Jongvolwassen Jongvolwassen

Jongvolwassen

Lees ook op

Het treitergedrag van "vrienden"


Het is vooral een patroon dat je hebt ontwikkeld. Je laat je hoofd continu dezelfde afslag nemen. Daar zijn methodes voor om dat om te buigen. In het begin is dat lastig, maar hoe vaker je een ander paadje inslaat hoe makkelijker je hersenen dat ook gaan doen. Je kunt strategieën bedenken om dat aan te pakken en uit dat slachtofferschap te stappen en te stoppen met jezelf klein te maken. Bijvoorbeeld als je merkt “oeps ik doe het weer” afleiding te gaan zoeken in een ander onderwerp of iets fysieks te gaan doen. Maar ook bijvoorbeeld in je contacten met anderen. Dat je probeert de dynamiek te doorbreken waarbij je verbinding probeert te maken op dit soort dingen, maar dat je juist benoemt dat je zoekende bent dit patroon te doorbreken. Of dat je je richt op leuke gezamenlijke dingen. Dat als het een klaagzang wordt dat je dan zegt “weet je, ik doe eigenlijk helemaal niet gezellig en ben maar aan het zagen” laten we het over iets anders hebben. Dit gedrag is niet goed voor mij en ik denk ook niet voor ons. Je zit zelf aan het stuur. Het overkomt je deels, je zit in het patroon, maar bent niet stuurloos. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.