Home » Forum » Wat te doen even wat van mij afschrijven

Wat te doen..? even wat van mij afschrijven.

24 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Arjan Twijfelaar
Wat te doen..? even wat van mij afschrijven.

Het gaat niet heel erg goed tussen mijn oudste en mijn ex. (co-ouders week op/af 11 en 15 jaar oud.)

In de afgelopen maanden zijn mijn beide dochters, onafhankelijk van elkaar, meerdere keren bij mij komen aanwaaien met problemen die zij ondervinden als zij bij hun moeder zijn. Mijn jongste dochter ontvlucht het huis omdat ze de ruzies tussen haar moeder en haar oudere zus niet kan aanzien. De oudste ligt met moeder overhoop en beide dreigen met het elkaar verlaten. Dwz dat de moeder tegen de dochter zegt dat ze maar bij haar vader moet gaan wonen en de dochter dreigt met het verlaten en bij haar vader wil intrekken.

Bij die ruzies, krijg ik als vader, alle drie de partijen over de vloer en probeer het weer een beetje te lijmen. Iets wat ik ook deed toen ik nog getrouwd was.

De jongste probeer ik te troosten, de oudste rust te geven en mijn ex een luisterend oor en een uitlaatklep te geven en haar te overtuigen dat ze niet echt wilt dat de oudste bij mij gaat wonen. Ze komt dan bij me met het verhaal van : “Neem jij haar maar, ik trek het niet meer. Je krijgt wel de kinderbijslag en hoeft geen alimentatie meer te betalen. Ik ben het zat.”

Aan een kant vind ik het wel “leuk” om het rustige middelpunt te zijn en de problemen te proberen het lont te verwijderen. En geeft het mij het gevoel dat ik nog nodig ben in ons “gezin”. Maar aan de andere kant denk ik ook vaak : “Dit is haar probleem, niet de mijne. En waarom laat ik haar, mij met dit probleem opzadelen.”

Mijn relatie met mijn ex blijft een rare. Zij wou van mij scheiden, maar nu, ruim een jaar na de scheiding, delen we nog steeds meerdere malen per week het bed. Vaak door mij geïnitieerd, maar ook mijn ex komt vaak aanwaaien na haar werk, om even bij mij te zijn en dan weer door te gaan naar huis. Ze draait vaak avonddiensten en als de kinderen bij haar zijn ben ik alleen thuis. Ook gaan we vaak samen eten en fietsen. En de kids weten van niets. We laten niets weten aan de kinderen waar we mee bezig zijn. Mijn ex wil mij niet terug, maar de seks is fijn voor ons beiden. (Destructief, ik weet het.)

We zijn gescheiden omdat ik vergat om energie in onze relatie te steken en omdat we het oneens waren over enkele aspecten van de opvoeding van de kids. Mijn ex heeft na de scheiding alle computers weggegooid, terwijl ze bij mij ruimschoots spelletjes/YouTube kunnen spelen/kijken maar vooral mijn oudste daarnaast tekent veel op de computer en doet haar huiswerk.

Mijn ex vond mij te manipulatief/autistisch/narcistisch. Er is een groot verschil in denkraam tussen ex en mij. (m.toonder TM :-) Ik meer IQ zij meer EQ. En misschien heeft ze wel een beetje gelijk en vertoon ik daar wel kenmerken van.

Mijn ex eist respect en gehoorzaamheid van de kinderen en ontploft dus als ze het niet krijgt van vooral de oudste en ik denk “het zijn pubers” en laat de oudste eerst even bijkomen als die zichzelf in de weg zit, voordat ik met haar ga praten. Maar mijn grenzen zijn wel absoluut en dat weten de kinderen.

Resultaat is dat ik bang ben dat ik straks met de oudste opgescheept zit. Dat klinkt veel harder als dan ik het beleef. Maar ik vind de vrijheid die ik nu heb verkregen wel een opluchting na de verstikkende tijd in mijn huwelijk. Buiten dat ben denk ik vooral bang dat de relatie tussen de moeder en mijn oudste zo verstoord raakt dat het niet meer goed komt als ze bij mij gaat wonen. En ik waardeer hoe de moeder heel andere aspecten met de kinderen veel meer tot hun recht laat komen. Een vader is niet echt de persoon die een avondje haren gaat vlechten en nagellakken met de meiden. Ik ga liever met ze bowlen of poolen of lekker eruit, fietsen. Of een spelletje kaarten of monopolie of lekker gamen. Daar voel ik mij veel beter onder. De vrouwen dingen voelen toch niet helemaal ok.

Dus ik weet niet wat ik moet doen. Laat ik de oudste bij mij wonen, waarmee ik ook de relatie met mijn ex onder druk zet, want dan is er geen kans meer om in mijn huis het bed te delen. Of probeer ik het zo lang mogelijk uit te stellen en de relatie tussen moeder en dochter blijven lijmen, of maak ik het daarmee alleen maar erger. En zal hun relatie meer kans hebben om echt te helen als de oudste niet meer bij haar woont. Ik voel mij ook schuldig omdat ik gedurende de scheiding misschien teveel heb gepraat over de scheiding met de oudste. En daardoor misschien het probleem, die al bestond sinds mijn oudste 6 was, verergerd heb.

@Emma
destructief

"We laten niets weten aan de kinderen waar we mee bezig zijn. Mijn ex wil mij niet terug, maar de seks is fijn voor ons beiden. (Destructief, ik weet het.)"

Bijzonder destructief. Je haalt van alles door elkaar. Begin bij jezelf zou ik zeggen. Hoe kun je van wie dan ook duidelijkheid verwachten als je het voor jezelf niet hebt?
Zijn jullie nou uit elkaar of niet? Kinderen merken echt wel "iets" hoor!

Marinet
Waarom?

Is de oudste dochter haar probleem? Het is toch ook jouw dochter? Ik zou een proefperiode van bijvoorbeeld een half jaar voorstellen dat jouw oudste dochter bij jou komt wonen. Kijken hoe dat loopt. Of kan dat niet omdat haar ouders dan geen geheime seks kunnen hebben?

Arjan Twijfelaar
Geen ongelijk.

Als wij samen zijn met de kinderen zijn wij beide afstandelijk. Ik zou het liefst nog getrouwd zijn. En denk soms alle (liefde/aandacht) wat ik nog kan krijgen is meegenomen.

Maar de probleemstelling is meer de relatie tussen ex en oudste. Of wel of niet in huis
nemen. Wat doet dat met een relatie.

Het is dat deel waar ik echt mee zit. De rest is om het plaatje duidelijk te maken. Dat het een puinhoop is, is geloof ik voor iedereen wel duidelijk.

AnneJ
Puinhoop

Elke keuze heeft consequenties. Je kunt er ook voor kiezen om de oudste dochter te manen aan haar studie te werken en te zorgen dat ze over een paar jaar uit huis kan voor een vervolgstudie. Op haarzelf.
Je kunt je exvrouw blijven stimuleren om soepeler met pubers om te gaan en ze hun platforms terug te geven.
Wat je zegt bent je zelf, die etiketjes die je ex op jou plakt kunnen, gezien het verhaal, direct retour.
In alle gevallen is het zaak allemaal te werken aan je EQ.
Je kunt je exvrouw ook de consequentie voorleggen: jij neemt oudste dochter dan is exvrouw haar maatje kwijt in jou vrije week. Kan.
En als het echt niet houdbaar is komt oudste bij jou wonen. Per slot is het een puber die ook veel zelf onderneemt en wel ouderlijke achterwacht maar geen oppas meer nodig heeft.

Arjan Twijfelaar
Tja...

@Marinet

Ja, ik verlies er veel door, dat zal ik niet ontkennen. Maar de kinderen gaan voor. Daarom wil ik graag meningen horen wat het beste kan zijn voor de oudste en haar relatie met haar moeder.

Ik heb de kinderen al een paar keer meerdere weken achter elkaar gehad om de rust te doen wederkeren. Dat hielp vaak wel even, maar liep vaak toch weer uit op ruzie als ze weer bij haar moeder verbleven.

Arjan Twijfelaar
Studie

Studie gaat gelukkig goed... Ik heb altijd tegen haar gezegd dat ze als ze bij mij was veel mocht, zolang school goed blijft gaan en ze enkele normale dingen blijft doen zonder gezeur. (Douchen/afwas/tanden poetsen etc..)

Maar dochter is introvert, onderneemt niet veel buitenshuis, wil tekenen, lezen, schrijven, schilderen. Baantje in horeca op zaterdag. Weinig vriendinnen. Laatbloeier qua relaties.. Misschien lesbisch/bi of pan-sexueel.. Daar is ze nog niet over uit denk ik. Komt wel.

Heeft wel een inzinking gehad (qua cijfers) op school eerder in het jaar, maar hebben we ook aan gewerkt en ze heeft dit jaar (2 Havo) afgesloten met gemiddeld een 7,8. Dus ik maak me geen zorgen over dat onderdeel.

Persephone
Groot gelijk

"Resultaat is dat ik bang ben dat ik straks met de oudste opgescheept zit."

Groot gelijk. Stel je toch eens voor dat je fulltime voor je eigen kind moet zorgen zeg. Heel veel gekker moet het niet worden!

Persephone
Huh?

Ze is een laatbloeier qua relaties en ze is nog niet uit over haar geaardheid? Ze is 15!

En 2HAVO? Weet je dat zeker?

Arjan Twijfelaar
Groot gelijk

Hahaha.. ok je hebt geen ongelijk.

Alhoewel (advocaat van de duivel) je een gezin start en behoort te eindigen met 2 ouders, niet alleen. En elke alleenstaande ouder weet dat het een veel zwaardere last is in je eentje als met zijn tweeën zoals het "behoort".

Arjan Twijfelaar
Laatbloeier

3 jaar kleuterschool. Dus 1 jaar blijven zitten... (en in mei jarig)

Ze is 15 en ???

Ik speelde vroeger met 15 nog met lego en computers en keek niet om naar vrouwen of mannen tot ik 18-19 werd. Daarna nog een tijdje verlieft geweest op een gozer, maar toch besloten dat ik hetero was na enkele ervaringen.

Arjan Twijfelaar
Wacht even

@persephone

Denk dat ik jouw tekst verkeerd las... ?

Persephone
Welke tekst?

Welke tekst bedoel je, Arjan?

Als je doelt op deze:

"Ze is een laatbloeier qua relaties en ze is nog niet uit over haar geaardheid? Ze is 15!"

dan volgt hier de uitleg: ik ben verbaasd dat jij een 15-jarige een laatbloeier op het gebied van relaties noemt. 15 jaar is hartstikke jong. En in een post daarna schrijf je dat je zelf op je 18e/19e pas interesse in relaties kreeg. Prima toch?

Arjan Twijfelaar
Dus verkeerd

Ik las het eerst als : Hoe kan ze op 15 jaar nog niet weten wat haar geaardheid is?

Vandaar de 2e tekst met, ik denk dat ik jou verkeerd interpreteerde.

Pluis
Ander ritme voor oudste?

Je hoeft niet voor beide kinderen hetzelfde regime te hanteren. Dat is natuurlijk het meest overzichtelijk, maar jullie oudste gedijt dus blijkbaar niet op dit regime. Jullie zouden voor haar (tijdelijk, om te beginnen, en natuurlijk in overleg met haar) kunnen experimenteren met een 'klassieke' weekendregeling, maar dan met moeder ipv zoals meestal met vader. Dan houdt we wel regelmatig contact met moeder en zusje, en heb jij ook regelmatig je handen vrij, namelijk om het weekend. Omdat jullie een week op-week af regeling hebben ga ik ervan uit dat jullie bij elkaar in de buurt wonen. Dan kan je oudste ook gewoon af en toe uit school naar haar moeder/zus, of er eens een keer eten of zo. Zo geef je haar meer de regie. En ik denk dat dat is waar ze behoefte aan heeft, als puber. Als ze die ruimte niet krijgt (van haar moeder) gaat ze hem bevechten, dat staat in haar taakomschrijving als puber.
En je ex raad ik aan een cursus 'omgaan met mijn puber' aan. Zo helpt ze de relatie met haar kind om zeep. En ik ken het gevoel hoor, van de week nog even zo neus-aan-neus gestaan met mijn oudste (19), maar dat is niet wat je wil als ouder. Maar wel wat je kind doet. En als ze niet bij jou terecht kan, loopt ze misschien nog wel weg of iets dergelijks.

Dus stap inderdaad in je rol van bemiddelaar en zoek naar een optie waarin iedereen tot zijn recht komt.

Arjan Twijfelaar
Dank

Ja, we wonen minder als 10 min fietsen van elkaar.
En week omzetten in weekend is misschien geen slecht idee. Ga ik over nadenken.

De Ex wil helaas niets weten van de Nederlandse opvoedmethode en houd haar Bulgaarse standaarden aan.

Zeer verontrustend was dat oudste tegen ex zei dat ze uit haar zone en slaapkamer moest gaan anders dreigde ze met geweld. Haar exacte woorden ook. Dus niet anders krijg je een knal voor je harses. (Niet dat ze dat ooit zou doen, maar ze is wel 1 kop groter als haar moeder.)

En met zone bedoel ik dat de ex de gewoonte heeft om discussies te voeren op 20 cm afstand.

Marinet
maar waarom

Kan jij oudste niet in huis nemen, voor een tijdje? Of heb ik over dat antwoord heengelezen?

AnneJ
De kamer

Misschien kun je je dochter steunen in een afspraak met moeder. De kamer is prive. Gaat dochter naar haar kamer dan is het zaak er uit te blijven omdat ze zo tot zichzelf kan komen. Er achteraan stormen leidt tot escalatie van het conflict, dat wil je niet.
Later kun je altijd zaken weer uitpraten.
Kortom: kamer is prive. Klop op de deur als je er naar binnen wil en neem genoegen met een 'nee' als antwoord.
Dat is hier ook nog wel een dingetje geweest, en nog soms, tussen de kinderen onderling. Maar daar blijf ik op hameren.

Arjan Twijfelaar
de kamer

Dat ik nog in dat huis woonde was dat de regel,
slaapkamer moet een veilige plek zijn. Anders krijg je ook slaap problemen.

Misschien maar weer aanstippen.

Arjan Twijfelaar
In huis

De oudste in huis nemen heb ik wel vaker (maar voor korte periodes) al gedaan. Ben alleen bang dat ze van elkaar vervreemden, wat is wat ik wil voorkomen.

En mijn werk zal dan lastiger zijn. Nu ga ik om 4 uur naar huis in de weken dat de kinderen bij mij zijn en ben ik tot 6 uur op mijn werk in de weken dat ze er niet zijn ter compensatie. (Werk gewoon 40 uur in de week)

AnneJ
Oudste alleen

Voor je oudste alleen hoef je niet eerder naar huis. Zorg dat je telefonisch bereikbaar en beschikbaar bent in geval van nood. Leg een paar noodprocedures uit wat te doen bij brand of incidenten en wat als er aangebeld wordt en laat haar rustig haar gang gaan. Dan ga je samen koken zodra je thuis bent.

Cultuur kan echt wel een dingetje zijn maar je blijft inspelen op redelijkheid en respectvolle omgangsvormen. Kan best zijn dat ze vanaf de kant van haar familie soms dingen hoort die zogenaamd 'verstandig' zijn, dat gebeurt hier ook wel in Nederland. Maar meestal zijn dat kortzichtige praatjes die opduiken op verjaardagen om elkaar een gevoel van binding te geven. In werkelijkheid niet haalbaar en niet wenselijk. Hier kun je ook een hoop onzin in de vorm van 'de baas zijn', 'grenzen stellen' en 'pc afpakken' horen. Soms van mensen die het echt goed met je voor hebben. Het is alleen kortzichtig en werkt escalerend.

AnneJ
Jongste erbij

Mocht je jongste erbij krijgen dan is het zeer sociaal dat je dan vroeg naar huis kunt maar als het niet anders kan kunnen ze ook even alleen blijven.
Bij mijn kinderen had ik de afspraak dat ze thuisgekomen even wat te eten en te drinken halen in de keuken en dan naar hun kamer gaan en elkaar met rust laten. Niet storen, niet aankloppen, je houdt je met jezelf bezig.
Om onderlinge conflicten en gedoe, waar je niet bijbent, te voorkomen.
En bereikbaar en beschikbaar zijn voor overleg op afstand.
Dat is hier altijd prima gegaan. Ik moet zeggen dat het voor mij niet zo lastig was want ik werkte vlakbij dus als de nood echt aan de man kwam, dan was ik zo thuis.
Zoon had wel eens een bekende binnen gelaten, tegen mijn instructie in: niemand binnenlaten, laat ze mij maar bellen, waarvan ik wist dat die drugs gebruikte en om geld verlegen zat. Dochter belde mij en toen was ik rap thuis.

Arjan Twijfelaar
Reistijd

Heb wel 1 uur reistijd. Dus eten wordt dan erg laat. 1 van de redenen dat ik vroeger naar huis ga.

Ik vertrouw de kids redelijk op zichzelf bij mij thuis. Zijn ook bij de ex vaak alleen. Maar probeer het altijd geen gewoonte te laten zijn. En ik wil tijd doorbrengen als ze bij mij zijn. Al is het alleen tijdens eten en ben ik ze daarna kwijt aan huiswerk, spelletje etc...

De kids slapen bij mij in 1 kamer. Dus hun relatie is redelijk goed.

juf Ank
volgens mij

is de situatie best te redden. Ik denk wel dat de zaken die je ex jou verwijt meer bij haar liggen. De manier waarop zij met haar rebelse oudste omgaat is niet bepaald respectvol en ze vraagt erom dat dat uit de hand loopt.

Ik denk dat je het misschien meer los moet laten en de meiden de keus moet geven waar ze zijn. En jij moet misschien een beetje loslaten dat je op tijd thuis moet zijn om op tijd te eten. Je zegt dat je in de weken dat ze er zijn 16 uur naar huis gaat en daarom de andere weken om 18 uur. Als je altijd om 17 uur naar huis gaat: is dat niet veel duidelijker en rustiger voor iedereen? Ik weet dat je dan 18 uur thuis bent, maar je kunt dan altijd op een min of meer vast tijdstip eten (zo tegen half 7 ik reken zelf een half uur ongeveer) toch? Dat is toch een mooi tijdstip?

Als jouw ex op deze manier doorgaat (discussie neus aan neus met 20 cm. er tussen) met name de oudste zo op haar huid te zitten dan is dat vragen om moeilijkheden en agressie. Ze zal echt ruimte moeten gaan geven. Ik neem wel aan dat jij niet degene bent die haar dit aan het verstand gepeuterd krijgt dus ik denk dat een hulpverlener een beter idee is. Heb je het idee dat je haar wel naar een hulpverlener krijgt?

Ik was ook erg verbaasd dat je een meisje wat op haar 15 nog niet zoveel van relaties moet hebben en niet weet of ze wel zo hetero is, een laatbloeier noemt. Zelf heb ik mijn sexuele geaardheid pas ontdekt toen ik 25 was. En dat is, zeker als het afwijkt van de standaard hetero, echt heel normaal. Er zijn zat mensen die dit pas ontdekken als ze nog veel ouder zijn. Daarnaast hebben ze het al wel voor zichzelf duidelijk in veel gevallen maar is úit de kast komen' nog weer een stap te ver. Dat kan allemaal even duren hoor. Heb je trouwens het idee dat je ex een afwijkende sexuele geaardheid wel gemakkelijk accepteert? Want dat zou ook een reden kunnen zijn waarom de oudste extra dwars is. Reken maar dat haar dan een hoop dwars zit.