Jongvolwassen Jongvolwassen

Jongvolwassen

Lees ook op

Introvert?

Hoe meer ik lees over het verschil tussen introvert en extravert zijn, hoe meer ik zaken rondom het gedrag van mijn zoon herken t.a.v. Introvert zijn.
Hij is 21 jaar, doet commerciële economie laatste jaar nu, werkt in horeca in weekend in brasserie waar veel ouderen komen, heeft geen behoefte aan grote groepen, doet liever iets met 1 of 2 personen.
Is stil, maar absoluut niet verlegen.
Duidelijke eigen mening. Is heel doelgericht.

Afspreken met vrienden om iets te ondernemen doet ie niet veel max 2x per maand. Gaat wel sporten samen 2x per week in sportschool (groepsverband sporten vindt ie niks aan). Heeft ook niet heel veel vrienden, maar wel heel wat kennissen.

Ik ben zelf een extravert persoon. Ik begrijp hem soms niet, maak me druk dat ie weinig sociale dingen doet.

Zijn er hier mensen die zelf introvert zijn of introverte kinderen hebben? Die zaken herkennen van mijn zoon? En me kunnen vertellen hoe je dingen ervaart?
(Het is prima hoe hij is, maar ik begrijp soms zijn weinige behoefte aan contacten ed niet)

gr Chantalle




Ginevra schreef op 20-05-2022 om 15:56:

Je schrijft het alsof het een ziekte is. Ook al denk je van niet.

Extraverte mensen laden op van sociale contacten. Introverte mensen laden op van alleen zijn. En verder kunnen ze prima getrouwd zijn, een gezin hebben, een baan, hobbies, een sociaal leven, en wat niet al.

Dit! Ik ben ook introvert, maar werk liever op kantoor dan thuis (want onder de mensen) en heb een gevuld sociaal leven. Mensen lijken introvert zijn te koppelen aan verlegen, minder sociaal vaardig en alleen willen zijn, maar dat is het helemaal niet per se. Het zit 'm erin dat sociale contacten energie kosten ipv opleveren. Maar het hoeft helemaal niet erg te zijn dat het energie kost, want het levert ook veel op.

dan

dan

21-05-2022 om 17:41

TwoThirds schreef op 21-05-2022 om 17:36:



[..]

Dit! Ik ben ook introvert, maar werk liever op kantoor dan thuis (want onder de mensen) en heb een gevuld sociaal leven. Mensen lijken introvert zijn te koppelen aan verlegen, minder sociaal vaardig en alleen willen zijn, maar dat is het helemaal niet per se. Het zit 'm erin dat sociale contacten energie kosten ipv opleveren. Maar het hoeft helemaal niet erg te zijn dat het energie kost, want het levert ook veel op.

Ik ben beslist niet verlegen, praat juist vrij veel. Maar hou er niet van als mijn dagen vol staan gepland. En ik kan slecht tegen drukte en rumoerigheid. Ik ging als puber wel graag naar een dancing want ik hield van dansen maar niet naar de hele drukke gelegenheden. 

Chantalle74

Chantalle74

22-05-2022 om 19:53 Topicstarter

AlisonH schreef op 21-05-2022 om 11:51:

Voor mij geldt:
- Ik heb een hele drukke baan met heel veel contacten. Ik vind dat heerlijk maar ik moet thuis wel opladen.
- Een dag of weekend waarin ik meerdere afspraken heb met weinig ruimte ertussen, daar krijg ik stress van.
- Ik vind alleen thuis zijn heerlijk
- Ik heb rustige hobby’s: lezen, knutselen, zwemmen, muziek luisteren, fotograferen.
- Ik kom niet uit de verf op feestjes, maar wel in kleine groepjes.
- Als ik wel sociale dingen doe vind ik dat meestal wel erg leuk, vooral als het is met mensen die ik goed ken.
- Ik ga graag dingen doen met anderen.
- Ik ben dol op concerten bezoeken
- Mijn ouders vonden mij ook erg teruggetrokken en deels hadden ze wel gelijk: ik was ook nog een beetje verlegen dus de stap was groot, ook als ik dingen best leuk vond.
- Ik vond en vind disco’s en bars vreselijk.

Gek genoeg, hoewel ik zelf dus ook introvert ben en het liefst thuis, maak ik me er bij mijn zoon toch soms ook zorgen over. Terwijl: hij heeft een baantje, hij sport in een team, hij heeft wel wat vrienden en als hij die ziet is het leuk maar hij zoekt ze zelf niet snel op. En soms hoor ik dan wat de zoons van vriendinnen allemaal doen en dat die vriendinnen mijn lieve gevoelige jongen soms best zielig vinden dat hij dat niet heeft en dan doet dat toch pijn. Stom wel. De druk om sociaal en uithuizig te zijn is toch groot.

Denk dat dit ook een groot probleem is. Iedereen vindt t niet vreemd als je kind 3x pw gaat stappen, elke avond uit huis is…je ziet t ook alleen maar op social media…je gaat niet jezelf op de foto zetten als je lekker alleen een boek aan t lezen bent.

Denk dat mede daardoor mijn visie op wat gewoon is en mag, vertroebeld is. Alles is natuurlijk prima, maar net wat jij zegt door opmerkingen van anderen zorgen er wel oa voor dat je  als moeder ‘twijfeld’.

Hoe oud is jouw zoon??

Chantalle74

Chantalle74

22-05-2022 om 19:57 Topicstarter

Gingergirl schreef op 21-05-2022 om 11:12:

[..]

Goed dat je, je er in verdiept. Geven de genoemde voorbeelden meer duidelijkheid?

Ja zeker wel! Er fijn en waardevol. Lees verschillende gevoelens en verhalen. 
Krijg er zo wel een betere kijk op, van verschillende kanten.

Chantalle74

Chantalle74

22-05-2022 om 20:01 Topicstarter

Ginevra schreef op 21-05-2022 om 11:55:

[..]

Ik had ze geplaatst en ik snap wel wat je bedoelt. Mijn intentie was een beetje ironisch, maar ik snap dat dat op het scherm niet zo overkomt.
ik heb juist ook een hekel aan die insteek dat introverten een speciaal soort rare mensen zijn. Het is gewoon een variant die naast de extraverte variant bestaat.
Je “ er in verdiepen” of “het willen leren begrijpen” is goed bedoeld maar het heeft iets ongelijkwaardigs. Omdat je zoiets over extraversie zelden leest. Want dat is kennelijk de norm.

Das natuurlijk waar, overal lees je dat een jongvolwassen veel vrienden heeft en graag uitgaat en vooral een volgeplande agenda heeft. Denk dat als ik zelf meer introvert zou zijn, ik de andere kant graag zou willen begrijpen.

Ik hou niet van stempels ed. Maar op deze manier verhalen te lezen is voor mij als moeder heel waardevol om zijn gevoel meer te begrijpen. Dus super fijn dat jullie je verhaal en mening delen

Chantalle74 schreef op 22-05-2022 om 19:53:

[..]

Denk dat dit ook een groot probleem is. Iedereen vindt t niet vreemd als je kind 3x pw gaat stappen, elke avond uit huis is…je ziet t ook alleen maar op social media…je gaat niet jezelf op de foto zetten als je lekker alleen een boek aan t lezen bent.

Denk dat mede daardoor mijn visie op wat gewoon is en mag, vertroebeld is. Alles is natuurlijk prima, maar net wat jij zegt door opmerkingen van anderen zorgen er wel oa voor dat je als moeder ‘twijfeld’.

Hoe oud is jouw zoon??

Mijn zoon is bijna 18. Gaat straks studeren. 

Je zoon is 21, hoe komt het dat je hem pas wilt leren begrijpen nu hij volwassen is ? Was hij dan niet altijd al introvert ?
Of valt het je nu pas op omdat hij misschien nu pas de moed heeft om zelf de keuzes te maken die bij hem passen ? 

Trouwens goed van je zoon dat hij dat doet. Zoals je misschien merkt aan de reacties is het als introvert soms nogal tegen de stroom in zwemmen. Hij voelt zich blijkbaar stevig genoeg om dat te doen. 

Chantalle74 schreef op 22-05-2022 om 20:01:

[..]

Das natuurlijk waar, overal lees je dat een jongvolwassen veel vrienden heeft en graag uitgaat en vooral een volgeplande agenda heeft. Denk dat als ik zelf meer introvert zou zijn, ik de andere kant graag zou willen begrijpen.

Ik hou niet van stempels ed. Maar op deze manier verhalen te lezen is voor mij als moeder heel waardevol om zijn gevoel meer te begrijpen. Dus super fijn dat jullie je verhaal en mening delen

Waarom zou een introvert daar behoefte aan hebben? Waarom zou iemand daar überhaupt behoefte aan hebben? Ik accepteer iemand gewoon zoals diegene is. De introvert, de extravert en alles er tussen. Zolang iemand geen kwalijke dingen doet, is alles goed. Ik heb dan geen nadere analyse nodig van een karaktertrek. Of het nu extravert/introvert is, gelovig/niet gelovig, sportliefhebber/geen sportliefhebber, kinderwenshebbende/geen kinderwenshebbende. Het is zoals het is.

Ik geloof gewoon niet dat je op zoek bent naar begrip om jouw kind te kunnen begrijpen. Ik heb te vaak vergelijkbare gesprekken gevoerd over andere onderwerpen. Jij hebt bepaalde behoeften en begrijpt niet dat jouw kind die behoeften niet heeft. Jij verwacht dat omdat jouw zoon niet die behoeften heeft, dat hij wel gaat uitzoeken waarom of op zijn minst waarom anderen daar wel behoeften aan hebben. Stiekem in de hoop dat hij daar dan ook behoefte aan gaat krijgen. Of gewoon doorkrijgt dat hij niet normaal is in zijn gebrek aan die behoeften.

Zo werkt het gewoon niet. Hij heeft die behoeften niet PUNT. Daar hoef je geen begrip voor te hebben, daar is geen reden voor nodig of een excuus, dat moet je gewoon accepteren. Accepteer hem zoals hij is.

Chantalle74

Chantalle74

29-05-2022 om 08:32 Topicstarter

Zonne2017 schreef op 24-05-2022 om 10:34:

Je zoon is 21, hoe komt het dat je hem pas wilt leren begrijpen nu hij volwassen is ? Was hij dan niet altijd al introvert ?

Ik heb hem altijd willen begrijpen, maar nu hij ouder wordt vallen bepaalde zaken voor mij op een plek. En nee, hij is niet ziek en niet ‘gek’, maar ben gewoon ongerust dat hij eenzaam is. Maar door verhalen te lezen snap ik het wel hoe hij zaken ziet. En ik ben bewust niet met hem im gesprek gegaan, omdat ik ook niet wil dat hij zich anders voelt. 

Chantalle74

Chantalle74

29-05-2022 om 08:38 Topicstarter

Zusterclivia schreef op 24-05-2022 om 13:24:

[..]

Waarom zou een introvert daar behoefte aan hebben? Waarom zou iemand daar überhaupt behoefte aan hebben? Ik accepteer iemand gewoon zoals diegene is. De introvert, de extravert en alles er tussen. Zolang iemand geen kwalijke dingen doet, is alles goed. Ik heb dan geen nadere analyse nodig van een karaktertrek. Of het nu extravert/introvert is, gelovig/niet gelovig, sportliefhebber/geen sportliefhebber, kinderwenshebbende/geen kinderwenshebbende. Het is zoals het is.

Ik geloof gewoon niet dat je op zoek bent naar begrip om jouw kind te kunnen begrijpen. Ik heb te vaak vergelijkbare gesprekken gevoerd over andere onderwerpen. Jij hebt bepaalde behoeften en begrijpt niet dat jouw kind die behoeften niet heeft. Jij verwacht dat omdat jouw zoon niet die behoeften heeft, dat hij wel gaat uitzoeken waarom of op zijn minst waarom anderen daar wel behoeften aan hebben. Stiekem in de hoop dat hij daar dan ook behoefte aan gaat krijgen. Of gewoon doorkrijgt dat hij niet normaal is in zijn gebrek aan die behoeften.

Zo werkt het gewoon niet. Hij heeft die behoeften niet PUNT. Daar hoef je geen begrip voor te hebben, daar is geen reden voor nodig of een excuus, dat moet je gewoon accepteren. Accepteer hem zoals hij is.

Jammer dat je zaken invult over hoe ik in elkaar steek. Proef een hoop frustratie in je bericht. Jammer, want je kent me niet en velt een oordeel over wat ik wil wat mijn zoon doet. 

Chantalle74 schreef op 29-05-2022 om 08:32:

[..]

Ik heb hem altijd willen begrijpen, maar nu hij ouder wordt vallen bepaalde zaken voor mij op een plek. En nee, hij is niet ziek en niet ‘gek’, maar ben gewoon ongerust dat hij eenzaam is. Maar door verhalen te lezen snap ik het wel hoe hij zaken ziet. En ik ben bewust niet met hem im gesprek gegaan, omdat ik ook niet wil dat hij zich anders voelt.

Nu probeer ik jou te begrijpen: 

Je zoon heeft een sociale baan, studeert, vrienden, veel kennissen, gaat 2x pw samen met anderen sporten, spreekt met anderen af. Wat doet jou dan denken dat hij eenzaam is? 

Chantalle74 schreef op 29-05-2022 om 08:32:

[..]

Ik heb hem altijd willen begrijpen, maar nu hij ouder wordt vallen bepaalde zaken voor mij op een plek. En nee, hij is niet ziek en niet ‘gek’, maar ben gewoon ongerust dat hij eenzaam is. Maar door verhalen te lezen snap ik het wel hoe hij zaken ziet. En ik ben bewust niet met hem im gesprek gegaan, omdat ik ook niet wil dat hij zich anders voelt.

Ik denk dat je hierin naïef bent. Die jongen is niet dom. Hij weet echt wel dat jij dit een beetje ingewikkeld of vreemd vindt. Ik kan me niet voorstellen dat jij hem nooit extra gestimuleerd hebt om vriendjes te maken, kijk daar zijn kindjes aan het spelen, ga er maar bij. Moet je niet eens uit? Waarom neem je niet vaker mensen mee naar huis, vind ik gezellig. Etc. 

Het klinkt meer alsof je het onderwerp wil vermijden met hem. 

Eenzaamheid en alleen zijn is niet hetzelfde. Mensen kunnen heel veel contacten hebben en zich toch eenzaam voelen of juist veel alleen zijn en zich niet eenzaam voelen.
Het gaat om de mate van verbondenheid met mensen, dat je bij ze terecht kunt met de dingen waar je mee zit in het leven.

People always tell introverts to be more talkative and leave their comfort zones. yet no one tells extroverts to shut up to make the zone comfortable.

Peritau schreef op 29-05-2022 om 10:31:

People always tell introverts to be more talkative and leave their comfort zones. yet no one tells extroverts to shut up to make the zone comfortable.

Ik vind dat een beetje een onzintegeltje. Ik sta extraverten dagelijks te vertellen dat ze hun klep moeten houden en even moeten dimmen omdat het anders onwerkbaar wordt. 

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.