Zoon (26) aan woning helpen
Mijn zoon is al sinds 2019 werkende, staat al sinds het mocht ingeschreven bij de woningbouw maar vindt maar geen woning.
De reden is heel flauw: Zoon heeft voldoende wachttijd, maar hij is geen senior en heeft ook geen vriendin of kind die met hem meeverhuist.
Kamers zijn er (natuurlijk) niet, studenten kunnen al geen kamer vinden laat staan dat een kamer vaak meer kost dan een sociale huurwoning en zoon dan geen huurtoeslag kan krijgen
Intussen zit ik hier met nog 3 jongere kinderen waarvan ik dacht dat die ooit wel een keer uit huis kunnen, en is mijn partner al een tijd overleden. Als ik zelf kleiner wil gaan wonen, zit ik dus met dat de kinderen moeten meeverhuizen (ik ben wel 55+, dat scheelt weer)
Hoe kan ik zoon aan een woning helpen?
yasmijn27 schreef op 23-12-2025 om 16:13:
[..]
Zo groot is onze stad niet
Je hebt het nu niet echt voor het zeggen natuurlijk, maar minstens een paar straten ertussen is toch wel zo fijn
Bij ons wonen zowel mijn schoonouders schoonzus als 1 van onze nichtjes en een heleboel tantes en ooms op nog geen 500 meter van huis. Allemaal in de buurt we komen ze zelden tegen
yasmijn27 schreef op 23-12-2025 om 16:13:
[..]
Zo groot is onze stad niet
Je hebt het nu niet echt voor het zeggen natuurlijk, maar minstens een paar straten ertussen is toch wel zo fijn
Of je het fijn vind of niet om in dezelfde buurt te wonen, heeft niets met uitvliegen te maken. Ik denk dat iemand die in dezelfde buurt op zichzelf woont net zo zelfstandig is en 'uitgevlogen' is als iemand die in een andere provincie is gaan wonen. Zeker met de huidige technologie, waarmee iedereen een appje of telefoontje ver weg is.
Zelfde verantwoordelijkheden (financiën, huishouden etc).
Jesse_1 schreef op 23-12-2025 om 21:26:
[..]
Of je het fijn vind of niet om in dezelfde buurt te wonen, heeft niets met uitvliegen te maken. Ik denk dat iemand die in dezelfde buurt op zichzelf woont net zo zelfstandig is en 'uitgevlogen' is als iemand die in een andere provincie is gaan wonen. Zeker met de huidige technologie, waarmee iedereen een appje of telefoontje ver weg is.
Zelfde verantwoordelijkheden (financiën, huishouden etc).
Dat ligt natuurlijk ook aan de leeftijd, maar ik hoefde echt niet te zien of te weten wat mijn studentenkind allemaal uitspookte toen ze elders op kamers zat. Nu woont ze met 4 andere jongeren dus hier in de stad en ik heb ook heel plechtig beloofd nooit onaangekondigd te komen. Ze woont daar nu een jaar en wij zijn er 2x geweest. Als ze mijn buurvrouw was geweest was het vast anders.
yasmijn27 schreef op 23-12-2025 om 21:37:
[..]
Dat ligt natuurlijk ook aan de leeftijd, maar ik hoefde echt niet te zien of te weten wat mijn studentenkind allemaal uitspookte toen ze elders op kamers zat. Nu woont ze met 4 andere jongeren dus hier in de stad en ik heb ook heel plechtig beloofd nooit onaangekondigd te komen. Ze woont daar nu een jaar en wij zijn er 2x geweest. Als ze mijn buurvrouw was geweest was het vast anders.
Ik snap het onderscheid 'helemaal aan de andere kant van de stad' en 'een paar straten verder' echt niet. Ik denk dat dit zich puur in jouw hoofd afspeelt en hoe jij het ziet. Of je onaangekondigd bij iemand voor de deur staat, daarvan spreek je af of dat wenselijk is, of ze naast je wonen, twee straten verder, aan de andere kant van de stad of aan de andere kant van het land.
Alleen in het geval iemand een niet-zelfstandige woning op het eigen terrein heeft is er onderscheid. Bv omdat er nog elke avond in het ouderlijk huis gegeten wordt/moet worden.
Maar ik ken genoeg 'uitgevlogen' kinderen die op een vaste avond in de week bij Pa&Ma aanschuiven. Ja, ook kinderen die in een andere stad zijn gaan wonen. Dus dat staat los van zelfstandigheid m.i.
Poezenmeisje schreef op 23-12-2025 om 19:36:
[..]
Mag jij ook niet bij je net-uitgevlogen kind thuis komen? Ik heb zoon zijn gordijnen en bureau van zeker een maand geleden nog niet gezien.
Het voelt een beetje als toen ik niet meer op het schoolplein mocht komen. "Achgossie, zit je nu in DIE fase?" vroeg zijn meester aan me. 😄
Nou , mag wel. Maar ze zei wel meteen : ik wil niet dat jullie te pas en onpas binnen komen vallen hoor! Dus ik bel keurig aan ondanks dat we een sleutel hebben. Of app even dat ik langs kom of het goed is. Snap dat ook wel dat ze nu haar privacy wil . Als je op jezelf gaat , heb je toch een beetje het gevoel van vrijheid en dat je kunt doen wat je wilt. Bijvoorbeeld als je vriend er is. Dan is het niet prettig dat moeders opeens naast je staat. 
Jesse_1 schreef op 23-12-2025 om 22:40:
[..]
Ik snap het onderscheid 'helemaal aan de andere kant van de stad' en 'een paar straten verder' echt niet. Ik denk dat dit zich puur in jouw hoofd afspeelt en hoe jij het ziet. Of je onaangekondigd bij iemand voor de deur staat, daarvan spreek je af of dat wenselijk is, of ze naast je wonen, twee straten verder, aan de andere kant van de stad of aan de andere kant van het land.
Alleen in het geval iemand een niet-zelfstandige woning op het eigen terrein heeft is er onderscheid. Bv omdat er nog elke avond in het ouderlijk huis gegeten wordt/moet worden.
Maar ik ken genoeg 'uitgevlogen' kinderen die op een vaste avond in de week bij Pa&Ma aanschuiven. Ja, ook kinderen die in een andere stad zijn gaan wonen. Dus dat staat los van zelfstandigheid m.i.
Nou ja dit dus idd. Het maakt bij ons dus geen verschil met oudste die 150 km verderop woont. Behalve dat ik jongste dus vaker zie. Wat best fijn kan zijn , zeker na de recente gebeurtenis dat ze mijn leven gered heeft. Nu is dat op dat moment allemaal telefonisch gegaan maar een verpleegkundige naast de deur als je ouder wordt kan geen kwaad. Altijd handig tzt.
Jesse_1 schreef op 23-12-2025 om 22:40:
[..]
Ik snap het onderscheid 'helemaal aan de andere kant van de stad' en 'een paar straten verder' echt niet. Ik denk dat dit zich puur in jouw hoofd afspeelt en hoe jij het ziet. Of je onaangekondigd bij iemand voor de deur staat, daarvan spreek je af of dat wenselijk is, of ze naast je wonen, twee straten verder, aan de andere kant van de stad of aan de andere kant van het land.
Dat verschil is niet zo groot wat mij betreft. Maar direct naast je? Kunnen je ouders lekker zien hoe laat je thuiskomt, wie je meeneemt (goh alweer een man die we niet kennen!) en met een beetje pech is het zo gehorig dat ze elke ruzie met je partner live meekrijgen. Daar zou ik echt niet blij van worden
Jesse_1 schreef op 23-12-2025 om 22:40:
[..]
Ik snap het onderscheid 'helemaal aan de andere kant van de stad' en 'een paar straten verder' echt niet. Ik denk dat dit zich puur in jouw hoofd afspeelt en hoe jij het ziet. Of je onaangekondigd bij iemand voor de deur staat, daarvan spreek je af of dat wenselijk is, of ze naast je wonen, twee straten verder, aan de andere kant van de stad of aan de andere kant van het land.
Alleen in het geval iemand een niet-zelfstandige woning op het eigen terrein heeft is er onderscheid. Bv omdat er nog elke avond in het ouderlijk huis gegeten wordt/moet worden.
Maar ik ken genoeg 'uitgevlogen' kinderen die op een vaste avond in de week bij Pa&Ma aanschuiven. Ja, ook kinderen die in een andere stad zijn gaan wonen. Dus dat staat los van zelfstandigheid m.i.
Als iemand naast je woont krijg je toch veel meer mee? Je hoort en ziet je buren toch?
Misschien niet de meest ideale situatie een huis naast je ouders maar als het alternatief een slaapkamer in hun huis, nog jaren wachten op sociale huur of je scheel betalen aan bijna niet meer bestaande middenhuur is. Denk ik dat best veel jongeren blij zouden zijn met zo'n huisje.
Tuinfluiter schreef op 24-12-2025 om 08:21:
Misschien niet de meest ideale situatie een huis naast je ouders maar als het alternatief een slaapkamer in hun huis, nog jaren wachten op sociale huur of je scheel betalen aan bijna niet meer bestaande middenhuur is. Denk ik dat best veel jongeren blij zouden zijn met zo'n huisje.
Tuurlijk. Zo ken ik ook iemand met veel ruimte buiten die een grote caravan op het terrein achter een schuur heeft gezet voor een volwassen kind. Het is een oplossing, maar echt niet ideaal.
Jesse_1 schreef op 23-12-2025 om 22:40:
[..]
Ik snap het onderscheid 'helemaal aan de andere kant van de stad' en 'een paar straten verder' echt niet. Ik denk dat dit zich puur in jouw hoofd afspeelt en hoe jij het ziet. Of je onaangekondigd bij iemand voor de deur staat, daarvan spreek je af of dat wenselijk is, of ze naast je wonen, twee straten verder, aan de andere kant van de stad of aan de andere kant van het land.
Alleen in het geval iemand een niet-zelfstandige woning op het eigen terrein heeft is er onderscheid. Bv omdat er nog elke avond in het ouderlijk huis gegeten wordt/moet worden.
Dat deed onze zoon dus ook de eerste twee jaar. Zijn sport was nog hier, zijn (bij)baan was hier. Dus op één van de trainingsavonden schoof hij hier aan.
Doet jongste nu ook en die komt ook nog met de was naar huis. Is ook echt nog soort van thuiswonend dan, want besloot gisterenavond om vanmorgen niet mee te ontbijten. Dochter komt ook logeren, maar dat is tegenwoordig echt logeren. Die vraagt hoe laat er ontbeten wordt.
Decembermamma schreef op 23-12-2025 om 20:35:
[..]
Bij ons wonen zowel mijn schoonouders schoonzus als 1 van onze nichtjes en een heleboel tantes en ooms op nog geen 500 meter van huis. Allemaal in de buurt we komen ze zelden tegen
Dit inderdaad. Ik woon in de wijk waar ik ben opgegroeid. Sprak pas en oud klasgenoot van de mavo. We wonen allebei al vijfentwintig jaar (weer) in deze wijk. We zien elkaar elke paar jaar wel een keer. Een vriendin woont twee straten verder. Als we niks afspreken zien we elkaar niet.
yasmijn27 schreef op 24-12-2025 om 08:09:
[..]
Als iemand naast je woont krijg je toch veel meer mee? Je hoort en ziet je buren toch?
Ik weet niet of je mij nu niet begrijpt of niet wil begrijpen. Het gaat mij om jouw zin "Onze dochter woont nu noodgedwongen wel in dezelfde stad, maar wel echt aan de andere kant."
Nu hangt het ervan af in wat voor huis je woont, maar zelfs van mijn naaste buren krijg ik alleen mee of de kleinkinderen op bezoek zijn. Verder heb ik in feite geen idee hoe hun leven loopt (anders dan dat ze mij vertellen) en als ze 's zomers buiten zitten, want onze tuinen grenzen aan elkaar. Maar dan nog zou ik niet weten in hoeverre het een belemmering zou zijn voor mijn kind als het daar zelfstandig en naar eigen keus zou wonen. Het is maar hoe je elkaar vrij laat en hoeveel je je met elkaar bemoeit of er wat van vindt.
Als het zo is dat je alles kan horen (want ja, in zo'n soort woning heb ik ook ooit gewoond), dan is het in het kader van de privacy niet fijn dat je alles meekrijgt, ook wat je elkaar niet zou willen vertellen.
Jesse_1 schreef op 24-12-2025 om 10:37:
[..]
Ik weet niet of je mij nu niet begrijpt of niet wil begrijpen. Het gaat mij om jouw zin "Onze dochter woont nu noodgedwongen wel in dezelfde stad, maar wel echt aan de andere kant."
Oh zo. Mijn dochter woont noodgedwongen in deze stad, omdat ze geen woning kreeg waar ze eigenlijk wil wonen. Ook zij moet het maar doen met wat kan, en is ook geen probleem uiteindelijk natuurlijk.
Het is vast ook wat je gewend bent. Ik weet dat er hele families in dezelfde straat wonen en zo samen leven eigenlijk. Dat vinden zij waarschijnlijk prettig. Wij vlogen gewoon uit en bouwden ons eigen leven op. Gaf ook een gevoel van vrijheid denk ik.
Veel leeftijdgenoten van dochter wonen nog thuis of moesten na de studie weer naar hun ouders. Wij hebben onze dochter ook tussendoor nog 3 maanden thuis gehad, zo makkelijk vonden wij dat niet. En zij ook niet. Voor de jeugd die graag uitvliegt, uit het zicht van de ouders wil, is het gewoon jammer dat dat niet meer vanzelfsprekend kan.
Poezenmeisje schreef op 23-12-2025 om 19:36:
[..]
Mag jij ook niet bij je net-uitgevlogen kind thuis komen? Ik heb zoon zijn gordijnen en bureau van zeker een maand geleden nog niet gezien.
Het voelt een beetje als toen ik niet meer op het schoolplein mocht komen. "Achgossie, zit je nu in DIE fase?" vroeg zijn meester aan me. 😄
O, herkenning, dat duurde bij mijn zoon ook een hele poos! Bij het verhuizen ben ik wel binnen geweest, en man heeft hem ook geholpen met het in elkaar zetten van het bed, maar daarna werd de boot een aardige tijd afgehouden!