Dat een mankerend vakkenpakket niet het einde van je droom is. En dat je verder moet zoeken naar de juiste oplossing. En die was niet en opleiding van doen die aansluit bij je vakkenpakket.
Ook in 1985 was er al een vorm van vavo waar ik mijn mankerende vak had kunnen halen en toch mijn droom na had kunnen jagen.
Met mijn ouders veel te goed geluisterd Maarse de decaan die zei dat het niet op te lossen was en dat ik maar iets anders moest gaan doen.
Ga niet werken omdat je geen zin meer hebt in school. Laat je goed voorlichten en begeleiden en zoek een opleiding waar je ècht tot je recht komt en je hele leven werk in kunt vinden. En ga NU (op je 18-de dus) je rijbewijs halen zodat je dat je je hele leven blijft rijden, en niet op je 38-ste pas en daarna te bang zijn om te rijden.
(kortom, ik heb wel wat verbeterpuntjes 
).
EmmaT schreef op 25-07-2026 om 14:12:
[..]
Het is natuurlijk erg persoonlijk wat je achteraf de beste beslissing ooit vindt. Als je op je 50e met de gebakken peren zit omdat man met inkomen, werkervaring en pensioenopbouw en huis er vandoor is denk je heel anders over die beslissing op je 18e.
Je kunt het echt alleen maar over jezelf zeggen.
Wij waren in gemeenschap van goederen getrouwd dus de helft van alles dus ook ons koophuis was van mij. Ik kwam er op mijn 50ste alleen voor te staan want mijn man is overleden. Ik heb nu een goed weduwepensioen en kan in ons mooie huis blijven wonen en ik hoef niet te werken.
watertoren schreef op 25-07-2026 om 13:53:
[..]
Daar ben ik het niet mee eens! Stoppen met werken was de beste beslissing ooit. Mijn man vond het ook heel fijn want hij hoefde in huis niks te doen. Hij deed zijn werk graag maar had een gruwelijke hekel aan huishoudelijk werk. In het weekend waren we echt vrij en konden onze tijd besteden aan leuke dingen. Hij had wel veel vrije dagen.
mijn zelfbeeld hangt ook niet af van het werk wat ik doe.
Ik adviseerde het aan mezelf hè. Wat jij doet of deed moet of moest jij weten.
Het paste niet bij mijn (eigenlijk onderdrukte) feministische karakter. Ik werd heel opstandig van de afhankelijkheid. Ik vloog thuis tegen de muren op van het niks hoeven en niks moeten. In het begin ook te weinig te besteden want carrière van man was nog niet wat het nu is. Gelukkig nog altijd samen want anders was het financieel nogal ongelijk uitgepakt.
Maar Watertoren; dat was toen…. Tegenwoordig moet je als vrouw je eigen mannetje staan. En dus niet gaan thuis zitten, en je afhankelijk maken… De tijden zijn gewoon veranderd….
Herfstappeltaart schreef op 25-07-2026 om 15:05:
Ga niet werken omdat je geen zin meer hebt in school. Laat je goed voorlichten en begeleiden en zoek een opleiding waar je ècht tot je recht komt en je hele leven werk in kunt vinden. En ga NU (op je 18-de dus) je rijbewijs halen zodat je dat je je hele leven blijft rijden, en niet op je 38-ste pas en daarna te bang zijn om te rijden.
(kortom, ik heb wel wat verbeterpuntjes
Ik ben gaan werken op mijn 18e en na twaalf beroepen en dertien ongelukken ben ik al op mijn 28e op de juiste plek beland. Ik heb hbo in deeltijd gedaan maar heb het helaas nooit meer kunnen opbrengen om een master te doen.
Dat is dus mijn advies aan 18-jarige ik. Ga naar de universiteit, dan heb je in ieder geval zwart op wit dat je er slim genoeg voor bent. Ik werk nu wel op academisch niveau, maar pas nadat ik een enorm cv had opgebouwd (op mijn 51e).
21e jarig nageslacht is ook gaan werken na de middelbare school maar lijkt nu daadwerkelijk weer te gaan starten met een opleiding. Sommige mensen vinden dagonderwijs nu eenmaal heel stom en zwaar 
1. Wees je eigen beste vriendin
2. Luister naar je eigen gevoel of iemand jouw energie waard is
3. Maak van andermans verwachting niet jouw verplichting
Het zijn allemaal dingen die ik in de loop van de tijd heb geleerd. En toch heb ik die lessen juist geleerd omdàt ik ze heb ervaren. Dus nergens spijt van.
Ted68 schreef op 25-07-2026 om 16:10:
Maar Watertoren; dat was toen…. Tegenwoordig moet je als vrouw je eigen mannetje staan. En dus niet gaan thuis zitten, en je afhankelijk maken… De tijden zijn gewoon veranderd….
Toen ook al . Ik werk al 40 jaar . Afhankelijk van een man zou ik niet willen en ik ken er veel van mijn leeftijd die dat niet wilden.
Tegen mijn 18 jarige. Je bent niet te gevoelig en je hoeft niet aan de verwachtingen van anderen te voldoen.
Maak je school af.Ja ik weet dat je verliefd bent geworden op een Franse jongen maar ga hem niet achterna naar Frankrijk want daar krijg je eeuwig spijt van.
Het gaat je lukken om Technische Natuurkunde te gaan studeren! Maar kijk ook eens naar Civiele Techniek, ook erg leuk.
Ga naar yoga, goed voor je lijf (misschien al tegen mijn nog jongere zelf moeten zeggen).
Fietsvakanties zijn zalig, al moet je soms stevig doortrappen.
Als je 20 bent en hij zegt dat hij je vriendje wil zijn, dan is het terecht dat je een gat in de lucht springt, hij is je soulmate!
Ik ben het met je eens Roos!
Ted68 schreef op 25-07-2026 om 17:34:
Ik ben het met je eens Roos!
👍🏼
Tegen mijn 18-jarige zelf: “je bent niet lui, je bent moe, je hebt Coeliakie! Dat ijzertekort dat maar niet weggaat is een teken en die buikpijn is NIET psychisch.”
Je mag best wat minder hard werken en wat meer plezier maken. Mooi hoor je studie in een snel tempo halen maar een jaar langer er overdoen is geen ramp en had waarschijnlijk veel stress gescheeld.