Home » Forum » Zoon van 20 jaar met pdd nos begint relatie met poolse vrouw van 26 jaar

zoon van 20 jaar met pdd-nos begint relatie met poolse vrouw van 26 jaar

20 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Annemarie
zoon van 20 jaar met pdd-nos begint relatie met poolse vrouw van 26 jaar

Mijn zoon van 20 jaar heeft Pdd-Nos.Je ziet verder niets aan hem. Is knap en heeft genoeg leuke meiden om hem heen.Is een echte charmeur.Heeft zn school helaas (VMBO -basis)niet afgemaakt. Hij krijgt een gedeeltelijke wajonguitkering en werkt gedeeltelijk.Heeft net zn relatie verbroken met een meisje van 16 jaar.Nu is hij een nieuwe meid tegen gekomen in de disco en vaker mee ge-appt. afgelopen week voor de eerste keer gedate. Een Poolse vrouw van 26 jaar. Ze is sinds juni in Nederland.Heeft pedagogiek op de hoge school in polen gestudeerd. Spreekt geen woord nederlands, alleen engels.Ze woont nu nog in een huis vol Polen.Binnenkort krijgt ze een eigen huisje zegt ze.Volgens mijn zoon speelt dit allemaal geen rol. we hebben geprobeerd met hem te praten, maar hoe harder wij er tegen ingaan, des te feller reageert hij.Mijn man en ik vinden het heel erg moeilijk om hier mee om te gaan. Mijn zoon vraagt me altijd raad. Financieel en met praktische zaken. elke maand is zijn geld op door uit te gaan of koop weer eens een game van € 60.-.Nu heeft hij het al over samen wonen.en we mogen ons nergens meer mee bemoeien.hij is helemaal hoteldebotel van haar.Dat doen we nu dus ook en laten hem helemaal links liggen.we hebben nog geen kennis gemaakt. Mijn man spreekt geen woord engels. Op het eerste moment hebben we gezegd, hier komt geen Pools meisje binnen. Maar dat hebben we al ingetrokken. Ons gevoel zegt nu nog, ik wil geen kennismaken!Wat moet zo'n gestudeerde Poolse meid van 26 jaar met mijn zoon van 20. Ik heb er geen vertrouwen in en heb dit ook zo gezegd tegen mijn zoon. Maar hij keert zich steeds meer van ons af. Eet niet meer met ons, is elke avond weg. Nu hebben diverse mensen me verteld dat ik moet proberen om het te begrijpen.Contact houden met mijn zoon en over een tijdje, als dit door zet kennis te maken.Wij vinden dit toch zo moeilijk. Ons gevoel zegt nee, maar verstand zegt ja.Hoe moeten wij hier mee omgaan?

Krullevaar
en je probleem is?

Ik snap niet precies wat hier problematisch aan zou zijn en waarom je je zoon deze vriendin niet gunt? Is het haar leeftijd? Haar hogere opleiding? Haar Poolse komaf?

Wat is het probleem? Ze zijn verliefd, doen elkaar niets kwaad, waarom 'mag' het niet? Voor zover jullie daarover nog iets te zeggen hebben.

Ik zou zeggen, bewaar je oordeel tot na de kennismaking.

Noet
confrontatie vooroordelen

je weerstand zit ook in de confrontatie met je eigen vooroordelen over 'Polen'. Daarom zegt je gevoel nee, maar je verstand ja.

Wat als het een hoog opgeleide nederlandse meid was?
Opleiding zegt niet altijd alles. Ik zou juist wel kennis willen maken, wat voor vlees heb je nu in de kuip. Dat kun je alleen beoordelen als je kennis maakt. Je weet ook niet hoelang ze in NL is, best kans dat ze wel wat NL spreekt, maar dat Engels makkelijker is omdat de meeste NL toch in het engels antwoorden.

Misschien is het juist wel een vreselijk lieve leuke meid die prima bij je zoon past.

Krullevaar
En..

Misschien kan deze meid juist wel de steun en toeverlaat zijn die je zoon nodig heeft. Moeders kan toch niet altijd alles voor 'm blijven doen.

Katniss
Huh?

Ik lees helemaal geen probleem. Waarom zijn jullie niet gewoon blij voor hem?

Angela67
wat zou er kunnen gebeuren

denk je dat zij hem zal 'uitbuiten' o.i.d.?
of hem van jullie zal 'losweken'?

gr Angela

bloemetje
wat is het probleem?

Probeer nu eens helder te krijgen waarom dit zo'n probleem is. Blijkbaar zelfs zo'n enorm probleem, dat je de relatie met je zoon hiervoor op het spel zet.

Is het haar leeftijd?
Is het haar afkomst?
Is het haar opleiding?
Is het omdat jullie geen Engels spreken?
Is het omdat je zoon stapelverliefd is?
Is het haar woonsituatie?
Is het omdat je zoon plots praat over samenwonen?
Is het omdat je er niet aan toe bent om je zoon los te laten?

Om heel eerlijk te zijn, begrijp ik niet waarom je dit zo laat oplopen. Wees blij voor je zoon. Hij is verliefd, heerlijk toch! En jij zal ook weten: liefde maakt soms wat blind. Dat kan. Misschien is dit niet de liefde van zijn leven. Misschien ook wel. Dat zal de tijd uitwijzen. En tot die tijd: laat ze lekker van elkaar genieten. Haar situatie is anders die van jouw zoon. Anders betekent niet slechter. Het is gewoon anders. Als ze echt van elkaar houden, hoeft dat geen probleem te zijn. En als het wel een probleem is, dan zullen ze dat zelf ontdekken. Ze laten zich (terecht!) natuurlijk niet de les lezen door een overbezorgde moeder die blijkbaar de nodige vooroordelen heeft.

Mark74
Ik denk

Dat TO bang is dat die verschrikkelijk sluwe, geldbeluste en slimme Poolse die de superriante WaJong-uitkering van haar zoon helemaal wil uitmelken! Je weet toch hoe die Oostblokdames zijn! (sarcasemalert).

Serieus. Ik vind het vreselijk overdreven van TO. Je zoon is volwassen, blijkbaar leuk uitziend en charmant.Tja, daar vallen sommigen vrouwen, gek genoeg, op.

Het kan natuurlijk helemaal mislopen. Liefdesverdriet etc. Zo is het leven. Je kunt hem natuurlijk ook opsluiten in een torenkamertje om hem te behoeden tegen alle kwaad op de wereld.

Tia
Nouuuu

Totdat het je eigen kind met of zonder etiket betreft is er voor een buitenstaander natuurlijk niets aan de hand.

Er stond dat de vrouw vanaf juni in Nederland is.
Ik zou gezien het leeftijdsverschil en het etiket, omgaan met financieen en zijn reactie op het morren van de ouders, ook mn wenkbrauwen wel fronsen en niet weten waar ik nou zo vreselijk blij om moest zijn. Van een meisje van 16 naar een vrouw van 26.

Dat je je kind gelukkig wilt zien: uiteraard.

Als daar (voor deze leeftijd een groot verschil)wat haken en ogen aanzitten omdat je je eigen kind zo goed kent, snap ik best dat je je daar niet prettig bij voelt.

Toch zou ik haar wel eens willen zien en wie weet in een gesprek meer te weten komen. Deze jongen is dan wel volwassen, maar zijn gedrag in een normaal leven laat dat nog niet helemaal zien. Lang leve de lol en het mag al mijn geld kosten laat niet echt zien dat hij al kan samenwonen.(ze is sinds juni in Nederland, hebben elkaar ontmoet en hij wil al samenwonen) En het zal toch niet de bedoeling zijn dat die vrouw de rest van de opvoeding over zal nemen. Gelijkwaardigheid is op basis van dit verhaal ook ver te zoeken.

Jippox
erg

dat je tegen je volwassen kind zegt dat zijn vriendin in jullie huis niet welkom is, zonder haar ooit ontmoet te hebben. Hoe kun je nu een mening hebben over iemand die je niet kent??

wil40
Kiezen.

Je laat je zoon kiezen blijkbaar. Het is óf zijn ouders óf zijn vriendin.
Hij is verliefd dus ik weet al voor wie hij kiest. Je hebt al een flinke verwijdering teweeggebracht door je vooroordelen en strafmaatregelen.
Denk je dat je zoon je excuses nog kan accepteren of ben je hem al kwijt?

Violetta
Mee eens Tia

'Totdat het je eigen kind met of zonder etiket betreft is er voor een buitenstaander natuurlijk niets aan de hand.Ik zou gezien het leeftijdsverschil en het etiket, omgaan met financieen en zijn reactie op het morren van de ouders, ook mijn wenkbrauwen wel fronsen en niet weten waar ik nou zo vreselijk blij om moest zijn. Van een meisje van 16 naar een vrouw van 26'

Hoewel met andere details hebben we hier in huis hetzelfde probleem. Dochter die met een 7 jaar oudere jongen thuis komt die werkelijk niets op orde heeft. Geen diploma, geen werk, schulden enz. Meer dan zijn eeuwige liefde heeft hij haar niet te bieden. Dat klinkt misschien leuk voor een buitenstaander maar ik had een ander soort schoonzoon in gedachte. En nee dat hoeft heus geen knappe rijke arts te zijn, maar gewoon een normale jongen.

Advies aan Annemarie. Hou je mond over wat je van de Poolse dame vindt, dat weet hij waarschijnlijk ook wel zonder dat jullie daar iets over zeggen. Probeer de sfeer binnen het gezin goed te houden (en verder mag je heel hard duimen dat de relatie op den duur misloopt, dat doe ik ook).

Jamie
eens met mark74

Waar ben je nu zo bang voor? Ik zou er een groter probleem mee hebben als ik de moeder van die Poolse mevrouw zou zijn. Wat moet die jongen die niet eens zijn opleiding heeft afgemaakt heeft en geen cent te makken heeft met mijn hoogopgeleide dochter?

Met andere woorden: wat kan er mis gaan? Dat het meisje niet weet dat jouw zoon geen goed werk heeft en niet geschikt is voor een relatie met haar lijkt me nog het ergste wat jouw zoon kan overkomen.

Annemarie
bedankt voor de vele reacties

Bedankt voor de vele reacties. Wij hebben alle reacties meegenomen.Het lijkt of mijn man en ik de enige zijn die tegen zijn.Maar we proberen nu om de relatie goed te houden, er te zijn voor hem. Mijn zoon is met vele dingen heel enthousiast. "Ik ga een tattoo laten zetten,"de week erna: "ik ga een playstation 4 halen","ik ga studeren"en elke week wat anders. "dit meisje is de liefde van mijn leven"(na 2 weken),enz, enz. We hebben besloten om ons er bij neer te leggen, niet teveel te reageren, en er zijn als hij ons weer eens nodig heeft. want mocht het uit gaan, valt hij weer in een gat.En als we nu hem afstoten, denkt hij dat hij niet meer terug kan komen en wat dan..... Mocht deze relatie lang duren, zullen we het meisje uitnodigen. Ik heb ondertussen dit uitgelegd aan mijn zoon.Hij moet ons wel de tijd gunnen om er aan te wennen en dat we tzt wel willen kennismaken. Alleen op de voorwaarde dat hij eerlijk is tegenover ons én zijn vriendin. Die weet niet dat hij autisme heeft. En geloof me, hij is niet makkelijk als hij "vol"zit. Hij kan heel agressief reageren. Dat is, denk ik ook mijn grootste schrik.Maar goed, hij wil heel graag zijn eigen leven leiden.Zijn jobcoach zei al, laat hem maar eens op zijn neus gaan, daar leert hij van. En ja, ik kan hem id niet opsluiten in een torenkamertje. Eens moet hij het toch alleen doen.
Mijn man en ik hebben alle adviezen doorgenomen en meegenomen en we zien wel hoe het loopt.Dus iedereen bedankt voor de goed bedoelde adviezen.Ik zal tzt wel laten horen hoe het verder is gegaan.Wij wensen iedereen ook succes met hun eigen problemen, wat het ook mag zijn.Opvoeden is het allermoeilijkste wat er is.

maartje
ass

wordt ook wel beschouwd als een vertraagde ontwikkeling. Misschien zit je zoon in een andere fase nog, puberaal. Dat us lastig op deze leeftijd, maar zou dan ook betekenen dat je eea ook gewoon niet te serieus moet nemen. Hem natuurlijk wel het gevoel geven dat je hem serieus neemt, maar het wat luchtig opvatten. En vanuit je ooghoeken góed in de gaten houden.

bloemetje
niet blij is wat anders dan tegen

"Er stond dat de vrouw vanaf juni in Nederland is.Ik zou gezien het leeftijdsverschil en het etiket, omgaan met financieen en zijn reactie op het morren van de ouders, ook mn wenkbrauwen wel fronsen en niet weten waar ik nou zo vreselijk blij om moest zijn. Van een meisje van 16 naar een vrouw van 26."

Oh, ik geloof direct dat de meeste ouders niet staan te juichen in zo'n situatie. Dat zou voor mij waarschijnlijk precies zo zijn. Maar 'niet blij zijn' is toch echt wat anders dan 'tegen zijn'. Veel jongvolwassenen doen dingen waar ouders niet echt blij mee zijn. Een bepaalde studiekeuze, geld lenen, zich laten ontslaan bij hun werk, drugs gebruiken, veel drinken, roken of wat dan ook maar. Maar juist dan is het belangrijk om de relatie goed te houden. Om te blijven praten. Om jouw zorgen (want daar gaat het toch vaak om) te bespreken. Maar ook je kind het vertrouwen te geven: ik heb jou opgevoed, ik vertrouw erop dat jij doet wat je denkt dat goed is. En mocht het toch mis gaan, dan ben ik ervoor je.

Fiorucci
Maartje

Zet er dan ook even voor de volledigheid bij dat het ook om versnelde ontwikkeling kan gaan. Sterker nog, bij ass kan er op het ene gebied sprake zijn van vertraging in de ontwikkeling, en tegelijkertijd een versnelling op een ander gebied. En dat is hij elke persoon met ass weer anders.

maartje
oh?

Fiorucci, heb je het dan over cognitieve gebieden? Versnellingen op sociaal en/of emotiotioneel gebied mbt ass heb ik nog niet eerder over gehoord. Die verschillen in ontwikkelingsgebieden kunnen lijkt me bij iedereen voorkomen, ass of niet.

Fiorucci
Maartje

Google maar eens op Martine Delfos en autisme. Ik heb net een nieuw tablet, dus nog niet bedreven in plakken en knippen...:)

GS
omgekeerd

Als je je zorgen maakt over de intenties van de vrouw, juist dan moet je je zoon niet 'afstoten'. Juist zorgen voor het behouden van de band met je zoon. In plaats van afstoten, aantrekken. Maak dus juist wèl kennis met haar. Vraag je zoon wèl naar haar. Wat ze doen, waar hij leuk vindt van haar. Of ze dingen gemeenschappelijk hebben. enz enz. Zo help je hem ook een beeld te krijgen of ze bij elkaar passen, of in te zien dat ze juist niet bij elkaar passen, zonder dat je dat zelf met zoveel woorden hoeft te zeggen. En misschien is ze wel een leuke partner voor hem? Wie zal het zeggen?