Verschillende opvoeding

Anne-X schreef op 18-01-2026 om 01:04:

oke, bedankt allemaal! Ik moet het dus gewoon loslaten. Ga ik doen! Ik was vooral bang dat dit schadelijk was voor mijn dochter. Maar dat valt dus gelukkig wel mee.

Het is schadelijk als jullie ruziën of elkaar zwartmaken. Verschillende regels in Verschillende huizen zijn niet schadelijk. 

Ik had een heel verhaal geschreven maar was vergeten in te loggen en toen ik ingelogd was was het verhaal verdwenen. Back werkte ook niet meer. 

Due-scimmie schreef op 18-01-2026 om 04:41:

[..]

Het is schadelijk als jullie ruziën of elkaar zwartmaken. Verschillende regels in Verschillende huizen zijn niet schadelijk.

Dit ' ouders die ruzie maken over het feit dat je tv kijkt met eten is veel schadelijker dan schermtijd tijdens het eten' hetzelfde met fietsen. als jij vind dat ze de regels niet goed genoeg kent ga dan lekker oefenen met haar ipv die energie te steken in een discussie met haar vader.

Roos57 schreef op 17-01-2026 om 18:22:

[..]

Het zo fijner en normaler zijn om op 1 lijn te staan . En dat daar niet over te praten valt zou ik erger vinden dan dat zij zakgeld krijgt.

Niet doen, niet over gaan praten. Tenzij je het gesprek alleen wil laten gaan over wat je zelf kunt veranderen. Dus de vraag: wat kan ik anders doen. elke andere insteek zal een gesprek worden met mes onder de tafel (jij doet het niet goed), en dat mes is scherp want het gaat over mijn kind en wat er allemaal verkeerd zal gaan door jouw opvoeding.

Loslaten is inderdaad de beste conclusie. Nieuwsgierig zijn naar hoe je kind ermee omgaat kan ook. Vragen: zal ik met je meefietsen? 

Ondertussen mag je ook gewoon aan je eigen opvoedideeën vasthouden, maar zorg dan wel dat je de reacties van je kind niet verwijtend toeschrijft aan de opvoeding bij je ex. Dus als jij geen schermpje wil bij het eten en je krijgt daardoor steeds ruzie met je kind, dan is dat niet omdat het bij je ex wel mag, maar omdat jij het niet wil hebben en het kind het wel wil. Maakt niet uit waar ze dat geleerd heeft. Veel leren kinderen van andere kinderen op straat/schoolplein. Of van het schermpje. Het is dan weer aan jou wat je verder wil: je kunt de conflicten aangaan, daar is niets mis mee. Je kunt ook veranderen van strategie. Maar dit alles is tussen kind en jou. 

Of je erg op een bepaalde ouder gesteld bent hangt niet af van de meegaandheid. Meer of je bij de ouder terecht kan als je iets wil delen. Begrijpt die ouder je (en wil ik dat ook). Het kan zijn dat je in je eigen wereld leeft, die ouder begrijpt je totaal niet maar is heel lief en zorgzaam dus jij houdt dan ook van die ouder. Maar als je begrip nodig hebt en de ouder heeft een totaal ander karakter dan jij dan kan je je best eenzaam voelen en dan ook de ouder minder waarderen. Het niet altijd zo dat degene die liefde verdient het ook krijgt. Het is er of het is er niet, of minder. Volgens mij kan je ook niet zoveel fouten maken. Maar blijf mededeelzaam zodat het kind weet waar jouw redenatie vandaan komt. Als jij orde wil, geen schermpjes, geen tv, nou dan zijn het gewoon regels. Niks verkeerd. Die ouder "is nu eenmaal zo". Terwijl het best zo kan zijn dat ouders met los gedrag wat makkelijker zijn om mee om te gaan, maar dat je later ontdekt dat het een vorm van onverschilligheid was. 

rionyriony schreef op 18-01-2026 om 13:00:

Of je erg op een bepaalde ouder gesteld bent hangt niet af van de meegaandheid. Meer of je bij de ouder terecht kan als je iets wil delen. Begrijpt die ouder je (en wil ik dat ook). Het kan zijn dat je in je eigen wereld leeft, die ouder begrijpt je totaal niet maar is heel lief en zorgzaam dus jij houdt dan ook van die ouder. Maar als je begrip nodig hebt en de ouder heeft een totaal ander karakter dan jij dan kan je je best eenzaam voelen en dan ook de ouder minder waarderen. Het niet altijd zo dat degene die liefde verdient het ook krijgt. Het is er of het is er niet, of minder. Volgens mij kan je ook niet zoveel fouten maken. Maar blijf mededeelzaam zodat het kind weet waar jouw redenatie vandaan komt. Als jij orde wil, geen schermpjes, geen tv, nou dan zijn het gewoon regels. Niks verkeerd. Die ouder "is nu eenmaal zo". Terwijl het best zo kan zijn dat ouders met los gedrag wat makkelijker zijn om mee om te gaan, maar dat je later ontdekt dat het een vorm van onverschilligheid was.

Dat lees ik helemaal niet dat vader onverschillig is naar kind. Waarom moet het negatief zijn als iemand iets anders doet/andere regels heeft? Ik lees nergens van beide ouders heel vreemde regels alleen een verschil van mening en dat komt in elk huishouden wel voor ook als je bij elkaar bent als ouders. Ik eet graag aan tafel, mijn man op de bank dus bij ons thuis doen we allebei. Ons kind van 2 weet niet beter ' frietje lekker op de bank ' tomatensoep aan tafel enz. 

tsjor schreef op 18-01-2026 om 12:04:

[..]

Niet doen, niet over gaan praten. Tenzij je het gesprek alleen wil laten gaan over wat je zelf kunt veranderen. Dus de vraag: wat kan ik anders doen. elke andere insteek zal een gesprek worden met mes onder de tafel (jij doet het niet goed), en dat mes is scherp want het gaat over mijn kind en wat er allemaal verkeerd zal gaan door jouw opvoeding.

Loslaten is inderdaad de beste conclusie. Nieuwsgierig zijn naar hoe je kind ermee omgaat kan ook. Vragen: zal ik met je meefietsen?

Ondertussen mag je ook gewoon aan je eigen opvoedideeën vasthouden, maar zorg dan wel dat je de reacties van je kind niet verwijtend toeschrijft aan de opvoeding bij je ex. Dus als jij geen schermpje wil bij het eten en je krijgt daardoor steeds ruzie met je kind, dan is dat niet omdat het bij je ex wel mag, maar omdat jij het niet wil hebben en het kind het wel wil. Maakt niet uit waar ze dat geleerd heeft. Veel leren kinderen van andere kinderen op straat/schoolplein. Of van het schermpje. Het is dan weer aan jou wat je verder wil: je kunt de conflicten aangaan, daar is niets mis mee. Je kunt ook veranderen van strategie. Maar dit alles is tussen kind en jou.

Ik vind het heel normaal dat gescheiden ouders over de opvoeding of kinderen praten.

ik vond het juist leuk dat bij vader alles anders ging,ik was wat voorzichtiger ,bij hem konden ze wat meer uitdagingen aangaan,en ze mochten lekker veel kliederen en klooien,maar ze hebben nooit geklaagd dat sommige dingen bij mij niet mochten ,vonden mijn rust juist weer prettig,bij papa was het altijd rommelig.

Als kinderen later terug kijken is dat denk ik niet zozeer de regels die gehanteerd werden tijdens het opvoeden. 
Hoe sta je in het leven, kan je kind bij je terecht als hij problemen heeft, doen jullie weleens wat samen en meer van dat soort dingen. 
Een veilige hechting en emotioneel beschikbaar zijn is veel belangrijker dan de hoeveelheid zakgeld of ijsjes.

Roos57 schreef op 18-01-2026 om 19:30:

[..]

Ik vind het heel normaal dat gescheiden ouders over de opvoeding of kinderen praten.

Met welk doel? Afgezien van de grote beslissingen (school, medisch, vakantie buitenland). Dit gaat over alledaagse dingen: eten slapen, vervoer.  

Evaluna schreef op 19-01-2026 om 08:04:

Als kinderen later terug kijken is dat denk ik niet zozeer de regels die gehanteerd werden tijdens het opvoeden.
Hoe sta je in het leven, kan je kind bij je terecht als hij problemen heeft, doen jullie weleens wat samen en meer van dat soort dingen.
Een veilige hechting en emotioneel beschikbaar zijn is veel belangrijker dan de hoeveelheid zakgeld of ijsjes.

En kun je het leven later aan. Gesprek met dochter eergisteren, daarin gaf ze aan ze het waardeerde dat ze zich had kunnen ontwikkelen tot een onafhankelijk persoon, omdat ik haar zelf oplossingen liet zoeken (binnen haar mogelijkheden). Dochter is zwanger. Ik denk dt de balans pas echt opgemaakt wordt als iemand zelf een kind krijgt en dan gaat nadenken over: wat vind ik belangrijk in de opvoeding. Als je dan verschillende opvoedingswijzen hebt meegemaakt kun je daar bewuster over nadenken. Overigens had haar vader een vrijwel gelijke opvoedingsstijl (zonder daarover te praten na de scheiding, dat hadden we gedaan tijdens de jarenlange relatie). 

Anne-X schreef op 17-01-2026 om 12:27:

[..]

Nee, het zijn gelukkig geen levensbedreigende dingen. Maar het lijkt mij voor mijn dochter niet goed dat we niet op 1 lijn zitten. Maar dit is dus wel oke?

die één lijn was weg toen je ging scheiden met een kleuter als bijvangst. 

papa doet het op zijn manier, mama op haar manier. op school of bij tante Ingrid gelden ook andere regels. 

wie weet kun je nog dingen van elkaar overnemen. "oh, ze leert best goed met zakgeld omgaan dus ik ga ook geven" of "hmm zonder tablet eten is wel gezellig, ga ik proberen!"

of niet, want jullie zijn gescheiden.

Lexus schreef op 17-01-2026 om 12:28:

[..]

Ik wel: ik vind acht jaar en alleen op de fiets veel te gevaarlijk. Je ziet bij twaalfjarigen nog dat ze denken dat iedereen wel rekening met ze houdt, en die weten nog van de verkeersregels. Het ligt er natuurlijk wel een beetje aan in welk gebied het meisje moet fietsen, een dorp waar je op een fietspad je school kan bereiken, is natuurlijk weer anders dan de stad. Maar dan nog... De rest klinkt opvoedingstechnisch best makkelijk en wat laks van vader maar idd niet gevaarlijk

Anne-X ik zou niet weten wat je er tegen zou kunnen doen. Ik had ook een ex die mijn zoon dingen liet doen die gevaarlijk waren. Maar wat kan je? Niks dus. Heel frustrerend, dat wel

pak haar in in bubbeltjesplastic want over een paar jaar moet ze fietsen naar de middelbare school. lijkt me niet dat je haar dan pas laat fietsen? 

Is het wel gezellig bij jullie aan tafel TO? Praten jullie ook? Of eten jullie alleen je bord leeg. Ik denk dat als jullie gewoon leuke gesprekken met elkaar hebben dat ze vanzelf wel ziet dat een schermpje niet nodig is.