Is het normaal om toe te zijn aan een leeg nest?
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, zit in zijn master, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer. Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
IMI-x2 schreef op 20-02-2026 om 13:34:
[..]
Ik heb heel hard gewerkt aan een groei-mindset bij mijn kinderen. Dus niet: dat kan ik niet, wel: dat kan ik nog niet. Je kunt alles leren. Sommige dingen kosten wel meer oefening dan andere, zeker als je dyslexie en dyspraxie hebt. Oom Jan is ook dyslectisch en die heeft het tot leraar Nederlands geschopt, het kan! Ik ben ook superonhandig, en ik kan ook was opvouwen. Dus begin maar met oefenen. We beginnen samen, daarna (na 2 tot 50 keer) doe je het alleen onder toezicht, en daarna (weer na 2 tot 50 keer) kun je het alleen.
Nederlandse spelling blijft moeilijk voor mijn zoon (blijven oefenen dus), maar de was doen kon hij dankzij de geschreven instructies al snel alleen.
Voor spelling en zinsontleden grepen we zelfs op de Havo elk jaar nog even naar de oranje locodoos van de lagere school (zo oud zijn onze boekjes).
Even opfrissen en mijn dyslect kon in elk geval weer zinsontleden.
Zoon weet dat, als wij op vakantie zijn, hij gewoon zijn eigen was (alles zwart, lekker gemakkelijk) op 40 graden kan zetten en waar het zeeppoeder in moet.
IMI-x2 schreef op 20-02-2026 om 13:34:
[..]
Ik heb heel hard gewerkt aan een groei-mindset bij mijn kinderen. Dus niet: dat kan ik niet, wel: dat kan ik nog niet. Je kunt alles leren. Sommige dingen kosten wel meer oefening dan andere, zeker als je dyslexie en dyspraxie hebt. Oom Jan is ook dyslectisch en die heeft het tot leraar Nederlands geschopt, het kan! Ik ben ook superonhandig, en ik kan ook was opvouwen. Dus begin maar met oefenen. We beginnen samen, daarna (na 2 tot 50 keer) doe je het alleen onder toezicht, en daarna (weer na 2 tot 50 keer) kun je het alleen.
Nederlandse spelling blijft moeilijk voor mijn zoon (blijven oefenen dus), maar de was doen kon hij dankzij de geschreven instructies al snel alleen.
Voor de meeste dingen is dat ook mijn inzet geweest voor de kinderen een dat is ook best goed gelukt. Af en toe even een opfriscursusje en ze kunnen het (weer).
De enige die dingen niet kan en niet wil leren heb ik met die mindset van zijn moeder gekregen. Nog tips om dat te veranderen? Het is mij in 30 jaar samen nog niet gelukt om hem een SMAKELIJKE maaltijd te leren koken. Hij vindt alles lekker en is oprecht verbaasd als ik zijn bloemkool met ontplofte droge saucijsjes niet zo lekker vind.
Poezenmeisje schreef op 20-02-2026 om 12:44:
[..]
Man doet zijn was niet in de mand.
Zoon wel.
Dus kan man als hij zijn was aanzet best even kijken of er nog meer bij kan.. de rest van de was zit netjes in manden ..
OnherkenbaarAnoniem schreef op 20-02-2026 om 14:51:
[..]
Voor de meeste dingen is dat ook mijn inzet geweest voor de kinderen een dat is ook best goed gelukt. Af en toe even een opfriscursusje en ze kunnen het (weer).
De enige die dingen niet kan en niet wil leren heb ik met die mindset van zijn moeder gekregen. Nog tips om dat te veranderen? Het is mij in 30 jaar samen nog niet gelukt om hem een SMAKELIJKE maaltijd te leren koken. Hij vindt alles lekker en is oprecht verbaasd als ik zijn bloemkool met ontplofte droge saucijsjes niet zo lekker vind.
Heeft je man ook op zijn werk moeite met simpele taken? Ik vind dat zo bijzonder dat thuis er mannen zijn die niet snappen hoe een wasmachine werkt of hoe je eten kookt. Maar op het werk wel nieuwe dingen kunnen aanleren.
Anoniemvoornu schreef op 20-02-2026 om 16:08:
[..]
Heeft je man ook op zijn werk moeite met simpele taken? Ik vind dat zo bijzonder dat thuis er mannen zijn die niet snappen hoe een wasmachine werkt of hoe je eten kookt. Maar op het werk wel nieuwe dingen kunnen aanleren.
Ik vind dat ook niet geloofwaardig. Als je man kan werken, geen noemenswaardige cognitieve problemen heeft, moet dat prima kunnen. Op voorwaarde dat hij het wil en jij kan loslaten dat het niet precies op jouw manier gaat.
Bellebelle schreef op 20-02-2026 om 16:10:
[..]
Ik vind dat ook niet geloofwaardig. Als je man kan werken, geen noemenswaardige cognitieve problemen heeft, moet dat prima kunnen. Op voorwaarde dat hij het wil en jij kan loslaten dat het niet precies op jouw manier gaat.
Tuurlijk, echt iedereen kan een wasje draaien, kom nou. Bullshit.
Anoniemvoornu schreef op 20-02-2026 om 16:08:
[..]
Heeft je man ook op zijn werk moeite met simpele taken? Ik vind dat zo bijzonder dat thuis er mannen zijn die niet snappen hoe een wasmachine werkt of hoe je eten kookt. Maar op het werk wel nieuwe dingen kunnen aanleren.
Ik had er met hoofdletters smakelijke bij gezet. Als hij kookt is alles en beetje laf van smaak. Hij mist het talent om er echt iets lekkers van te maken. Als ik zeg theelepel kerrie dan doet hij theelepel kerrie en proeft niet of dat ook precies goed is.
Hij kan verder prima simpele taken uitvoeren maar een smakelijke maaltijd is nog steeds een ding.
OnherkenbaarAnoniem schreef op 20-02-2026 om 16:57:
[..]
Ik had er met hoofdletters smakelijke bij gezet. Als hij kookt is alles en beetje laf van smaak. Hij mist het talent om er echt iets lekkers van te maken. Als ik zeg theelepel kerrie dan doet hij theelepel kerrie en proeft niet of dat ook precies goed is.
Hij kan verder prima simpele taken uitvoeren maar een smakelijke maaltijd is nog steeds een ding.
Doet hij dat op zijn werk ook, zijn werk niet controleren en alleen simpele taken uitvoeren? 🤔
IMI-x2 schreef op 20-02-2026 om 17:12:
[..]
Doet hij dat op zijn werk ook, zijn werk niet controleren en alleen simpele taken uitvoeren? 🤔
Wat ik wilde zeggen is dat hij gewoon echt het talent mist om te proeven en dan op basis van wat hij proeft te bedenken wat een hoeveel er dan nog bij moet. Als ik een kerriesausje maak dan gaat er kerrie in maar ook wat bouillonpoeder, snufje gember en dat doe ik dus al proevend. En dat talent mist hij dus.
Anoniemvoornu schreef op 20-02-2026 om 16:08:
[..]
Heeft je man ook op zijn werk moeite met simpele taken? Ik vind dat zo bijzonder dat thuis er mannen zijn die niet snappen hoe een wasmachine werkt of hoe je eten kookt. Maar op het werk wel nieuwe dingen kunnen aanleren.
Ik vermoed dat die mannen dan altijd toch wat goed bedoeld commentaar krijgen en het daarom maar niet doen.
Heb ik andersom als er wat in elkaar gezet moet worden van ikea ofzo. Tis niet dat ik dat niet kan, maar de heren in mijn huis moeten toch altijd nog even een schroefje extra aandraaien ofzo en dus laat ik het ook maar aan hen over
IMI-x2 schreef op 20-02-2026 om 17:12:
[..]
Doet hij dat op zijn werk ook, zijn werk niet controleren en alleen simpele taken uitvoeren? 🤔
Ook mijn ega is geen keukenprins. Hij kookt tenminste twee keer per week, maar mist het vermogen om te anticiperen op wat er in de pannen gebeurt. Hij volgt precies het recept, ook als dat betekent dat het te gaar wordt, verschroeid, droog kookt, of noem maar op. Hbo-niveau op werk, waarvan ik niks begrijp, te technisch.
Hij vindt koken niet leuk, resultaat laat hem onverschillig. Hij maakt dus altijd simpele, goedkope dingen.
Kampeerder schreef op 20-02-2026 om 17:43:
[..]
Ook mijn ega is geen keukenprins. Hij kookt tenminste twee keer per week, maar mist het vermogen om te anticiperen op wat er in de pannen gebeurt. Hij volgt precies het recept, ook als dat betekent dat het te gaar wordt, verschroeid, droog kookt, of noem maar op. Hbo-niveau op werk, waarvan ik niks begrijp, te technisch.
Hij vindt koken niet leuk, resultaat laat hem onverschillig. Hij maakt dus altijd simpele, goedkope dingen.
Dat is denk ik de juiste samenvatting.
Dat de rodekool van zichzelf soms wat bitterder is dan een andere keer los ik op met een schepje suiker, een extra stuk appel en wat kaneel of zo. Echtgenoot neemt het voor lief, dan maar wat bitterder.
Als er op de verpakking staat dat je de saucijsjes op hoog vuur moet aanbraden dan doet hij dat, dat ze dan ontploffen, ach....... Ik wel ze eerst in warme boter en geef ze later een brein kleurtje.
Af en toe probeer ik samen met hem te koken, leeg uit, doe voor maar op de een of andere manier beklijft het niet.
OnherkenbaarAnoniem schreef op 20-02-2026 om 17:52:
[..]
Dat is denk ik de juiste samenvatting.
Dat de rodekool van zichzelf soms wat bitterder is dan een andere keer los ik op met een schepje suiker, een extra stuk appel en wat kaneel of zo. Echtgenoot neemt het voor lief, dan maar wat bitterder.
Als er op de verpakking staat dat je de saucijsjes op hoog vuur moet aanbraden dan doet hij dat, dat ze dan ontploffen, ach....... Ik wel ze eerst in warme boter en geef ze later een brein kleurtje.
Af en toe probeer ik samen met hem te koken, leeg uit, doe voor maar op de een of andere manier beklijft het niet.
Het gebeurt dus niet precies zoals jij dat wilt .. een ontplofde saucijsje en je bent al een slechte kok... ja als je het zo bekijkt dan bak ik er ook niks van
Anoniemvoornu schreef op 20-02-2026 om 18:35:
[..]
Het gebeurt dus niet precies zoals jij dat wilt .. een ontplofde saucijsje en je bent al een slechte kok... ja als je het zo bekijkt dan bak ik er ook niks van
In mijn geval is het meer dan dat. Het mislukt zo zeer, dat het echt niet te eten is.
Kip uit de oven, niet gaar, hij is verbaasd want stond echt om half vier al in de oven. Op 100 graden want dat doe jij toch ook altijd? Ja, het laatste uur, daarvoor staat het hoger. Nou dan eten we alleen friet en groenten. Eten we de kip morgen