Spanningen vanwege stiefzoon
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst hier iets plaatste. Ook omdat mij de negatieve reacties van een aantal leden hier mij ervan weerhielden om weer te vragen om advies/een luisterend oor. Toch merk ik dat de behoefte om mijn verhaal te doen groot is.
Stiefzoon is ondertussen 16 en flink aan het puberen. Alles wat je zegt of doet wordt een discussie en hij ziet ook geen grenzen of wilt deze niet zien. Een plantje op tafel is al te veel want dat kost hem weer extra tijd bij tafel dekken. Zeggen dat ik de woonkamer gezellig wil maken, helpt niet. Van hem mag ik het niet gezellig inrichten. Als er iets is wat hij raar vindt, dan moet je je bijna gaan verdedigen. Ieder ding wordt uit zijn verband getrokken. Gelukkig zit hij vooral alleen met eten beneden en tijdens de afwas. Voor de rest zit hij heel de avond te gamen. Ik merk dat als hij er is, een bepaalde spanning voel en dat ik niet 100% mezelf kan zijn. Als hij weer naar zijn moeder is, dan is heel die spanning weg.
En ja ik weet dat een puber is, die hebben zo hun eigenschappen, maar ik ken ook genoeg jongeren van zijn leeftijd die niet vooraan staan om commentaar te leveren, die wel doen wat er gevraagd wordt zonder te mopperen en die naast de computer ook nog een hobby hebben.
Ik wil dit helemaal niet hebben, want ik wil niet zo over hem denken. Vind dit ook niet leuk tegenover mijn vriend. Al ziet hij tegenwoordig ook steeds vaker waar ik tegen aanloop. Maar het gebeurt toch soms zelfs zo erg dat ik er voor zorg dat ik niet thuis ben als hij er is.
Ik vraag hier niet om meningen van Gerda's, maar vooral van andere stief/bonus ouders die kampen met eenzelfde soort verhaal?
TO, ga je zelf ook nog reageren?
volgens mij hebben we in eerdere topics ook aangeraden om een stiefcoach te raadplegen. Heb je dat ook gedaan?
—-
Ik krijg hier altijd een beetje ‘Merel-vibes’ van. (Oogappels).
Ysenda schreef op 19-04-2026 om 14:47:
[..]
Maar de weg daar naar toe loopt bij en puber al snel via de maag.
Dat is dan de gespreksopener.
Deze tiener is puber EN man dus de weg naar wat voor oplossing dan ook loopt sowieso via de maag
Zeespiegel schreef op 19-04-2026 om 06:13:
het voorgaande niet gelezen, puur in antwoord op de OP:
Gamen lijkt ontspanning, maar is mentale inspanning. En verslavend. Dus logisch dat hij prikkelbaar beneden komt. Daarnaast is het een puber, pubers klagen.
Misschien eens aangeven dat je meer waarde aan zijn mening over de inrichting zou hechten, als hij meer dan alleen voor de maaltijd beneden was?
TO is juist zo opgelucht dat hij meestal boven zit. Dan kan ze beter niet bepleiten dat hij vaker beneden is...
SuzyQFive schreef op 20-04-2026 om 00:29:
TO, ga je zelf ook nog reageren?
volgens mij hebben we in eerdere topics ook aangeraden om een stiefcoach te raadplegen. Heb je dat ook gedaan?
—-
Ik krijg hier altijd een beetje ‘Merel-vibes’ van. (Oogappels).
Het doet mij meer denken aan andere mensen hier die steeds een nieuw topic openen over hetzelfde en niks doen met de suggesties en ook amper meer reageren.
Hier ben ik dan met een reactie.
Dat van het plantje was een voorbeeld. Het gaat erom dat stiefzoon bepaald hoe mijn vriend en ik de woonkamer indelen. Ik ben opgegroeid met gezelligheid en ik had ook als taak o.a tafeldekken en ik deed nooit moeilijk met spullen van tafel halen als puber. Vandaar dat ik het probleem niet zie.
Uiteraard gaan pubers in discussie, maar stiefzoon ziet mij vaak als de dommere en gaat mij zelfs de les lezen waar mijn eigen moeder bij is. Mijn moeder zegt ook weleens tegen mij dat ik het niet echt getroffen heb qua stiefzoon (en nee dat zegt ze niet met hem erbij in de buurt). Mijn vriend ziet wel waar ik tegen aanloop. Of hij het begrijpt dat hangt van de situatie: als hij zelf baalt van zijn stiefzoon, dan is hij het volledig met mij eens. En anders is hij een stuk milder.
Dat van: wat lekkers naar hem brengen etc dat ga ik niet doen. Zolang ik door hem word gezien als schoonmaakster en kokkin, dan ga ik geen extra moeite doen.
Over de opvoeding gesproken:
Eindverantwoordelijkheid ligt bij de biologische ouders. Zoals bedtijd, controle op huiswerk, schermtijd (al heeft stiefzoon dat niet), gesprekken op school etc. Maar zelf mag ik mij ook bemoeien met de opvoeding: zo weet ik wat er speelt qua school etc. En geef ik hem normen en waarden mee. Als vriend niet thuis is, dan neem ik op dat moment de "opvoeding" over.
En voor alle echte Gerda's. Sorry als ik jullie naam even zo negatief gebruik, maar kon even geen andere korte term beginnen.
Ik kan me voorstellen dat veel leden hier denken van: wat een vreselijke stiefmoeder. Maar teksten kunnen heel anders overkomen. En ik zit er echt doorheen.
Hoe lang woon je al samen met je partner? Want het kan toch nauwelijks een verrassing zijn dat je stiefzoon op een gegeven moment de puberteit bereikt? Is het geen optie om weer te gaan latten in die weken dat hij er is? Desnoods ga jij in die weken 2 of 3 dagen bij jouw moeder logeren?
Jouw moeder vindt ook dat je het slecht getroffen hebt qua stiefzoon. Ik ga niks bovenbrengen, lekker puh..... Draai echt je denkwijze eens om!! Jij bent de volwassene en sta er boven. Die jongen is 16, heeft toch ook niet om een scheiding en boze stiefmoeder gevraagd. Als ik zo doe tegen mijn jongens dan is het ook 100% kans op bonje.
Stampertjebloempje schreef op 20-04-2026 om 10:28:
Hier ben ik dan met een reactie.
Dat van het plantje was een voorbeeld. Het gaat erom dat stiefzoon bepaald hoe mijn vriend en ik de woonkamer indelen. Ik ben opgegroeid met gezelligheid en ik had ook als taak o.a tafeldekken en ik deed nooit moeilijk met spullen van tafel halen als puber. Vandaar dat ik het probleem niet zie.
Uiteraard gaan pubers in discussie, maar stiefzoon ziet mij vaak als de dommere en gaat mij zelfs de les lezen waar mijn eigen moeder bij is. Mijn moeder zegt ook weleens tegen mij dat ik het niet echt getroffen heb qua stiefzoon (en nee dat zegt ze niet met hem erbij in de buurt). Mijn vriend ziet wel waar ik tegen aanloop. Of hij het begrijpt dat hangt van de situatie: als hij zelf baalt van zijn stiefzoon, dan is hij het volledig met mij eens. En anders is hij een stuk milder.
Dat van: wat lekkers naar hem brengen etc dat ga ik niet doen. Zolang ik door hem word gezien als schoonmaakster en kokkin, dan ga ik geen extra moeite doen.
Over de opvoeding gesproken:
Eindverantwoordelijkheid ligt bij de biologische ouders. Zoals bedtijd, controle op huiswerk, schermtijd (al heeft stiefzoon dat niet), gesprekken op school etc. Maar zelf mag ik mij ook bemoeien met de opvoeding: zo weet ik wat er speelt qua school etc. En geef ik hem normen en waarden mee. Als vriend niet thuis is, dan neem ik op dat moment de "opvoeding" over.
En voor alle echte Gerda's. Sorry als ik jullie naam even zo negatief gebruik, maar kon even geen andere korte term beginnen.
Ik kan me voorstellen dat veel leden hier denken van: wat een vreselijke stiefmoeder. Maar teksten kunnen heel anders overkomen. En ik zit er echt doorheen.
Laat het probleem (voor zover er echt sprake is van een probleem) daar waar het hoort: Bij je partner en stiefzoon.
Trek spreekwoordelijk je plastic regenjas aan en laat alles van je rug naar beneden glijden.
Als jij kookt en je roept hem om tafel te dekken en hij komt niet, dan dek je zelf de tafel. Het is een puber, niet je eigen vlees en bloed, en daar kan je als stiefouder nou eenmaal niks mee.
Iets om met je man te bespreken als jullie echt willen dat hij taakjes doet in huis:
- omschrijf de taken duidelijk, wat hoort er wel bij en wat niet
- spreek uit wanneer de taak gedaan moet zijn maar laat het tijdstip waarop hij het doet aan hem.
- doet hij een taak niet dan spreekt zijn vader hem aan, jij niet.
- ga niet dwingen en drammen.
Was moet hier bijvoorbeeld in de wasmand, wat er niet in zit wordt niet gewassen.
Hoe ziet dat er in de praktijk uit:
Zoon krijgt de taak iedere dag vóór 18.15 de tafel te dekken, zonder dat jij hem roept. Of hij dat doet als hij om 16.00 uit school komt of pas om 18.10 dat is aan hem. Als hij het niet doet doe jij het tussen het koken door (zo'n grote taak is het niet dat je dat niet kunt doen als de pasta kookt). Dat vertel je 's avonds tegen zijn vader en vader spreekt hem daar op aan.
Zoon krijgt de taak iedere week het glas naar de glasbak te brengen, dat mag hij doen op een moment dat het hem schikt. Als hij dat de ene week op dinsdagavond doet, als hij naar de voetbaltraining fietst en de andere week op donderdagmiddag dan is dat aan hem. Als hij maar 1 keer per week (ongeveer) dat glas wegbrengt. Van 3 personen heb je niet zoveel glas dat het iedere week MOET doen, als het een weekje niet gebeurt is er ook geen man overboord. Als de verzamelbak/tas erg vol wordt en hij is al 3 weken aan het verzaken dan spreekt zijn vader hem erop aan, JIJ NIET!
Zoon krijgt de taak om zijn kamer op te ruimen/schoon te houden. Zijn vader spreekt een kader af: iedere 2 weken bed verschonen, iedere week stoffen en zuigen. Als het niet gebeurt dan erger jij je er niet aan. Het is zijn kamer en hij zit zelf in zijn eigen vuil.
Om hem gunstig te stemmen breng je een keer een kop thee of koffie bij hem als hij zit te gamen met wat lekkers erbij. Betrek hem erbij als je iets van een cadeautje voor zijn vader wil kopen.
Stampertjebloempje schreef op 20-04-2026 om 10:28:
Hier ben ik dan met een reactie.
Dat van het plantje was een voorbeeld. Het gaat erom dat stiefzoon bepaald hoe mijn vriend en ik de woonkamer indelen. Ik ben opgegroeid met gezelligheid en ik had ook als taak o.a tafeldekken en ik deed nooit moeilijk met spullen van tafel halen als puber. Vandaar dat ik het probleem niet zie.
Uiteraard gaan pubers in discussie, maar stiefzoon ziet mij vaak als de dommere en gaat mij zelfs de les lezen waar mijn eigen moeder bij is. Mijn moeder zegt ook weleens tegen mij dat ik het niet echt getroffen heb qua stiefzoon (en nee dat zegt ze niet met hem erbij in de buurt). Mijn vriend ziet wel waar ik tegen aanloop. Of hij het begrijpt dat hangt van de situatie: als hij zelf baalt van zijn stiefzoon, dan is hij het volledig met mij eens. En anders is hij een stuk milder.
Dat van: wat lekkers naar hem brengen etc dat ga ik niet doen. Zolang ik door hem word gezien als schoonmaakster en kokkin, dan ga ik geen extra moeite doen.
Over de opvoeding gesproken:
Eindverantwoordelijkheid ligt bij de biologische ouders. Zoals bedtijd, controle op huiswerk, schermtijd (al heeft stiefzoon dat niet), gesprekken op school etc. Maar zelf mag ik mij ook bemoeien met de opvoeding: zo weet ik wat er speelt qua school etc. En geef ik hem normen en waarden mee. Als vriend niet thuis is, dan neem ik op dat moment de "opvoeding" over.
En voor alle echte Gerda's. Sorry als ik jullie naam even zo negatief gebruik, maar kon even geen andere korte term beginnen.
Ik kan me voorstellen dat veel leden hier denken van: wat een vreselijke stiefmoeder. Maar teksten kunnen heel anders overkomen. En ik zit er echt doorheen.
Tja, met zo'n houding gaat het natuurlijk ook niet beter worden, je gedraagt je zelf ook als een verongelijkte puber.
En pubers houden zich niet in naar gelang het gezelschap, dus doet hij dat ook waar je moeder bij is.
En jij herinnerd je waarschijnlijk gewoon niet meer dat je ook puber gedrag hebt vertoond. Dat is heel normaal, net als je dat als ouder weer grotendeels vergeet als de kinderen ouder zijn.
Je neemt het te hoog op. Echt ga eens naast die puber staan ipv er tegen over, doet wonderen.
En nogmaals de weg naar medewerking van pubers (en helemaal mannelijke pubers) gaat door de maag. Gebracht met wat humor kun je heel ver komen met pubers. Het zijn echt hele leuke mensen voor mensen die hun ook waarderen inclusief al hun nukken.
yette schreef op 19-04-2026 om 09:39:
@ TO, heb je een diagnose? Als dat zo is, is het handig om dat te melden. Zéker bij een topic over communicatieproblemen. Je krijgt dan mogelijk meer reacties waar je wat aan hebt.
Ik vind dit een goede vraag.
Stampertjebloempje schreef op 20-04-2026 om 10:28:
Hier ben ik dan met een reactie.
Dat van het plantje was een voorbeeld. Het gaat erom dat stiefzoon bepaald hoe mijn vriend en ik de woonkamer indelen. Ik ben opgegroeid met gezelligheid en ik had ook als taak o.a tafeldekken en ik deed nooit moeilijk met spullen van tafel halen als puber. Vandaar dat ik het probleem niet zie.
Uiteraard gaan pubers in discussie, maar stiefzoon ziet mij vaak als de dommere en gaat mij zelfs de les lezen waar mijn eigen moeder bij is. Mijn moeder zegt ook weleens tegen mij dat ik het niet echt getroffen heb qua stiefzoon (en nee dat zegt ze niet met hem erbij in de buurt). Mijn vriend ziet wel waar ik tegen aanloop. Of hij het begrijpt dat hangt van de situatie: als hij zelf baalt van zijn stiefzoon, dan is hij het volledig met mij eens. En anders is hij een stuk milder.
Dat van: wat lekkers naar hem brengen etc dat ga ik niet doen. Zolang ik door hem word gezien als schoonmaakster en kokkin, dan ga ik geen extra moeite doen.
Over de opvoeding gesproken:
Eindverantwoordelijkheid ligt bij de biologische ouders. Zoals bedtijd, controle op huiswerk, schermtijd (al heeft stiefzoon dat niet), gesprekken op school etc. Maar zelf mag ik mij ook bemoeien met de opvoeding: zo weet ik wat er speelt qua school etc. En geef ik hem normen en waarden mee. Als vriend niet thuis is, dan neem ik op dat moment de "opvoeding" over.
En voor alle echte Gerda's. Sorry als ik jullie naam even zo negatief gebruik, maar kon even geen andere korte term beginnen.
Ik kan me voorstellen dat veel leden hier denken van: wat een vreselijke stiefmoeder. Maar teksten kunnen heel anders overkomen. En ik zit er echt doorheen.
En er is bij jou geen sprake van een diagnose?
Geen zelfinzicht, geen inlevingsvermogen, geen empathie lees ik bij jou.
Deze jongen is jouw meerdere in alle opzichten, en dat is heel logisch in jullie geval. Hij is emotioneel vele malen verder met zijn 16 jaar dan jij als volwassene en je slaat de plank zo vreselijk mis met de opmerking dat jij het niet getroffen hebt met deze jongen. Je gaat een kind niet de schuld geven van jouw onvermogen, onkunde.
Dat jij het probleem niet ziet is het grote probleem.
Je wilt ontzettend graag meedoen in het grote mensen ouderschap en je doet alsof je er verstand van hebt maar je hebt werkelijk zo'n vertekend beeld, en geen enkel inlevingsvermogen dat jij je met geen mogelijkheid kan meten met ouders in het algemeen.
Dat je erdoor heen zit snap ik dus wel helemaal, met jouw ideeen en vertekend beeld is dit niet vol te houden voor jou, maar dat ligt niet aan het kind, dat jij kind de schuld geeft zegt alles over jouw onkunde.
Dan de praktische tip voor jou.
Stop met jezelf te zien als stiefouder/mede ouder. Dat stuk kun je emotioneel niet aan blijkt wel.
Ga jezelf zien als vriendin van......( vader)dan neem je afstand van de druk die je jezelf oplegt om maar mee te willen doen met ouderschap. Op die manier zullen je spanningen minder worden en waarschijnlijk zelfs helemaal verdwijnen.
Latten is hier ook al genoemd. Ook een goede oplossing voor jou.
Als je vriend niet thuis is neem jij de opvoeding over, ik begrijp best dat je dat snel doet als stiefmoeder maar de jongen heeft al twee ouders en zit helemaal niet te wachten op nog een derde opvoeder erbij. Jij en je partner vinden dat je de opvoeding mag over nemen maar hoe ziet zoon dit.
De puberteit is bij uitstek de periode dat een kind zich losmaakt van de ouders, is ook een goed natuurlijk proces, tijdens deze periode heb je dan als kind echt geen trek ik nog een extra volwassenen die zich met je bemoeit en regels en normen en waarden oplegd.
Ga zelf gewoon geen discussies met hem aan en laat vader hem opvoeden. Hoe meer jij de strijd aan gaat hoe meer hij de kont in de krib gooit.
Wat jij beschrijft klinkt voor mij als een normale puber. Je schrijft liefdeloos over hem en dat voelt hij waarschijnlijk haar fijn aan dus voor hem een rede om er nog eens lekker tegenin te gaan.
Kijk wat meer naar je eigen gedrag en verwachtingen en echt iedere puber is wel eens lastig ook waarvan jij denkt dat het model kinderen zijn.
Wat is nou precies het probleem? Hoeveel invloed puber mag hebben op de woonkamer? Heb jij een kamer voor jezelf en zou dat helpen? Of is het probleem dat hij jou de les leest? Is hij slimmer dan jij? En waarover gaat het dan, want je bemoeit je toch niet met zijn opvoeding ?
Stampertjebloempje schreef op 20-04-2026 om 10:28:
Hier ben ik dan met een reactie.
Dat van het plantje was een voorbeeld. Het gaat erom dat stiefzoon bepaald hoe mijn vriend en ik de woonkamer indelen. Ik ben opgegroeid met gezelligheid en ik had ook als taak o.a tafeldekken en ik deed nooit moeilijk met spullen van tafel halen als puber. Vandaar dat ik het probleem niet zie.
Uiteraard gaan pubers in discussie, maar stiefzoon ziet mij vaak als de dommere en gaat mij zelfs de les lezen waar mijn eigen moeder bij is. Mijn moeder zegt ook weleens tegen mij dat ik het niet echt getroffen heb qua stiefzoon (en nee dat zegt ze niet met hem erbij in de buurt). Mijn vriend ziet wel waar ik tegen aanloop. Of hij het begrijpt dat hangt van de situatie: als hij zelf baalt van zijn stiefzoon, dan is hij het volledig met mij eens. En anders is hij een stuk milder.
Dat van: wat lekkers naar hem brengen etc dat ga ik niet doen. Zolang ik door hem word gezien als schoonmaakster en kokkin, dan ga ik geen extra moeite doen.
Over de opvoeding gesproken:
Eindverantwoordelijkheid ligt bij de biologische ouders. Zoals bedtijd, controle op huiswerk, schermtijd (al heeft stiefzoon dat niet), gesprekken op school etc. Maar zelf mag ik mij ook bemoeien met de opvoeding: zo weet ik wat er speelt qua school etc. En geef ik hem normen en waarden mee. Als vriend niet thuis is, dan neem ik op dat moment de "opvoeding" over.
En voor alle echte Gerda's. Sorry als ik jullie naam even zo negatief gebruik, maar kon even geen andere korte term beginnen.
Ik kan me voorstellen dat veel leden hier denken van: wat een vreselijke stiefmoeder. Maar teksten kunnen heel anders overkomen. En ik zit er echt doorheen.
En weer gaat het over jou
