Home » Forum » Echtscheiding en erna » Ik geloof dat ik wil scheiden

Ik geloof dat ik wil scheiden

45 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
moederziel
Overigens

Krijg ik wat kriebel van termen als 'eigen helingsproces'. Was er dan iets stuk dat geheeld moet worden? Dan ligt er een ander verhaal, denk ik. En wat mij betreft nog meer aanleiding om niet je relatie en je gezin met jouw heling te belasten.

Rissie
Misschien heb ik het mis maar

verwacht jij dat je partner jou gelukkig maakt? Dat je huwelijk jou problemen zou moeten oplossen?

Ik heb dat verschillende keren gemerkt, dat één van beide partners ongelukkig of depressief is en dat er verwacht wordt dat de andere partner dit oplost.
Ik kan je vertellen dat dat niet gaat! Je vermogen om gelukkig te zijn zit in jezelf, en natuurlijk kan een partner je ongelukkig maken als er sprake van mishandeling, bedrog, verwaarlozing of... (vul in) is. Maar daar lees ik niets van in jouw verhaal.

Ook therapeuten hebben die neiging trouwens, om de schuld bij een partner of bij de ouders van een cliënt neer te leggen. Vaak onterecht of in elk geval zinloos.

Geluk moet vanuit jezelf komen, een ander kan het hooguit vergroten (of verkleinen).

Nou ja, dat is mijn kijk hierop en ervaring (van verschillende kanten) hiermee.

Pennestreek
De facebook-generatie

Ben het eens met Sinilind en moederziel. Niemand is 100% van de tijd 100% gelukkig. De toppen kunnen alleen bestaan dankzij de dalen. En de mensen van de facebook-generatie zijn zich daar niet genoeg van bewust, geloof ik.
En inderdaad, anderen zijn niet verantwoordelijk voor jouw (gevoel van) geluk. Tenzij je echt ONgelukkig bent met je vrouw, om wie zij is, om jullie interactie, is onrust in jezelf alleen maar meer reden om in ieder geval de stabiliteit van je relatie niet op te geven.

Maar ik herken het hoor. Jij bent er wat vroeg mee misschien, maar je vertoont wel symptomen van een midlifecrisis. En het is klassiek gedrag om die onrust en onvrede op te lossen door uit de relatie te stappen. Terwijl het probleem niet in die relatie zit. Maar het feit dat je al zelf aan het werk bent geeft hoop ik aan dat jij het (ook) in jezelf zoekt.

Je hebt het advies hier al eerder gekregen. Ga eerst het proces met je eigen therapeut door. En probeer je daarnaast zoveel mogelijk te richten op je vrouw, het kind dat er al is en het kind dat onderweg is. Kijk hoe het gaat na de geboorte. En wacht dan minstens tot de rust is weergekeerd. En kijk dan verder.

Mijn mantra is, scheiden kan altijd nog. De komende 1,5 - 2 jaar haal je gewoon sowieso teveel overhoop. Neem het besluit om nog 2 jaar niks te besluiten ;-). Dat geeft rust, en door die rust kun je de focus leggen waar die hoort, bij je kinderen, je vrouw, en je eigen ontwikkeling.

Ik raad ik je aan jouw proces wel te delen met je vrouw. Het belangrijk dat je haar meeneemt in jouw ontwikkeling, omdat je elkaar anders wel kwijt kunnen raken. Dat risico lijkt me groot als de relatie nu al niet heel stabiel is. Maar dat is wel wat anders dan je vrouw ermee belasten. Dat kan ze nu niet gebruiken. Als je inderdaad besluit de komende 2 jaar in ieder geval niet die stap tot scheiden te zetten, zou ik dat wel zo helder met je vrouw bespreken. Zodat zij ook rust heeft en niet hoeft te twijfelen. Twijfel en onrust binnen je relatie zijn namelijk slopend en ondermijnend. Door het nu al naar elkaar uit te spreken dat je een scheiding overweegt heb je al een enorm risico ingebouwd.

En als er echt iets is dat geheeld moet worden, dat moet je zeker bespreken met je vrouw. Echt. Grote dingen uit je verleden waar je nu last van hebt moeten bekend zijn bij een partner. Anders is het sowieso al een gelopen race.

Miekemieke
eens met Rissie

Je partner is niet verantwoordelijk voor je geluk en een nieuwe partner wordt ook weer gewoon en saai als de nieuwigheid er van af is.

Ik voel en voelde mij altijd het gelukkigst als de kinderen lekker gingen, we de eindjes aan elkaar konden knopen, lekker buiten zijn, een meevallertje hadden, gezellige ontmoetingen, leuke films en series kijken etc.
Een mooie romantische relatie met een soort van versmelting van tweelingzielen of zoiets nee daar geloof ik niet in. Het huwelijk is een economische overeenkomst en je moet het wel met elkaar kunnen vinden maar gedurende de rit is de band niet altijd even goed en sterk maar dat lijkt mij normaal.

Ik zou nog maar koesteren wat je hebt Tim en probeer meer dingen en hobbies te doen waar je gelukkig van wordt.

William
Miekemieke

"Het huwelijk is een economische overeenkomst." ????

Wow, de romantiek druipt er vanaf ... jammer voor jezelf dat je op deze wijze in relaties staat.

Ad Hombre
William

"Wow, de romantiek druipt er vanaf ... jammer voor jezelf dat je op deze wijze in relaties staat."

Bemoei je met je eigen relaties zou ik zeggen. Als MiekeMieke en haar partner er zo tevreden mee zijn wie ben jij dan om ze te vertellen dat ze iets missen?

Teveel van die 'romantici' zitten al gescheiden in een huisje met kinderen uit 3 relaties omdat ze romantiek zo belangrijk vinden dat ze bij de eerste de beste vlinder in de buik de hele boel weer overhoop gooien.

Romantiek, bah!

William
Ad hombre

Wat een arrogant en pretentieus type ben jij, zeg; enkel jouw meningen toegelaten of wat ???
Jakkes.

Gelukkig bestaan er ook nog echte vrouwen (die niet enkel voor het geld of de sex een man nodig hebben).

🎶🎵Sinbads vrouw🎵🎶
Echte vrouwen?

Hmmm, dan toch maar even melden dat ik dan waarschijnlijk geen echte vrouw ben volgens jouw redenatie.

Ik ben het namelijk volledig eens met Ad Hombre, het huwelijk is idd een economische overeenkomst. Ik zal hem zelfs nog sterker maken, je denkt dat het een overeenkomst is tussen 2 partijen, maar als puntje bij paaltje komt is het een overeenkomst tussen 3 partijen, namelijk de beide echtgenoten en de staat.
En dan is het verneukeratieve eraan dat de derde partij eenzijdig de voorwaarden kan veranderen en dat de andere 2 partijen het maar hebben te accepteren.

Flavia
Huwelijk = zakelijk

Het huwelijk is een zakelijke relatie idd die wordt aangegaan door 2 personen die op dat moment een emotionele band hebben en zich heel vaak het zakelijke gedeelte en de gevolgen daarvan niet realiseren.
Niks romantisch aan dat huwelijk, hopelijk wel in de relatie ansich.

Ad Hombre
William

"Wat een arrogant en pretentieus type ben jij, zeg; enkel jouw meningen toegelaten of wat ???"

Nee, dat is wat jij doet. MiekeMieke vertellen dat haar relatie niet deugt omdat hij niet aan jouw definitie van 'romantiek' zou voldoen.

"Gelukkig bestaan er ook nog echte vrouwen (die niet enkel voor het geld of de sex een man nodig hebben)."

Echte vrouwen voor 'echte mannen' zoals jij dan zeker...

Driewerf jakkes.

Yanea
Echte vrouwen?

Zijn mannen da nog voor iets anders noodzakelijk dan voor de sex? De rest kan ik zelf 😂😂😂

Trix
Ttim

Ik heb je beginpost nog eens goed gelezen en wil vooral zeggen: stop met jezelf positieve gedachten op te leggen. Het is een misvatting dat je je daar beter van gaat voelen. Veel beter werkt het als je accepteert wat er is, zoals anderen hier ook zeggen. Niet gelukkig. Nee, nu niet. Dat kan. En dat is ook heel normaal. Niet iedereen komt goed tot zijn recht in een jong gezin. En de meeste mensen zijn achter de voordeur met meer aan het worstelen dan dat ze naar buiten toe laten merken.

Je zegt het niet letterlijk, maar het lijkt erop dat je vindt dat je meer geluksgevoel zou moeten ervaren aan je vrouw en kind. Of meer levensplezier.

Als ik dat soort gedachten bij mezelf bemerk, probeer ik het om te draaien. Zorg ik er genoeg voor dat mijn man en kinderen plezier aan mij beleven? Wat kan ik bijdragen aan hun geluk? Dat werkt vaak verhelderend. En als het gaat om seks of romantiek, werkt het zeker om te denken: wat kan ik zelf doen om het leuker te maken? Maar verwacht geen wonderen. Het leven is een aaneenschakeling van banaliteiten. De kunst is om de waarde te blijven zien in het geheel en juist in de relaties. Erg mooi wat hierboven werd gezegd over het kerngezin. Zo enorm waardevol.

Je zegt dat je goede vrienden bent met je vrouw en jullie tweede kind is op komst. Dat is van waarde. Ook als je problemen hebt, of zorgen. Stop met gedwongen positief te denken en stop met te proberen iets op te lossen. Zie gewoon wat er is. Draag bij. Geef. En geef niet op.

Je schrijft dat je gelooft dat je wilt scheiden. Ik geloof dat je geen idee hebt wat je daarmee afroept over jezelf, je vrouw en jullie kinderen.

tsjor
Groener

Ik blijf dit stukje een beetje vasthouden: ' Mijn gedachtes zeggen juist dat het dorrer en slechter onderhouden is en dat het heel veel werk vergt om het groen te krijgen, maar dat ik dit zelf moet uitzoeken en proberen.'

Ik hoorde het ook bij een ander, die daarom weg ging bij vrouw en kinderen en vervolgens ergens alleen eenzaam alcoholicus werd en dat ook weer overwon. En toch vond dat het een goede beslissing was geweest om te gaan scheiden.

Ik ben zelf gescheiden, versta me goed, ik zal dus nooit zeggen dat je het niet moet doen. Maar ik vond het een zware beslissing die je alleen kon nemen als blijven nog erger was.

Ik probeer me dan toch voor te stellen wat dat is. Is het dat je gezin, vrouw en kinderen, dat het allemaal te vanzelfsprekend, te gemakkelijk, te weinig uitdagend is? Teveel alledaags, te weinig iets wat je zelf hebt opgebouwd?

Tsjor

Mussie
Verbijsterd

Ik ben een beetje verbijsterd. Over je verhaal, je egocentrisme, over de enorme vriendelijkheid van de reacties die je krijgt. Jij overweegt serieus een vrouw die zo’n zeven maanden in verwachting is van jouw tweede kind te verlaten? Omdat je blablabla niet gelukkig bent of zoiets? Ik vind je verhaal echt het toppunt van egocentrisme. Ik zou je willen aanraden om eens echt na te denken over je kinderen. Probeer je eens echt te verplaatsen in hen, in hun gevoelens. En realiseer je eens dat jij niet meer het belangrijkste bent.

Pagina's