Passieve puber
Ja, weinig nieuws onder de zon, maar inmiddels weten we niet meer welke richting te kiezen.
Zoon, 15, lukt het niet om zelfstandig iets uit handen te krijgen. Of het nou school, iets regelen op werk, zn kamer bijhouden of afspreken met vrienden is.
Afgelopen jaren alles geprobeerd, van heel intensief begeleiden tot loslaten. De uitkomst is hetzelfde. Vorig jaar blijven zitten, dit jaar stroomt hij af voor de kerst omdat er geen schot in zit.
Als wij hem niet begeleiden gebeurt er niks. Dubbel geplande afspraken laat hij er op aankomen, school doet hij niks voor en alles overkomt hem in wezen.
Prima verklaarbaar puber gedrag maar inmiddels lijdt school er dus erg onder en is zijn werk ook niet heel blij met de zoveelste keer 'vergeten te regelen/door te geven'
Gesprekken leveren niks op, hij is altijd berouwvol en beloofd beterschap. Hij heeft er ook regelmatig stress van, maar het leidt niet tot actie.
Inmiddels weten we niet meer waar we goed aan doen: blijvend intensief begeleiden, helemaal loslaten, iets anders?
Hopelijk heeft iemand hoopvolle ervaringen, inzichten of tips..
Bij mij is er nu een vermoeden van ADD of ADHD. Ben 44.
Wat ik nog weet van mijn schooltijd, is dat ik mijn huiswerk netjes bijhield in mijn agenda en dat ook maakte. Maar had ik bijv een afspraak bij de huisarts op donderdagochtend, dan kon mijn moeder dat 3 x zeggen maar was ik nog in staat om donderdag gewoon naar school te fietsen uit gewoonte.
Dat was geen onwil, ik kon dan in mijn hoofd niet combineren dat ik donderdagochtend geschiedenis had én bij de huisarts verwacht werd.
Of ik wist wel dat ik naar de huisarts moest maar vergat dat door te geven aan het vriendinnetje dat mij kwam ophalen.
Ik vind een puber die naar school gaat en werkt eigenlijk heel gezond klinken.
Ik zou mij vast inlezen in ADHD en kind op die manier behandelen. Dus jonger dan de leeftijd zien. En veel structuur en toezicht. Dit soort jongens heeft niet alleen grote kans op afstromen. Maar ook op allerlei andere problemen, werkloosheid, verslavingen en criminaliteit. Dus als ouder heel duidelijke regels stellen. En huiswerkbegeleiding inhuren.
Indien mogelijk ook zelf een bureau inhuren voor de diagnose en aan de medicatie en psycho educatie voor kind. Leren wat ADHD voor hem doet.
Denk ook aan pictogrammen, digitale agenda's en begeleiding tijdens de dag. Blijvende sturing is erg belangrijk omdat het overzicht volledig ontbreekt. Dus niet: ga je kamer opruimen. Maar morgen om 11 uur gaan wij samen je kamer opruimen. En dan sta jij erbij en geef je instructies wat er moet gebeuren. Want jij heeft geen idee hoe zo'n taak aangepakt moet worden en er is continu afleiding in zijn hoofd.
Wat voor mij dus werkte was dat moeder de dokters- en tandartsafspraken in de gaten hield.
Huiswerk regelde ik zelf. En toen ik op mijn 16e een winkelbaantje kreeg, was ik ook wel in staat dit zelf te regelen. Ook toen zal waarschijnlijk mijn moeder degene geweest zijn die mij aan dokter, tandarts en familieverplichtingen herinnerde.
Mijn zoon van bijna 21 met ADHD herinner ik nog steeds aan belangrijke dingen. Stage regelen, tandartsafspraken en medicatie bestellen zijn dingen die hij vergeet. Hij woont niet meer thuis maar ik hou nog steeds een klein beetje zijn agenda in de gaten. Meestal is vragen: heb je.... al geregeld of wanneer ben je voor het laatst..... voldoende.
