Verschillende opvoeding
hallo allemaal,
Ik ben nu 4 jaar gescheiden. Mijn dochter is nu 8 jaar. We hebben co ouderschap. Alleen onze opvoeding is nogal verschillend en dit vind ik heel vervelend! Bij mij ex-man eet mijn dochter op de bank met de tv aan of tablet erbij. Bij mij moet ze aan tafel eten zonder schermpjes. Dit is dus elke avond weer een strijd. Bij mijn ex-man mag mijn dochter alleen op de fiets. Bij mij niet want ze kent de regels niet goed genoeg. Bij mijn ex-man mag ze laat naar bed, kiezen wat ze eet, krijgt ze zakgeld, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik denk dat meerdere gescheiden ouders dit probleem wel herkennen. Hoe ga ik hier mee om? Dit lijkt me toch ook heel vervelend voor mijn dochter als de regels zo verschillend zijn. Mijn ex-man wilt niks aanpassen. En ik ben het gewoon niet eens met zijn manier van opvoeden. Wat kan ik nu het beste doen? Alvast bedankt!
Anne-X schreef op 17-01-2026 om 13:23:
[..]
Omdat ik het gewoon belachelijk vind met een schermpje te eten. Ik vind het belangrijk gezellig aan tafel te eten en samen te kletsen zonder schermpjes. Maar er komt inderdaad niks van.... ik moet het gewoon loslaten.
En misschien kijken met dochter hoe je het zonder schermpjes gezelliger aan tafel kan maken zodat het minder gezeur is. Bijvoorbeeld met spelletje Wie ben ik of van die vragenkaartjes.
Bij Sommige punten van je ex vraag ik me af waarom jij dat niet doet. Hier krijgen ze vanaf start basisschool zakgeld bijvoorbeeld. Onze kinderen mogen beiden 1 keer per week kiezen wat ze eten etc.
Tja, dan moet je weer in een huis gaan wonen met je ex en samen de regels bepalen.
Anne-X schreef op 17-01-2026 om 13:23:
[..]
Omdat ik het gewoon belachelijk vind met een schermpje te eten. Ik vind het belangrijk gezellig aan tafel te eten en samen te kletsen zonder schermpjes. Maar er komt inderdaad niks van.... ik moet het gewoon loslaten.
Het is natuurlijk niet zo handig dat jij en vader niet op 1 lijn zitten. Maar er is echt geen man overboord.
Jij zal iets flexibeler moeten gaan omgaan met jouw overtuigingen hoe opvoeding zou moeten zijn.
Je zal strijd blijven houden als jij vasthoud aan persee hoe jij het hebben wil.
Denk in mogelijkheden:
Ga met je kind zelf de verkeersregels doornemen, ga samen op pad, ga op ontdekkingstour buiten met haar, maak het leuk voor jullie samen om dit te ondernemen.
Gebruik niet de term "belachelijk" over de schermpjes bij het eten. Dit is het leven van de kinderen van nu. Intregeer dit gegeven in jou leven met je kind. je kan bv afspreken dat 1 dag in de week een schempje mag met eten aan tafel, of 1 dag in de week samen in joggingbroek gezellig samen met bord op schoot voor de tv.
Ga samenwerken met je dochter maak er iets leuks van samen.
Neem je overtuigingen eens onder de loep. Bij bedtijden bv hou je rekening met schooltijden maar ook met hoe lang ze nog wakker ligt bv. Kijk niet naar hoe laat ze bij ex gaat, maar kijk of de bedtijd bij jou nog past bij slaapbehoefte van dochter.
Wees dan consequent zonder strijd.
Laat je niet afleiden door wat er bij je ex allemaal wel of niet mag. Jouw dochter probeert jou uit, zij probeert hoever ze bij jou kan gaan. Laat dat je niet onzeker maken of strijd gaan voeren.
Het hoeft echt allemaal niet zo'n strijd te zijn.
Met 8 jaar moet ze wel alleen kunnen fietsen vind ik. Of je moet in het centrum van Amsterdam wonen. Maar zelfs dan heb ik kinderen van die leeftijd gezien die het openbaar vervoer gebruiken. TO ben je bang dat je dochter het leuker heeft bij je ex en dat ze later meer naar hem toe trekt als ze zelf mag bepalen waar ze wil wonen?
In plaats van dat we nu allemaal TO gaan overtuigen dat haar regels te streng zouden zijn, lijkt me beter dat we consequent zijn: ieder mag het op zijn/ haar manier doen, zolang het kind niet in gevaar komt.
Dus: ex mag met kind voor een schermpje eten. Maar TO mag dat evengoed stom vinden en aan tafel willen eten. Allebei waar.
Het hele idee van ouders die altijd maar op één lijn zouden zitten: dat is in de meeste huwelijken al niet zo. Ouders zijn nou eenmaal individuen met een eigen mening.
En na een scheiding is er al helemaal geen noodzaak meer om overal overeenstemming over te bereiken. Dus: TO, je doet het prima op jouw manier. En je dochter krijgt er niks van als het bij haar vader anders gaat.
evergreen97 schreef op 17-01-2026 om 16:09:
Met 8 jaar moet ze wel alleen kunnen fietsen vind ik. Of je moet in het centrum van Amsterdam wonen. Maar zelfs dan heb ik kinderen van die leeftijd gezien die het openbaar vervoer gebruiken. TO ben je bang dat je dochter het leuker heeft bij je ex en dat ze later meer naar hem toe trekt als ze zelf mag bepalen waar ze wil wonen?
Onee, daar ben ik niet bang voor. Ik vind ex gewoon te makkelijk vergeleken bij mij.
Anne-X schreef op 17-01-2026 om 16:45:
[..]
Onee, daar ben ik niet bang voor. Ik vind ex gewoon te makkelijk vergeleken bij mij.
Het zo fijner en normaler zijn om op 1 lijn te staan . En dat daar niet over te praten valt zou ik erger vinden dan dat zij zakgeld krijgt.
Heeft jouw ex ook problemen met jouw opvoedingsskills? Misschien irriteert hij zich er aan dat jij je dochter te afhankelijk maakt. Dat kan wel een goede opening zijn voor een gesprek.
Nou wil ik TO toch even een hart onder de riem steken, wij hebben ook al eeuwen de regel "geen schermpjes aan tafel". En dat is helemaal niet erg.
Maar als je maar met zijn tweeen bent is het wel handig om inderdaad een beetje te kijken hoe je het wel gezellig kan maken aan tafel, want een 8-jarige en een volwassene hebben niet altijd dezelfde interesses natuurlijk en dan wordt zo'n maaltijd wel stil.
Wellicht is inderdaad een spelletje doen een optie (al lijkt dat mij lastig met eten) of samen een programma op tv kijken, iets wat je allebei leuk vindt en dat je dan alleen opzet tijdens het eten.
Wij vonden schermpjes wel goed in een restaurant, want als je gauw overprikkeld raakt als kind is met een lege maag zitten wachten in een druk restaurant wel de hel en dan is het fijn om wat afleiding te mogen zoeken in een spelletje of wat muziek te luisteren tot het eten komt. Zo boeiend zijn die gesprekken van volwassenen dan ook niet.
Regels moeten ergens toe dienen, als het anders een kliederzooi wordt of jij zit daar tegen de achterkant van een scherm aan te kijken de hele maaltijd dan snap ik het verbod.
Maar houdt het een beetje praktisch.
Vooropgesteld dat iedereen zelf moet bepalen hoe hij zijn kind opvoedt en wat hij belangrijk vindt, toen de kinderen klein waren aten we het avondeten aan tafel. Dat duurde meestal maar kort, jongste had niet zoveel zitvlees. Ontbijt en lunch mochten voor de tv. Andere schermen hadden we toen nog niet.
Over de gehele linie was ik de ‘makkelijkste’ ouder. In principe mochten ze van mij ‘alles.’
AnnaPollewop schreef op 17-01-2026 om 19:55:
Nou wil ik TO toch even een hart onder de riem steken, wij hebben ook al eeuwen de regel "geen schermpjes aan tafel". En dat is helemaal niet erg.
Maar als je maar met zijn tweeen bent is het wel handig om inderdaad een beetje te kijken hoe je het wel gezellig kan maken aan tafel, want een 8-jarige en een volwassene hebben niet altijd dezelfde interesses natuurlijk en dan wordt zo'n maaltijd wel stil.
Wellicht is inderdaad een spelletje doen een optie (al lijkt dat mij lastig met eten) of samen een programma op tv kijken, iets wat je allebei leuk vindt en dat je dan alleen opzet tijdens het eten.
Wij vonden schermpjes wel goed in een restaurant, want als je gauw overprikkeld raakt als kind is met een lege maag zitten wachten in een druk restaurant wel de hel en dan is het fijn om wat afleiding te mogen zoeken in een spelletje of wat muziek te luisteren tot het eten komt. Zo boeiend zijn die gesprekken van volwassenen dan ook niet.
Regels moeten ergens toe dienen, als het anders een kliederzooi wordt of jij zit daar tegen de achterkant van een scherm aan te kijken de hele maaltijd dan snap ik het verbod.
Maar houdt het een beetje praktisch.
Huh. Het moet volgens jou zonder schermpjes maar je hebt het over tv kijken.
Dat is toch hetzelfde?
Bij jouw ex gelden zijn regels en bij jou thuis jouw regels. Daar hoef je verder niets mee te doen, behalve duidelijk te zijn naar je dochter toe.
Anne-X schreef op 17-01-2026 om 13:23:
[..]
Omdat ik het gewoon belachelijk vind met een schermpje te eten. Ik vind het belangrijk gezellig aan tafel te eten en samen te kletsen zonder schermpjes. Maar er komt inderdaad niks van.... ik moet het gewoon loslaten.
Lees je eens in in de ouderrol en partnerrol. De meeste conflicten ontstaan omdat mensen in de partnerrol blijven zitten. Als partners heb je invloed op elkaar. Als exen niet meer. Jij hebt jouw zienswijze en hij heeft die van hem. En jouw mening valt in de partnerrol. mag dingen op eigen wijze doen. Daar kan jij echt niets mee. Alleen bij aantoonbare mishandeling of onveiligheid kan je iets. Daar is zelden sprake van. En kinderen zijn loyaal aan beide ouders. Loslaten dit alles! Kind krijgt te eten, vader wil omgang met haar en doet op zijn manier zijn best.
Als je kind geliefd, gevoed en veilig is, maakt het niet uit. Projecteer niet jouw "zoals het heurt" ( veroordelend) op de ander of wie dan ook. Beetje meebewegen is echt niet erg.
oke, bedankt allemaal! Ik moet het dus gewoon loslaten. Ga ik doen! Ik was vooral bang dat dit schadelijk was voor mijn dochter. Maar dat valt dus gelukkig wel mee.
