Tips & tricks! Waar beginnen we?
Het is zover, mijn vrouw en ik gaan uit elkaar na 12 jaar samen zijn getrouwd en een dochter van 1,5 jaar.
We zitten dus aan het begin van het procesen gaan tot nu toe zonder ruzie uit elkaar.
Doel is ook om dit vast te houden.
Samen een mediator ingeschakeld om het proces te begeleiden. Wel kregen we al mee om voor werk te gaan verrichten.
Dit gaan we doen en hebben al wel wat uitgesproken aan elkaar: co-ouderschap 3-4-4-3 regeling zeg maar om het eerlijk te verdelen.
We willen dat een van ons in de huidige woning blijft voor de stabiliteit van onze dochter.
Alleen wat ik lastig vind als vader, waar moet ik allemaal nog meer aan denken?
Er komt zoveel op mij af, dat ik het overzicht niet heb!
Daarom vraag ik jullie hulp, om mij tips te geven waar ik aan moet denken.
het financiële plaatje is dat mijn (ex)vrouw kostwinner is. Dus dan ook de vraag wat handig is waar we onze dochter inschrijven & eventuele gevolgen.
tuurlijk zal een Mediator dit ook begeleiden maar hoe verder ik vooraf kan bedenken hoe sterker ik sta & het proces goed kan laten verlopen.
Het idee dat hetzelfde welvaartsniveau kan worden behouden is natuurlijk heel vreemd. De situatie is niet meer hetzelfde en in veel gevallen zal er een deel inkomen en vermogen verdwijnen. Ook wil je uit elkaar. Dan is een jarenlange financiële verbondenheid (en afhankelijkheid) erg vervelend. En dus vaak een bron voor conflicten. Want levens veranderen met de jaren. Daarom het advies de financiën direct volledig af te handelen.
Ik zou ook uit het stukje emoties blijven. Je zit hier nu voor de afhandeling van een scheiding. Dus de zakelijke kant. Emoties zijn heel begrijpelijk. Maar daar heb je elkaar niet meer voor. Jullie moeten beiden anderen vinden om te ondersteunen bij de emotionele kant. Een volwassen familielid of vriend. Of de POH. Die emotionele verwevenheid moet je leren loslaten. Natuurlijk wil je een goede verstandhouding hebben. Maar ga de partnerrol loslaten en stap over in de ouderrol. De meeste conflicten ontstaan omdat mensen in hun oude partnerrol blijven en vanuit die rol reageren. Verdiep je daarin. Heb ik veel aan gehad. Bij ieder vraagstuk koppel ik terug bij welke rol dit hoort. Valt het onder de partnerrol dan laat ik dat los.
Bijvoorbeeld een partner gaat niet goed om met geld. Als partners bespreek je dat. Je maakt je zorgen en geeft advies of wellicht kritiek. In de ouderrol ga je hier niet op in. En laat je dit bij de persoon zelf (tenzij om jouw mening gevraagd gaat worden). Hetzelfde met zaken als wonen, gezondheid, nieuwe partners etc. Mensen blijven zich met hun ex bemoeien. Leer dat loslaten en laat een ex zijn of haar eigen leven hebben en fouten maken.
Zeker belangrijk om een ex-partner los te laten. En er is inmiddels zeker acceptatie al van de scheiding. Al zal het de komende maanden lastig zijn op emotioneel gebied. Vooruitkijken is de beste manier van leven en positief blijven.
Hoe het financieel er van uit gaat zien, zal met de mediator ook besproken worden. Ik heb gelezen dat PA ook maar voor het aantal jaar is dat je gehuwd ben. Maar dat vind ik dan nog niet het belangrijkste, maar wel de juiste financiële middelen voor mijn dochter. Er zal altijd een verschil van inkomen zijn namelijk ook als ik in de toekomst weer een partner zou ontmoeten word dit weer anders. Voor nu is het dus belangrijk om de grootste en belangrijkste afspraken op papier te noteren, zodat het voor beide partijen duidelijk is en weten waar we aan toe zijn.
Goede tip om de ruimte te geven voor beide partijen om het proces op eigen tempo af te handelen. Qua betalen zit ik te denken aan 50/50 zodat je niet te maken krijgt met bonnetjes of verklaren waarom iemand iets gekocht heeft. Het bedrag komt bij een van de ouders binnen en daarmee kunnen er aankopen gedaan worden ( de ouder stort de helft naar de andere ouder). Dit principe zorgt na mijn idee ervoor dat als ouder a van merk kleding houd en ouder b het niet boeit, je geen strijd krijgt waarom ouder a het gekocht heeft. Hoe is jullie ervaring hierin?
Dat lijkt mij geen goed idee. Over en weer storten van geld. De meest gebruikte werkwijze is
- een kinderrekening waar jullie beiden maandelijks geld op storten en een pasje van hebben (bijvoorbeeld de kinderbijslag en KG
en hier moet je alles van betalen. Leg in het ouderschap vast welke kosten hiervan betaald mogen worden (kleding, sport, school, zakgeld of een fiets). Dit werkt alleen als beide ouders verantwoordelijk met geld kunnen omgaan en elkaar vertrouwen. Kosten voor levensonderhoud in beide huizen (spullen voor persoonlijke verzorging, voeding, cadeaus binnen het eigen huishouden) komen voor eigen rekening.
Geen kinderrekening. Beide ouders betalen vanuit hun eigen inkomen de kosten voor het kind in hun huishouden. Je spreekt vooraf af wie welke grote kosten betaald en hoeveel geld ieder krijgt uit kgb en svb. Dit werkt als je geen overleg wilt of kunt hebben. Of een ouder die moeite heeft met financiën.
Denk ook na over een eigen of gezamenlijke spaarrekening voor studeren, rijbewijs of orthodontist.
De meeste mensen hebben alles dubbel zodat je minimaal sleept met spullen. Woon je dichtbij dan is 1 fiets prima. Woon je ver van elkaar dan zou ik bijvoorbeeld een extra fiets aanschaffen.
Het financiele plaatje van verdeling kindkosten word voor jullie echt maatwerk bij mediator. Jullie willen voor co ouderschap gaan maar jij zou daarnaast ook nog kinderalimentatie krijgen schreef je. Dan kan je niet automatisch een kostenverdeling van 50/50 gaan maken want jij ontvangt dan al kinderalimentatie waar jij zaken van dient te betalen voor kind.
Inhakend op de ortho wat Izza schreef. Ook van belang bij welke ouder het kind op de verzekering staat en dat die ouder een aanvullende verzekering heeft/neemt. Er zullen ook afspraken moeten gaan komen over dit soort zorgkosten.
hier wel een kindrekening dichtbij in de familie. Alle zorg-/kledingkosten gaan daar af en daarnaast sparen beide ouders voor studie enz. Een vast bedrag per maand en op is op. Bedragen vanaf €50-100 € worden vaak even kort overlegd.
Wij hadden een kindrekening waar we beiden naar rato van onze inkomens een maandelijkse bijdrage op stortten (en in dure tijden wat extra). Dat ging goed omdat we elkaar op financieel vlak vertrouwden en niemand gekke uitgaven deed. Dat is een grote voorwaarde.