Home » Forum » Afspraken halen en brengen kids

Afspraken halen en brengen kids

67 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
tsjor
Eppos

'Ik zit er wel behoorlijk mee dat mijn zoon wil weten wie de ruzie is begonnen en zegt dat papa zegt dat mama hem pijn heeft gedaan.'
Kun je het niet neutraal houden? Een paar suggesties:
- vergelijken met verliefd worden, ook geen reden voor;
- vergelijken met een vriendje of vriendinnetje van hem van vroeger, waar hij nu geen kontakt meer heeft;
- allebei pijn, want eigenlijk wil je allebei niet dat het slecht gaat;
- geen schuld (wie het eerste vraagt naar schuld);
- andere verwachtingen, eerst denk je dit, maar dan blijkt dat..., jammer, teleurstelling, boosheid.
Ik zou een korte formulering kiezen die zo dicht mogelijk bij de waarheid komt, zonder dat die de een of de ander de schuld geeft, iets waar hij zelf ook wat aan heeft als hij in de rest van zijn leven iemand tegenkomt waar hij vriendschap of liefde voor voelt, wat dan toch weer omslaat in boosheid of onverschilligheid.

Tsjor

Eppos
Tsjor

Dat zijn inderdaad wel eens voorbeelden die lijken op wat ik wel eens heb gezegd bijv.: Als je ruzie hebt met een vriendje hebben jullie vaak allebei iets lelijks gezegd of gedaan. En soms vind je dat jongetje of meisje dan niet meer aardig en leuk om mee te spelen voor een tijdje.
Ik speel het dan toe op een situatie uit zijn eigen korte leventje.

De waarheid ligt veel te moeilijk (nog) misschien. Hij merkt dat ik vader niet wil zien en misschien voelt hij hoe ik daar natuurlijk ergens mee zit. Ik voel aan alle kanten dat het niet goed is maar weet dat het de beste oplossing is om ook mezelf te beschermen. En wat vader doet speelt echt een rol in niet meer vertrouwen op een eventuele verbetering waardoor ik het wel zou kunnen. Ik kamp daar zelf vooral mee waar ik hem natuurlijk niet mee wil belasten. Er zijn meer ouders die elkaar niet zien en kind via andere weg naar de andere ouder laten gaan. Maar ik ben echt alle oplossingen nabij.

Ik ben iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel heeft. Plus rechtvaardigheid. Voedt beide kids op met eerlijkheid duurt het langst en gevoelens mogen er zijn.

Mijn zoon is op de wachtlijst gezet voor een kindercoach. Ik krijg ouderbegeleiding om inderdaad die neutrale houding aan te houden. De tips die ik daar kreeg is zodra hij iets zegt wat voor een van de ouders nadelig lijkt te zijn is zeggen dat de situatie dat papa en mama elkaar niet mogen heel lastig voor hem is. Ik herken wat hij vraagt. Ik wil ook eerst goed weten waar ik op oordeel. Hij zei nu voor de laatste omgang: ik ga papa wel zeggen dat hij heeft gelogen over jou pijn doen. Ik zeg niets over de waarheid, hij concludeert dan dat het niet kan kloppen (zonder dat ik iets negatiefs heb gezegd en dus neutraal blijf). Kind vind het gelijk nodig dat de andere ouder mag weten dat hij snapt dat het niet aan die ene ouder ligt. En ik ben alleen maar bang dat kind iets zegt waardoor ik straks die moeder ben die vader slecht praat.
Die van allebei pijn is wellicht te proberen. Ik praat helemaal niet over wat ik echt voel betreft zijn vader. Hooguit dat ik hem niet aardig vind. Misschien is het tijd voor een volgende fase om daar iets meer uit te diepen. Dat papa en mama allebei heel erg verdrietig zijn geweest toen hij nog maar heel klein was. Is dat niet gelijk te veel?

tsjor
Perspectief

'ik ga papa wel zeggen dat hij heeft gelogen over jou pijn doen.' Ik denk dat je dan toch je kind even terug moet roepen en uitleggen dat er verschil kan zijn in perspectief. Voor vader kan een andere werkelijkheid gelden dan voor jou en je zoon hoeft niet te beslissen welke werkelijkheid waar is en welke werkelijkheid gelogen is.
Op kinderniveau zou dat uit te leggen moeten zijn met een voorbeeld van iets, waarvan jullie beiden een andere beleving hebben. Bijvoorbeeld eten wat hij niet lekker vindt en jij wel; regels over naar bed gaan etc. Als je weet dat iemand een andere kijk kan hebben op iets, en dat je een ander niet kunt dwingen om jouw kijk over te nemen (jij vindt het eten niet lekker, ook al zegt je moeder dat het lekker is) dan kun je begrip opbrengen voor het naast elkaar latenb estaan van verschillende perspectieven.
Dat geeft je zoon de ruimte om in twee verschillende werelden te leven, zonder dat hij zich uit hoeft te spreken over wie de waarheid spreekt en wie schuldig is.

Tsjor

Eppos
Duidelijk Tsjor

Dank je wel. Dat er een behoorlijke andere werkelijkheid bij beide ouders is, kwam ook uit de anamnese bij de hulpverlening. Je bent al gauw de neutrale houding voorbij als je kind zo ermee bezig is. Ja heb zekere gezegd dat hij immers van beide ouders houdt en papa lief is voor hem en mama ook. Dat het niets uit maakt voor hem. Het goed onderbouwen is elke keer zoeken naar mmm wat is een goed voorbeeld...

Paddington
Misschien een kopje met een oortje?

Dat jouw oortje rechts zit en als hij tegenover je zit dat het oortje aan de andere kant zit?

Het voorbeeld van eten wat je zoon erg lekker vind en jij niet is ook een goede mogelijkheid.

Eppos
Weet je wat zo lief is?

Wil het draadje verder niet met mijn gehannes verder besmetten. Hij zei vrijdagavond zo mooi: mama je moet toch een nieuwe man zoeken. (Overduidelijk ziet hij dat mama wel eens een extra handje hulp van een volwassene kan gebruiken). Dan zeg ik ja maar jij hebt toch al een papa lieverd? Ja, zegt ie dan, maar die kan jou dan helpen bij zware klussen. Zo adorable, zo goed bedoeld. En dan zeg ik hem: ach ik wacht tot jij groot en sterk bent, groter dan mama.
Die van dat oortje is ook een goeie, paddington!

Pagina's