18 jarige houd zich niet aan afspraken
Ik heb een 18 jarige in huis, die graag alle vrijheid wil, maar zich bijna nooit aan de afspraken (eigen rommel opruimen, haar was netjes in de kast, de dieren op tijd verzorgen) houdt. Soms zijn er dagen dat ze goed gemutst is en is het meeste klaar. Dan zeg ik ook extra hoe fijn het is dat ze het gedaan heeft. Ook als ze alles voor me gezogen heeft als ik dat had gevraagd. Maar andere dagen heeft ze niets gedaan, terwijl ze het beloofd had en snauwt ze me af alsof ik haar bediende ben. Voor de dieren word meestal alleen gezorgd als ik het tig keer vraag. Zit vooral hele dagen (nu ze vrij is)te lachen en te brullen op de pc/telefoon en dat is het. We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een klein beetje helpt. Overal lees ik dat ik geen straf meer kan geven, wat ook mijn bedoeling niet is. Ruzie maken doen we niet. Het niet wassen van kleding interesseert haar niet, dan trekt ze het gewoon vaker aan. Viezigheid op haar kamer maakt haar niet uit. Vroeger zette ik de pc uit en dan ging ze snel aan de gang tot het klaar, daarna kon ze er dan weer op. Die optie is ook weg. We hebben echt goede gesprekken en ze snapt het allemaal, heeft goede voornemens. Maar als het puntje bij paaltje komt, dan gebeurt er niets. Ben al zover dat ik er vanuit ga dat iets niet is gebeurd, om niet weer teleurgesteld te zijn. En ben dan liever extra verrast als het toch gedaan is. Maar hoe krijg ik het respect terug of hoe krijg ik haar zo ver dat ze doet wat ze zelf beloofd. Wat zijn werkende consequenties? Wil haar graag als volwassenen behandelen, maar zij gedraagt zich als een 15 jarige puber.
Ysenda schreef op 18-07-2026 om 21:47:
[..]
Of met heel meegaand kinders. Dat werkte bij die van mij al niet toen hij nog op het kdv zat.
Of reacties moeders van schattige meebewegende 4 jarigen. Van die schattige kindjes die nog graag mama helpen.
Kreeg een keer op een camping een hele les gelezen van zo'n kleutermoeder. Dat zou haar nooit gebeuren dat ze iedere avond alleen stond af te wassen, want Frank vind het nu al heel normaal en vooral ook leuk om mama te helpen met de afwas. Dat mijn kinderen iedere avond na het eten gingen ballen met andere jeugd dat was maar raar. Eerst afwassen! Ik was gek dat ik dat alleen deed. Ze kon zich kennelijk niet voorstellen dat ook Frank een lang end puber zou worden waar je op vakantie in de tent de strijd niet mee wilde aangaan.
Bakblik schreef op 18-07-2026 om 22:02:
[..]
Of reacties moeders van schattige meebewegende 4 jarigen. Van die schattige kindjes die nog graag mama helpen.
Kreeg een keer op een camping een hele les gelezen van zo'n kleutermoeder. Dat zou haar nooit gebeuren dat ze iedere avond alleen stond af te wassen, want Frank vind het nu al heel normaal en vooral ook leuk om mama te helpen met de afwas. Dat mijn kinderen iedere avond na het eten gingen ballen met andere jeugd dat was maar raar. Eerst afwassen! Ik was gek dat ik dat alleen deed. Ze kon zich kennelijk niet voorstellen dat ook Frank een lang end puber zou worden waar je op vakantie in de tent de strijd niet mee wilde aangaan.
Oh ja, ha ha, man en ik vonden het heerlijk om dat even samen te doen, was echt even ons momentje samen zonder de jeugd, zonder gemopper, zonder ze aan te hoeven sturen. Wij samen even aan de afwas, in stilte, alles opruimen, kopje thee etc. Jeugd op de camping was vaak overdag op pad met de ouders, vanaf het avondeten kwamen ze samen op de hangplek. Dat wil je je kind dan toch niet onthouden.
Dat vinden wij thuis ook. Voor de pubers en iets oudere kinderen. School op de eerste plaats, sport op de tweede, bijbaan op de derde, afspreken met vrienden en leuke dingen doen op plaats vier en vijf. Voor je eigen spullen zorgen op plaats zes en als laatste meehelpen in huis.
En echt ze hoeven zelden iets verplicht te doen, maar toen ik mijn arm brak, dachten ze echt wel aan hun moeder.
Bakblik schreef op 18-07-2026 om 22:02:
[..]
Of reacties moeders van schattige meebewegende 4 jarigen. Van die schattige kindjes die nog graag mama helpen.
Kreeg een keer op een camping een hele les gelezen van zo'n kleutermoeder. Dat zou haar nooit gebeuren dat ze iedere avond alleen stond af te wassen, want Frank vind het nu al heel normaal en vooral ook leuk om mama te helpen met de afwas. Dat mijn kinderen iedere avond na het eten gingen ballen met andere jeugd dat was maar raar. Eerst afwassen! Ik was gek dat ik dat alleen deed. Ze kon zich kennelijk niet voorstellen dat ook Frank een lang end puber zou worden waar je op vakantie in de tent de strijd niet mee wilde aangaan.
Plus waar liggen de prioriteiten als je kind een puber is. Ik vond hun inzet voor school, sport en baantje belangrijker dan hulp in huis. Daar waren ze ook best veel tijd aan kwijt. Zolang vieze vaat en etensresten niet op hun kamer bleef staan was ik al tevreden. In vakanties werden hun kamers wel goed schoongemaakt en deden ze wel eens een ander klusje.
Nu was ik zelf wel fit en had tijd om het zelf te doen.
“Al is het een 18 jarige of een puber of weet ik veel wat, ik vind haar wel een luie meid! Of egoïstisch eigenlijk.
Jij werkt je kapot en kan daarna nog lekker aan het huishouden en koken (en dat alles met altijd pijn), terwijl zij lekker chillt en het huis weer goor maakt en alles leeg vreet!”
Klinkt niet echt als moeder van een schattige vierjarige, en anders hoop ik voor die kleuter dat die niet gaat puberen.
Je werkt je kapot, doet het huishouden en kookt. Tja, dat hoort er bij als ruimschoots volwassene en ouder. Het klinkt ook allemaal nogal dramatisch.
MMcGonagall schreef op 18-07-2026 om 23:32:
“Al is het een 18 jarige of een puber of weet ik veel wat, ik vind haar wel een luie meid! Of egoïstisch eigenlijk.
Jij werkt je kapot en kan daarna nog lekker aan het huishouden en koken (en dat alles met altijd pijn), terwijl zij lekker chillt en het huis weer goor maakt en alles leeg vreet!”
Klinkt niet echt als moeder van een schattige vierjarige, en anders hoop ik voor die kleuter dat die niet gaat puberen.
Je werkt je kapot, doet het huishouden en kookt. Tja, dat hoort er bij als ruimschoots volwassene en ouder. Het klinkt ook allemaal nogal dramatisch.
Mijn vierjarigen zijn inmiddels ongeveer zo oud als de dochter van TO.
Ik heb het geluk niet alleenstaand te zijn en niet iedere dag pijn te hebben zoals TO. En daarnaast hoef ik niet (net als TO) veel uren te maken om rond te kunnen komen en af en toe iets leuks te kunnen doen (ik heb de luxe dat ik parttime kan werken).
Maar toch vervangen mijn kinderen regelmatig een uit zichzelf een vuilniszak, is er wel eens gekookt als ik uit mijn werk kom en is de was opgehangen zoals ik gevraagd heb voor ik ging werken. Zeker als ze vakantie hebben. En ze snappen allemaal dat degene die in een toetsweek zit wat ontzien wordt in taken/hulp maar dat je als je vakantie hebt en de rest niet je best nét iets meer mag doen. En nee, mijn kinderen zijn zeker geen brave doetjes. En hun kamer is een bende. Maar zolang daar geen schimmel groeit en ratten zich er niet voortplanten kan ik die deuren wel dicht trekken. En een enkele keer wil ik daar (met toestemming) ook echt wel even doorheen ploegen en de boel wat rechttrekken als het ze zelf niet lukt.
Ik vind dit eigenlijk gewoon een vorm van respect voor degene met wie je samen in een huis woont! Gewoon even kijken wat de ander nodig heeft!
Doorgaans doe ik het meest (want ik werk parttime) maar iedereen doet uit zichzelf regelmatig wat. En koken doet ieder kind 1x p.w. vast en naar eigen wens vaker (want dan mogen ze, binnen de perken, zelf kiezen wat er gegeten wordt).
Courage schreef op 18-07-2026 om 16:51:
[..]
[..]
Wat gek dat je vanochtend precies hetzelfde bericht post als nu vanmiddag.
Er zijn wel tips gegeven al. Kan je daar iets mee?
Ik heb dat dan niet bewust gedaan. Heb naar mijn weten alleen gereageerd met uitleg op een reactie van anderen.
Vrijevlinder schreef op 18-07-2026 om 17:42:
We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat
leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles
alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast
heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een
klein beetje helpt.
Ik vind dit best wel pijnlijk om te lezen. Als ik het goed begrijp werkt zij maar 1 dag en is 6 dagen vrij, en jij werkt de hele week en zij is te beroerd iets te doen.
Ben je niet te lief voor haar?
Weet zij dat je veel pijn hebt, deel je dat? Ik vind dat je hier best harder in mag staan. En ik snap dat je haar niet kunt dwingen, maar het kan niet zo zijn dat jij keihard werkt, als je vrij bent bij moet komen en zij eigenlijk niets doet.
Ze heeft nu vakantie van school en zit daarom de hele week thuis. En werkt alleen op haar vaste dag. Heeft geen behoefte aan meer dagen tot zover. Ze weet zeker dat ik altijd pijn heb, maar ze merkt het vooral op de momenten dat het heel heftig is.
Gisteren de tip van samen klusjes gaan doen uitgevoerd en het leek te werken, ze had zelfs de troep van later op de avond achter zich opgeruimd.
Stimpie schreef op 19-07-2026 om 00:56:
[..]
Mijn vierjarigen zijn inmiddels ongeveer zo oud als de dochter van TO.
Ik heb het geluk niet alleenstaand te zijn en niet iedere dag pijn te hebben zoals TO. En daarnaast hoef ik niet (net als TO) veel uren te maken om rond te kunnen komen en af en toe iets leuks te kunnen doen (ik heb de luxe dat ik parttime kan werken).
Maar toch vervangen mijn kinderen regelmatig een uit zichzelf een vuilniszak, is er wel eens gekookt als ik uit mijn werk kom en is de was opgehangen zoals ik gevraagd heb voor ik ging werken. Zeker als ze vakantie hebben. En ze snappen allemaal dat degene die in een toetsweek zit wat ontzien wordt in taken/hulp maar dat je als je vakantie hebt en de rest niet je best nét iets meer mag doen. En nee, mijn kinderen zijn zeker geen brave doetjes. En hun kamer is een bende. Maar zolang daar geen schimmel groeit en ratten zich er niet voortplanten kan ik die deuren wel dicht trekken. En een enkele keer wil ik daar (met toestemming) ook echt wel even doorheen ploegen en de boel wat rechttrekken als het ze zelf niet lukt.
Ik vind dit eigenlijk gewoon een vorm van respect voor degene met wie je samen in een huis woont! Gewoon even kijken wat de ander nodig heeft!
Doorgaans doe ik het meest (want ik werk parttime) maar iedereen doet uit zichzelf regelmatig wat. En koken doet ieder kind 1x p.w. vast en naar eigen wens vaker (want dan mogen ze, binnen de perken, zelf kiezen wat er gegeten wordt).
Wat maakt dan dat je zo hard en ongenuanceerd reageert over de dochter van TO. Zou je ook zo cru over je eigen kinderen doen? Je hebt er ook alleen maar geluk mee dat ze redelijk volgzaam zijn.
Maar je hoeft niet hard en cru te zijn om duidelijk te zijn, hoor. Ik heb mijn dochter alleen opgevoed, zonder kinderalimentatie van de vader, dus ik was gewoon fulltime aan het werk. Dochter danste op een behoorlijk niveau, dat kostte veel geld. Ze zat ook (haar eigen keuze) op school in een andere stad en moest daar met de trein naartoe. Dat gunde ik haar allemaal, ik zag het als een investering in haar toekomst. Maar dan moest ze zelf ook zorgen dat we het met ons tweeën volhielden. Het was haar glashelder dat als ze de taakjes niet uitvoerde die wij samen hadden vastgesteld, ik ook geen zin meer had om te betalen voor die peperdure school en 5 danslessen in de week. Er was een goede school in de buurt en één of twee keer dansen per week is ook prima, dan maar geen showgroep.
Ze hoefde echt niet veel te doen, haar eigen kamer bijhouden (en dat boeide me niet eens echt), kleding in de wasmand en schone opruimen, vaatwasser in/uitruimen, af en toe koken als ik laat was, dat soort taakjes. Voor schoonmaak had ik een hulp.
Natuurlijk ging het wel eens mis in de puberteit, voornamelijk uitstelgedrag. Jahaa, doe ik zohoo. Dan keek ik even aan of het echt gebeurde en als dat niet zo was, koos ik een onderwerp dat voor haar belangrijk was. Stond zij klaar voor een schoolfeest waar ik haar heen zou brengen met de auto, zei ik 'jahaa, we gaan zohoo, even mijn film afkijken'. En dan gewoon nog even blijven zitten. 'Jahaa, ik zég toch dat we zo gaan?' En dan in de auto een stichtelijk praatje, hoe zij het vond dat we hadden afgesproken dat ik haar zou brengen en dat ik dat dan niet deed op de tijd die we hadden afgesproken. Ja vervelend, dat vind ik andersom dus ook. Wij moeten het met ons tweeën zien te rooien.
Zo was het voor haar duidelijk dat het mij ernst was, zonder ruzie. Ik ben wel altijd heel consequent geweest vanaf dat het kind klein was, dus ze was gewend dat wat ik zei ook gebeurde. Andersom kreeg zij enorm veel vrijheid en hebben we samen ook heel veel leuke dingen gedaan. Had zij op school iets geleerd over een object uit het British Museum waarover ze niet uitgepraat raakte, dan boekten we een tripje naar Londen om te gaan kijken, waarbij zij grotendeels het programma bepaalde, binnen het budget dat ik had vastgesteld. Hele avonden zat ze te puzzelen om zoveel mogelijk in het programma te proppen. Heeft ze enorm veel van geleerd. Ik volgde dat programma dan natuurlijk met enthousiasme, ook al waren sommige onderdelen niet echt mijn ding. Maar ze wist ook, zonder dat ik dat hoefde te zeggen: als zij ging zitten lamzakken thuis, had ik niet zoveel zin in zo'n tripje.
MMcGonagall schreef op 19-07-2026 om 09:06:
[..]
Wat maakt dan dat je zo hard en ongenuanceerd reageert over de dochter van TO. Zou je ook zo cru over je eigen kinderen doen? Je hebt er ook alleen maar geluk mee dat ze redelijk volgzaam zijn.
Hard en ongenuanceerd? Misschien moeten we met z'n allen eens niet zo hard pamperen! Het leven kan ook gewoon leuk zijn terwijl je wél je verantwoordelijkheden draagt hoor!
Het gaat er niet om dat het kind zich als een huisslaaf gaat gedragen, maar dat je gewoon samen je best doet om het voor elkaar leefbaar te houden. Respect voor elkaar.
Puberteit is geen excuus om je als een lambal te gedragen. Wel van alles willen, maar er niks voor willen doen! Maar door reacties als de jouwe begin ik te begrijpen waar het mis gaat met de opgroeiende jeugd!
Doe mij maar een opvoeding zoals in het bericht hierboven van Dymo!
Stimpie schreef op 19-07-2026 om 11:54:
[..]
Hard en ongenuanceerd? Misschien moeten we met z'n allen eens niet zo hard pamperen! Het leven kan ook gewoon leuk zijn terwijl je wél je verantwoordelijkheden draagt hoor!
Het gaat er niet om dat het kind zich als een huisslaaf gaat gedragen, maar dat je gewoon samen je best doet om het voor elkaar leefbaar te houden. Respect voor elkaar.
Puberteit is geen excuus om je als een lambal te gedragen. Wel van alles willen, maar er niks voor willen doen! Maar door reacties als de jouwe begin ik te begrijpen waar het mis gaat met de opgroeiende jeugd!
Doe mij maar een opvoeding zoals in het bericht hierboven van Dymo!
Puberteit is nou juist wel een excuus om je als een lambal te gedragen. Je moet als puber je eigen ik ontwikkelen en leren te strijden voor je eigen waarden en normen en dingen die je wilt of juist niet wilt.
En waar kan je dat het beste doen? Thuis! Dat waar je ouders onvoorwaardelijk van je houden wat je ook doet.
Soms zitten er consequenties aan je gedrag en houden ouders een keer zakgeld in of brengen je niet naar een feestje maart dat zijn geen life changing dingen.
Redelijk volgzame kinderen gaan op een bepaald moment toch nog pubergedrag vertonen als ze dat in hun puberteit niet hebben gedaan. Bij mijn man thuis was puberen verboden en mijn man is dus altijd volgzaam geweest tot bij zelf pubers had, had ik dus 3 pubers in huis twee van tienerleeftijd en een van 50😁
Bakblik schreef op 19-07-2026 om 12:19:
[..]
Puberteit is nou juist wel een excuus om je als een lambal te gedragen. Je moet als puber je eigen ik ontwikkelen en leren te strijden voor je eigen waarden en normen en dingen die je wilt of juist niet wilt.
En waar kan je dat het beste doen? Thuis! Dat waar je ouders onvoorwaardelijk van je houden wat je ook doet.
Soms zitten er consequenties aan je gedrag en houden ouders een keer zakgeld in of brengen je niet naar een feestje maart dat zijn geen life changing dingen.
Redelijk volgzame kinderen gaan op een bepaald moment toch nog pubergedrag vertonen als ze dat in hun puberteit niet hebben gedaan. Bij mijn man thuis was puberen verboden en mijn man is dus altijd volgzaam geweest tot bij zelf pubers had, had ik dus 3 pubers in huis twee van tienerleeftijd en een van 50😁
Ik ben dit niet helemaal met je eens. Strijden voor je eigen waarden en normen is prima, hebben ze hier ook volop de kans toe gekregen, maar aanleren van eigen verantwoordelijkheid is minstens even belangrijk. En dat je andere mensen behoorlijk behandelt. Puberteit is geen excuus voor egoïstisch gedrag.
Stimpie schreef op 19-07-2026 om 11:54:
[..]
Hard en ongenuanceerd? Misschien moeten we met z'n allen eens niet zo hard pamperen! Het leven kan ook gewoon leuk zijn terwijl je wél je verantwoordelijkheden draagt hoor!
Het gaat er niet om dat het kind zich als een huisslaaf gaat gedragen, maar dat je gewoon samen je best doet om het voor elkaar leefbaar te houden. Respect voor elkaar.
Puberteit is geen excuus om je als een lambal te gedragen. Wel van alles willen, maar er niks voor willen doen! Maar door reacties als de jouwe begin ik te begrijpen waar het mis gaat met de opgroeiende jeugd!
Doe mij maar een opvoeding zoals in het bericht hierboven van Dymo!
Het zal je wellicht verbazen maar mijn kinderen zijn opgegroeid tot voorkomende brave burgers, ondanks dat ze nooit straf hebben gehad en niet zijn uitgescholden. Ik heb ze opgevoed met respect voor hen en hun gedrag en andersom krijg ik van hen hetzelfde.
In de puberteit was met name de jongste een puber from hell, die heeft zich flink afgezet tegen mij. Achteraf bezien werd dat veroorzaakt doordat ze onze ‘baby’ was en op een gegeven moment wel voor vol aangezien wilde worden. Oudste is zes jaar ouder dus die was al een paar jaar volwassen (nou ja, die is zo ongeveer wijs geboren), toen jongste op het hoogtepunt van de puberteit was.
Ik zou alleen niet zo snel het kind van een ander een verwende lambal noemen. Waarschijnlijk zit daar ook meer achter landerig gedrag of opstandigheid. Pubers willen ook gewoon voor vol aangezien worden.
Herfstappeltaart schreef op 19-07-2026 om 16:11:
[..]
Ik ben dit niet helemaal met je eens. Strijden voor je eigen waarden en normen is prima, hebben ze hier ook volop de kans toe gekregen, maar aanleren van eigen verantwoordelijkheid is minstens even belangrijk. En dat je andere mensen behoorlijk behandelt. Puberteit is geen excuus voor egoïstisch gedrag.
Aanleren van eigen verantwoordelijkheid en anderen behoorlijk behandelen dat heb ik zelf niet heel actief hoeven aanleren. Kinderen zaten op de basisschool op een daltonschool en daar werd heel actief gewerkt aan zelf verantwoordelijkheid nemen voor je eigen werk en ook samenwerken en elkaar helpen hoorde daarbij.