Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Co-ouderschap

Beste allemaal,

Wie o wie kan mij info geven over bovenstaand onderwerp? De situatie even geschetst:

6 jaar geleden uit elkaar gegaan met ex, mijn dochter zie ik om het weekend want moeder wilde geen co ouderschap, vond haar nog te jong en zei dat ik teveel werkte om deels voor haar te zorgen.

Nu 6 jaar verder is de omgang nog steeds hetzelfde (dochter is nu 8). Ik heb geprobeerd meerdere malen dit op een normale manier te bespreken maar moeder reageert gewoon weg niet eens meer. We hebben geen goede verstandhouding wat dat betreft. Ik kan prima met haar praten maar zodra het over zoiets gaat.... dan barst de bom.

Ik heb het idee dat moeder mijn dochter gewoon alleen voor zichzelf wilt houden, ze gaat nog niet eens akkoord met een dag extra bijvoorbeeld. Inmiddels heb ik ook een nieuwe relatie waar ook een dochter uit geboren is en ook voor hun zal het superfijn zijn om elkaar meer te zien. Mijn dochter geeft duidelijk aan dat ze vind dat ze veel te lang moet wachten om mij weer te zien. Het weekend vliegt altijd voorbij en ze baalt als ze weer terug moet. Mijn werk is overigens prima te combineren.

Wat kan ik doen?! Heeft een rechtzaak zin? Straks betaal ik me blauw voor niks terwijl zij alles vergoed krijg. Ik vind eerlijk gezegd dat vaders maar weinig rechten lijken te hebben wat dat betreft. Waarom word een kind automatisch aan moeder toegeeigend? Niet dat ik haar wil afpakken, absoluut niet maar als ik zo is verschillende verhalen hoor sta je als vader betreft al 5-0 achter bij het begin.

Misschien ook handig om te weten is dat wij op 15min afstand wonen van elkaar.

alvast bedankt!

Leesvoer:

'vechtende ouders, het kind in de knel' van de kinderombudsman in 2014

https://www.villapinedo.nl/ouders/

Villa Pinedo is vooral opgezet vanuit de positie van de kinderen.

https://www.bnnvara.nl/zembla/artikelen/vechtscheidingen

'Je kunt wel wat willen maar de situatie is gewoon niet gelijkwaardig en
levert per definitie conflicten op als er een partij het niet mee eens
is.' Dat is juist het probleem van zoveel vaders. en het gaat er niet alleen om wat de vaders willen, maar ook wat goed is voor een kind en dat is dat een kind contact kan onderhouden met beide ouders, ongeacht wat er speelde in de scheiding. Dat is een recht van kinderen.

'Echter er is gedoe tussen vader en moeder waar moeder geen zin meer in heeft.' Een juridisch steekhoudend argument? 'Ik heb er geen zin in'.

Tsjor


Het probleem van de vaders is niet opgelost. Dat kun je wel wensen maar het bestaat niet. Er bestaan wel vragen naar straffen van moeder/andere ouder of het afpakken van het gezag of het verblijf van kind bij de verzorgende ouder. Daar kun je jaren over procederen met diverse pijnlijke uitkomsten.

Helaas is het een hoofdpijndossier.

Lees liever nog een keer de bijdrage van Radius. Het klinkt tam en soft maar soms kun je beter de andere ouder van je kind met rust laten om je kind een rustig leven te gunnen.

'... soms kun je beter de andere ouder van je kind met rust laten om je kind een rustig leven te gunnen.' Nog afgezien van het feit dat velen, inclusief mezelf dat al gezegd hebben klinkt het bij jou toch een beetje als het oude radioprogramma: moeders wil is wet, dus vecht er maar niet tegen. Bij jou is dat 'soms' eigenlijk: altijd.

Ik word ook ongemakkelijk als ik bijvoorbeeld een alleenstaande moeder op televisie zie, met een kind, moeder heeft onderliggende gezondheidsproblemen, dacht dat ze astra-zenica zou krijgen, maar dat krijgt ze nu niet, moeder huilt, want al die tijd kan haar kind niet naar school. Maar dat kind heeft ook een vader. En als moeder kun je ervoor zorgen dat die vader wel in beeld is, zodat het kind eventueel bij vader kan gaan wonen en wel naar school kan gaan. Het kind is nu de dupe. Er zullen situaties zijn waarin dat om goede redenen niet kan, maar laten we dat nu eens niet als uitgangspunt nemen, maar een ander 'normaal' scheppen, waarin het kind wel krijgt waar het recht op heeft: twee ouders. Ook al wonen die misschien niet samen. 

Tsjor

De reden dat ouders uit elkaar gaan zal niet zelden zijn omdat er 1 van beiden 'niet goed' blijkt te zijn.

Tsjor:”Ik word ook ongemakkelijk als ik bijvoorbeeld een alleenstaande moeder op televisie zie, met een kind, moeder heeft onderliggende gezondheidsproblemen, dacht dat ze astra-zenica zou krijgen, maar dat krijgt ze nu niet, moeder huilt, want al die tijd kan haar kind niet naar school.”

Ik zag die moeder ook op het Journaal geloof ik. Ik weet niet of ze meer had, maar het onderliggende gezondheidsprobleem dat werd genoemd was diabetes en heel dramatisch werd gezegd “een griep kan haar al fataal worden”. Toevallig weet ik veel van diabetes, want ik heb het zelf, maar die moeder is wel een grote dramaqueen. Je kind thuishouden omdat jij diabetes hebt en je geen corona wil krijgen. Belachelijk. 
maar goed, ze zal wel meer hebben, want ik ben ouder en heb nog geen oproep gekregen en zij blijkbaar wel vanwege een ander medisch probleem

tsjor schreef op 08-04-2021 om 18:30:

'Je kunt wel wat willen maar de situatie is gewoon niet gelijkwaardig en
levert per definitie conflicten op als er een partij het niet mee eens
is.' Dat is juist het probleem van zoveel vaders. en het gaat er niet alleen om wat de vaders willen, maar ook wat goed is voor een kind en dat is dat een kind contact kan onderhouden met beide ouders, ongeacht wat er speelde in de scheiding. Dat is een recht van kinderen.

'Echter er is gedoe tussen vader en moeder waar moeder geen zin meer in heeft.' Een juridisch steekhoudend argument? 'Ik heb er geen zin in'.

Tsjor


dit vind ik inderdaad ook vervelend want nogmaals ik vind inderdaad ook dat de vader net zoveel recht zou moeten hebben het is ook zijn kind en zonder de vader zou de moeder ook geen kind hebben vind het vervelend om te zien dat de vader zoveel moeite moet doen en hij kijkt echt wel naar de belangen van het kind dit geeft vaders het gevoel dat ookal heb je een kind end of the day heb je weinig te bepalen, de vader moet vaak dingen voorstellen en vragen terwijl de moeder vaak medendeelt en bepaald dat is wat ik vaak zie voorkomen en heel jammer vind als ik dat als moeder zou voelen zou ik toch echt wel in de paniek schieten    het gevoel dat je zoveel moeite moet doen vind ik heel jammer hoop dat dat wat soepeler gaat   het bovenstaande geld natuurlijk niet voor iedereen maar ik zie het wel veel gebeuren 

Rhonda schreef op 09-04-2021 om 08:35:

Tsjor:”Ik word ook ongemakkelijk als ik bijvoorbeeld een alleenstaande moeder op televisie zie, met een kind, moeder heeft onderliggende gezondheidsproblemen, dacht dat ze astra-zenica zou krijgen, maar dat krijgt ze nu niet, moeder huilt, want al die tijd kan haar kind niet naar school.”

Ik zag die moeder ook op het Journaal geloof ik. Ik weet niet of ze meer had, maar het onderliggende gezondheidsprobleem dat werd genoemd was diabetes en heel dramatisch werd gezegd “een griep kan haar al fataal worden”. Toevallig weet ik veel van diabetes, want ik heb het zelf, maar die moeder is wel een grote dramaqueen. Je kind thuishouden omdat jij diabetes hebt en je geen corona wil krijgen. Belachelijk.
maar goed, ze zal wel meer hebben, want ik ben ouder en heb nog geen oproep gekregen en zij blijkbaar wel vanwege een ander medisch probleem

zoals dit voorbeeld moeder wimpelt hem af omdat ze het eve zat is of te hoog zit dus negeert ze de vader  en hij moet dat maar accepteren 

maar stel het is andersom vader heeft de kinderen bij zich is het zat het zit hem hoog wil niet meer reageren op de moeder en haar berichten geloof me maar dat binnen een paar minuten de moeder of politie op de stoep staat 

AnneJ schreef op 08-04-2021 om 18:45:

Lees liever nog een keer de bijdrage van Radius. Het klinkt tam en soft maar soms kun je beter de andere ouder van je kind met rust laten om je kind een rustig leven te gunnen.

ik denk dat ze dit ook echt wel buiten de kids om doen maar als je hoort dat het kind zelf aangeeft meer tijd met de vader te willen en de vader het kind ook graag meer ziet dan moet naar mijn mening de moeder zich aanpassen omwillen van het kind  want ik vind het nu meer egoïstisch overkomen van haar aangezien het kind zelf aangeeft dat het kind het jammer vind om dan weg te gaan bij de vader en graag meer tijd wil 

al zou ze hem haten al zou ze hem zat zijn of zich irriteren aan hem zou ze alsnog gewoon akkoord moeten gaan en kijken naar wat het kind wil niet handelen uit wat jij als moeder vind en wil 

als moeder hoor je dan je eigen gevoelens aan de kant te zetten en kijken na wat je kind aangeeft wat hij of zij wil 

Rhonda schreef op 09-04-2021 om 08:35:

Tsjor:”Ik word ook ongemakkelijk als ik bijvoorbeeld een alleenstaande moeder op televisie zie, met een kind, moeder heeft onderliggende gezondheidsproblemen, dacht dat ze astra-zenica zou krijgen, maar dat krijgt ze nu niet, moeder huilt, want al die tijd kan haar kind niet naar school.”

Ik zag die moeder ook op het Journaal geloof ik. Ik weet niet of ze meer had, maar het onderliggende gezondheidsprobleem dat werd genoemd was diabetes en heel dramatisch werd gezegd “een griep kan haar al fataal worden”. Toevallig weet ik veel van diabetes, want ik heb het zelf, maar die moeder is wel een grote dramaqueen. Je kind thuishouden omdat jij diabetes hebt en je geen corona wil krijgen. Belachelijk.
maar goed, ze zal wel meer hebben, want ik ben ouder en heb nog geen oproep gekregen en zij blijkbaar wel vanwege een ander medisch probleem

sorry ik heb eerder met een bericht hierboven op jou reageerd maar dat heb ik verkeerd gedaan het was meer een algemene aanvulling van een ander bericht van mij ik bedoelde dat niet naar jou toe 😊

Reageer op dit bericht

Als je wilt reageren moet je eerst inloggen of je aanmelden.

Aanmelden