Slechte moeder

Anoniemvoornu schreef op 14-08-2026 om 12:30:

[..]

Omg. Jouw redenering is zo kortzichtig. Mijn stiefvader heeft nooit bij de jongens seksuele grenzen overschreden dus kun je concluderen dat hij een goede stiefvader was. Want van de 6 kinderen was er maar 1 die dat ervaarde? Denk je wel eens na voor je iets typt?

Wilde hier iets vergelijkbaars typen (dat het van meerdere factoren afhangt hoeveel last een kind ervan heeft) maar een beter (erger) voorbeeld dat dit kan ik niet bedenken. Wat verschrikkelijk voor je...

FruitMoeder schreef op 13-08-2026 om 07:00:

[..]

Dat betwijfel ik. Ik ken zat mensen die hun ouders een schuldgevoel aanpraten. Ze doen dit meestal uit frustratie over hun huidige leven. Dus dan is het makkelijk om een ouder de schuld te geven dan hoeven ze niet naar zichzelf te kijken. Dus als TO nog 3 andere kinderen heeft die haar wel een goede moeder vinden dan kan je concluderen dat het probleem bij haar dochter ligt.

Als ze moeder is van iemand van 24 en de rest is onder de 12....dan is het logisch dat ze alleen commentaar heeft gehad van die van 24. Kan ook zijn dat die van 24 toevallig wel een weerwoord durft te geven, het heeft bij mij heel wat jaren geduurd voor ik mijn moeder durfde tegen te spreken, en mijn zus die heeft sowieso altijd een hele andere band met haar gehad. 

Kersje schreef op 14-08-2026 om 19:59:

[..]

Want dat is bij jou ook het geval? Ook jij voert nogal een strijd met jouw moeder zo te lezen over wie nu de beste moeder is….

Ik probeer alleen maar een ander perspectief te bieden. In kind-ouder relaties is het soms onduidelijk wie de dader is en wie het slachtoffer. Met broers en zussen kan je het dan beter vergelijken en het kan ook het schuldgevoel van TO helpen.

Gruwelijk, om over ouder-kind-relatie te gaan spreken in termen van 'dader' en 'slachtoffer'. Hoe heeft het zover kunnen komen in ons denken over ouderschap? Waar hebben we de verkeerde afslag genomen? Toch Freud? 
Iemand vertelde dat het in zijn cultuur normaal was dat je elke ochtend je moeder een kus op haar hand gaf. Dat leek mij dan weer wat overdreven, maar ik denk dat er in die cultuur geen mogelijkheid is om over ouder-kind-relaties te praten in termen van 'dader' en 'slachtoffer'. 
Laten we het houden bij Sting: Let's not forget how fragile we are. 
Of het nieuwe testament als je het dan toch over daders wilt hebben: wie zonder zonde is werpe de eerste steen. 
Voor mamavan5teleurgesteld: je kunt zeggen: meisje, ik kan het verleden niet terugdraaien, je hebt alle kansen om het beter te doen. En dan liefst een complimentje erbij: je doet het goed (als ze zelf al moeder is). 

tsjor schreef op 18-08-2026 om 09:10:

Gruwelijk, om over ouder-kind-relatie te gaan spreken in termen van 'dader' en 'slachtoffer'. Hoe heeft het zover kunnen komen in ons denken over ouderschap? Waar hebben we de verkeerde afslag genomen? Toch Freud?
Iemand vertelde dat het in zijn cultuur normaal was dat je elke ochtend je moeder een kus op haar hand gaf. Dat leek mij dan weer wat overdreven, maar ik denk dat er in die cultuur geen mogelijkheid is om over ouder-kind-relaties te praten in termen van 'dader' en 'slachtoffer'.
Laten we het houden bij Sting: Let's not forget how fragile we are.
Of het nieuwe testament als je het dan toch over daders wilt hebben: wie zonder zonde is werpe de eerste steen.
Voor mamavan5teleurgesteld: je kunt zeggen: meisje, ik kan het verleden niet terugdraaien, je hebt alle kansen om het beter te doen. En dan liefst een complimentje erbij: je doet het goed (als ze zelf al moeder is).

Maar zo'n instelling neemt de gevoelens van TO's dochter toch niet serieus. De dochter vindt dat haar moeder wel degelijk een dader is en als TO dan zegt dat zij daar niks van snapt zorgt dat alleen maar voor meer frustratie. 

tsjor schreef op 18-08-2026 om 09:10:

Gruwelijk, om over ouder-kind-relatie te gaan spreken in termen van 'dader' en 'slachtoffer'. Hoe heeft het zover kunnen komen in ons denken over ouderschap? Waar hebben we de verkeerde afslag genomen? Toch Freud?
Iemand vertelde dat het in zijn cultuur normaal was dat je elke ochtend je moeder een kus op haar hand gaf. Dat leek mij dan weer wat overdreven, maar ik denk dat er in die cultuur geen mogelijkheid is om over ouder-kind-relaties te praten in termen van 'dader' en 'slachtoffer'.
Laten we het houden bij Sting: Let's not forget how fragile we are.
Of het nieuwe testament als je het dan toch over daders wilt hebben: wie zonder zonde is werpe de eerste steen.
Voor mamavan5teleurgesteld: je kunt zeggen: meisje, ik kan het verleden niet terugdraaien, je hebt alle kansen om het beter te doen. En dan liefst een complimentje erbij: je doet het goed (als ze zelf al moeder is).

Nou, je weet niet wat er gebeurd is in het gezin he, dat kinderen dit zo ervaren. Want vaak genoeg nemen ouders een verkeerde afslag in de verzorging en opvoeding van hun kinderen.  

Om dit dan af te serveren als algemeen denken over ouderschap en met liedjes/bijbelteksten/cultuur aan te komen vind ik geen recht doen aan het verdriet dat kinderen aangedaan wordt door hun ouders.

Per ongeluk dubbel

Mischa83 schreef op 18-08-2026 om 11:51:

[..]

Nou, je weet niet wat er gebeurd is in het gezin he, dat kinderen dit zo ervaren. Want vaak genoeg nemen ouders een verkeerde afslag in de verzorging en opvoeding van hun kinderen.

Om dit dan af te serveren als algemeen denken over ouderschap en met liedjes/bijbelteksten/cultuur aan te komen vind ik geen recht doen aan het verdriet dat kinderen aangedaan wordt door hun ouders.

In dit geval gaat het om 1 van de 5 kinderen. Je weet niet hoe kinderen soms dingen ervaren, dat klopt. Maar dat wil niet zeggen dat je alles wat ze zeggen over moet nemen als waarheid. Kind voelt boosheid of verdriet, maar dat wil niet zeggen dat haar iets ergers is aangedaan dan verzorging en opvoeding. Naar best vermogen. 

Ik had overigens ook nog iets anders gezegd als tip. Relativeren en humor kunnen ook vaak helpen.