Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Scheiding definitief of niet?



Goedemorgen, moet mijn verhaal hier even kwijt. Ben Ruud en 50 jaar. Mijn vrouw gaf 3 maanden geleden al aan dat ze niet gelukkig was. We gingen hier aan werken en alles leek gelukkig. Tot vorige week toen zei ze ik heb geen gevoel meer voor je en zit helemaal vol. Sinds 3 dagen woont ze apart in een vakantiehuisje . Er is geen derde partij (100% zeker) aanwezig. We waren 30 jaar samen.
Kinderen 19 en 16 jaar zijn bij mij. Ja als je zo lang samen bent zijn er dingen niet goed gegaan. Liefde overwon altijd. Geen hulp gezocht. Zoon heeft autisme en konden weinig dingen overnemen. Ze gaf aan ook geen lucht te hebben als ze thuis kwam. Had dan zelf activiteiten ondernomen of had het gezegd. Ik werk veel thuis en deed eigenlijk het gehele huishouding. Ze blijft volharden om te scheiden en wil geen hulp. Ja en nu… Scheiden kan even niet ivm woonruimte. Waar ze nu verblijft is geen offcieel woonadres. Begin ik een scheiding kan ik ook op straat komen. Is ze overspannen?. Is druk op haar werk. Ze zegt was er al eerder mee bezig maar dan (veel minder) vaak zegt ze misschien kunnen we er over 2 maanden om lachen samen. Wat moet ik doen?. Laat haar nu met rust al belt ze me wel zakelijk en als ze hier komt een knuffel (vrienden knuffel). Voel me machteloos en sprakeloos. Geld vliegt eruit. Dubbele lasten. Wat moet ik nou…..doet zo pijn.


Ruud1971!

Ruud1971!

10-08-2022 om 06:58 Topicstarter

Ze stond maandag ineens voor de deur. Heeft spijt,mist me en houdt van me. Ze was echt overspannen van onze relatie. Nu moeten we weer rustig opstarten en hard gaan werken. Voel me ene kant fijn maar ben zwaar beschadigd. Denk dat we wel hulp nodig hebben. Is een relatietherapeut misschien een idee of gaan we dan draaien in de negatieve troep uit het verleden. Of toch hulp individueel?? 

Wat een onverwachte wending. Doe het nu maar rustig aan, die overspannenheid is echt niet zomaar voorbij.

Relatietherapie is een uitstekend idee. Je kunt prima aan een relatietherapeut vragen om niet in jullie jeugd (ofzo) te gaan roeren, maar zich te richten op wat er nu speelt.

Ik zou het inderdaad rustig aan doen, dit gebeuren is je niet in de kouwe kleren gaan zitten en het zal zijn tijd nodig hebben voordat je je weer wat beter voelt, denk ik. 

Ruud1971!

Ruud1971!

18-08-2022 om 09:39 Topicstarter

Afgelopen paar dagen sliep ze weer thuis. Twijfelt over de chalet z.s.m. om op te zeggen. Liefde is er nog maar er is zoveel gebeurd in die paar weken. Ze weet niet dat ik weet wat ze allemaal over mij hebt gezegd. Ben echt wantrouwig. Heb haar gevraagd hoe het zit met haar mannelijke collega. Werd gelijk boos dat ik haar niet vertrouw. Maar zag eergisteren wel op haar WhatsApp (vanuit ooghoek) dat ze een bericht met deze gast gewist had. Kan toch niet weer vragen hoe zit dit en laat me eens in je telefoon kijken. Ben blij dat ze gedeeltelijk terug is maar maar "huil" van binnen. Ze is terug maar het is allemaal zo anders. Heeft dit tijd nodig?? Het voelt gewoon niet goed.

Als het niet goed voelt, dan is het niet goed. Jullie hebben er duidelijk te weinig over gecommuniceerd. Het lijkt ook wel erg makkelijk te gaan: ze komt terug en verwacht meteen met open armen te worden ontvangen en jij gaat overal in mee.
Je kunt toch bedenktijd vragen op zo'n moment? Je hoeft niet je oren alleen naar haar te laten hangen.
Luister naar je eigen gevoel.

Ik vind het niet raar dat je haar niet vertrouwt. Ze heeft je vertrouwen geschonden, het is nu aan haar om te laten zien dat ze wel te vertrouwen is.
En je hoeft zeker niet haar meteen met open armen te ontvangen. Wat wil ze nu? Terug bij jou? En dan, doen alsof alles koek en ei is? Dat lijkt me een recept voor herhaling.
Wat wil jij? Wat verwacht jij van haar en welke offers wil je zelf brengen?

'Ze weet niet dat ik weet wat ze allemaal over mij hebt gezegd.' Dat lijkt me toch het eerste begin. Ik denk dat er geen ontkomen aan is. Als je een nieuwe start wil maken, dan zul je haar moeten vertellen dat je weet wat ze allemaal over je gezegd heeft en hoe je dat te weten bent gekomen.  Het wil overigens niet zeggen dat wat je gehoord hebt ook echt haar mening is. Mensen zeggen soms iets in een periode van ergernissen wat ze niet echt menen. Maar het kan ook verhelderen waarom ze tijd nodig had om zich te bezinnen op de relatie. Ik hoop dus dat je er een open gesprek van kunt maken.

Tsjor

Ruud1971!

Ruud1971!

18-08-2022 om 14:53 Topicstarter

tsjor schreef op 18-08-2022 om 14:02:

'Ze weet niet dat ik weet wat ze allemaal over mij hebt gezegd.' Dat lijkt me toch het eerste begin. Ik denk dat er geen ontkomen aan is. Als je een nieuwe start wil maken, dan zul je haar moeten vertellen dat je weet wat ze allemaal over je gezegd heeft en hoe je dat te weten bent gekomen. 

Tsjor

Dat kan helaas niet. Ze is losgegaan tegen mijn dochter terwijl we dit niet zouden doen. Mijn dochter heeft me alles verteld want ziet ook dat haar moeder vervreemd is. Kan dus niet mijn dochter verraden en haar hiermee confronteren. Dat maakt het extra moeilijk

En toch ben ik het met Tsjor eens. Er is een hoop gezegd en gedaan door jullie allebei. Als je een doorstart wil maken moet je open en eerlijk tegen elkaar zijn. Ik zou wel tegen je dochter zeggen dat je het er met haar moeder over gaat hebben. Maar je vrouw mag ook helemaal niet van je dochter vragen om daar haar mond over te houden tegen jou. Zo wordt ze gedwongen een partij in jullie gesteggel. Haal jij maar snel je dochter er weer tussenuit. Hopelijk is je vrouw zo verstandig om haar excuses aan te bieden aan jullie dochter, want dit is echt niet goed te praten. Ook als jullie gescheiden zouden zijn, jij bent de vader. Alleen al om die reden moet ze respectvol over jou praten tegen jullie kinderen.

Regel zo snel mogelijk relatietherapie. Wij hebben veel gehad aan onze therapeute, die werkte op basis van EFT (Emotionally Focused Therapy). Te vinden via de site 
Op zoek naar (relatie)therapie? | EFT
Heel belangrijk is dat jullie je beiden prettig voelen bij de therapeut. Man en ik hebben destijds ieder 2 voorstellen gedaan, uiteindelijk op basis van telefonisch contact met de voorstellen van de ander er ieder 1 uitgezocht en met die 2 hebben we een intake gedaan. We waren er al snel uit welke het moest worden. Zij heeft ons huwelijk echt gered. En zij kreeg voor elkaar wat mij nooit gelukt was: dat man inzag dat hij zelf ook wel wat therapie kon gebruiken. Hij heeft sessies met haar apart gehad, en later ook nog zelf een psycholoog bezocht. Ik hoop dat als jullie eenmaal samen ergens in therapie zijn, de drempel voor je vrouw wat lager wordt om voor zichzelf hulp te accepteren en te zoeken.

Maar de huisarts kan jullie vast ook wel goede suggesties aan de hand doen. Die kent als het goed is de therapeuten in de buurt wel een beetje. En kan misschien bemiddelen bij eventuele wachtlijsten. Wij konden overigens binnen een maand terecht, maar dat was wel 4 jaar geleden...

Ik heb het al eerder tegen je gezegd: probeer echt de stabiele factor te worden. Je laat je (zoals ik het hier lees) flink meeslepen door je emoties, en dat is logisch, maar dat is echt heel contraproductief als je vrouw zo stuitert. Sla haar niet meteen met een scheiding om haar oren als je dat eigenlijk helemaal niet wilt. Je ziet, daar moet je nu zelf weer op terugkomen. Je kunt best een grens aangeven, maar terugslaan of het initiatief naar je toetrekken zou ik gewoon niet doen. Mensen hier die je dat aanraden hebben zelf denk ik nooit iets dergelijks meegemaakt. Je vrouw is overspannen en heeft tijd nodig om weer op te krabbelen. Het is echt ongelooflijk naar voor jou dat jij de boksbal bent, dat snap ik echt. Maar jouw analyse klopt, ze gedraagt zich puberaal en daarbij hoort afzetten. En tegen wie zetten pubers zich af? Tegen degene waarvan ze weten dat die toch wel van ze houdt. Vindt ook geen enkele puberouder leuk, maar ze moeten er doorheen om de relatie weer beter te kunnen laten worden. Zo zie ik jouw vrouw ook. Haar kind kan ze niet wegduwen, zichzelf ook niet, dan jij maar. Ik geloof echt niet dat het persoonlijk is, dat blijkt ook wel uit dat ze toch steeds weer contact zocht. Laat haar even 'uitrazen', probeer dat zoveel mogelijk van je af te laten glijden en heb geduld. Ondertussen wel reageren op haar toenadering, en meteen die relatietherapie regelen! Het negatieve negeren en het positieve belonen, ook net als bij kinderen.

Succes Ruud. Hoop dat jullie het redden samen.

Pippeltje schreef op 18-08-2022 om 09:44:

Als het niet goed voelt, dan is het niet goed. Jullie hebben er duidelijk te weinig over gecommuniceerd. Het lijkt ook wel erg makkelijk te gaan: ze komt terug en verwacht meteen met open armen te worden ontvangen en jij gaat overal in mee.
Je kunt toch bedenktijd vragen op zo'n moment? Je hoeft niet je oren alleen naar haar te laten hangen.
Luister naar je eigen gevoel.

En hij mag er niks over vragen, want dan krijgt hij meteen het verwijt dat hij haar niet vertrouwt.

Mensen die met dit soort intimidatie vertrouwen moeten winnen, zijn meestal niet te vertrouwen. 

Ruud1971!

Ruud1971!

20-08-2022 om 08:09 Topicstarter

HarrieDelSol schreef op 19-08-2022 om 16:01:

[..]

En hij mag er niks over vragen, want dan krijgt hij meteen het verwijt dat hij haar niet vertrouwt.

Mensen die met dit soort intimidatie vertrouwen moeten winnen, zijn meestal niet te vertrouwen.

Nu gaat ze dinsdag een bakkie koffie drinken bij haar mannelijke collega thuis. Hadden ze al afgesproken. Hij heeft het zogenaamd moeilijk in zijn relatie. Wat moet ik hier nou weer mee. Op het werk kunnen ze er niet over praten. Kan ze niet nadenken dat dit raar overkomt naar mij toe na deze weken?. Kan haar het niet verbieden want dan vertrouw ik haar niet.... Help wat moet ik doen of ben ik jaloers??? Had hier al over gevraagd maar ze zegt dat er niks is. Moet ik nu mijn grens aangeven met grote kans dat alles ontploft.

Ruud,

Ik vind dat je niet hoeft te vertellen dat je dochter alles aan jou heeft verteld. Maar je kan beter wel aangeven dat je weet dat je vrouw jullie dochter erbij betrekt. En dat dit een no go is voor jou vanaf nu. Idee?

Wat betreft die collega: Ik vermoed dat je vrouw ook graag wil praten over dat jullie ook niet goed gaan. Ellende verbind. Of het heeft haar goed gevoel te kunnen helpen. Heeft zij andere mensen waar ze dit mee deelt? Of kan delen? 

Je kan het niet verbieden, moet je ook niet doen, maar je kan wel je gevoel uitspreken. Wat het jou doet. Dat je het niet begrijpt in de fase waarin jullie zitten. Of ze het kan uitleggen. 

Wat doet het jou? Heb je dat helder? Want je praat over we gaan uit elkaar maar je windt jezelf toch op hierover? 

Ruud1971! schreef op 20-08-2022 om 08:09:

[..]

Nu gaat ze dinsdag een bakkie koffie drinken bij haar mannelijke collega thuis. Hadden ze al afgesproken. Hij heeft het zogenaamd moeilijk in zijn relatie. Wat moet ik hier nou weer mee. Op het werk kunnen ze er niet over praten. Kan ze niet nadenken dat dit raar overkomt naar mij toe na deze weken?. Kan haar het niet verbieden want dan vertrouw ik haar niet.... Help wat moet ik doen of ben ik jaloers??? Had hier al over gevraagd maar ze zegt dat er niks is. Moet ik nu mijn grens aangeven met grote kans dat alles ontploft.

Natuurlijk kan ze dat bedenken, maar het interesseert haar niet. Ze heeft duidelijk lak aan jou. 

Ik zou grenzen aangeven en bewaken.

Ik vind wel dat je 't mag verbieden dat ze bij die collega op de koffie gaat. Was 't nu een vriendin waar ze haar sores mee ging bespreken, hart lucht en Ed oké prima maar kom op, sluit je ogen er niet voor. Dat er problemen zijn tussen jullie ok, maar ze kan niet zomaar haar heil gaan zoeken bij een ander. Dit is geen open relatie. Ze doet jou er pijn mee, is dat echt wat ze wil? Ze is terug gekomen maar doet gewoon verder, nee, ik zou echt wel je grens aan geven nu.

Pennestreek schreef op 18-08-2022 om 15:12:



Sla haar niet meteen met een scheiding om haar oren als je dat eigenlijk helemaal niet wilt. Je ziet, daar moet je nu zelf weer op terugkomen. Je kunt best een grens aangeven, maar terugslaan of het initiatief naar je toetrekken zou ik gewoon niet doen. Mensen hier die je dat aanraden hebben zelf denk ik nooit iets dergelijks meegemaakt.

Vetgedrukte vind ik persoonlijk nogal een dooddoener, niet iedereen handelt hetzelfde en daar is ook helemaal niets mis mee. Ik lees namelijk ook vrij regelmatig posts van mensen die weldegelijk in hetzelfde schuitje zitten/zaten en het anders aanpakken. Waarom andere adviezen scharen onder ‘nooit iets dergelijks meegemaakt te hebben’? Daarmee zeg je eigenlijk dat alleen jouw theorie en advies de juiste is!

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.