Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Controlerende ex

Geen idee waar ik moet beginnen. Ik ben inmiddels al 5 jaar gescheiden en al 5 jaar probeert mijn ex de controle te houden over mij en mijn kids als ze hier zijn. Al heel veel problemen en discussies gehad omdat er elke keer opnieuw iets is wat hij wil van de bankrekeningen die ze hier hadden (die wilde hij hebben) tot het punt dat hij wekelijks nu me lastigvalt met dat ik de kinderen schaadt, ze niet goed te eten geef en ze veel te dik zijn in zijn ogen. De meiden hebben daar menig traantje om gelaten dat vader ze te dik noemt. Het verhaal is te lang om hier op te schrijven. Nu is er sinds mijn dochter hulp krijgt (blijkt autisme te hebben) hulpverlening gezien mijn dochter daar steeds problemen had en zich volgens hem uiterst agressief gedroeg. Dit gedrag herkende ik hier thuis niet en dus na veel gedoe tussen haar en vader aan de bel getrokken. Toen zijn er instanties bij betrokken en is dus ook de autisme vast gesteld. Sinds de hulp er is zet hij nog meer druk uit tot het punt dat ik zelf naar de huisarts ben gegaan omdat de constante controle zoveel stress opleverde dat ik zo niet door kon. Van de hulp trekt hij zich weinig aan en achter hun rug om zegt hij bij andere hulpverlening vooral slechte dingen over bestaande hulp die hem is aangeboden.

Nu begon afgelopen week weer dezelfde discussie waarbij ik dan ook mijn vraag hier gewoon neer wil zetten. Hij wil Perse dat de kinderen op hobbies gaan, daar zaten ze voor corona ook op alleen 2 ervan stopte en 1 liep door. Degene met autisme gaf aan het er nu niet bij te kunnen gebruiken omdat zowel school en de psycholoog al veel is samen. Daar is hij het niet mee eens en iedereen moet perse op een hobby. Is het niet zo dat ik zelf mag kiezen wat ze doen in mijn tijd? Is dit iets wat hij mij op kan leggen? Ik heb voor 1 kind alweer iets gevonden wat nu na corona weer kan maar 1 wil nog niks en de ander twijfelt. Is het ook zo dat hij mij kan dwingen dit samen met hem te moeten regelen terwijl ze hier zijn als ze een hobby hebben?

Excuses voor de vele vragen maar mijn ex is erg goed in mij dingen aanpraten en ompraten en daardoor zie ik door de bomen het bos niet meer.

Ik wil vooral rust hier thuis en rust met de kids om ons eigen leven hier te hebben en als ze daar zijn dat hij dan rustig zijn leventje daar heeft. Is dit echt heel raar?


tsjor schreef op 13-09-2021 om 12:01:

Er is een andere optie: niet meer naar pappa. Maar het ligt eraan of het kind zelf die keuze kan en wil maken. Op een gegeven moment moet je loslaten dat iets ergens om moet. Stel dat vader dan boos wordt dat ze niet meer bij hem komt, dan kan hij naar de rechter stappen en dan kan dochter uitleggen wat het probleem is van het dansen. Ergens, zo langzamerhand, worden de door ouders afgesproken regels minder relevant en de levenspatronen van kinderen relevanter.

Tsjor

Voor co-ouderschap is een bepaalde houding nodig inderdaad. Een houding die bij meneer compleet ontbreekt. 

Sowieso moet het belang van de kinderen voorop staan en dat staat het bij hem duidelijk niet. 

A12345, Voor de ideale vorm van co-ouderschap is een bepaalde houding nodig. Maar als die houding er niet is, dan nog blijft de ander ouder en zul je een andere vorm van ouderschap-na-echtscheiding moeten zoeken.
'Sowieso moet het belang van de kinderen voorop staan en dat staat het bij hem duidelijk niet.' Het kan zomaar zijn dat hij daar anders over denkt en denkt dat het in het belang van zijn dochter is dat ze ook voldoende tijd doorbrengt met haar vader. Ik zou op dat punt niet gaan strijden.

Tsjor

tsjor schreef op 13-09-2021 om 12:33:

A12345, Voor de ideale vorm van co-ouderschap is een bepaalde houding nodig. Maar als die houding er niet is, dan nog blijft de ander ouder en zul je een andere vorm van ouderschap-na-echtscheiding moeten zoeken.
'Sowieso moet het belang van de kinderen voorop staan en dat staat het bij hem duidelijk niet.' Het kan zomaar zijn dat hij daar anders over denkt en denkt dat het in het belang van zijn dochter is dat ze ook voldoende tijd doorbrengt met haar vader. Ik zou op dat punt niet gaan strijden.

Tsjor

Oudere kinderen kunnen daar zelf ook inspraak in hebben. Ik meen dat hij ook stelde dat de kinderen hobby's moeten hebben. Nu heeft de dochter een hobby, maar dan is het ook weer niet goed. 

Afgaande op de postings van TO, zorgt meneer alleen maar voor ruzie, discussie en gedoe. 

Imi schreef op 13-09-2021 om 11:01:

"Maar ook, mijn dochter is een niveau omhoog gegaan met dansen en heeft nu les van 18.00 tot 19.00 op zijn avond. Destijds was dat in mijn tijd maar doordat ze omhoog ging in die van hem. Daarvan heeft hij gezegd, dat gaat niet. Als je dat wil kan je niet meer naar papa"

Dit is natuurlijk niet waar, ze kan wel naar haar vader, maar wat later. Dit speelt in alle gezinnen. Hoort erbij. Pak het lijstje van Tsjor er weer bij en kijk of dit op te lossen is.

Als iemand meteen op een oneigenlijke manier een oplossing blokkeert, ben je geneigd om direct in dat 'abnormale' mee te gaan. Terwijl het normale is: er is wél een oplossing, als je bereid bent te bewegen. Wat ik zou doen, net als Imi, negeer volkomen de vervorming van de werkelijkheid van de ander en stel in het normale praktische oplossingen voor. Ga dan ook alleen maar in op pragmatische antwoorden, zoals over tijd of vervoer. Negeer antwoorden die een oordeel bevatten (oneerlijk, belachelijk, onacceptabel) en geef zelf ook geen oordelen. Als ex niet in staat is constructief mee te denken over een praktische oplossing, zou ik zeggen: goh jammer, dan lukt het helaas niet om naar vader te gaan die avond. In feite begint vader hiermee namelijk ook controle over dochter uit te oefenen. Als zij hierin nu meebeweegt, is dat voor hem een uitnodiging om dit vaker te doen. Als hij géén normale, praktische oplossing kan uitwerken, samen met dochter en jou, zou hij zijn punt eigenlijk niet moeten binnenhalen. Dat is natuurlijk een heel lastige situatie want daarmee moet dochter in feite gaan zien dat vader niet erg eerlijk is naar haar en ook niet haar belang op 1 heeft staan, wat pijnlijk is. Bovendien brengt het moeder in een vervelende positie want hoe moet zij daar kind bij begeleiden? Is er geen begeleider die dit met dochter kan oppakken? En in ieder geval: communiceer alleen via de mail zodat je alles op papier hebt.


Dat is natuurlijk een heel lastige situatie want daarmee moet dochter in feite gaan zien dat vader niet erg eerlijk is naar haar en ook niet haar belang op 1 heeft staan, wat pijnlijk is.

--> Het is vooral belangrijk dat de dochter het valse dilemma, dat haar vader ervan maakt, herkent. Een niveau hoger dansen betekent niet dat ze haar vader helemaal niet meer kan zien. Het betekent dat ze in zijn tijd een uurtje gaat dansen. En hem dus een uurtje later kan zien. Mits hij haar komt halen/ontvangt. 

A12345 schreef op 13-09-2021 om 13:22:


Dat is natuurlijk een heel lastige situatie want daarmee moet dochter in feite gaan zien dat vader niet erg eerlijk is naar haar en ook niet haar belang op 1 heeft staan, wat pijnlijk is.

--> Het is vooral belangrijk dat de dochter het valse dilemma, dat haar vader ervan maakt, herkent. Een niveau hoger dansen betekent niet dat ze haar vader helemaal niet meer kan zien. Het betekent dat ze in zijn tijd een uurtje gaat dansen. En hem dus een uurtje later kan zien. Mits hij haar komt halen/ontvangt.

Dat klopt. Maar als je dat valse dilemma blootlegt, zie je impliciet dat het een onoprechte voorstelling van zaken is dat het niet zou kunnen. Vader beoogt, door het zo te presenteren, iets wat niks met het belang van het kind te maken heeft (en daarmee zelfs in strijd is). Dat hoef je niet te benoemen (beter niet zelfs) maar het volgt er mijns inziens wel uit. Ik druk me dus verkeerd uit. Dochter 'moet' dat niet gaan zien maar de kans is wel aanwezig dat ze tot dat inzicht zal komen. 

Polkadot79

Polkadot79

13-09-2021 om 14:53 Topicstarter

Imi schreef op 13-09-2021 om 12:09:

[..]

Ik denk het wel dat het kan, vader stuurt hier zelf immers op aan.

Of dochter zo'n keuze wil maken, is een ander verhaal.

Mar volgens mij hoeft het niet zo zwart-wit. Kan ze na de les zelfstandig naar pa, of kan ze misschien volgende dag komen?

Ze gaat die dag maar een avond (moet middag en avond zijn maar dit doet hij dus niet) 

Dus als ze die avond na het dansen zelfstandig naar hem niet komt ze aan met bus en trein rond de tijd dat ze naar bed kan. 

Ik probeer me er enigszins buiten te houden omdat wat hij wil juist is dat ik hierover direct contact opneem. Ik heb het mijn dochter uitgelegd dat ze in dit geval het zelf met haar vader moet proberen op te lossen omdat het in zijn tijd valt nu. Lukt het hem niet om het op te lossen dan kan  is aan haar de keus of ze een andere dansstyle doet op een andere dag of niet naar haar vader gaat en de dansles houdt

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.