Zoon van 16 heel klein
Hoi allemaal,
Mijn zoon van 16 is 1.63 cm en hij heeft hier ontzettend veel moeite mee. Hij is altijd al klein geweest voor zijn leeftijd. Alles is onderzocht en hij is gewoon kerngezond, gelukkig maar, echter zijn verwachte eindlengte zal maar 1.64 cm zijn. Hij is niet laat of vroeg in de puberteit gekomen, dus het is in principe gewoon ‘pech’. Al zijn vrienden zijn veel langer dus hij wordt er ook dagelijks mee geconfronteerd. Het heeft invloed op zijn zelfbeeld en hij is af en toe echt wanhopig. Ik probeer hem uit te leggen dat niet alles om lengte draait en dat hij er gewoon mag zijn, maar daar wil hij niks van weten. Ook merk ik aan mezelf dat ik mijn beeld moet bijstellen. Het klinkt heel egoistisch, maar ik ben soms jaloers op vriendinnen waarvan de zoon groter is en hun moeder bijvoorbeeld gekscherend optillen etc. Ik voel me vervolgens schuldig want hij is mijn alles en ik hou onvoorwaardelijk van hem. Ik ben op zoek naar een beetje herkenning of geruststelling. Ik zou hem zo graag willen vertellen dat er echt nog wel een paar cm bijkomt, maar dat is absoluut geen zekerheid. Hoe kan ik hiermee omgaan en zijn er meer moeders met kleine zoons?
Waar komt die geschatte lengte vandaan?
En heeft hij al baardgroei, een lagere stem, okselhaar etc? Heeft hij nog broers/zussen? Wanneer begonnen die met groeien? En heeft hij al een echte groeispurt gehad? (Die was hier met gemak 10 cm in een jaar)
Hier begonnen de jongens pas tegen die tijd een groeien. En toen ging het ineens heel hard. Ik hoop voor je zoon dat dat bij jullie net zo zal zijn.
Jouw droombeeld van een zoon die groter is dan jij vind ik (los van dat je het je zoon gunt) wel een beetje raar. Mijn zoon kon mij daarnaast al met gemak optillen toen hij nog kleiner was dan ik, terwijl zijn langere broertje dat nooit zou doen, omdat die met andere dingen bezig is.
Weinig goede raad te geven. Enkel een stevige knuffel, in eerste instantie voor je zoon. Ik begrijp hem wel, de jeugd wordt altijd maar groter en dan is het niet leuk als je daar met kop en schouders onder blijft. Ook de ongepaste reacties die hij kan krijgen van mensen die niet beseffen hoe diep zo'n opmerking kan gaan. En natuurlijk, als je kind lijdt, dan lijdt je als moeder dubbel zo hard mee.
Mijn neef had het tegendeel, werd altijd maar groter en stak met kop en schouders boven iedereen uit. Heeft toen injecties gekregen om de groei af te remmen. Ik ben er niet helemaal voorstander van en het is bij hem heel goed afgelopen. Misschien is er voor je zoon een tegenovergestelde behandeling mogelijk om de groei nog wat te stimuleren. Maar zelfs dan zal hij nooit mogen hopen op 1,75m.
Ik wens jullie het beste en zou zeggen dat niet alles in het leven om lengte draait. Maar ik heb makkelijk spreken met mijn 1,73m als vrouw.
Het kost tijd om jezelf te accepteren zoals je bent . Zeker als je 16 bent .
Ik zou zeggen kijk vooral naar wat je wel hebt en wat zo ontzettend leuk aan jou is !
Stimpie schreef op 05-07-2026 om 10:18:
Waar komt die geschatte lengte vandaan?
En heeft hij al baardgroei, een lagere stem, okselhaar etc? Heeft hij nog broers/zussen? Wanneer begonnen die met groeien? En heeft hij al een echte groeispurt gehad? (Die was hier met gemak 10 cm in een jaar)
Hier begonnen de jongens pas tegen die tijd een groeien. En toen ging het ineens heel hard. Ik hoop voor je zoon dat dat bij jullie net zo zal zijn.
Heb je wel eens een gesprek met de huisarts hierover gehad? Destijds had ik een vriendjes van 18 en na een half jaar waren zijn broken ineens 3 cm tekort. Die groeide dus nog steeds.
Kan het zijn dat die groeispurt nog moet komen? En hoe wat is jullie lengte, ouders?
Hoe lang zijn jullie zelf?
En jullie broers/zussen?
Mijn zoon is altijd een onderdeurtje geweest (kop kleiner dan de rest), maar omdat hij een kloon van mijn broertje lijkt, hebben we altijd goede hoop gehouden.
Op zijn vijftiende kwam eindelijk de groeispurt, was zijn nichtje gefrustreerd dat hij een donssnor kreeg én langer was dan zij (hij moet schattig blijven!! 😲) en op zijn 22ste is hij ruim 1 meter 80, net als zijn vader.
Stimpie schreef op 05-07-2026 om 10:18:
Waar komt die geschatte lengte vandaan?
En heeft hij al baardgroei, een lagere stem, okselhaar etc? Heeft hij nog broers/zussen? Wanneer begonnen die met groeien? En heeft hij al een echte groeispurt gehad? (Die was hier met gemak 10 cm in een jaar)
Hier begonnen de jongens pas tegen die tijd een groeien. En toen ging het ineens heel hard. Ik hoop voor je zoon dat dat bij jullie net zo zal zijn.
Jouw droombeeld van een zoon die groter is dan jij vind ik (los van dat je het je zoon gunt) wel een beetje raar. Mijn zoon kon mij daarnaast al met gemak optillen toen hij nog kleiner was dan ik, terwijl zijn langere broertje dat nooit zou doen, omdat die met andere dingen bezig is.
De lengte is geschat door de kinderarts op basis van alle onderzoeken en zijn lengte destijds. Alle lichamelijke kenmerken zijn aanwezig, schaamhaar, okselhaar etc. Zijn gezicht is nog wel redelijk kinderlijk. Een licht snorretje maar daar houdt het wel op. Hij heeft nog drie broertjes bij zijn vader waarvan de oudste van 13 nu al langer is dan hij. Zijn groei is redelijk geleidelijk gegaan, tussen zijn 14e en 15e ging het misschien wat harder. Wat je zegt over dat droombeeld snap ik wel, ik denk dat dat meer een soort hoop is vanuit mij richting hem dat hij nog wat groter wordt omdat ik het hem zo gun. Ik laat het aan hem natuurlijk niet merken.
Oh ja, mijn onderdeurtje was wel één van de sterksten van de klas.
Hij kreeg jongens die twee koppen groter waren plat bij stoeipartijen, gewoon door zijn spierkracht tactisch in te zetten. Hij zette ze muurvast.
letterkoekje schreef op 05-07-2026 om 10:23:
Weinig goede raad te geven. Enkel een stevige knuffel, in eerste instantie voor je zoon. Ik begrijp hem wel, de jeugd wordt altijd maar groter en dan is het niet leuk als je daar met kop en schouders onder blijft. Ook de ongepaste reacties die hij kan krijgen van mensen die niet beseffen hoe diep zo'n opmerking kan gaan. En natuurlijk, als je kind lijdt, dan lijdt je als moeder dubbel zo hard mee.
Mijn neef had het tegendeel, werd altijd maar groter en stak met kop en schouders boven iedereen uit. Heeft toen injecties gekregen om de groei af te remmen. Ik ben er niet helemaal voorstander van en het is bij hem heel goed afgelopen. Misschien is er voor je zoon een tegenovergestelde behandeling mogelijk om de groei nog wat te stimuleren. Maar zelfs dan zal hij nooit mogen hopen op 1,75m.
Ik wens jullie het beste en zou zeggen dat niet alles in het leven om lengte draait. Maar ik heb makkelijk spreken met mijn 1,73m als vrouw.
Bedankt voor je lieve reactie. Hij krijgt inderdaad af en toe vervelende opmerkingen. Laatst is hij voor het eerst met zijn vrienden naar een festival geweest en daar werd zijn ID wel drie keer gecontroleerd omdat ze hem niet geloofden. Dat soort dingen hakken er bij hem gewoon heel erg in.
Mogen ze dan naar festivals onder de 18 jaar? Ik dacht dat festivals dat niet meer deden vanwege wel/geen alcohol gedoe.
oudmaarnognietkoud schreef op 05-07-2026 om 11:05:
[..]
Heb je wel eens een gesprek met de huisarts hierover gehad? Destijds had ik een vriendjes van 18 en na een half jaar waren zijn broken ineens 3 cm tekort. Die groeide dus nog steeds.
Kan het zijn dat die groeispurt nog moet komen? En hoe wat is jullie lengte, ouders?
Ik ben 1.67 en zijn vader 1.78. De huisarts heeft hem destijds doorverwezen naar de kinderarts om onderzoek te laten doen. Dat is nu ruim 1.5 jaar geleden en sindsdien is hij ongeveer 6 a 7 cm gegroeid.
Poezenmeisje schreef op 05-07-2026 om 11:18:
Mogen ze dan naar festivals onder de 18 jaar? Ik dacht dat festivals dat niet meer deden vanwege wel/geen alcohol gedoe.
Bij dit festival mochten ze vanaf 16 naar binnen. Maar ze kregen zonder ID te laten zien bij de bar sowieso geen alcohol
Mijn zoon is nu ook 16, bijna 17 en is nu 1.65. Hij is altijd klein geweest. We hebben wel extra gesprekken bij de GGD gehad over zijn groei maar daar kwam niets geks uit. Hij groeide vanaf zijn geboorte al in zijn eigen lijntje onderin de curve. Hij liep fysiek in wel meer dingen achter. Zo kwamen zijn tanden vrij laat door en wisselde ook laat. Ook zijn pubertijd kwam een jaar of twee later dan gemiddeld. Wij zijn allemaal niet groot dus voor ons is het eigenlijk normaal. Mijn zoon zit er niet mee. Hij is allang blij dat hij groter is dan ik.
Soccer-Mom schreef op 05-07-2026 om 11:58:
Mijn zoon is nu ook 16, bijna 17 en is nu 1.65. Hij is altijd klein geweest. We hebben wel extra gesprekken bij de GGD gehad over zijn groei maar daar kwam niets geks uit. Hij groeide vanaf zijn geboorte al in zijn eigen lijntje onderin de curve. Hij liep fysiek in wel meer dingen achter. Zo kwamen zijn tanden vrij laat door en wisselde ook laat. Ook zijn pubertijd kwam een jaar of twee later dan gemiddeld. Wij zijn allemaal niet groot dus voor ons is het eigenlijk normaal. Mijn zoon zit er niet mee. Hij is allang blij dat hij groter is dan ik.
Nouja dat is voor hem dus ook een dingetje. Dat hij kleiner is dan ik en dat misschien ook zal blijven.
Manon1980 schreef op 05-07-2026 om 11:16:
[..]
Bedankt voor je lieve reactie. Hij krijgt inderdaad af en toe vervelende opmerkingen. Laatst is hij voor het eerst met zijn vrienden naar een festival geweest en daar werd zijn ID wel drie keer gecontroleerd omdat ze hem niet geloofden. Dat soort dingen hakken er bij hem gewoon heel erg in.
Maar dat is niet hetzelfde als een vervelende opmerking.
Bij ons was 16 wel de leeftijd om vervelende grappen te maken over elkaar. Waren we ons ook niet altijd bewust van wat het met de ander deed. Rond 17/18 werd dat wel weer minder.
Misschien kan vriend eens benadrukken dat hij niet meer langer gaat worden en dat hij de grappen ook echt niet leuk meer vindt. Misschien wordt hij wat zelfverzekerder als hij gaat sporten en wat sterker wordt. En als het gewoon een superleuke knul is zien de meiden m heus wel staan hoor ook al is hij niet de langste.
Ik herinner me nu dat het consternatiebureau in onze eerdere woonplaats er wel een dingetje van maakte en over groeihormonen begon.
Dit gaf ik na de verhuizing
aan bij het volgende bureau, waar de arts meteen riep: "Wat? Hoezo groeihormonen? De mama is klein, hoe lang is de papa? Jij hebt Indisch bloed, toch?"
De Belanda genen bleken sterker dan de Indo genen.
😆
