Klacht tegen juf
Ik wil een klacht indienen tegen de juf van mijn jongste zoon van 5. Ze had al problemen met hem in de klas van bij de start, ze wilde hem er gewoon niet bij. Hij is doorverwezen naar een observatiegroep om te kijken wat hij nodig heeft maar de juf heeft die groep allemaal negatieve dingen over mij als moeder verteld. Dus nu kunnen we geen goede start maken en dat is echt haar schuld. Ook ze moet niet als juf allemaal oordelen over mij als moeder uitspreken en die niet met mij bespreken maar wel aan de nieuwe groep doorgeven, Dat is gewoon echt fout van haar. Daarom wil ik klacht indienen want dat is echt heel fout en zo zorgt ze er ook oor dat ik en mijn zoon niet een nieuwe start kunnen maken. Kunnen jullie me helpen hoe ik dat ken adoen Ik wil echt serieucs genomene worden dat die juf gewoon niet meer kan werken ofzo want ze maakt echt grote fouten
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 18:56:
Bedankt aan iedereen die me wel probeert te helpen. Ik doe echt mijn best om de tips toe te passen maar die nieuwe pshychiater van de jongste haat ons gewoon ze doet het met opzet om mij slechct te late mvoelen als moeder en dan helpt niks het is haar schuld
Hier ga je dus de fout in, door aannames te doen over de psychiater, het heeft niks met haten te maken, zo persoonlijk is het niet, ze kijkt met een professionele blik naar je kind en jou. Ze doet het niet expres en het is ook niet haar schuld, je denkt hier te kinderachtig en dat is niet in het belang van je zoon en ook niet van jou.
felija schreef op 03-04-2026 om 19:20:
[..]
Hier ga je dus de fout in, door aannames te doen over de psychiater, het heeft niks met haten te maken, zo persoonlijk is het niet, ze kijkt met een professionele blik naar je kind en jou. Ze doet het niet expres en het is ook niet haar schuld, je denkt hier te kinderachtig en dat is niet in het belang van je zoon en ook niet van jou.
Ja en hoe weet jij dat dan. Ik kan niet meer slapen na gesprek met haar alsof dat mijn kind helpt.
wat voor vragen zijn dat dan ?
het is niet de bedoeling dat jij er niet van slaapt.
Roos57 schreef op 03-04-2026 om 19:23:
wat voor vragen zijn dat dan ?
het is niet de bedoeling dat jij er niet van slaapt.
Wat er gebeurt is met de vader van de jongste toen ik zwanger was en toen hij baby was. Maar ik weet dat zelf nog amper, het is een waas in mijn hoofd. En ik wil er ook niet meer aan denken. Toen ging het heel slecht dat wil ik vergeten.
ze blijft aandringen maar ik weet het niet en ik krijg nachtmerries en dat kan haar niks schelen. en dan gaat ze ook nog dreigen. En dan doet ze alsof dat voor mijn kind is en jullie zeggen hier dat ik haar moet vertrouwen dan snappen jullie er niks van.
felija schreef op 03-04-2026 om 19:20:
[..]
Hier ga je dus de fout in, door aannames te doen over de psychiater, het heeft niks met haten te maken, zo persoonlijk is het niet, ze kijkt met een professionele blik naar je kind en jou. Ze doet het niet expres en het is ook niet haar schuld, je denkt hier te kinderachtig en dat is niet in het belang van je zoon en ook niet van jou.
Ze doet het wel expres.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:21:
[..]
Ja en hoe weet jij dat dan. Ik kan niet meer slapen na gesprek met haar alsof dat mijn kind helpt.
Je trekt het je te persoonlijk aan en dat is best begrijpelijk, maar niet helpend. De zorg voor je kinderen kan enorm intens zijn en je boven het hoofd groeien, dat heeft niks met 'een slechte moeder zijn' te maken.
Daarom kan het juist zo fijn zijn dat er hulp is en ja, dat kan confronterend zijn, maar tegelijkertijd ook een opluchting, door het besef dat je er niet alleen voor staat.
Probeer er zo neutraal mogelijk naar te kijken en het zo min mogelijk persoonlijk op te vatten.
Heb je gedronken?
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:26:
[..]
Ze doet het wel expres.
Zo ervaar jij dat.
Joszy schreef op 03-04-2026 om 19:27:
Heb je gedronken?
Je bent me net voor, dat was ook mijn vraag.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:26:
[..]
Wat er gebeurt is met de vader van de jongste toen ik zwanger was en toen hij baby was. Maar ik weet dat zelf nog amper, het is een waas in mijn hoofd. En ik wil er ook niet meer aan denken. Toen ging het heel slecht dat wil ik vergeten.
ze blijft aandringen maar ik weet het niet en ik krijg nachtmerries en dat kan haar niks schelen. en dan gaat ze ook nog dreigen. En dan doet ze alsof dat voor mijn kind is en jullie zeggen hier dat ik haar moet vertrouwen dan snappen jullie er niks van.
Heb je de psychiater vertelt dat je hier nachtmerries van krijgt? Als dit al zo heftig voor jou was, hoe denk je dan dat deze gebeurtenissen voor je zoon geweest zijn? Om je kind te helpen dit te verwerken, is het nodig dat je hier eerlijk over bent. Maar je hebt zelf ook hulp nodig om deze gebeurtenissen te verwerken. Maar dat hoeft de psychiater van je kind niet te doen. Daarom moet je hier ook over praten met je eigen hulpverlener.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:26:
[..]
Wat er gebeurt is met de vader van de jongste toen ik zwanger was en toen hij baby was. Maar ik weet dat zelf nog amper, het is een waas in mijn hoofd. En ik wil er ook niet meer aan denken. Toen ging het heel slecht dat wil ik vergeten.
ze blijft aandringen maar ik weet het niet en ik krijg nachtmerries en dat kan haar niks schelen. en dan gaat ze ook nog dreigen. En dan doet ze alsof dat voor mijn kind is en jullie zeggen hier dat ik haar moet vertrouwen dan snappen jullie er niks van.
De arts wil de voorgeschiedenis weten. Dat is belangrijk voor de juiste diagnose en juiste hulp .
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:26:
[..]
Wat er gebeurt is met de vader van de jongste toen ik zwanger was en toen hij baby was. Maar ik weet dat zelf nog amper, het is een waas in mijn hoofd. En ik wil er ook niet meer aan denken. Toen ging het heel slecht dat wil ik vergeten.
ze blijft aandringen maar ik weet het niet en ik krijg nachtmerries en dat kan haar niks schelen. en dan gaat ze ook nog dreigen. En dan doet ze alsof dat voor mijn kind is en jullie zeggen hier dat ik haar moet vertrouwen dan snappen jullie er niks van.
Het kan mij ook niet zoveel schelen dat jij nachtmerries krijgt als dat betekent dat jouw kind de hulp krijgt die het verdient. Nou en. Dan heb je nachtmerries. Dat mag je best voor je kind over hebben. Ik vind je egoïstisch.
felija schreef op 03-04-2026 om 19:26:
[..]
Je trekt het je te persoonlijk aan en dat is best begrijpelijk, maar niet helpend. De zorg voor je kinderen kan enorm intens zijn en je boven het hoofd groeien, dat heeft niks met 'een slechte moeder zijn' te maken.
Daarom kan het juist zo fijn zijn dat er hulp is en ja, dat kan confronterend zijn, maar tegelijkertijd ook een opluchting, door het besef dat je er niet alleen voor staat.
Probeer er zo neutraal mogelijk naar te kijken en het zo min mogelijk persoonlijk op te vatten.
Maar het is geen hulp als ze me alleen slecht laat voelen en laat dreigen. Jeugdzorg is trouwens nooit hulp. In groepen van jeugdzorg is meer drank en drugs aanwezig dan bij de meeste ouders geloof me nou maar ook als jullie dat niet kunnen snappen
Joszy schreef op 03-04-2026 om 19:27:
Heb je gedronken?
Een paar glazen. normaal als je bedreigt word.
Vaaas schreef op 03-04-2026 om 19:35:
[..]
Heb je de psychiater vertelt dat je hier nachtmerries van krijgt? Als dit al zo heftig voor jou was, hoe denk je dan dat deze gebeurtenissen voor je zoon geweest zijn? Om je kind te helpen dit te verwerken, is het nodig dat je hier eerlijk over bent. Maar je hebt zelf ook hulp nodig om deze gebeurtenissen te verwerken. Maar dat hoeft de psychiater van je kind niet te doen. Daarom moet je hier ook over praten met je eigen hulpverlener.
Wie zegt dat ik niet eerlijk ben. ik weet het niet meer en ik wil er ook niet over nadenken. De jongste was een baby die weet dat ook echt niet meer
