Gezondheid Gezondheid

Gezondheid

Het is zover, mijn keelamandelen gaan eruit.

Nou ja, de titel zegt het al. Al heel wat jaartjes heb ik last van keelontstekingen, en elke keer schrikt de huisarts weer als ze mijn amandelen zien. Aan de ene kant is het chronisch ontstoken. Heb ook al zo vaak kuurtjes gehad en zo ook vanmorgen weer. Ik voelde mijn keel al een week en afgelopen nacht werd ik wakker, ik dacht dat ik dood ging. Tja dat klinkt overdreven, maar echt, alles zat vast en slikken ging niet. Dat was om 05:00 uur en zo rond een uur of 09:00 ging het weer iets beter, doordat ik er zoveel mogelijk rommel uit heb geschraapt/gehoest. Mijn excuus voor de details.

Toen ik vanmorgen belde, hebben ze telefonisch overleg gehad met de huisarts, deze wou me graag dezelfde ochtend nog zien. En dat zegt wat, als je soms ziet hoelang het soms duurt voordat je een afspraak hebt daar. Nou ja, de huisarts zei, het is mooi geweest, we adviseren al langere tijd om ze te verwijderen. Ik geef je voor nu nog een kuur, want die zul je nodig hebben. Maar ook een verwijsbrief voor de KNO arts, je amandelen moeten eruit. Oke, ik ben er zelf ook wel klaar mee nu, maar pff, ik blijf het spannend vinden hoor. Straks ben ik weer opgeknapt en dan is het helemaal moeilijk om die stap te nemen. Wat ook meespeelt, is dat manlief en ik zelfstandigen zijn. Dus zo even vrij nemen is niet aan de orde. Mijn schoonouders hebben gelukkig aangegeven om te helpen als het nodig is.

Een heel verhaal, op dit moment voel ik me rot heber koorts bij, dus hoop dat mijn verhaal een beetje te volgens is. Ik ben op zoek naar ervaringen en tips. Ik weet dat het best een rottige ingreep is, dus bespaar me niet.

Alvast bedankt, ik hoop dat ik over een tijdje kan melden dat het achter de rug!

Groet,
Olijvje

Pluk53

Pluk53

12-05-2011 om 17:18

Sterkte

geen ervaring als volwassene. Als ik jouw verhaal lees en de beschrijving op http://www.kno.nl/publiek/voorlichting/amandel_volwassenen ben ik blij dat die van mij al 50 jaar geleden verwijderd zijn (zoals toen gebruikelijk)

Fiorucci

Fiorucci

12-05-2011 om 18:30

Sterkte

Sterkte, ik zeg heel eerlijk, vanuit ervaringen van anderen, dat het geen onverdeeld genoegen zal zijn, en dat je toch heus een paar dagen uit de running zal zijn. Gewoon doorwerken zal lastig worden. Beterschap!!

dihanne

dihanne

12-05-2011 om 18:42

Wel ervaring....

Tsja, wat zal ik schrijven.....

Bij mij is het ongeveer 10 jaar geleden, en het was inderdaad geen pretje.
De eerste uren na de operatie waren waardeloos.

Er werd gezegd dat ik veel ijswater moest drinken, maar daarvan raakte mijn maag van streek, dus braken, dus totale ellende. Let er goed op wat je maag aan kan! (na de narcose!)

Ook kon ik helemaal niet praten, en dan voel je je ellendig, als je niet kunt vertellen wat je nodig hebt of voelt. Misschien pen en papier meenemen?

Ik kan me niet meer herinneren of ik om pijnstilling gevraagd heb, maar misschien iets om vooraf te bespreken?

Het goede nieuws is natuurlijk wel dat het snel opknapt. Ik werd in de middag geopereerd, moest een nacht blijven, en kon de volgende morgen weg. Volgens mij ben ik toen thuis heel snel opgeknapt, maar een paar dagen kost het wel. Die periode thuis herinner ik me niet zo, dus ik denk niet dat het toen nog erg was.

Veel succes
Dihanne

Jet Burg

Jet Burg

12-05-2011 om 19:01

Ijs ijs en nog eens ijs (waterijs)

en paracetamol :-) Ja het doet pijn, maar dat duurde een week tot 10 dagen, en daarna was ik alleen nog wat moe.

En of je door kan werken...ik kon het niet, maar misschien lukt het bij jou wel. De napijn kan per persoon verschillen natuurlijk. Veel sterkte in ieder geval!

Jet Burg

Jet Burg

13-05-2011 om 11:51

Oh nog even

Ik weet niet of je persoonlijk met klanten omgaat, want ik had net na het verwijderen van mijn amandelen nogal last van mondgeur (en dan zeg ik het nog netjes) Dat ging na een paar dagen over.

Olijvje

Olijvje

13-05-2011 om 16:19 Topicstarter

Dank

Voor de reacties, altijd fijn om iets van ervaringsdeskundigen te horen natuurlijk. Het zal ook wel erg verschillen per persoon, hoe je erop reageert. Ik vind het gewoon best heel spannend allemaal, gelukkig kom ik ook nooit voor mezelf in een ziekenhuis, dus het is allemaal nieuw.

Wat ik me nog wel afvraag is, waar ik de pijn mee kan vergelijken. Zoals ik al zei, mijn amandelen zijn chronisch ontstoken, met name aan een kant. Maar daar heb ik weinig last van. Wat wel behoorlijk pijn doet, zo eens in de drie maanden, dat zijn die echte ontstekingen. Dan zijn mijn amandelen nog veel dikker dan dat ze normaal zijn, vaak zit de huig er dan klem tussen, plus een dik beslag om de amandelen. Dat doet pijn, helemaal bij slikken. Soms is het zo erg dat ik gewoon niet durf te slikken en de hele tijd met een bakje rondloop. Is de pijn na de operatie daarmee te vergelijken? Of is het echt nog veel erger dan dat? Kijk dan weet ik een beetje wat me te wachten staat.

Verder goed om te lezen dat jullie geen spijt hebben. Ik hoop dat ik dat straks ook kan zeggen.

Wat werk betreft: Het is fijn als we het een beetje kunnen plannen, ook wat betreft hulp op de achtergrond voor onze drie jonge kinderen. Zelf wil ik proberen zoveel mogelijk in het voren te werken, of in elk geval zorgen dat ik helemaal bij ben. Direct contact met klanten zal ik in elk geval vermijden de eerste week na de ingreep:-)Ik sta gelukkig niet in een winkel ofzo, het meeste werk verricht ik op de zolder helemaal alleen. Maar een slechte adem heb ik nu ook al, dus dat is me niet vreemd. Ik heb daarom ook altijd iets fris bij de hand, zoals kauwgom etc. Waarschijnlijk heeft dat ook allemaal met die amandelen te maken en ik hoop ook daar straks vanaf te zijn.

Ik ga jullie tips even opschrijven, zodat ik ze niet kwijt raak. Verder heb ik natuurlijk ook al het een en ander opgezocht via google. Maar ik vind het toch wel prettig om ook informatie te krijgen van mensen die het echt zelf meegemaakt hebben.

O ja, hebben jullie de operatiedatum zelf kunnen bepalen, althans in overleg? Of was het gewoon een oproep en kreeg je dat vlak voor tijd te horen?

Groet,
Olijvje

Recent gehad

..week helemaal uitgeschakeld, zes kilo afgevallen.
En erg veel pijn. Iedere nacht wakker ondanks maximale dosis paracetamol en diclofenac.

Ik had net als jij behoorlijk koudwatervrees en op internet vond ik heel verschillende berichten. Vooral de foldertjes van commerciele klinieken in het buitenland waren wildenthousiast, zo van na 24 uur bent u weer de oude. Nou ik niet dus.

Maar het is idd helemaal goed gekomen en het is heeeerlijk om niet meer die ontstekingen te hebben.

Framboos

Framboos

17-05-2011 om 21:41

Sterkte

ik was destijds 19 en wat ik me herinner, is dat ik 10 kilo afgevallen ben (dat was toen echt NIET nodig). Pijn viel mee, maar ik heb dan ook alsmaar gedronken. Kannen vol water met ijsblokjes, inderdaad ook daarvan overgegeven. Elk nadeel heeft echt zijn voordeel... je smeert je keel zo twee keer met hetzelfde water.
Had voor de operatie vaak angina met hoge koorts en daarna eigenlijk nooit meer.
Tot mijn stomme verbazing was er toen ook een grietje dat meteen na de operatie ging roken. Die gaf ook over; gek he?
Sterkte dus!

Olijvje

Olijvje

18-05-2011 om 12:05

Bedankt

Ik kan 31 mei bij de KNO arts terecht voor een intakegesprek, nu gewoon even doorpakken dus, de eerste stap is gezet.

En hopen dat ik er straks veel plezier van zal hebben.

Groet,
Olijvje

Jessica O

Jessica O

19-05-2011 om 19:07

100%

Het viel mij echt 100% mee.
Ik ben op een woensdag geopereerd, moest 2 nachten blijven. Op het ziekenhuis kreeg ik raketjes (ijs) en bakjes vla. Die kwamen me snel de neus uit hoor...
Op vrijdag mocht ik weer naar huis en ik heb `s avonds heerlijk macaroni met kaas gegeten. Veel ijswater gedronken.
Van de paracetamol werd ik misselijk, in het ziekenhuis lossen ze die op en die korreltjes zeg maar, bleven in mijn keel hangen. Vreselijk... Heb dan ook geen paracetamol meer gehad, soms thuis een aleve (die zijn glad).

Ik ben heel blij dat ik het heb laten doen, geen last meer van keelontstekingen.

Jessica

mama 32

mama 32

22-05-2011 om 23:18

Mijn ervaring

Bij mij zijn de amandelen een jaar of 6 geleden verwijderd. ( toen 32) Ik zag er ook heel erg tegen op. Ben normaal nooit zenuwachtig voor ingrepen maar voor deze echt wel. Je leest en hoort ook vaak alleen maar de horror verhalen, die zijn leuk om te vertellen. Als het "gewoon" goed gaat is dat natuurlijk helemaal niet interessant :)
Mijn ervaring is: ja, het doet pijn!!! Je kan het inderdaad vergelijken met een behoorlijke keelontsteking. Na de operatie moet je gelijk aan het ijswater maar omdat ik tijdens de operatie bloed heb ingeslikt was ik erg misselijk en moest ik steeds braken. Je kan je voorstellen dat dat zeer doet....
De volgende dag mocht ik naar huis, maar ik voelde me echt heel naar... De misselijkheid was over maar ik heb zeker 2 weken lang op diclofenac en vloeibaar voedsel geleefd. Ook het praten heeft nog zeker een aantal weken moeite gekost maar, zoals de anderen ook zeggen: Het gaat over, en nu, achteraf is het me ook veel waard geweest. Had ik voor de operatie, net als jij, om de paar maanden een ontsteking; ik heb er nu in zes jaar tijd nog maar 2 gehad, en gelukkig lang niet meer zo erg als toen ik mijn amandelen nog had.
Mijn tip is: Ga er open in, het overkomt je wel. Het heeft geen nut je bang te maken omdat anderen het zo ervaren hebben. Geen mens is het zelfde! Ik zou voor de eerste dagen zeker hulp achter de hand willen hebben en de twee weken daarna niets plannen. Het huishouden en evt werk kost dan al genoeg energie. Tenslotte blijft het wel een operatie, met narcose en al. En al ben je dan na een dag al weer thuis, dat wil niet zeggen dat je dan ook beter bent.
De operatie datum heb ik niet zelf kunnen plannen. Ik kon wel aangeven welke periode ik evt NIET opgeroepen wilde worden.
Heel veel sterkte, en laat je nog even weten hoe jij het ervaren hebt?
Mama32

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.