Gezondheid Gezondheid

Gezondheid

moeder van 3?

moeder van 3?

03-05-2010 om 21:16

1,2,3?

Gek word ik van de twijfel of we wel of geen derde kindje willen.
Vooropgesteld dat het mag lukken natuurlijk.
Mijn man en ik delen dezelfde voors en tegens, dat scheelt :)
Wie geeft zijn mening?
Ik ben bijna 37, heb twee jongens van 9 en 8. We zullen voor een derde kindje moeten verbouwen (geen kamertje over en de andere kamers zijn te klein).
Gaat dit financieel lukken in deze tijd? Het is bij ons geet vetpot maar we kunnen rondkomen.
En vooropgesteld, de kans op een ongezond kindje is groter op latere leeftijd.. Maar ja, een gezond kind kan ook ongezond worden...
Wij komen er gewoon niet uit. Ons gevoel zegt JA, een derde maar ons verstand...?
Volgende maand moet ik het spiraaltje laten vervangen of... er geen een meer in en kijken wat het wordt....
Moeder van 3?

Polly Shearman

Polly Shearman

03-05-2010 om 21:49

Wow

onze jongste kwam 5 jaar na de tweede. en 7,5 jaar na de eerste.
Ik zou hem niet kunnen missen, elke leven is prachtig en niet te missen.
Maar in jou geval zou ik adviseren, doe het niet! Oi dat klinkt heel hard.
Maar je bent er al 8 jaar uit... nog een baby word een compleet tweede nest~!
bij ons scheelt het 5 jaar maar er zijn zoveel dingen die voor oudste wel leuk zijn en voor jongste niet, wij moeten hem zovaak ergens onderbrengen als we met oudste 2 iets gaan doen, al word het nu wel wat minder.
Maar het is heftig, geweldig maar heftig.
Bij ons ( en ik ben een heeeeel stuk jonger dan jij) bleek derde een zorgen kindje, echter een jaar later, bleken oudste 2 dat ook, op een andere manier.
Ik wist gelijk na nr 2 dat er een nr 3 ging komen, maar omdat we toch de tijd hadden ( leeftijd) en er nog wat andere dingen speelde hebben we lekker even gewacht, voor ons is dat goed gebleken. Maar heb jij al 8 jaar getwijfeld? of is die twijfel nieuw??? of heb je altijd zeker geweten dat je een derde wilde? en begin je nu pas te twijfelen?>>?

groet, polly

moeder van 3?

moeder van 3?

03-05-2010 om 22:38

Twijfel

De twijfel bestaat al een jaar, maar steeds schuiven we het vooruit. Ik vind dat ik de beslissing om er wel of niet voor te gaan moet kunnen onderbouwen. Er is destijds gekozen voor een mirena spiraal omdat we niet wisten wat we wilden. Toen was het: voorlopig niet. Nu zijn we dus vijf jaar verder en ik vind het zo moelijk om een definitieve beslissing te nemen...
moeder van 3?

Nienke*

Nienke*

03-05-2010 om 23:25

Ook lang getwijfeld

Wij hebben ook getwijfeld, maar ik wilde het zo graag. Ons gezin voelde gewoon niet compleet. Ook ik was wel jonger toen. Ik was 34 toen ik zwanger was van de derde. Bij ons zit er tussen de oudste en de jongste 9 jaar en tussen de middelste en de jongste 6 jaar.
Ik ben heel erg blij met onze jongste, ik vind het nog steeds een kadootje ;-) Ik kan er enorm van genieten. Mijn verlangen naar nog een kind is ook helemaal weg.
Maar soms is het wel eens lastig dat er zo'n leeftijdsverschil tussen zit, maar ach.... we hebben er voor gekozen en het verschil wordt ook steeds kleiner. Ze gaat ook gewoon overal mee naar toe.

Maar ik weet niet of ik het zou doen als ik 37 jaar zou zijn. Zwanger zijn is dan ook zwaarder, dat viel mij wel vies tegen ;-) En tja, je loopt natuurlijk een bepaald risico. En wat weegt zwaarder?

tonny

tonny

04-05-2010 om 13:47

Lastig hoor...

Pas het laatste jaar twijfel je, daarvoor nog niet dus - nou ja, wel in die zin dat je geen definitief einde aan je vruchtbaarheid koos.
Waarom wil je zo graag... Nog een keertje nieuw leven meemaken, de verwondering, het kleine, tere begin?

Stel dat je kiest voor wel, en het lukt niet zo snel, dan zit er al gauw tien jaar tussen kind en kind drie - da's best veel hoor. Dan heb je straks een puber of twee pubers die laat naar bed gaan en overdag een hummeltje over de vloer - en wellicht ook nog gebroken nachten, vroeg op, dat soort gein. Dat gaat je fysiek misschien wat minder makkelijk af dan tien jaar geleden.
Als je makkelijk kunt 'inleveren' op eigen tijd en ruimte is het vast te doen, zo'n kleintje erbij, maar je verandert je leven wel compleet (en dat van je gezin).

Het lijkt me een moeilijke keus.

Tonny
moeder van 4
inmiddels allevier volwassen

Biene M.

Biene M.

04-05-2010 om 18:51

Tja

Ik ben nog aan een tweede leg begonnen, en dat ging niet zo snel als ik gehoopt had. Dus toen nummer twee geboren werd was ik 38 en was nummer 1 net 13. Wij zijn heel blij met onze gezinsuitbreiding, dus van daaruit zeg ik: doen! Maar goed, het is jouw leven, niet het mijne.

Wat het leeftijdsverschil betreft: het heeft voor- en nadelen. We kunnen prima naar de efteling en nemen oppas als we met de groten uit eten willen. Maar ik ga nu bijvoorbeeld wel minder met oudste naar de film.

Wat je eigen leeftijd betreft: het zwanger worden kan wat moeilijker gaan, je hebt een grotere kans op een miskraam en de kans op chromosoomafwijkingen is ook wat verhoogd. Maar je hebt nog steeds veruit de meeste kans op een goede zwangerschap en een gezonde baby. Ik vond de zwangerschap op mijn 38e ook niet zwaarder dan die op mijn 25e, sterker nog: ik voelde me een stuk beter.

Succes met kiezen! Misschien is het nog een optie het spiraaltje te laten verwijderen en maar te zien wat er gebeurt.

Bij ons

zit tussen de oudste en de jongste 7 jaar en de middelste 5 jaar. Wij hebben er ook heel lang over gedaan om de knoop door te hakken. Toen ik 35 was heb ik de Mirena er uit laten halen en mezelf een jaar de tijd gegeven om evt zwanger te worden van nr 3. Binnen 2 maanden was ik zwanger van onze jongste dochter en ik kan niet anders zeggen dat het ons niet tegen gevallen is.

Groetjes

Seej

Seej

05-05-2010 om 15:31

Herkenbaar

Hier ook lang de wens van een derde kindje. Toen we niet meer verwachten zwanger te raken gebeurde dit toch nog en sloeg de 'paniek' even toe. Oh jee, de jongste twee waren inmiddels 5 en 8, ik 37, zou het allemaal wel goed gaan. Huis moest verbouwd worden want ook hier een kamer te weinig maar uiteindelijk kwam dit allemaal goed.
Het is heerlijk, inderdaad voelt het hier echt als een cadeautje, om er een derde kindje bij te hebben. Onze oudste kinderen zijn helemaal dol op hun kleine zusje en vooral met oudste grote broer twee handen op een buik.
Het is heel erg genieten met drie kinderen en vooral in het begin voelde ik me rijker als een miljonair!
Een verdere kinderwens heb ik niet, mijn wens was drie en dat is gelukkig gelukt. Het is voor mij compleet zo.

Als je echt een derde kindje wilt zijn zaken als verbouwen een beetje bijzaak, dat komt wel goed. Volg je hart zou ik zeggen. Mocht het lukken om nog een kindje te krijgen dan vraag je je af waar je jezelf toch in hemelsnaam van te voren zo druk over hebt gemaakt! (althans dat is mijn ervaring).

Succes met je keuze.

Groeten Seej.

Aaf

Aaf

05-05-2010 om 16:05

Ja een derde!

Ik zou ervoor gaan als ik jullie zo hoor. Praktische problemen zijn in mijn ogen altijd op te lossen.(ben nogal optimistisch van aard) Als jullie het bij 2 houden terwijl je eigenlijk samen een derde zou willen blijft dat vast knagen en blijft er een " incompleet "gevoel. Als een derde kindje heel erg welkom is zal je daar toch geen spijt van krijgen? Kan ik mij niets bij voorstellen. Ook al betekent het kleinere slaapkamers, wat minder financiele ruimte, een vrij groot leeftijdverschil, weer van voren af aan beginnen enz. Een kind van jullie samen kan toch niet iets zijn waar je spijt van krijgt? Het enige waar ik mij zorgen om gemaakt heb toen onverwacht nr. 4 zich aankondigde was ; wat als het een kindje is wat veel extra zorg nodig heeft. Dan drukt dat op ons hele gezin? Die kans is statistisch groter dan dat je 10 jaar jonger bent. Dan nog zullen jullie van hem/haar houden. Ook dan zal het jullie gezin verrijken. Maar het zal anders zijn dan je je voorgesteld had. Misschien voor de andere kinderen zal het erg moeilijk zijn. Maar dat is een risico. Groter dan dat je 25 bent maar in mijn ogen toch ook weer niet onverantwoord groot.
Ik zou dus samen hopen dat een derde kindje jullie gegeven is!

picobello

picobello

06-05-2010 om 12:06

2 is gezellig, 3 is .....

soms te veel. Hier 3 jaar tussen nr 1 en 2, 4 jaar tussen 2 en 3. 3 meiden die over het algemeen goed met elkaar opkunnen schieten.
Hoewel meestal er 2 spelen ( maakt niet uit welke combi) en 1 hangt erbij.
Het meest lastige is om dingen te vinden voor 3 verschillende leeftijden, nu ze ouder worden lukt het beter.Maar met de oudste ga ik niet naar speeltuin en de jongste niet naar museum. Jongste kinderen gaan soms slapend in de auto mee 's avonds als ik de oudste op moet halen na het uitgaan.
Maar dat is vooral de practische kant.

Het lastig vond ik om weer een ritme te vinden na 4 jaar met een kleintje en nu is het ook echt een "derde" kind, dus erg eigenwijs en eigengereid. Ik wil haar niet missen want ze is een zonnestraal, maar af en toe denk ik " als zij de eerste was, had het bij 1 kind gebleven".

Maar ... als je echt graag wil, lossen de practische zaken zich vanzelf op.

Succes mezt jullie beslissing.

Sassefras

Sassefras

09-05-2010 om 18:28

Hoe sta je zelf in het leven?

Heb je veel moeite jezelf aan nieuwe sitaties aan te passen? Kan je slecht tegen wanorde/drukte in je huis? Kan je nu al nauwelijks rondkomen? Ben je een enorme piekeraar? Heb je een slechte lichamelijke conditie? Dan vooral niet doen!
Anders, ga ervoor! Laat die drempel qua leeftijd niet te zwaar meespelen, mijn laatste zwangerschap op mijn 36e/37e viel mij gemakkelijker dan de zwangerschap daarvoor. Afgezien van het grotere risico op afwijkingen en miskramen hóeft het dus niets uit te maken.
Ook hoeft het geen bezwaar te zijn om meerdere kinderen op 1 kamer te laten slapen. Natuurlijk is het wel eens ruzie en moet je duidelijke afspraken maken, maar ze wennen er snel aan en zijn er nu heel tevreden mee.
Zelf heb ik het als heerlijk ervaren, zo'n kleintje erbij. En onze jongste draaide al snel heel gemakkelijk mee in ons leventje, ik heb het nooit als belemmering gezien.
Succes met het maken van een beslissing!

Sassefras, mama van 4 meiden

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.