Problemen met ex
Hallo allemaal,
Een aantal van jullie kennen mijn verhaal wel van eerdere berichten hier. Mijn ex en ik zijn sinds een aantal maanden uit elkaar. We hebben samen een zoontje. Mijn ex is verslaafd en daarom wil ik dat hij ons zoontje alleen onder toezicht ziet. Veilig thuis heeft onderzoek gedaan en we zijn doorverwezen naar een bor traject, hiervoor staan we op de wachtlijst. In de tussentijd heeft mijn ex een advocaat ingeschakeld en geprobeerd omgang te krijgen maar helaas is dit niet gelukt omdat hij niet akkoord gaat met de voorwaarden en daardoor is de omgang nu opgeschort. Ik vind het heel erg moeilijk om met mijn ex om te gaan, hij is erg manipulatief. Heeft iemand ervaring met zo'n zelfde situatie en tips voor mij?
Nou ik krijg net een mail van die vrouw van de gemeente. Ik zet hieronder even de tekst, dat is makkelijker.
Wij willen de aanmelding oppakken en onderzoeken eerst wat passend is voor deze situatie. Dit onderzoek wordt uitgevoerd door een gezinscoach, die samen met het gezin bekijkt welke ondersteuning nodig is om het contact tussen ouder en kind te herstellen en het vertrouwen in de hulpverlening te vergroten.
Op basis van dit onderzoek wordt de juiste hulp ingezet. Dit kan bijvoorbeeld bestaan uit gesprekken, ouderbegeleiding, bemiddeling of coaching. Het kan betekenen dat vader geadviseerd wordt om zelf ook ondersteuning of begeleiding te krijgen, zodat hij leert hoe hij op een constructieve manier een band met zijn kind kan opbouwen en zijn opvoedrol kan versterken. De gezinscoach adviseert de ouders over de mogelijke stappen en begeleidt hen waar nodig.
Wij willen de aanmelding oppakken en de ouders op de wachtlijst plaatsen, maar willen vooraf graag weten of beide ouders openstaan voor deze ondersteuning.
Wat vinden jullie van de mail?
Ik word er eerlijk gezegd niet vrolijk van. Er staat niets in over dat ze omgang onder begeleiding kunnen bieden. Ik heb helemaal geen gesprekken, coaching en bemiddeling nodig. En er staat ook niets in over dat vader aan zijn problemen moet gaan werken.
Die vrouw heeft mij trouwens gemaild op mijn nieuwe emailadres en mijn ex in cc gezet dus mijn ex heeft nu ook mijn nieuwe emailadres terwijl ik juist een nieuw mailadres heb genomen zodat ik op mijn oude mailadres alle zaken rondom ex heb en er niet steeds mee geconfronteerd word. Daar ben ik dus ook niet blij mee
Je kan hierin meegaan, maar je kan dit ook weigeren.
Als je dat wilt weigeren dan zou ik een mailtje sturen en daarin zeggen dat er al begeleide omgang heeft plaatsgevonden, dat de uitkomst was dat uitbreiding alleen mogelijk was als ex liet zien dat hij aan zijn problemen ging werken (of wat dan ook precies de conclusie was). Wat jou betreft is het nu aan ex om te laten zien dat hij daadwerkelijk aan zijn problemen werkt, en als dat gebeurt, praat je verder over de omgang. Je hebt geen gesprekken, coaching of bemiddeling nodig, je hebt geen behoefte aan verdere inmenging in je gezinsleven en je hebt dus ook geen behoefte aan de gezinscoach.
Je kan er eventueel nog aan toevoegen dat als er begeleide omgang beschikbaar is, je daarover wilt praten, maar dat het daar wat jou betreft bij blijft.
Het kan zijn dat ze proberen je over te halen. Je kan dan gewoon voet bij stuk houden en uitleggen dat je op al die bemoeizorg niet zit te wachten, want dat jij elke keer maar overal komt opdraven en je ex het er steeds bij laat zitten, en dat je daar wel een keer klaar mee bent.
Het zou kunnen, al lijkt het me niet waarschijnlijk, dat er op een gegeven moment woorden vallen als "beschermingstafel", "Raad voor de Kinderbescherming" of "ondertoezichtstelling". Dan is het zaak om je niet van je stuk te laten brengen, en kalmpjes op te merken dat je het allemaal wel afwacht. Er zijn mensen in deze sector die de neiging hebben wat druk uit te oefenen en net te doen alsof medewerking eigenlijk verplicht is. Dat is het niet.
Doe alles via de mail en laat mensen even meelezen voor je wat verstuurt. Je moet er rekening mee houden dat je ex zal proberen jou als niet-meewerkend af te schilderen, maar dat mag hij dan in een procedure bij de rechter proberen. En als dat gebeurt, kan jij uitleggen waarom jij geen zin hebt om iedere keer bij allerlei hulpverleners op te komen draven alleen maar omdat hij te belazerd is om met zijn problemen aan de slag te gaan.
Ik denk dat je hier gerust mee in kan stemmen.
Ze gaan de situatie eerst onderzoeken. Daaruit zal blijken dat jij geen ondersteuning nodig hebt, en het steeds spaak loopt op gebrekkige inzet van je ex.
Of misschien kunnen ze je juist wel ondersteunen, namelijk in het grenzen stellen aan de mate waarin jou ex jou leven beheerst zonder zichzelf in te spannen voor waar het hem om gaat. Nl omgang met zijn kind.
Je geeft aan bang te zijn iets verkeerds te zeggen of grenzen te stellen waardoor het lijkt of jij niet mee wil werken. Daardoor cijfer je jezelf weg en dat sloopt je. Zou het niet fijn zijn daar steun bij te krijgen, en iemand te hebben die voor jou op kan komen bij de rechtbank, of raad van de kinderbescherming (als het zover komt).
Ze gaan ook bij je ex kijken. Als die geen gehoor geeft, of na 1 of 2 keer afhaakt dan is dit traject ook zo weer afgelopen. En die kans acht ik heel groot. Verzamel ondertussen alle bewijsstukken waaruit blijkt dat ex zich niet inzet. Daarmee sta je echt wel sterk om hierna te zeggen: ik kap hiermee, ik heb genoeg mn best gedaan. Jij en zoon hebben een eigen leven. en je gunt vader en zoon contact en een band, maar daar moet vader zich ook voor inspannen en aan de voorwaarden voldoen, en als hij dat niet doet houdt het op.
Wat jou privégegevens betreft zou ik even achteraan gaan en wat van zeggen. Het was mij ookal opgevallen dat ondanks de aangescherpte avg-wetten persoonsgegevens wel welig rondgaan onder betrokken partijen, inclusief ex-partners, als het een kind betreft. Ik vond dat ook vervelend en heb daar melding van gemaakt bij het sociaal team. Die heeft toen de betrokken instantie op de vingers getikt. Ze willen graag openheid van zaken en open communicatie tussen de ouders, voor de bestwil van het kind. Maar zo werkt het nou eenmaal niet. jij hebt gewoon recht op privacy. Ook jegens de vader van je kind.
Temet schreef op 05-02-2026 om 13:13:
Je kan hierin meegaan, maar je kan dit ook weigeren.
Als je dat wilt weigeren dan zou ik een mailtje sturen en daarin zeggen dat er al begeleide omgang heeft plaatsgevonden, dat de uitkomst was dat uitbreiding alleen mogelijk was als ex liet zien dat hij aan zijn problemen ging werken (of wat dan ook precies de conclusie was). Wat jou betreft is het nu aan ex om te laten zien dat hij daadwerkelijk aan zijn problemen werkt, en als dat gebeurt, praat je verder over de omgang. Je hebt geen gesprekken, coaching of bemiddeling nodig, je hebt geen behoefte aan verdere inmenging in je gezinsleven en je hebt dus ook geen behoefte aan de gezinscoach.
Je kan er eventueel nog aan toevoegen dat als er begeleide omgang beschikbaar is, je daarover wilt praten, maar dat het daar wat jou betreft bij blijft.
Het kan zijn dat ze proberen je over te halen. Je kan dan gewoon voet bij stuk houden en uitleggen dat je op al die bemoeizorg niet zit te wachten, want dat jij elke keer maar overal komt opdraven en je ex het er steeds bij laat zitten, en dat je daar wel een keer klaar mee bent.
Het zou kunnen, al lijkt het me niet waarschijnlijk, dat er op een gegeven moment woorden vallen als "beschermingstafel", "Raad voor de Kinderbescherming" of "ondertoezichtstelling". Dan is het zaak om je niet van je stuk te laten brengen, en kalmpjes op te merken dat je het allemaal wel afwacht. Er zijn mensen in deze sector die de neiging hebben wat druk uit te oefenen en net te doen alsof medewerking eigenlijk verplicht is. Dat is het niet.
Doe alles via de mail en laat mensen even meelezen voor je wat verstuurt. Je moet er rekening mee houden dat je ex zal proberen jou als niet-meewerkend af te schilderen, maar dat mag hij dan in een procedure bij de rechter proberen. En als dat gebeurt, kan jij uitleggen waarom jij geen zin hebt om iedere keer bij allerlei hulpverleners op te komen draven alleen maar omdat hij te belazerd is om met zijn problemen aan de slag te gaan.
Bedankt voor je reactie!
Ja mijn eerste gedachte was ook van ja doei. Ik heb echt geen zin in gesprekken en bemiddeling en coaching ed. Dat ga ik ook echt niet doen. Ik heb duidelijk tegen die vrouw gezegd dat ik alleen hulp wil bij de omgang. Ze vroeg wel aan mij of ik nog ergens anders hulp bij nodig heb en ik heb gezegd dat dat niet hoeft. En nu word er nix gezegd over begeleiding bij de omgang.
Maar wat ik me afvraag: als ik nu akkoord ga met dit onderzoek, ga ik dan ook automatisch akkoord met hulp? Of niet? Er staat nu dat er na het onderzoek hulp ingezet gaat worden. Er staat niet bij dat er na het onderzoek eerst een advies komt en dat we daar dan mee akkoord kunnen gaan en we dan dus die hulp krijgen. Toen VT erbij was hebben zij eerst een onderzoek gedaan en toen kwamen ze met een advies en was het aan ons of wij daar in mee wilde gaan of niet.
Wat je zegt over dat dreigen herken ik wel. Toen het bij de bor niet lukte en we het gingen afsluiten, toen was de afspraak dat mijn ex eerst aan zichzelf moest gaan werken voordat er weer iets van nieuwe omgang opgestart zou worden. Maar toen kwam die omgangsbegeleider van het tweede traject ineens met de mededeling dat de omgang zsm weer opgestart moest gaan worden omdat het beter was voor ons zoontje. Ik zei haar toen dat dat niet de afspraak was. Ze zei dat als ik niet zou meewerken zij dan mensen van de beschermtafel zou inschakelen. Toen heb ik toch maar ingestemd maar ik vond dat wel raar dat ermee gedreigd werd.
Ik kreeg trouwens vandaag te horen van de omgangsbegeleider dat zij de verslagen nog niet heeft ingestuurd naar die mevrouwvan de gemeente. Terwijl ze vorige week tegen mij zei dat ze dat gelijk ging doen. Dat schiet ook weer lekker op allemaal 🤔
Stresskipje schreef op 05-02-2026 om 14:12:
Ik denk dat je hier gerust mee in kan stemmen.
Ze gaan de situatie eerst onderzoeken. Daaruit zal blijken dat jij geen ondersteuning nodig hebt, en het steeds spaak loopt op gebrekkige inzet van je ex.
Of misschien kunnen ze je juist wel ondersteunen, namelijk in het grenzen stellen aan de mate waarin jou ex jou leven beheerst zonder zichzelf in te spannen voor waar het hem om gaat. Nl omgang met zijn kind.Je geeft aan bang te zijn iets verkeerds te zeggen of grenzen te stellen waardoor het lijkt of jij niet mee wil werken. Daardoor cijfer je jezelf weg en dat sloopt je. Zou het niet fijn zijn daar steun bij te krijgen, en iemand te hebben die voor jou op kan komen bij de rechtbank, of raad van de kinderbescherming (als het zover komt).
Ze gaan ook bij je ex kijken. Als die geen gehoor geeft, of na 1 of 2 keer afhaakt dan is dit traject ook zo weer afgelopen. En die kans acht ik heel groot. Verzamel ondertussen alle bewijsstukken waaruit blijkt dat ex zich niet inzet. Daarmee sta je echt wel sterk om hierna te zeggen: ik kap hiermee, ik heb genoeg mn best gedaan. Jij en zoon hebben een eigen leven. en je gunt vader en zoon contact en een band, maar daar moet vader zich ook voor inspannen en aan de voorwaarden voldoen, en als hij dat niet doet houdt het op.
Wat jou privégegevens betreft zou ik even achteraan gaan en wat van zeggen. Het was mij ookal opgevallen dat ondanks de aangescherpte avg-wetten persoonsgegevens wel welig rondgaan onder betrokken partijen, inclusief ex-partners, als het een kind betreft. Ik vond dat ook vervelend en heb daar melding van gemaakt bij het sociaal team. Die heeft toen de betrokken instantie op de vingers getikt. Ze willen graag openheid van zaken en open communicatie tussen de ouders, voor de bestwil van het kind. Maar zo werkt het nou eenmaal niet. jij hebt gewoon recht op privacy. Ook jegens de vader van je kind.
Ja ik vraag me af of ze na dat onderzoek eerst met een advies komen of dat ze gelijk hulp gaan inzetten en ik dan moet meewerken daarmee. Ik heb geen zin in gesprekken met mijn ex en ook geen bemiddeling enz.
Hoezo lijkt het alsof ik niet wil meewerken? Ik doe volgens mij juist mijn best om te laten merken dat ik wel wil meewerken. Ik heb inderdaad moeite met grenzen stellen en daar werk ik ook aan met mijn therapeut. Maar ik vraag me af wat dat tot nu toe voor nadelig effect heeft gehad op de hele gang van zaken. Ik denk dat ik daar voornamelijk zelf last van heb. Dat ik me zit op te winden en gefrustreerd ben.
En wat voor hulp zouden hun daarin kunnen bieden? En is dat wel slim om tegen hun te zeggen dat ik moeite heb met grenzen stellen? Gaan hun dan niet denken van oh met moeder is ook wat mis. Dan leggen we de focus daar op. En dan komt dat ook allemaal in hun dossier te staan. Is het niet beter om buiten hun om hulp te zoeken? Ik ga dus al een tijd naar een therapeut waar ik aan een aantal dingen werk. Maar misschien is er nog meer hulp te vinden hiervoor.
Moet ik deze mevrouw een mail sturen over dat ik er niet blij mee ben dat ze mijn emailadres nu heeft doorgegeven aan mijn ex? Of moet ik dat ergens anders melden?
Ik zei niet dat het lijkt of je niet meewerkt, je zegt zelf steeds bang te zijn zo gezien te worden, en dingen maar te doen uit angst, en je soms twijfelt of je het goede gezegd of gedaan hebt. Daarmee ga je over je eigen grenzen. Daar hoef je zelf niks over te zeggen tegen hun. Een betrokken begeleider ziet dat zelf, en gaat dan als het goed is zelf zeggen: nee meid, hier of daar hoef jij niet mee in te stemmen, nu is het genoeg/hij is aan zet. het kan ook fijne ,helpende hulp voor jou zijn. Het is niet perse negatief. Dat bedoel ik.
Wat betreft het woordje "hulp", waar je over valt; Omgangsbegeleiding opzetten is ook "hulp". Kijken wat ex moet doen om aan zichzelf te werken is ook "hulp". Ze gebruiken de term hulp ,en er wordt niet gesproken over Omgangsbegeleiding, omdat de casus door hun nog onderzocht moet worden. Het is een standaard doorverwijzing, zonder conclusies.
Laat ze hun werk maar doen. Jij hoeft niks te doen nu. Behalve proberen niet te stressen. Je doet het prima. Ze gaan ook naar ex he. Vertel zoals je het hier verteld, dat is duidelijk en respectvol, dus ze gaan jou vast niet als de moeilijke zien. Laat verslagen zien van alles tot nu toe, laat ze begeleiding uit het verleden maar bellen. Ze gaan het probleem heus wel inzien.
ik zou idd beginnen met een mailtje naar die vrouw over je emailadres en persoonsgegevens ja. Zij is denk ik de casusmanager van het wijkteam.
Maar hoe komt de gemeente dan aan je nieuwe emailadres? Is dit het eerste mailtje van hen dat je op dit emailadres hebt gekregen? Echt vervelend dat het nu bekend is, terwijl je het niet bekend wilde hebben.
Ik zou een email terugsturen vanuit je oude emailadres, met een cc aan de omgangsbegeleider en je ex, dat je graag hierop terug wil komen als het verslag van de omgangsbegeleider klaar is, aangezien daarin waarschijnlijk al de meeste bevindingen over de onderlinge relatie en de pogingen tot het starten van omgang tussen vader en kind in beschreven zullen zijn. Helaas is dit verslag nog niet klaar. Als het klaar is kan het toegestuurd worden naar de gemeente (je ex kan hier bezwaar tegen maken, maar dat moet hij dan maar doen).
Aangezien er nu blijkbaar al een wachtlijst is lijkt het zinnig om geen overbodig traject te starten, als dat eerder allemaal al gebeurd is.
Catwoman schreef op 05-02-2026 om 23:47:
[..]
Ik kreeg trouwens vandaag te horen van de omgangsbegeleider dat zij de verslagen nog niet heeft ingestuurd naar die mevrouwvan de gemeente. Terwijl ze vorige week tegen mij zei dat ze dat gelijk ging doen. Dat schiet ook weer lekker op allemaal 🤔
Dus die mevr. van de gemeente weet nog niks over jullie geschiedenis met trajecten en komen nu al met het standaard riedeltje voor te kijken welke ondersteuning nodig is? Vader heeft ook al zelf hulp gehad toch wat ook niet hielp zijn leven beter op orde te krijgen?
Ze willen vanuit de gemeente het wiel weer gaan uitvinden zonder goed op de hoogte te zijn.
Ik zou zonder al te veel woorden ze eerst maar eens verwijzen naar het verslag van de omgangsbegeleiding en dat je daarna pas verder gaat communiceren met hun.
Echt, dit is toch een gebed zonder eind zo?
Ik zou deze mail van gemeente ook eens bij je advocaat neerleggen.
Ik weet niet wat Temet hierover kan vertellen maar je kan toch ook bij rechtbank vragen omgang op te schorten en drugstesten eisen voordat omgang ooit weer opgestart word, ik dacht zoiets ook wel eens gelezen te hebben.
Dat gedoe van uit angst maar mee blijven werken omdat elke nieuwe hulpverlener het wiel zelf weer uit gaat zitten vinden houd nooit op zonder tussenkomst van de rechter zo?
Een rechter kan toch ook beslissen dat de stress die er nu al zolang is door vader voor moeder en kind of vader wel of niet op komt dagen zelfs met al die verschillende soorten van hulpverlening met allemaal dezelfde uitkomst dat vader het laat afweten nu zwaarder gaat wegen dan recht van vader op omgang cq recht kind op contact vader in deze vorm?
De gemeente is ingeschakeld door de advocaat van de ex. De gemeente doet wat dan van de gemeente wordt verwacht: onderzoek instellen ten einde hulp aan te bieden. Ik denk niet dat een rechter daar voor gaat liggen, een rechter gaat niet inhoudelijk de gevolgde trajecten beoordelen en kijken of de gemeente haar werk wel of niet goed doet.
Het grootste probleem is dat de omgangsbegeleider haar eindrapport nog steeds niet klaar heeft. Want daarin staat wat er allemaal al is geprobeerd, waarom iets wel of niet lukt en wat eventuele vervolgstappen zouden kunnen zijn. Als je dat niet bekend maakt kan het circus inderdaad weer van voren af aan beginnen, maar ik zou dus vooral gaan inzetten op die omgangsbegeleider. dat die het eindrapport nu eindelijk eens maakt. Maar het is goed mogelijk dat de privacywet ertussenin komt: dan mogen instellingen elkaars gegevens niet zomaar delen en moet het wiel dus steeds weer opnieuw worden uitgevonden. Dat niet-delen heeft ook een positieve kant: zo kan de hulpverlener van Catwoman niet zomaar haar informatie over de behandeling van catwoman delen met de gemeente.
Verder moet je er rekening mee houden dat instellingen en werknemers zo hun beroepseer hebben. Natuurlijk vinden ze van zichzelf dat ze heel belangrijk werk doen, wat niet zomaar aan de kant gezet kan worden, en als ze wachtlijsten hebben kun je zien hoe belangrijk ze zijn en hoe druk. De inzet van gezinscoaches vanuit de gemeente is ooit ingevoerd als een goede maatregel om heel moeilijke situaties aan te pakken, het gaat dan om situaties waarbij kinderen in de knel zitten, maar opvoedkundige problemen eigenlijk niet het grootste probleem zijn, wel bijvoorbeeld schulden. Volgens mij is het begonnen na het drama van Roermond, waarbij een vader zijn huis in brand stak, achteraf bleek dat de moeder al het geld vergokte en er zelfs geen stromend water meer was, wel veel kinderen. Ik denk dat daar ook de vraag naar 'meer problemen' vandaan komt. Ik snap dat zo'n vraag bedreigend over kan komen als je zonder het vergrootglas ligt.
Tsor je kan er een heel verhaal omheen schrijven maar het is echt van de zotte dat Catwoman al jaren met zoveel stress zit door dit falende systeem terwijl de uitkomst elke keer hetzelfde is.
Er kan toch niet van Catwoman verwacht blijven worden dat zij alle gaten maar blijft vullen voor zowel de hulpverlening als een falende vader? Door hoeveel hoepels moet zij nog springen terwijl er een berg aan bewijs ligt dat vader het keer op keer laat afweten?
Ik vind dat Catwoman ook gewoon eens het recht heeft om bij de rechter aan te geven " mag ik na al die stress jaren van meewerken met hulpverlening met steeds dezelfde uitkomst nu ook gewoon eens alleen moeder zijn voor mijn zoontje"
Hoe mooi gedacht ook Lynn, denk je zo'n vraag serieus door de rechter zal worden beantwoord? Of je zou al moeten aantonen dat het een vorm van pesten of stalken is. Maar daar zal de advocaat die de gemeente heeft benaderd toch meteen voor gaan liggen?
Het grootste probleem is toch de omgangsbegeleiding, die verwarring heeft gezaaid elke keer weer, niet doorpakt en nu geen eindrapport maakt. Supervervelend en irritant, maar daar ligt nu echt het grootste probleem. Stel dat ze wel een rapport had gehad, dan had ze dat zo kunnen overhandigen aan de gemeente en was de gemeente waarschijnlijk -hopelijk- meteen klaar geweest.
linn19 schreef op 06-02-2026 om 11:04:
Tsor je kan er een heel verhaal omheen schrijven maar het is echt van de zotte dat Catwoman al jaren met zoveel stress zit door dit falende systeem terwijl de uitkomst elke keer hetzelfde is.
Er kan toch niet van Catwoman verwacht blijven worden dat zij alle gaten maar blijft vullen voor zowel de hulpverlening als een falende vader? Door hoeveel hoepels moet zij nog springen terwijl er een berg aan bewijs ligt dat vader het keer op keer laat afweten?
Ik vind dat Catwoman ook gewoon eens het recht heeft om bij de rechter aan te geven " mag ik na al die stress jaren van meewerken met hulpverlening met steeds dezelfde uitkomst nu ook gewoon eens alleen moeder zijn voor mijn zoontje"
We zijn dat vast allemaal met je eens Linn19, maar daar heeft Catwoman helaas weinig aan. Er zit een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. De rechter gaat dat niet zo regelen voor haar, daarvoor ontbreken teveel stukken. Zoals het eindrapport van de omgangsbegeleiding. Er ligt gewoon niet genoeg voor een rechter om vader en kind het recht op omgang met elkaar te ontnemen. Hoe oneerlijk wij dat ook vinden.
tsjor schreef op 06-02-2026 om 14:44:
Hoe mooi gedacht ook Lynn, denk je zo'n vraag serieus door de rechter zal worden beantwoord? Of je zou al moeten aantonen dat het een vorm van pesten of stalken is. Maar daar zal de advocaat die de gemeente heeft benaderd toch meteen voor gaan liggen?
Het grootste probleem is toch de omgangsbegeleiding, die verwarring heeft gezaaid elke keer weer, niet doorpakt en nu geen eindrapport maakt. Supervervelend en irritant, maar daar ligt nu echt het grootste probleem. Stel dat ze wel een rapport had gehad, dan had ze dat zo kunnen overhandigen aan de gemeente en was de gemeente waarschijnlijk -hopelijk- meteen klaar geweest.
Nou ja ik beschrijf dat natuurlijk vanuit mijn woorden, een advocaat moet zoiets "advocaat technisch" zien te omschrijven voor een eventuele rechtzaak.
Het gaat meer om het idee dat er ook recht voor Catwoman zou moeten kunnen zijn in dit hele verhaal en dat ontbreekt. Zij moet nl de stabiele factor voor haar zoontje blijven en dat word haar steeds moeilijker gemaakt. Het belang van zoontje raakt steeds verder uit beeld zo door vader en de hulpverlening die het wiel steeds opnieuw willen uitvinden.
Ik denk dat haar advocaat daar op zeker eens naar zou moeten kijken welke mogelijkheden er zijn. Vandaar dat ik aangaf die brief te laten lezen aan advocaat.
Ben het met je eens dat die omgangsbegeleiding dat eindrapport moet afleveren aan Catwoman en ook doorsturen naar gemeente. Geen nieuw hulpverlenings traject zonder dat het oude is afgesloten met eindrapport.