even die hard nodige tijd voor jullie zelf.
Het zal ook eens meezitten denk ik dan gelijk. Ik hoop echt dat er voor die dinsdag spoedig een oplossing komt.
Geeft jullie ook wat welverdiende ruimte.
♥️♥️
ik wil gewoon even laten weten dat ik aan jullie denk Ciska!
Ik ook, ik denk ook vaak aan jullie. ❤️
Tja, de afgelopen weken zijn zoals gewoonlijk intensief.
De dinsdagen zelf doen zolang er geen begeleiding is, begeleider die ziek was, de paasdagen thuis, het is veel.
Dochter heeft steeds meer het besef dat ze anders is dan andere en dat is een heel moeilijk stuk voor haar. Zien dat iedereen van je leeftijd verder gaat en jij achterblijft, want zo voelt het voor haar maar helaas is dat ook de werkelijkheid.
Wel heeft ze ook steeds meer het besef dat ze andere dingen leuk vindt dan haar leeftijdsgenoten, en dan met name dingen die kleine kinderen leuk vinden. Maar, dit accepteert ze steeds meer en durft ook gelukkig steeds meer speelgoed hiervoor te kopen. (Denk aan bijv bellenblaas, longboard, vortex, zand spullen)
De planning is dat we een play base gaan aanschaffen (google maar als je niet weet wat het is 😉) en dochter is hier helemaal happy mee.
We zijn in huis ook bezig om voor onszelf meer eigen plekjes te creëren, wat inhoudt dst man nu zijn werkplek heeft in de kleine woonkamer. En dat er een grotere eettafel gaat komen zodat ik daar een eigen plek kan maken.
Ik ben zelf al weken aan het kwakkelen met mijn gezondheid, dus dat helpt ook niet mee.
Al met al, nog steeds geen rust en stabiliteit.
Longboard vind mijn dochter nog steeds geweldig. En onze oudste doet van die verkleeddingen op fantasyfairs, ook anders dan de standaard jongere. Fijn dat ze gewoon doen gaat wat ze wil doen, hopelijk komt ook het besef dat anders dan anders zijn gewoon mag. Ik weet niet of dat voor verdere plannen nog invloed gaat hebben, wel hoop ik voor jullie op iets meer rust. Heel veel sterkte , ik snap door ervaring wat het met je doet als ouders. Hier is het uiteindelijk goed gekomen maar dat gaat helaas lang niet altijd zo. Voor wat het waard is: ik denk aan jullie Ciska! 
wat goed van je dochter, dat ze 'gewoon" doet wat ze leuk vindt. Ze is echt niet de enige hoor. Mijn zoon houdt ook van zulke dingen, en ik word er zelf ook blij en rustig van. Dat is dus alvast niet gek!
Verder snap ik dat het heel uitputtend is voor iedereen. Veel sterkte, ook met je eigen gezondheid. 
kinetisch zand.. wat geweldig is dat zeg! Heerlijk vroeten, bouwen en door je handen laten gaan.
Niets vreemds aan!
Wat fijn dat ze steeds meer gaat doen wat ze gewoon wil! De mening van anderen over hobby's doet er eigenlijk niet toe. Zo ben ik 30, ben dol op Pokémon, gamen, knuffeltjes, stickers. Ik doe gewoon mijn ding. En eigenlijk al helemaal nadat ik vorig jaar mijn autisme diagnose heb gekregen.
Hopelijk kan dochter wat positieve energie halen uit de play base!
Doen wat ze leuk vindt, zeker stimuleren. Ja, ze is anders, en ja, dat is soms moeilijk en verdrietig. Maar anders is niet minder. Mensen die hun anders-zijn ownen en gewoon trots zijn op hun kinderlijke hobby's en interesses worden naar mijn beleving vaak meer op waarde geschat dan mensen die doen alsof ze 'normaal' zijn en erbij horen, maar waarbij dat nooit echt lekker uit de verf komt.
En daarbij...de meesten jongeren van haar leeftijd hebben inderdaad een heel ander leven en ontwikkeling. Dat zien is zeker pijnlijk, vooral omdat het voor jullie meisje gewoon niet haalbaar is. Dikke knuffel voor jullie!
