Gezondheid Gezondheid

Gezondheid

Tirza G.

Tirza G.

07-02-2009 om 19:53

Praktisch probleem bij gezondheidsklachten

Ik weet niet of het hier hoort, maar dat gok ik dan maar even. Met het kind van vriendin gaat het psychisch absoluut niet goed. Na wat gesprekken etc. bij het Riagg komen ze nu met een behandelvoorstel: opname in een instelling, drie dagen in de week (aaneengesloten), overige vier dagen in je gewone leventje terug. Echter: Kind studeert en woont op kamers, in een andere stad. Kun je de stufi stop laten zetten ofzoiets? Hoe moet je dit aanpakken? Echt stoppen met de opleiding (kind zit in 3e jaar van 4jarige opleiding) is wel een érg grote stap, bovendien moet Kind dan van kamer af en weer terug thuis komen wonen, wat juist onderdeel is van het probleem (symbiotische relatie).
Kind is 20 en als vriendin ergens over belt (naar ziektekostenverzekering, naar opleiding) krijgt ze geen antwoord - Kind moet zelf bellen. Maar dat doet Kind niet of nauwelijks, daarvoor ontbreekt Kind de energie, de puf, de moed en de daadkracht. Vriendin zit er zo langzamerhand ook helemaal doorheen en ik wil haar zo graag een beetje helpen met wat praktische zaken!

Tirza

Bel ibg

Vriendin kan wel met een algemeen verzoek om info de klantenservice van de IBG bellen denk ik.
Ik moet ze beroepshalve wel eens bellen en ik vind het vriendelijke lui daar, moet ik zeggen. Ze kunnen daar vast meer vertellen over stufi-kwesties (Vriendin doet er denk ik wel goed aan even te vragen waar ze e.e.a. ook nog op schrift kan vinden).

Groeten,

Temet

Inge M

Inge M

07-02-2009 om 20:56

Praktische oplossing.....(klein stukje oplossing)

Kan moeder niet bellen alsof ze dochter is. Dan slaat ze in ieder geval een heleboel praktische problemen over.......

Brianna F

Brianna F

08-02-2009 om 12:49

Inge m

Mijn idee! Ik heb het ook gedaan toen dochter in buitenland zat en geen zin had in torenhoge telefoonrekeningen. Ik schijn gelukkig een stem te hebben die bij een 18 jarige past.

Decaan

Kan de decaan of studieadviseur van haar opleiding niet helpen? Ik heb tijdens mijn studie een kind gekregen en kreeg keurig zwangerschapsverlof en doorbetaald door de universiteit (niet uit Groningen). Dit klinkt als een langdurige ziekte.
Dit is een situatie die veel meer voorkomt dan je denkt en ik verwacht dat de school daar regelingen voor heeft.
J.

Tirza G.

Tirza G.

09-02-2009 om 13:15

Ik maak een denkfout. denk ik.

Als ze 3 dagen wordt opgenomen, is ze 4 dagen níet opgenomen. In die 4 dagen zal ze toch ook moeten wonen en leven. Dus zal ze juist wel die stufi moeten krijgen. Wat eigenlijk het punt is, is dat de stúdie tijdelijk op een laag pitje moet, zonder dat A. haar afstuderen (op termijn dan natuurlijk) en B. haar inkomen in gevaar komen.

Zucht. Wat een ellende.

Tirza

Tirza G.

Tirza G.

09-02-2009 om 13:19

Bedelarmbandje

Dank voor je reactie. Dat moet toch ook afschuwelijk zijn, een dochter met een eetstoornis en een volledige opname. Bah bah bah.
Kind is nu in het intake-proces bij het Riagg en heeft zelf aangegeven aan 1-2 uurtjes per week een gesprek met een aardige mevrouw of meneer niet genoeg te hebben. Dat heeft Kind denk ik heeeeeel goed gezien. Tja, de volgende stap is dan opname - en dan schijnbaar in deze vorm. Juist het niet volledig opnemen schijnt er dan toe bij te dragen dat je niet hospitaliseert; je moet dan je gewone leven een soort van blijven leven. Ik kan me er absoluut geen voorstelling van maken, eerlijk gezegd.

Tirza

Deeltijd behandeling

Tussen één of twee uurtjes therapie in de week en een opname, zit de deeltijdbehandeling. Je bent dan 1 tot 4 dagen in de week overdag in therapie (alsof het school of werk is) en verder gewoon thuis. Mocht je in crisis raken kun je eventueel een nachtje komen slapen in "een bed op recept". Juist bij angststoornissen (en volgens mij ging het hier om) is dit de meest gebruikte therapie. Opname moet dan juist voorkomen worden (ook omdat tussen de psychiatrische patiënten leven niet bevordelijk is als je angstig bent)
J.

Tirza G.

Tirza G.

09-02-2009 om 22:26

Deeltijd, maar dan aaneengesloten

Het gaat hier om deeltijd, maar wél aaneengesloten, drie dagen in de week, di-woe-do. Je blijft daar dus ook slapen. Het instituut waar mee wordt samengewerkt is de V te H.
Dat wat jij beschrijft (elke dag naar huis) schijnt te worden gedaan in een pilot in de E-uni te R, maar daar wist de Riagg-medewerker (pffffff valt niet mee om anoniemerig te schrijven) niets van. Dat wordt dan weer dagbehandeling genoemd.
Moeder (mijn vriendin dus) vindt dat een eng idee, juist omdat Kind nu al suicidaal etc. is. Als je dan om 15 uur naar huis gaat, tja, dan moet je eerst levend thuis (studentenkamer) zien te komen en vervolgens nog doorbikkelen in je uppie tot de volgende ochtend. Juist het daar blijven slapen is voor vriendin wel een geruststellend idee. Dan kan zij ook eens slapen :-(

Tirza

Stufie ed.

Hoi Tirza,

Wat een moeilijke situatie... Even praktisch over geld ed. Laat iemand (dochter zelf of wellicht moeder) met de decaan van de opleiding om de tafel gaan zitten. Vaak is er geldtechnisch meer mogelijk dan je denkt.
Dat moet je niet met de IBGroep zelf overleggen want dan krijg je de standaard antwoorden: als je wegens ziekte niet, of niet goed kunt studeren is het advies je tijdelijk uit te schrijven bij de hogeschool of universiteit en ook bij de IBGroep.
De decaan kent wellicht meerdere potjes/fondsen en kan misschien wat anders regelen.
Zelf heb ik langer over mijn studie gedaan vanwege persoonlijke omstandigheden. Op een gegeven moment werd dat alleen maar langer omdat ik naast mijn studie moest werken om geld te verdienen om mijn studie te kunnen betalen. De decaan van de opleiding kwam hierachter en zij wist een fonds dat speciaal voor dit soort doeleinden is opgericht.
Ik moest een verklaring schrijven waarbij ik mijn persoonlijke omstandigheden moest uitleggen en duidelijk moest maken dat ik daarom langer over mijn studie deed (en dus niet vanwege lanterfanten); ook moest ik een overzicht geven van mijn studieresulaten en een financieel overzicht van de IBGroep. Ook de decaan moest een verklaring maken met de reden waarom zij vond dat ik recht had op geld uit dat fonds.
Er werd, nadat alles beoordeeld was door een of andere commissie (heb ik verder nooit gezien of gehoord), besloten dat ik maandelijks een toelage kreeg uit dat fonds en dat het in eerste instantie en lening was, maar dat dat omgezet zou worden in een gift als ik mijn diploma binnen een bepaalde tijd zou halen. Tenzij er weer verzwarende omstandigheden zouden zijn natuurlijk die dat niet mogelijk zouden maken.
Voor zover ik het begrepen heb was dat fonds van de hogeschool zelf. Hoe zij aan dat geld kwamen weet ik niet; wel ben ik er dankbaar voor dat ik er gebruik van kon maken.
Misschien is er op de hogeschool waar de dochter van je vriendin studeert ook zo'n fonds (ik begreep dat het destijds vrij standaard was). De decaan zou hier meer over moeten weten.
(Overigens kan ik me in dit geval ook wel indenken dat tijdelijk uitschrijven en even een uitkering aanvragen ook lucht zal geven.)

Succes en sterkte!

Tirza G.

Tirza G.

10-02-2009 om 22:57

Dank julie wel

Ik heb toch weer wat dingen om over na te denken en mee aan de slag te gaan. Het is echt heel naar, gewoon zwaar but. Maar ja, je hebt het niet voor het kiezen. Ik kan alleen maar proberen de wat meer zakelijke regeldingen te onderzoeken, want de moed zakt d'r af en toe in de schoenen.

Tirza

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.