Vakantie winnen voor het hele gezin? Doe nu mee met onze leuke actie!
Algemeen Ouderschap Algemeen Ouderschap

Algemeen Ouderschap

Lees ook op

Omgangsregeling jongvolwassen kinderen

Hallo, ik zit al een tijdje met een issue thuis waar ik niet de juiste manier voor vind om mee om te gaan. Mijn partner heeft 2 kinderen : 24 en 20 jaar. Oudste werkt , jongste op de hogeschool. Gezien de leeftijd van de kinderen willen wij de “ omgangsregeling “ aanpassen maar weten niet goed hoe dit aan te pakken. Mijn partner heeft bang dat de kinderen zich niet meer welkom gaan voelen , maar de situatie is momenteel zo dat wij constant afhangen van de plannen van de kinderen /ex . Naar ons gevoel komen de kinderen nu enkel naar ons omdat ze het al jaren gewoon zijn , omdat het hun op sommige momenten beter uitkomt om bij ons te eten en overnachten en omdat ze vinden dat ze bij ons ook wat moeten verteren en verbruiken om zo hun moederen te “ ontlasten”. Ik druk dit misschien vreemd uit , maar echte quality time is er niet. Dit legt een enorme druk op mijn gezondheid en onze relatie , want de situatie geeft enorm veel stress. Naar mijn gevoel zou het voor iedereen beter zijn om op welbepaalde momenten ( bv uitstapje, etentje) af te spreken ipv de oude regeling te volgen. Alleen: hoe breng je dit correct aan? Iemand tips , raad of mening?


Zonder omgangsregeling ga je toch ook gewoon weg zonder echt rekening te houden met je jong-volwassen kinderen? 
Ik neem aan dat het gaat om weekendjes of weekjes weg, anders doe je toch gewoon je ding en zijn er toevallig wel of geen kinderen? 

Waarom ben je afhankelijk van de plannen van de kinderen? Ik neem aan dat ze een sleutel hebben en sowieso weinig thuis zijn, als ze werken/studeren? Dan kun je toch gewoon doen wat je normaal ook doet?

Wat geeft je zo enorm veel stress? En een enorme druk op je gezondheid? Dit klinkt niet gezond. Kun je wat meer uitleggen waardoor je dat zo ervaart? Want ik lees eigenlijk niks geks. 

Ik zou mij ook niet welkom voelen als ik mijn ouders ineens alleen zou mogen zien op afspraak zoals een etentje of uitje. Je ouderlijk huis daar wil je toch langs kunnen komen wanneer je wil. Dat je bepaalde afspraken maakt zoals bijvoorbeeld niet de koelkast plunderen lijkt me prima. Maar je partner verbieden om zijn kinderen normaal te kunnen zien lijkt me heel vreemd. Waarom krijg je er zo’n stress van?

Hier ook een samengesteld gezin, partner houdt een klein beetje rekening met de kinderen door de weekenden dat zij er zijn niet heel veel te plannen, m.a.w. we proberen meestal onze uitjes in de andere weekenden te doen. Want ja, dan zijn ze er en ben je zelf weg, dat is ook jammer. 
Maar nu, naarmate ze ouder worden wordt dat wel minder, vaak zijn de kinderen zelf het hele weekend op pad. Zijn ze er wel, dan eten we samen of drinken wat maar het gaat eigenlijk net zoals gewone gezinnen, de kinderen gaan gewoon toch wel hun eigen gang, of wij er wel of niet zijn, dus net als anderen al schrijven. Ze zijn altijd welkom, er is genoeg eten en drinken in huis en mochten jullie eigen plannen hebben, dan kunnen ze zichzelf inmiddels toch redden?

Wat is er mis met eens een praatje over: Hee kinderen, jullie zijn intussen te oud voor een omgangsregeling, maar wij zien jullie graag. Je hebt een sleutel (ga ik even van uit) dus je kunt binnen. Laat even weten of je mee-eet als je komt, en zijn wij er niet: laat niet als dank voor het aangenaam verpozen, ons met een lege koelkast zitten

zo'n jongvolwassenen gaat toch gewoon zijn/haar eigen gang?

Ik maak alleen afspraken met zoon als ik het fijn vind als hij er wel of specifiek niet is. En andersom ook. De hoeveelheid quality time (totaal overrated idee wat mij betreft) is natuurlijk een stuk minder dan bij schoolkinderen of jonge pubers. Dat komt wel weer en vaak op onverwachte momenten. 

Wij hebben het fenomeen omgangsregeling al laten vallen toen zoon 16 was. Was er na 15 jaar ook wel klaar mee.

Zitten jullie dan nu expliciet te wachten tot ze komen en bedenken dan pas wat jullie gaan doen?

Waar zit het knelpunt dan nu? Hier ook een omgangsregels (50-50) met pubers en jongvolwassenen (tussen 15 en 20 jaar) en wij houden eigenlijk heel weinig rekening daarmee. We weten wanneer ze er zijn, dus zorgen dat er voldoende te eten is dan, maar gaan op die momenten ook rustig een dagje of zelfs een nachtje weg (uiteraard melden we dat). Meestal blijven ze dan toch, soms verkassen ze in overleg naar de andere ouder of gaan ze naar vrienden of (in geval van de oudste) naar het vriendinnetje toe. Ik vind het juist heerlijk dat ze nu ouder zijn en je niet meer zo om de weken en weekenden heen hoeft te plannen.

Ik snap geloof ik niet wat er precies stress geeft.
Zelf lijkt het me als kind erg vervelend om te horen dat ik niet welkom zou zijn op het moment dat ik langs wil komen. Mijn uitwonende kinderen hebben gewoon een sleutel, en zijn op elk moment welkom. Als ze ook willen dat ik er ben moeten ze eerst even afstemmen met mij. Bij hun vader hebben ze ook  gewoon een sleutel.
Als ik het lees denk ik dat jullie gewoon wat meer je eigen gang moeten gaan, maar ik weet niet zeker of dat het probleem is.

Ana123!

Ana123!

29-12-2023 om 13:38 Topicstarter

Doemijdieglazenbol schreef op 29-12-2023 om 12:34:

Wat geeft je zo enorm veel stress? En een enorme druk op je gezondheid? Dit klinkt niet gezond. Kun je wat meer uitleggen waardoor je dat zo ervaart? Want ik lees eigenlijk niks geks.

Sorry, ik ben misschien niet geheel duidelijk geweest, ik wou het beknopt houden maar dan is het natuurlijk niet heel duidelijk. Even voor alle duidelijkheid wil ik zeggen dat er geen co ouderschap is en de kinderen enkel in het weekend en de helft van de vakanties naar ons komen en op sommige avonden enkel komen eten. Sinds de echtscheiding (+_ 15jaar geleden)zijn de kinderen het gewoon geweest om de leiding te hebben over de ouders. Zij beslisten wanneer ze wel of niet naar papa kwamen ( naargelang het hun of de mama uitkwam) , er is geen communicatie tss vader en moeder mbt de kinderen. Sinds ik samen ben met mijn partner ( +_13 jaar) heb ik er een beetje de nodige structuur ingebracht en heel veel verantwoordelijkheid en opvoeding op mij genomen. Sinds 2022 moet ik nl vr mijn gezondheid goed mijn grenzen aangeven en bewaken en dat valt niet in goede aarde bij de kinderen. Zo is de oudste enorm veranderd sinds ze een relatie heeft en heeft ze mij een half jaar genegeerd omdat ik 2 x tegen haar in was gegaan ( over iets banaals zelfs). Bij de jongste doet er zich al jaren een problematiek van ADHD, OCD, etc voor waar door de ouders niets voor werd ondernomen tot ik op de tafel klopte. Dus dat geeft mij stress en druk en heb ik het gevoel dat een deel van de “ bezoeken” zinloos is als er eigenlijk met ons geen rekening wordt gehouden en de kinderen enkel nr ons komen om niet altijd te moeten eten , wassen rn plassen bij de moeder. Daarom ook het gevoel dat we meer quality time zouden hebben om de kinderen “ anders” te zien ( meer zoals gebeurt bij kinderen die uit huis zijn )

Ana123!

Ana123!

29-12-2023 om 13:44 Topicstarter

nlies schreef op 29-12-2023 om 13:03:

Wat is er mis met eens een praatje over: Hee kinderen, jullie zijn intussen te oud voor een omgangsregeling, maar wij zien jullie graag. Je hebt een sleutel (ga ik even van uit) dus je kunt binnen. Laat even weten of je mee-eet als je komt, en zijn wij er niet: laat niet als dank voor het aangenaam verpozen, ons met een lege koelkast zitten

Ja , een praatje zou normaal gezien moeten kunnen gezien de leeftijd , maar ( zie ook mijn antwoord op doemijdieglazenbol hierboven) gezien de dingen die de kinderen gewoon zijn , kunnen zij dit niet aanvaarden. Ze hebben dus ook geen sleutel , louter en alleen omdat zij telkens de boel op stelten zetten , effectief de kasten leegplunderen zodat moeder minder moet uitgeven , in huis ook met niet helpen en enkel in de zetel hangen als ze hier zijn …

ok, het zijn niet jouw kinderen, dus jij kunt makkelijk een stap achteruit doen. Je bent samen met een volwassen man met volwassen kinderen. Net als biologische ouders zul je deze kinderen los moeten laten. 

Ik zou hooguit zeggen: jongens, jullie zijn altijd welkom maar ik wil even weten wanneer jullie er zijn en we laten die verplichte omgang los want jullie zijn al jaren volwassen. Willen jullie dat volgen, prima maar nog steeds laat even weten of en wanneer jullie er zijn. Wij maken onze eigen plannen dus wij zijn er ook niet altijd als jullie ons willen zien of samen wat foen is het voor ons sllen handig omdat af te spreken, dat zullen wij ook doen.

De kinderen gedragen zich als ik je laatste bericht lees ook niet als jongvolwassenen maar als jonge pubers. 

Ook na de extra uitleg begrijp ik niet goed waar het knelpunt zit. Hier een soortgelijke situatie. De kinderen van partner zijn tegen de 30 en komen inmiddels op afspraak, vooral omdat ze elders in het land wonen en hun eigen drukke leven hebben. Ze hebben wel een huissleutel die ze gebruiken. Mijn jongvolwassen kinderen komen binnen waaien wanneer ze willen. Als we weten dat ze er zijn blijven we thuis omdat we dat gezellig vinden, we koken dan en zorgen voor wat lekkers om te snacken. Als we al plannen hadden dan gaan wij weg en zorgen ze voor zichzelf. Soms halen we eten voor ze in huis als we weten dat ze komen en wij zijn er zelf niet en als ze totaal onverwacht langskomen gaan ze zelf naar de supermarkt. Go with the flow van beide kanten zeg maar. Geldt trouwens ook voor de kinderen van partner als die vrij kort van tevoren aangeven een weekendje te willen komen en wij hebben al wat dan gaan we gewoon. Iedereen is altijd welkom dus, maar iedereen heeft ook zijn eigen leven en dat respecteren we van elkaar. 

Iedereen laat overigens ook de boel schoon en netjes achter, zoals je van (jong) volwassenen mag verwachten. Boodschappen doen ze zelf als wij er niet zijn op eigen kosten. Ik zou het heel gek vinden als ze bij ons ‘de boel op stelten zouden zetten’. Daar zou dan echt heel snel een stevig gesprek op volgen. 

Ana123!

Ana123!

29-12-2023 om 13:49 Topicstarter

Mevrouw75 schreef op 29-12-2023 om 12:32:

Zonder omgangsregeling ga je toch ook gewoon weg zonder echt rekening te houden met je jong-volwassen kinderen?
Ik neem aan dat het gaat om weekendjes of weekjes weg, anders doe je toch gewoon je ding en zijn er toevallig wel of geen kinderen?

Als de kinderen dagelijks bij de ouders wonen is dat idd zo , maar als het om gescheiden ouders gaat ligt dit wat moeilijker vind ik..

Ana123!

Ana123!

29-12-2023 om 13:50 Topicstarter

Fiorah schreef op 29-12-2023 om 12:33:

Waarom ben je afhankelijk van de plannen van de kinderen? Ik neem aan dat ze een sleutel hebben en sowieso weinig thuis zijn, als ze werken/studeren? Dan kun je toch gewoon doen wat je normaal ook doet?

De kinderen wonen bij hun moederen en komen nr ons door de omgangsregeling.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.