Het treitergedrag van "vrienden"
mijn dochter is 19 jaar en heeft al heel lang een vriendengroep. 1 van de jongens is al maanden vervelend aan het doen als ze bij elkaar zijn, altijd dat dochter dom is. "Je hebt weinig hersencellen, we laten jou dat niet doen, want ben je te dom voor". Af en toe zijn er zelfs vrienden die mee doen, zelfs haar vriendin heeft weleens meegelachen (ik denk allemaal om maar niet zelf aan de beurt te zijn) maar meestal is het die ene jongen. Ze wilt graag bij de vriendengroep blijven, maar is er ontzettend onzeker van geworden. Ik heb al vanalles met haar besproken wat ze zou kunnen zeggen, maar het houdt niet op. Ik weet niet meer wat ik aan moet raden, het enige is om maar bij de vriendengroep weg te gaan wat ik ook onzin vind om je door zo iemand weg te laten jagen. Ik snap het ook niet, dat je je als 19 jarige zo gedraagd.Maar hij trekt zch nergens wat van aan, dus je kunt zeggen wat je wilt, negeren is ook geen optie. Dochter is juist net altijd heel aardig tegen iedereen.
Kleinduimpje schreef op 30-06-2026 om 13:44:
ik weet niet wat ze bedoelen met "dom". Dat hebben ze nooit benoemd. Als ze een quiz wilde maken en zij wilde dat doen, was het antwoord, jij zeer zeker niet.ze zegt zelf niet te weten wat ze gezegd zou hebben wat dom zou zijn. Als ze ook maar iets zei, was het van hou jij je mond maar, terwijl het nergens over ging. Het is denk ik meer haar houding, maar ik weet ook niet precies wat. Zij is te lief/aardig. Maar ik vind het ook de omgekeerde wereld als je dat niet zou moeten zijn.
Het is misschien ook wel een soort algemene grap/stereotype geworden in de groep. Dat mensen elkaar na gaan praten omdat één populair iemand een keer gezegd heeft dat jouw dochter dom is.
Maar hoe dan ook...geen leuke mensen en zeker geen vrienden. Goed dat ze afstand heeft genomen. Ze kan haar vriendinnen ook vragen om negatieve dingen die over haar gezegd worden niet te delen omdat het haar pijn doet en onzeker maakt. Goede vrienden zouden dat begrijpen.
Kleinduimpje schreef op 30-06-2026 om 13:44:
Zij is te lief/aardig. Maar ik vind het ook de omgekeerde wereld als je dat niet zou moeten zijn.
Als haar zogenaamde vriendinnen haar alsnog gaan kwetsen, is het dus tijd om daar ook afscheid van te gaan nemen. Die vriendinnen gaan niet ineens anders worden.
soms denk ik dat jaloezie ook nog een rol kan spelen. Er zijn 2 vriendinnen geweest in het verleden die tegen dochter hebben gezefd jaloers te zijn op haar, zij vaak de aandacht kreeg.
Kleinduimpje schreef op 30-06-2026 om 14:19:
soms denk ik dat jaloezie ook nog een rol kan spelen. Er zijn 2 vriendinnen geweest in het verleden die tegen dochter hebben gezefd jaloers te zijn op haar, zij vaak de aandacht kreeg.
Het maakt niet zoveel uit wat de eerste aanleiding ooit is geweest. Het probleem is dat die vrienden en vriendinnen dit niet los kunnen laten en dat je dochter het maar laat gebeuren terwijl ze zich er wel naar bij voelt. Ze heeft nog vriendinnen die vervelende opmerkingen doorgeven en ze gaat nog naar feestjes waar deze mensen zijn. Dan kun je wel blijven hangen in 'het is niet eerlijk, want ze is altijd aardig', maar daarmee stopt het niet. Dus of ze trekt haar mond eens open tegen de 'vriendinnen', of ze breekt met ze, of dit gaat gewoon op dezelfde manier nog jaren door.
ze gaat helemaal niet naar feestjes waar deze mensen zijn. Ja als er iets te doen is in die woonplaats, maar dat gaat ze niet vermijden. En het laten gebeuren is super lastig, en dan bedoel ik de jongens, als je er iets van gaat zeggen kan dat het alleen maar erger maken. Tegen de vriendinnen kan ze het wel zeggen.
Kleinduimpje schreef op 30-06-2026 om 14:45:
ze gaat helemaal niet naar feestjes waar deze mensen zijn. Ja als er iets te doen is in die woonplaats, maar dat gaat ze niet vermijden.
Je schreef zelf: Ze komt ook nog vaker bij feestje waar die mensen ook zijn.
Jullie willen er ook weinig aan doen om het te laten stoppen, zo te lezen. Ze wil haar zogenaamde vriendinnen niet kwijt, ze wil geen evenementen in een andere woonplaats vermijden, en vooralsnog spreekt ze ook die vriendinnen er niet op aan.
Dan blijft het zo.
ik zeg nergens dat ze haar vriendinnen nietgaat aanspreken, dat weet ik niet. Ze gaat naar feestjes, dan bedoel ik in de woonplaats bv de vierdaagsefeesten.
En daarbij ik ga haar zeker niet aanraden om de woonplaats waar ze wonen te vermijden, dan wordt die helemaal mooi, daar zit iedereen die ze kent. Dus omdat een paar jongens iets zeggen moet zij daar niet meer uitgaan, dan is het toch de omgekeerde wereld? Dan moet ze maar op haar kamer gaan zitten.
Bij dorpsfeesten en dergelijke, waar ze dan die ‘vrienden’ tegenkomt, kan ze hen gewoon gaan negeren. Hoofd omdraaien als ze hen ziet, ineens heel leuk gaan lachen om iets wat haar gezelschap zogenaamd zegt, of als ze alleen is net heel toevallig net een telefoontje of appje krijgen waar ze zich mee bezig gaat houden. Dat soort dingen.
Het houdt vanzelf een keertje op als ze dat consequent volhoudt en laat merken dat zij geen macht meer uit kunnen oefenen op haar doen en laten.
Kleinduimpje schreef op 30-06-2026 om 15:09:
En daarbij ik ga haar zeker niet aanraden om de woonplaats waar ze wonen te vermijden, dan wordt die helemaal mooi, daar zit iedereen die ze kent. Dus omdat een paar jongens iets zeggen moet zij daar niet meer uitgaan, dan is het toch de omgekeerde wereld? Dan moet ze maar op haar kamer gaan zitten.
Ja, jullie blijven steeds maar hangen in: omgekeerde wereld, niet eerlijk.
Maar wat gaan jullie er aan doen? De actie zal toch echt van je dochter zelf moeten komen, want die anderen gaan niet ineens anders doen zolang ze haar blijven tegenkomen en zij laat blijken dat ze macht over haar hebben.
Maar waarom vertelt die vriendin dat ineens, een jaar na dato? Ik kan me nog voorstellen dat zo een meisje dat in haar 'onnozelheid' zegt als het net is voorgevallen; "joh, ik kwam Pieter tegen en die begon alwéér te mauwen dat jij dom bent, de sukkel" Maar na een jaar? Wat is dan de aanleiding om zoiets te melden? Hoe loopt zo'n gesprek? Komt die vriendin er spontaan mee? Of na vragen van dochter? Bijv: als dochter zegt; nou, Pieter was wél altijd aardig, die deed nooit naar. En vriendin reageert; jawel hoor, vorig jaar zei hij ook nog dat jij dom bent. Dat 2e vind ik toch anders. En in het geval van dat 2e heeft dochter ook nog iets te leren.
madee schreef op 30-06-2026 om 15:22:
Bij dorpsfeesten en dergelijke, waar ze dan die ‘vrienden’ tegenkomt, kan ze hen gewoon gaan negeren. Hoofd omdraaien als ze hen ziet, ineens heel leuk gaan lachen om iets wat haar gezelschap zogenaamd zegt, of als ze alleen is net heel toevallig net een telefoontje of appje krijgen waar ze zich mee bezig gaat houden. Dat soort dingen.
Het houdt vanzelf een keertje op als ze dat consequent volhoudt en laat merken dat zij geen macht meer uit kunnen oefenen op haar doen en laten.
Dat doet ze al constant. Maar ze zeggen ook niks meer, maar blijkbaar tegen anderen nog wel.
Meesje schreef op 30-06-2026 om 15:57:
Maar waarom vertelt die vriendin dat ineens, een jaar na dato? Ik kan me nog voorstellen dat zo een meisje dat in haar 'onnozelheid' zegt als het net is voorgevallen; "joh, ik kwam Pieter tegen en die begon alwéér te mauwen dat jij dom bent, de sukkel" Maar na een jaar? Wat is dan de aanleiding om zoiets te melden? Hoe loopt zo'n gesprek? Komt die vriendin er spontaan mee? Of na vragen van dochter? Bijv: als dochter zegt; nou, Pieter was wél altijd aardig, die deed nooit naar. En vriendin reageert; jawel hoor, vorig jaar zei hij ook nog dat jij dom bent. Dat 2e vind ik toch anders. En in het geval van dat 2e heeft dochter ook nog iets te leren.
Nee, ze kwam er spontaan mee toen ze die groep op een afstand zagen. Waarom? Geen idee....
Valeria schreef op 30-06-2026 om 15:39:
[..]
Ja, jullie blijven steeds maar hangen in: omgekeerde wereld, niet eerlijk.
Maar wat gaan jullie er aan doen? De actie zal toch echt van je dochter zelf moeten komen, want die anderen gaan niet ineens anders doen zolang ze haar blijven tegenkomen en zij laat blijken dat ze macht over haar hebben.
Ze zeggen ook niks meer tegen haar en dochter negeert ze. Blijkbaar wordt er nog achter haar rug om gekletst.
Kleinduimpje schreef op 30-06-2026 om 16:40:
[..]
Ze zeggen ook niks meer tegen haar en dochter negeert ze. Blijkbaar wordt er nog achter haar rug om gekletst.
Laat gaan dan, laat ze lekker lullen.
Ben het eens met Valeria, er lijkt helemaal niets veranderd sinds het begin van dit topic en dat terwijl ze van een aantal vrienden al afstand heeft genomen. Dit topic wordt waarschijnlijk een herhaling van zetten.
hoezo, is er niks veranderd? Ze heeft afstand genomen vd groep en negeert ze, en heeft andere vriendinnen erbij gekregen, dat zijn voor haar hele grote stappen geweest.
Het was meer mijn bedoeling wat ik tegen haar kan zeggen, laat maar lullen is makkelijk gezegd.