Algemeen Ouderschap Algemeen Ouderschap

Algemeen Ouderschap

Lees ook op

Klacht tegen juf


Temet schreef op 17-05-2026 om 01:15:

Kan je niet bij de huisarts of de praktijkondersteuner vragen of er iemand is die je ondersteunen kan bij gesprekken? Iemand vanuit maatschappelijk werk ofzo? Je kan daarvoor ook zelf bij de gemeente aankloppen, maar de huisarts weet waarschijnlijk ook de weg wel.
Zodat je nog iemand anders hebt om op te steunen dan alleen je buurvrouw.
En je bent goed bezig hoor, volhouden!

Ik verwacht dat daar het gesprek met het wijkteam ook voor bedoeld is. 

Over de afspraak, wat je zou kunnen doen is samen met de buurvrouw bellen en dan uitleggen dat je graag een afspraak wil samen met de buurvrouw omdat je het spannend vindt. Dat de buurvrouw niet kan op de huidige datum maar dat je belt om een nieuwe afspraak te maken. Met buurvrouw erbij kun je meteen samen een goede datum plannen. Dan laat je zien wel te willen. 

Over het slapen, misschien kun je een nieuwe afspraak krijgen bij de psychiater en daar uitleggen dat het slapen niet lukt. Het helpt als je dan al een lijstje hebt met hoeveel je geslapen hebt de afgelopen tijd en dan heel precies.  Dan kan die meedenken. Dat wil niet zeggen dat er slaapmedicatie voorgeschreven wordt maar de psychiater kan ook meedenken of je huidige medicatie wat aangepast kan worden zodat je beter slaapt. 

knap dat je niet drinkt!

Zet dat niet drinken door! Je bent goed bezig! 
Is het een idee om dat verhaal van je ex een keer met alle details op papier te zetten? Je moet er steeds maar over vertellen. Zeg gerust dat je hier moeilijk over kunt praten zonder er last van te krijgen, maar dat ze in die 'brief' alles kunnen lezen. 
(dan dus wel met alle details, zodat ze niet aanvullend hoeven te gaan vragen). 
En je zoontje went wel weer hoor! Net zoals jij er aan wende dat hij op die observatie groep zat ipv op school. Geef hem even de tijd!

je voelt je nu slecht en toch doe het het hartstikke goed, als je dit vol kan houden dan wordt het gevoel uiteindelijk echt ook beter! Van mij een dikke knuffel en een hart onder de riem.

ik lees al heel veel goed dingen hierboven.

Daarom van mij een dikke virtuele knuffel.
Hou vol, bel die luisterlijn als je het moeilijk hebt, ze zijn er echt voor jou.  

Je kan het.

hou vast hoegoed je bezig bent ook al voelt het niet makkelijk. Zou clientondersteuning vanuit MEE iets voor je kunnen betekenen. Zij zijn er juist voor ouders en kunnen meedenken en meehelpen met zoeken naar juiste hulp. Zij kunnen jou helpen bij de gesprekken met school en andere hulpverlening.

Lieve Karen, 
Eerlijk - aan mij heb je niets, want ik kan je geen advies geven. Maar ik wil je wel meegeven dat ik bijna zat te juichen toen ik las dat je niet drinkt! Ik vind dat echt buitengewoon knap van je, dus daarvoor mijn oprechte complimenten! Hou vol!

Karen je gaat hier geen tips krijgen hoe het  wijkteam duidelijk te maken dat jij geen hulp thuis nodig hebt en dat je de jongens zelf wel kan opvoeden. 

Je hebt het zelf zwaar en blijft maar net overeind en je kinderen lijden daar ook onder dus alle hulp van het wijkteam zou je moeten aanpakken.

Als je bang bent dat je het niet kan volhouden bespreek dat met je therapeut. Bespreek AA weer, die werken ook met buddy's/maatjes/sponsor. Je zegt eenzaam te zijn maar er is zoveel hulp beschikbaar voor je, je hoeft het niet allemaal alleen te doen. Maar je zal zelf die stap moeten gaan zetten. 

Laat het wijkteam helpen om ook je kinderen te helpen, alleen een paar tips willen hebben is niet genoeg voor de problemen die ook zij ervaren, bagataliseer dat niet. 

Als je zegt alles voor je kinderen te willen doen doe dat dan ook. En dan bedoel ik niet alleen het meewerken met...maar ook het op orde krijgen van je eigen problemen en het erkennen dat dat zonder hulp niet gaat. Niet vluchten in slaapmedicatie.

En echt, ja, je bent een goede moeder, daar twijfel ik niet aan, zelfs terwijl ik je niet ken. De liefde voor je kinderen spat van het scherm af: álles wil je voor hen doen.

Ik ben vast ook een goede moeder. Maar dat kan ik niet alleen. Ik had, net al heel veel andere moeders, af en toe hulp nodig, advies over hoe om te gaan met moeilijke situaties (ruziënde zonen, elke keer uit bed komen, niet willen eten, brutaal zijn, om er maar een paar te noemen).

Soms helpt raad via een forum, een opvoedkundig boek, óf advies van opvoedkundigen, het wijkteam. Mensen meekijken: hoe gaat het, hoe reageren jullie op elkaar. Ik ken diverse 'gewone' mensen die korter of langer gebruik van maakten van dit soort hulp. Mensen met fijne banen, succesvol, fijn huis, leuke vrienden. En tóch hulp nodig hebben. Omdat het niet altijd eenvoudig is.

2 jongens opvoeden, alleen, is niet eenvoudig. Ook niet voor hele goede moeders. Als jouw omgeving signaleert dat hulp wenselijk of nodig is, dan zou ik dat serieus nemen. En goed luisteren: wat zien zij? Waarom denken zij dat (extra) hulp nodig is? Wat voor hulp? Met welk doel? 

Goed bezig Karen! Die gesprekken zijn ook heel vermoeiend en stressvol, dat begrijpt iedereen. 
Ik hoop dat je snel met het wijkteam om de tafel kan. Stel het niet uit, je gaat er alleen maar meer tegenop zien en jezelf gek maken. Terwijl dat helemaal niet nodig is, want ze komen om je te helpen. Jij mag zeggen waar je hulp bij nodig hebt. Je geeft heel duidelijk aan dat die vele gesprekken een probleem zijn, en het niet lekker gaat met je zoontje. Ik had daarvoor een coach. Die ging mee naar gesprekken, en met hem kon ik praten over de zorgen om mn kind. Hij dacht dan mee aan manieren om het voor kind fijner te maken en stelde me gerust dat het goed kwam.
Sterkte!

mooie post stresskipje 

je doet het goed Karen !

Ik snap ook wel dat je doodmoe bent. Je moet alles alleen doen en dat is niet makkelijk. Daar komt bij dat je ook nog voortdurend in strijd bent met alle instanties. 
Zou het je lukken om te proberen 1 instantie te kiezen (die jij het meest vertrouwt) en daar het wantrouwen los te laten en je zorg daar even los te laten en gewoon blind te doen wat ze van je vragen? Even adem halen en anderen de keuzes laten maken. 
Of zijn er misschien instanties die gezinnen kunnen ondersteunen en je bij kunnen staan in zorgtrajecten? Die er voor jou zijn ipv de kinderen. Misschien kun je de huisarts hier eens naar vragen? (Desnoods via en mailtje of zo)

Stimpie schreef op 17-05-2026 om 15:30:

Ik snap ook wel dat je doodmoe bent. Je moet alles alleen doen en dat is niet makkelijk. Daar komt bij dat je ook nog voortdurend in strijd bent met alle instanties.
Zou het je lukken om te proberen 1 instantie te kiezen (die jij het meest vertrouwt) en daar het wantrouwen los te laten en je zorg daar even los te laten en gewoon blind te doen wat ze van je vragen? Even adem halen en anderen de keuzes laten maken.
Of zijn er misschien instanties die gezinnen kunnen ondersteunen en je bij kunnen staan in zorgtrajecten? Die er voor jou zijn ipv de kinderen. Misschien kun je de huisarts hier eens naar vragen? (Desnoods via en mailtje of zo)

Dat laatste is nu gebeurd, de huisarts heeft doorverwezen naar het wijkteam. Dat is de goede plek om te gaan kijken welke hulp je kunt krijgen. iemand hier noemde nog clientondersteuning van MEE. Dat is ook een goede optie

De huisarts neemt je niet niet serieus, maar mag zich niet mengen in de behandeling van de psychiater, daarom ben je daar ook naartoe doorverwezen. Ze mogen niet in elkaars vaarwater komen zeg maar.

Zodra je bent doorverwezen naar een specialist is de behandeling uit handen van de huisarts. Voor de slaapmedicatie moet je bij de psychiater zijn en die zegt nu nee met reden.

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.