Vakantie winnen voor het hele gezin? Doe nu mee met onze leuke actie!
Puberteit Puberteit

Puberteit

Lees ook op
FairyZoe

FairyZoe

02-08-2023 om 10:37

Samenwonen met partner en stiefkind; wel of niet doen?


Zelfs zonder die zoon klinkt het niet als een recept voor succes. Het lijkt mij jammer om zo een leuke relatie kwijt te raken, terwijl je al LAT-tend best veel plezier aan elkaar kan hebben. Maar als dat niet echt jouw verlangen is, dan zit er weinig op om op zoek te gaan naar iemand die wel dezelfde levenswijze heeft als jij. Deze man gaat zich niet volledig aan jou aanpassen, en dat is ook niet onbegrijpelijk. Er is geen goed of fout qua leefwijze, maar er is wel zoiets als onverenigbaar.
En hij heeft dus wel die zoon, en die heeft hij onvoorwaardelijk. Die gaat altijd voor. Dat blijft zo.

Bij zo’n lang verhaal past alleen een nee
Niet gaan samenwonen

Goed dat je eerst ‘proef’ samengewoond heb.
Nu weet je dat het geen goed idee is. 

Nou, deze keus is niet zo moeilijk, antwoord is niet gaan samenwonen natuurlijk! Recept om de relatie snel tot een einde te brengen en dan hebben manlief en stiefzoon geen eigen huis meer, neem aan dat dit niet de bedoeling is?

FairyZoe

FairyZoe

02-08-2023 om 12:40

JtM schreef op 02-08-2023 om 11:19:

Ik ga mee met de rest. Niet samen wonen met de man en zijn zoon.
Hoe oud is jouw vriend eigenlijk als hij uit een 22 jarig huwelijk komt met een zoon van 18?

Dank voor je (jullie!) heldere reactie(s). Mijn partner is 44

Overigens wel intrigerend, je bent 32, de relatie duurt al 2,5 jaar, hiervoor was je 11 jaar getrouwd… heb je tussendoor wel alleen gewoond eigenlijk?

FairyZoe

FairyZoe

02-08-2023 om 12:44

AnnaPollewop schreef op 02-08-2023 om 12:41:

Overigens wel intrigerend, je bent 32, de relatie duurt al 2,5 jaar, hiervoor was je 11 jaar getrouwd… heb je tussendoor wel alleen gewoond eigenlijk?

Ik was overal heel vroeg bij, haha. Ik heb eigenlijk vanaf het begin alleen gewoond, waarbij mijn partner dan in het weekend thuis was. In deeltijd alleen wonen dus eigenlijk...waarbij het samenwonende deel ook heel anders verliep dan in deze situatie. 

FairyZoe

FairyZoe

02-08-2023 om 12:53

Jonagold schreef op 02-08-2023 om 11:22:

Persoonlijk vind ik het zelfs een beetje passief agressief om met griep demonstratief het huis te gaan poetsen. Eerste vereiste in elke relatie is goede communicatie en het helder krijgen van wederzijdse verwachtingen. Dus als jij van je vriend verwacht dat hij meehelpt in het huishouden, zeg dat dan en wees concreet. Geldt andersom ook: als je vriend verwacht dat zijn zoon niets hoeft te doen in huis moet hij jou dat vertellen. En liefst ook het waarom uitleggen.
Ik zou dus allebei de tijd nemen om op een rijtje te zetten wat jullie normen, waarden, wensen en verwachtingen zijn. En waar dat niet matcht kijken of je dan ergens in het midden uit kunt komen. En of dat van beide kanten nog wel acceptabel is.

Overigens vind ik het heel bijzonder bedacht van jullie om te gaan samenwonen als er een depressieve en beperkte zoon deel uitmaakt van het gezin. Dat lijkt me sowieso een recept voor ellende. Ik zou dus de komende jaren lekker blijven latten tot de zoon uit huis is.


Bedankt voor jullie reacties allemaal. Het blijft lastig om je zo kwetsbaar op te stellen maar aan jullie mening heb ik veel. Als je er zo 'diep' in zit is het soms moeilijk om iets objectief te zien. Of ik ben bang dat iets binnen mijn blind spot valt.

Mijn gevoel zegt ook sterk om het voor nu niet te doen. Ik vind het erg fijn om mijn partner veel om mij heen te hebben maar ik merk nu dat we ook verschillen op bepaalde vlakken die (vooral voor hem) erg gevoelig liggen. Zoals me-time en ook communicatie.

@Jonagold; ik vind het moeilijk om de communicatie een beetje vredig te laten verlopen op dit onderwerp. Mijn sterke wens om met mijn stiefzoon een gesprek te hebben over wat mijn verwachtingen zijn (en wat de zijne zullen zijn) bij het samenwonen, was eigenlijk al een no-go. Stiefzoon zou meteen in weerstand komen volgens mijn partner. Hoe bepaalde situaties op mij overkomen of hoe iets voor mij voelt, ongeacht de intentie van de ander, wordt meteen opgevat als een verwijt. 

Hierin maak ik veel de link met mijn normen, waarden en ook hoe ik ben opgevoed en hoe ik als mens in elkaar steek. Wat voor mij acceptabel en onacceptabel is, en vooral waar ik mij flexibel in wil opstellen zodat we kunnen zoeken naar een oplossing. 

Mijn partner is hierin heel gevoelig en draait soms pas na een paar dagen boosheid, selectief mutisme of uitsluiting bij. Echt binnenkomen doet het vaak niet.

Ik houd superveel van hem, maar het wordt zo wel heel lastig als er veel dingen niet bespreekbaar worden omdat het gevoelig ligt. 

Latten wordt dan inderdaad de beste optie. Voor hem heel naar, want hij zit financieel aan de grond. Voor mij dan in ieder geval weer een stuk rustiger...


Bedankt voor het lezen van al mijn problemen 🤣.

TO, heb jij een religieuze/traditionele achtergrond?

en ik weet niet of je zijn zoon jouw stiefzoon moet noemen of hem zo moet zien/behandelen. Die jongen was 15/16 toen je hem leerde kennen? Ik vind dat echt te oud om als nieuw persoon nog te gaan moederen.
Je kunt met alle huisgenoten afspraken maken over taken en omgangsvormen. Maar ik betwijfel of er een acceptabel midden voor jullie is als de emoties over dit soort dingen zo hoog oplopen. 

MRI

MRI

02-08-2023 om 13:00

Ik begrijp dat je nu nog apart woont? Waarom ga je dan hun huis poetsen? Als ik een vriend heb waarmee ik niet samen woon, vind ik het normaal om samen te koken of af te wassen. Misschien eens een wc schoon maken en het bed op maken. Maar het is zijn huis met zijn normen. Daar kan ik wat van vinden maar pas als ik samen woon zullen we dat samen op moeten lossen. 
En zoals ik het nu hoor, liggen jullie normen te ver uit elkaar om samen te gaan wonen. Ik zou wel (niet verwijtend) de reden geven waarom. Het kan zijn dat je vriend zich dan nog wil aanpassen.

Zit hij financieel aan de grond? Dan is samenwonen toch helemaal geen goed idee. 

pausi schreef op 02-08-2023 om 13:24:

Zit hij financieel aan de grond? Dan is samenwonen toch helemaal geen goed idee.

voor vriend wel, toch, lijkt me? Als hij bij haar kan intrekken, heeft hij geen woonlasten meer. En (maar nu ben ik even heel negatief) hij hoeft ook niets aan het huishouden te doen, wat dat doet TO wel. Moet hij alleen wel haar 'gezeur' op de koop toe nemen.

[sarcasm off]

ik blijf inderdaad, ook na het lezen van je latere berichten, bij mijn eerdere advies: niet gaan samenwonen. 

FairyZoe schreef op 02-08-2023 om 12:53:

[..]


Bedankt voor jullie reacties allemaal. Het blijft lastig om je zo kwetsbaar op te stellen maar aan jullie mening heb ik veel. Als je er zo 'diep' in zit is het soms moeilijk om iets objectief te zien. Of ik ben bang dat iets binnen mijn blind spot valt.

Mijn gevoel zegt ook sterk om het voor nu niet te doen. Ik vind het erg fijn om mijn partner veel om mij heen te hebben maar ik merk nu dat we ook verschillen op bepaalde vlakken die (vooral voor hem) erg gevoelig liggen. Zoals me-time en ook communicatie.

@Jonagold; ik vind het moeilijk om de communicatie een beetje vredig te laten verlopen op dit onderwerp. Mijn sterke wens om met mijn stiefzoon een gesprek te hebben over wat mijn verwachtingen zijn (en wat de zijne zullen zijn) bij het samenwonen, was eigenlijk al een no-go. Stiefzoon zou meteen in weerstand komen volgens mijn partner. Hoe bepaalde situaties op mij overkomen of hoe iets voor mij voelt, ongeacht de intentie van de ander, wordt meteen opgevat als een verwijt.

Hierin maak ik veel de link met mijn normen, waarden en ook hoe ik ben opgevoed en hoe ik als mens in elkaar steek. Wat voor mij acceptabel en onacceptabel is, en vooral waar ik mij flexibel in wil opstellen zodat we kunnen zoeken naar een oplossing.

Mijn partner is hierin heel gevoelig en draait soms pas na een paar dagen boosheid, selectief mutisme of uitsluiting bij. Echt binnenkomen doet het vaak niet.

Ik houd superveel van hem, maar het wordt zo wel heel lastig als er veel dingen niet bespreekbaar worden omdat het gevoelig ligt.

Latten wordt dan inderdaad de beste optie. Voor hem heel naar, want hij zit financieel aan de grond. Voor mij dan in ieder geval weer een stuk rustiger...


Bedankt voor het lezen van al mijn problemen 🤣.

Een partner die een paar dagen boos is of je doodzwijgt…dat is geen normale relatie hoor! Ik weet niet of je als kind nooit een goed voorbeeld heb gehad of dat je vorige relatie ook zo was maar in een normale relatie ben je weleens boos maar daarna praat je dat op normale manier weer uit.  Zelfde dag nog

Maar wie huilt en schreeuwt er nou als hij aangesproken wordt op zijn taken? 

FairyZoe

FairyZoe

02-08-2023 om 13:38

Doemijdieglazenbol schreef op 02-08-2023 om 12:58:

TO, heb jij een religieuze/traditionele achtergrond?

en ik weet niet of je zijn zoon jouw stiefzoon moet noemen of hem zo moet zien/behandelen. Die jongen was 15/16 toen je hem leerde kennen? Ik vind dat echt te oud om als nieuw persoon nog te gaan moederen.
Je kunt met alle huisgenoten afspraken maken over taken en omgangsvormen. Maar ik betwijfel of er een acceptabel midden voor jullie is als de emoties over dit soort dingen zo hoog oplopen.

Ik noem hem mijn stiefzoon even voor het gemak op dit forum. In het echt is de benaming voor ons in ieder geval geen issue. Niet religieus by the way .

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.