Positieve ervaringen scheiden?
De kogel is door de kerk, mijn man en ik gaan scheiden. Na jarenlang vele ruzies en onbegrip is er teveel stuk gegaan. We komen er niet meer uit en het voelt niet meer goed. Het is een dominante man en hij heeft woedeaanvallen, waarvan ik weet dat het na al deze gebeurtenissen alleen maar erger gaat worden. Dat kan ik mijn dochter niet aandoen.
Maar dan het ergste stuk: ik voel me verscheurd dat mijn dochter nu al, op de leeftijd van 2 jaar, haar ouders de helft van de tijd moet missen. Ik voel me zó schuldig dat ik haar dat aandoe. Ik kan haar niet goed uitleggen waarom ze mij dan moet missen en die gedachte breekt me.
Ik ben hier opzoek naar positieve ervaringen. Natuurlijk, scheiden is altijd lijden, maar ik hoop heel erg op (iets) positievere verhalen. Al haal ik daar ook maar een klein beetje steun uit 
.
Ze is nog zo jong dat ze straks niet beter weet dan dat jullie niet bij elkaar zijn. Ik kan me je gevoel en verdriet voorstellen, maar mijn grootste zorg zou zijn of ze wel veilig is bij hem met zijn woedeaanvallen.
Is je man het trouwens eens met deze beslissing? Zitten jullie een beetje op 1 lijn wat betreft de toekomstige verdeling van de zorg? Ik vind het wel jammer dat jullie geen relatietherapie hebben geprobeerd. Zoals ik in je andere draadje al schreef, leren communiceren en elkaar leren begrijpen is altijd goed, misschien wel júist als je gaat scheiden.
Sterkte!
Jonagold schreef op 04-09-2026 om 00:23:
Ze is nog zo jong dat ze straks niet beter weet dan dat jullie niet bij elkaar zijn. Ik kan me je gevoel en verdriet voorstellen, maar mijn grootste zorg zou zijn of ze wel veilig is bij hem met zijn woedeaanvallen.
Is je man het trouwens eens met deze beslissing? Zitten jullie een beetje op 1 lijn wat betreft de toekomstige verdeling van de zorg? Ik vind het wel jammer dat jullie geen relatietherapie hebben geprobeerd. Zoals ik in je andere draadje al schreef, leren communiceren en elkaar leren begrijpen is altijd goed, misschien wel júist als je gaat scheiden.
Sterkte!
Voor mijn dochters veiligheid vrees ik niet. Hij is het enigszins eens met de beslissing, maar vooral omdat hij ziet dat ik het niet meer kan. En ik snap je punt wat betreft relatietherapie. Een paar maanden geleden hebben we ook op een breekpunt gestaan, waarna ik zei dat 1 voorwaarde relatietherapie was. Maar na weer 30 ruzies met de meest nare dingen naar mn hoofd geslingerd te krijgen, kan ik niet meer en heb ik daar niet eens de energie meer voor.
en zelfs nu kan relatietherapie wel helpen. Niet om bij elkaar te blijven maar om de basis te gaan bieden voor een goed na-huwelijk.
Je dochter is nog heel jong, jullie zullen nog heel veel moeten overleggen en afspreken.
Ik ben gescheiden toen mijn kind nog geen jaar was, die weet idd niet beter maar om het in goede banen te leiden zul je daar beiden stappen moeten zetten.
Verjaardag is maar 1 dag echt je verjaardag, wij hebben dat 20 jaar samen gevierd met nieuwe partners en kinderen want dat is het 'gezin' van mijn kind.
Sinterklaas idem.
