wisselen in een weekend

Volgens mij zeg ik duidelijk dat een goed contact belangrijk is. En dat je helemaal geen band moet verbreken. Kan ook niet volledig met kinderen. Maar dat is wat anders dan wat ik bedoel met gezinnetje spelen. Dus nog steeds samen op vakantie, feestdagen samen of onderdeel zijn van je voormalige schoonfamilie. Als dat allemaal nog mogelijk is Waarom ga je dan scheiden en doe je je kinderen zoiets aan? Uit elkaar gaan met kinderen is iets waar sommigen tegenwoordig erg makkelijk over denken. Wel een ander voor in je bed en de leuke dingen. Maar ook onderdeel zijn van je oude gezinsleven. Ik vraag mij ook af hoe nieuwe partners in dit verhaal passen. Want die hebben hun eigen sociale netwerk en wellicht ook kinderen. En kunnen dan alles afstemmen met 3 agenda's. Zou ik als nieuwe partner niet op zitten te wachten. Wel op de kinderen natuurlijk (die horenbij de persoon waarvoor je kiest). Maar niet op andermans ex en zijn of haar familie. Was dan samengebleven als je het nog zo goed samen kunt vinden. 

Dat jij het je niet kunt voorstellen, betekent niet dat het niet kan, Izza.

Ik hoef ook absoluut niet zo'n nahuwelijk, maar het kan soms wel. Een goede vriendin van me doet het wel zo en dat gaat goed. Ik ben blij voor haar.

Izza schreef op 28-03-2026 om 08:15:

Volgens mij zeg ik duidelijk dat een goed contact belangrijk is. En dat je helemaal geen band moet verbreken. Kan ook niet volledig met kinderen. Maar dat is wat anders dan wat ik bedoel met gezinnetje spelen. Dus nog steeds samen op vakantie, feestdagen samen of onderdeel zijn van je voormalige schoonfamilie. Als dat allemaal nog mogelijk is Waarom ga je dan scheiden en doe je je kinderen zoiets aan? Uit elkaar gaan met kinderen is iets waar sommigen tegenwoordig erg makkelijk over denken. Wel een ander voor in je bed en de leuke dingen. Maar ook onderdeel zijn van je oude gezinsleven. Ik vraag mij ook af hoe nieuwe partners in dit verhaal passen. Want die hebben hun eigen sociale netwerk en wellicht ook kinderen. En kunnen dan alles afstemmen met 3 agenda's. Zou ik als nieuwe partner niet op zitten te wachten. Wel op de kinderen natuurlijk (die horenbij de persoon waarvoor je kiest). Maar niet op andermans ex en zijn of haar familie. Was dan samengebleven als je het nog zo goed samen kunt vinden.

Maar dat is niet " gezinnetje spelen", dat maak jij ervan maar dat is het niet. Net zoals dat je ook geen " gezinnetje speelt" met vrienden waar je feestdagen of vakanties mee viert. Je voormalige schoonfamilie is weliswaar niet meer jouw familie maar wel de familie van je kind. En als je kind graag opa/oma/tante etc op zn verjaardag wil uitnodigen dan kun je daar gewoon mee omgaan. In sommige situaties als er echt teveel gebeurd is zal het niet haalbaar zijn maar verder kan het bij velen prima. Voor het kind ook prettig als niet alles apart hoeft.

Als jij daar niet op zou zitten te wachten; dan vooral ook niet een relatie aangaan met iemand die er wel zo mee omgaat. 

Izza, het is duidelijk dat jij moeite hebt met je inleven in een ander, maar het wordt langzamerhand wel tijd dat je inziet dat jouw waarheid niet dé waarheid is.

Ik weet dat dit soort nahuwelijken bestaan hoor. Noem het alleen geen scheiding. En wellicht best een optie als je geen behoefte hebt aan een nieuwe partner. Maar wel heel close wilt blijven met je ex en zijn of haar leven en sociale kring. In het geval van nieuwe partners moet die er dus ook zijn of haar agenda op afstemmen (nee ik kan niet mee naar X of Y want ik heb de verjaardag van mijn ex schoonmoeder. Of ik vier al kerst met mijn ex. Jij mag ook wel mee hoor). De meeste mensen hebben het al druk genoeg als alleenstaande ouder. En hopelijk hun eigen sociale kring. Je bent gewoon geen onderdeel meer van elkaars familie. En half in je huwelijk blijven staan zou mij als nieuwe partner echt niet trekken. Die mag zich dan schikken naar de gezinsagenda. En als een soort aanhangsel mee naar feestdagen (niet op gezinsvakantie) neem ik aan. Een goede vriend die je af en toe ziet is natuurlijk niet te vergelijken met een ex. 

Izza ergens heb ik best wel met je te doen. Je leeft zo in je eigen afgebakende bubbel waar je fantasie en werkelijkheid door elkaar husselt.

Izza schreef op 28-03-2026 om 16:27:

Ik weet dat dit soort nahuwelijken bestaan hoor. Noem het alleen geen scheiding. En wellicht best een optie als je geen behoefte hebt aan een nieuwe partner. Maar wel heel close wilt blijven met je ex en zijn of haar leven en sociale kring. In het geval van nieuwe partners moet die er dus ook zijn of haar agenda op afstemmen (nee ik kan niet mee naar X of Y want ik heb de verjaardag van mijn ex schoonmoeder. Of ik vier al kerst met mijn ex. Jij mag ook wel mee hoor). De meeste mensen hebben het al druk genoeg als alleenstaande ouder. En hopelijk hun eigen sociale kring. Je bent gewoon geen onderdeel meer van elkaars familie. En half in je huwelijk blijven staan zou mij als nieuwe partner echt niet trekken. Die mag zich dan schikken naar de gezinsagenda. En als een soort aanhangsel mee naar feestdagen (niet op gezinsvakantie) neem ik aan. Een goede vriend die je af en toe ziet is natuurlijk niet te vergelijken met een ex.

Die sociale kring is van beiden geweest, beetje vreemd dat je verwacht dat iemand met alles en iedereen het contact verbreekt bij een scheiding.

n feite ben je wel onderdeel van elkaars familie. Gingerman is de vader van hun zoon en daardoor dus ook de vader van hun neefje/ kleinzoon etc. Biologisch ben je geen familie van de familie van je ex maar qua verbondenheid wel. Met elkaar in contact blijven en vriendschappelijk omgaan heeft echt niets te maken met " half in een huwelijk blijven staan". begrijp ook echt niet waarom jij dat zo ervaart. Het klinkt nogal jaloers vind ik, alsof je de ex dan als een bedreiging ziet. Je zou ook kunnen omdenken; dat het voor het kind heel fijn is bijvoorbeeld, zoals Ysenda benoemde + misschien zijn het wel hele leuke mensen en kan het een verrijking zijn. 

Gingerman had co-ouderschap, als zijn zoon jarig was in onze week dan was zijn moeder ook gewoon welkom en zijn opa en oma en tanteook. Was hij jarig in haar week waren wij ook daar welkom. Dat is toch fijn voor het kind; niet alles apart. Kerst is meerdere dagen en kun je verdelen etc.

Ja als je een relatie krijgt met iemand die al een kind heeft dan schik je je daarin. Belang van het kind staat voorop. Je hebt in ieder geval goed zelfinzicht dat het voor jou niks is; niet aan beginnen dan.

On topic; dat wisselen zou ik niet doen tenzij er echt een keer een uitzonderlijke situatie is. 

linn19 schreef op 28-03-2026 om 16:45:

Izza ergens heb ik best wel met je te doen. Je leeft zo in je eigen afgebakende bubbel waar je fantasie en werkelijkheid door elkaar husselt.

Ja. Dit in combinatie met een extreem rigide denkwijze. Lijkt me heel ingewikkeld inderdaad. 

Dweedledee schreef op 28-03-2026 om 22:00:

[..]

Ja. Dit in combinatie met een extreem rigide denkwijze. Lijkt me heel ingewikkeld inderdaad.

Fijn dat jullie het zo eens zijn, ik vind jullie denkwijze en reactie op Izza inderdaad behoorlijk extreem en rigide.

- knip -

AnnaPollewop schreef op 29-03-2026 om 14:44:

[..]

Fijn dat jullie het zo eens zijn, ik vind jullie denkwijze en reactie op Izza inderdaad behoorlijk extreem en rigide. Vervelend voor jullie.

- knip -

Ik hoor eigenlijk beide kanten wel. Sommige ouders zijn heel strikt “mijn weekend is mijn weekend”, en anderen zijn juist super flexibel.

Persoonlijk denk ik dat het vooral belangrijk is om te kijken naar wat voor het kind het fijnst is. Als het om een verjaardag gaat waar hij/zij graag bij wil zijn, en het komt praktisch uit, dan zou ik daar best flexibel in zijn.

Maar ik snap ook wel dat je niet voor alles wil gaan schuiven, want dat kan ook onrust geven. Een beetje balans daarin lijkt me het prettigst.