Home » Forum » Moet iedereen zich maar aanpassen aan de eetgewoonten van iemand

Moet iedereen zich maar aanpassen aan de eetgewoonten van iemand?

69 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Cara
Moet iedereen zich maar aanpassen aan de eetgewoonten van iemand?

Ik start een nieuw draadje om het draadje over wat te maken voor een etentje niet te vervuilen.
De vraag is in hoeverre pas je je aan aan de eetgewoonten van iemand zodat iedereen daarvoor zich maar moet aanpassen.
Zelf hoef ik niet altijd vlees te eten en wil graag een goede vegetarische maaltijd nuttigen.
Maar waarom moeten 'wij' vleeseters ons altijd maar aanpassen aan de vegetariërs en de lussikniet-kaas, die altijd zwaar in de minderheid zijn.
Ik 'eis' ook geen vlees als ik bij een vegetariër ga eten.

Pyn
Omdat

Het helemaal niet erg is om eens iets niet te eten, en het wel (heel) erg is om van iemand te vragen iets te eten waar hij morele of anderszins zwaarwegende bezwaren tegen heeft.
Maak jij het zo vaak mee dan, dat je je zo geërgerd uitdrukt? Over "altijd" en "zwaar in de minderheid"?
Als ik gasten heb, wil ik in de regel graag dat ze zich op hun gemak voelen, en vind ik het prettig ze iets voor te zetten waar ze op zijn minst geen bezwaar tegen hebben, en liever nog: iets wat ze met genoegen en smaak opeten.

amk
nou omdat

het zo'n rommeltje wordt als je die lussiknietkaas mensen toch kaas voor zet. Ik heb zo'n vriendin en ook een piezeltje kaas leidt toch echt tot braakneigingen.
zelfde als je mij een gerecht met venkel voor zet. Ik zal voor de vorm een hapje nemen en verder hopen dat je een hond hebt die ik het kan voeren.
Om daarna naar de snackbar te gaan om mijn honger te stillen met een frietje.

Zwaar in de minderheid ok, maar wel met vervelende reacties als je het wel eet.

Mijntje
gewoon omdat

je niet altijd alleen maar aan je zelf hoeft te denken. Dat doe je als je alleen bent, dan mag je rustig op roze koeken leven.
Het is niet aanpassen, het is rekening houden met andermans wensen. En die andermans zijn gasten, waar je neem ik aan van houd. Dus zo'n opgave is het dan niet (anders moet je ze niet uitnodigen)

Half a twin
Tot op zekere hoogte rekening houden met..

De meeste personen die ik wel eens te eten heb krijgen voorgezet waar ze van houden/wat ze willen eten. Mijn vegetarische vriendin krijgt hier vegetarische gerechten en dan doen wijeen dagje mee. De glutenvrije vriendin van dochter krijgt hier van alles dat past binnen haar dieet. Als we een broodmaaltijd eten neemt ze zelf haar boterhammen mee, beleg verzorg ik. Mijn zwager die geen kaas lust krijgt iets zonder kaas. Dat vind ik gastvrij. En dan pas ik mijn menu aan op de gasten die ik heb uitgenodigd. Ook voor de kinderen uit de klassen van mijn kinderen is er altijd allerlei eten in huis dat past bij hun leefgewoonten. Binnen de moslimgemeenschap hier in het dorp sta ik goed bekend, moslim ouders horen van elkaar dat het bij de moeder van x en y goed voor elkaar is, dat ik mij houd aan hun regels omtrent eten en drinken, vele moslimkinderen zijn hier thuis geweest.

Er komt hier ook regelmatig visite die na al lang genezen te zijn nog steeds vasthoud aan het dieet dat hoorde bij de doorgemaakte maagaandoening, bij haar medicijnen geen cafeïne mag, nooit meer kip eet na een ooit doorgemaakte "buikgriep" na het eten van kip. Geen mayonaise eet, want dat is zo vet, tegen roomboter op brood heeft ze geen bezwaar. Het tomaatje van de sla plukt, daar krijgt ze een geïrriteerde keel van maar de tomatensoep zonder bezwaar wegslobberd. Als deze dame zich onder de gasten bevind heb ik meestal een buffet waar wel kets van haar gading op staat maar niet alles past in haar "dieet". Als andere gasten eten van "haar" rookvlees is dat jammer, dan eet ze thuis nog maar wat.

amk
half a twon

"Het tomaatje van de sla plukt, daar krijgt ze een geïrriteerde keel van maar de tomatensoep zonder bezwaar wegslobberd"

Dat kan heel goed, omdat met het koken de eiwitten die de irritatie veroorzaken kapot gaan, heb je wel last van verse tomaten, maar niet van bewerkte tomaten. Komt ook voor bij appel en aardbei allergie, als je ze even in de magnetron doet heb je er minder of geen last van.

Maar de oplossing is goed, zo doe ik het vaak ook. Buffetje maken en als het dan nog niet voldoende is dan zorgen ze er zelf voor.

Nur
Hangt er van af

Als mensen hier komen eten dan wil ik wel gastvrij zijn dus dan hou ik rekening met voorkeuren en afkeuren.
Wat dan inderdaad meestal zal betekenen dat we ons aanpassen aan de persoon die het minst lust.
Vlees eters kunnen prima een dag zonder vlees terwijl niet vlees eters daar principieel op tegen zijn.
Als we dus vegetarische eters hebben dan eten we geen vlees, als we mensen over de vloer krijgen die alleen halal vlees eten dan halen we dat in huis (of vis of vegetarisch) en de mensen die wel vlees eten en niet-halal vlees eten die kunnen zich dan prima aanpassen. Immers zijn hebben daar geen principiële bezwaren tegen.
Ik vind met principes, levensovertuigingen en allergieën rekening houden heel normaal.
Volwassen mensen die dingen niet lusten vind ik wat kinderlijk maar als ze hier zouden komen eten dan hou ik er wel rekening mee. Ik ben tenslotte dan de gastvrouw en ik zou het niet leuk vinden om mensen iets te geven wat ze niet lekker vinden. Ik hoef me tenslotte dan niet tot het kinderlijk niveau te verlagen. Ik zou het ook heel flauw vinden om iemand expres iets te geven waarvan ik zeker weet dat ze het niet zouden lusten. Dat vind ik nog veel flauwer dan zeuren dat je dingen niet lust.

Half a twin
Weet ik van die tomaat

Dat van die tomaat dat weet ik, maar ik wilde even aangeven hoe moeilijk die persoon is met eten en ik heb de voorbeelden een beetje aangepast om herkenbaarheid te voorkomen. Het gaat om een ander product, dat ze wel eet in vloeibare vorm maar niet in vaste vorm. Dat is overigens in allebei de varianten een gegaard product.

Primavera
Nee, maar dat is iets anders als geen rekening ermee houden

Ik vind helemaal niet dat iedereen zich aan hoeft te passen aan de eetgewoonten van één of meerdere gasten. Het is niet zo dat als je een vegetariër o veganist te eten krijgt dat er dan helemaal geen dierlijk voedsel meer op tafel komt te staan. Het lijkt me alleen wel zo gastvrij om te zorgen dat er voor die mensen een alternatief is, net zo als voor iemand die bijvoorbeeld beslist niet van kaas houdt.
Vaak kom je al ver door in een gerecht het vlees of de kaas apart te houden en op het laatst toe te voegen aan wie het wel lekker vindt. Of je stelt een menu samen met verschillende gerechten waar voor ieder wel iets bij zit.

Half a twin
Wat ik niet lust is algemeen bekend.

Binnen mijn familie en kennissen kring is het bekend, half a twin lust geen asperges, daar krijg ik echt braakneigingen van. Wat smerig is dat zeg. Dat krijg ik ook nooit als ik ergens eet.
Verder eet ik eigenlijk alles wat ik krijg voorgeschoteld. Maar niet alles is mijn favoriet, als ik mag kiezen tussen biefstuk of kippenpoot dan kies ik die poot. Krijg ik biefstuk dan eet ik hem op. Witlof of spruitjes wordt spruitjes eten. Is er alleen gekookt lof dan eet ik dat.
Ik miep nooit lusiknie, dan eet ik gewoon wat minder en indien nodig pak ik thuis nog een boterham.

gastvrouwe
Ik heb geleerd als gast

Hoor je te eten (met smaak) wat je wordt voorgeschoteld. Al is het nog zo vies. Ik lust totaal geen tonijn, maar heb bij mijn eerste vriendje thuis toch met een glimlach de tonijn pasta naar binnen gewerkt.

Ik heb begrip voor vegetariërs (eet zelf maar 2-3 x per week vlees), maar ik maak eigenlijk nooit mee dat ze moeilijk doen. Mijn vegetarische schoonzus eet buiten de deur wel vlees omdat ze haar gasten niet tot last wil zijn met haar levensvisie en dat waardeer ik heel erg.

Anders is het op school. Met de kerstviering wordt hier ook gegeten en gekookt door de ouders. Dan krijg je dus een lijst met eisen en wensen waar je u tegen zegt. Kinderen vullen dat in in de klas. Nou dan haak ik af hoor. Het hele gebeuren duurt 2 uurtjes en dan eten ze maar even niks denk ik dan.
Bij dochter in de klas zitten twee vegetariërs en een aantal moslimkinderen (dat snap ik nog) en een die geen kaas lust een die geen groenten lust (echt!) en ook een paar fruit haters. En dan is het de bedoeling dat er iets gemaakt wordt dat alle kinderen lusten en mogen. Niet te doen. En dan liever geen gluten....

Blijkbaar een tendens die ik heb gemist of oversla. Niet dat mijn kinderen alles lusten maar ik verwacht toch wel dat ze als ze ergens eten gewoon dankbaar zijn voor wat ze krijgen.

Overigens houd ik met allergieën wel rekening. Daar vragen mensen toch niet om?
Die zijn soms best ingewikkeld en kunnen zoals hierboven staat leiden tot ongeloof (jee wat een zeurpiet). En dat gaat er bij mij slecht in; als iemand iets niet mag eten in een bepaalde vorm dan neem je dat toch serieus? Of wil je iemand ziek hebben?
Een goede vriendin van mij heeft ook een vrij ingewikkelde intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen en loopt er ook steeds tegenaan dat mensen het niet geloven. Die eet liever niet bij anderen om gedoe te voorkomen.

Hanne.
Volwaardige maaltijd.

Als je eters krijgt bied je die een volwaardige maaltijd aan. Als je weet dat iemand iets niet mag, of uit principe wil, eten dan zorg je dat er toch een volwaardige maaltijd staat.

En dus zeg je niet tegen de vegetarier dat hij alleen aardappels en boontjes moet eten want da's geen volwaardige maaltijd. En dus regel je iets anders ipv de gehaktbal.

Andersom kan je vegetarier jou wel een maaltijd van aardappels, boontjes en een vegaschnitzel aanbieden. Want dat is wel een volwaardige maaltijd.

Bij niet lusten zit je m.i. in een schemergebied. Als je weet dat iemand iets echt niet lust houd je daar uit beleefdheid rekening mee (mits het geen waslijst van 25 producten is). Lijkt me een ongemakkelijke avond worden als je weet dat iemand geen kaas lust en je toch lasagna met kaas serveert.

Personen met een waslijst aan 'niet lusten'ken ik overigens niet. Ik ken er 2 die mij ooit hebben vooraf gemeld hebben dat ze iets niet lusten. Bij 1 inderdaad kaas (handig, want dat zit vaak ergens doorheen), de 2e is een vegetarieer die een vaakgebruikte vleesvervanger niet lust.

Hanne.
als gast

"Ik heb geleerd als gast. Hoor je te eten (met smaak) wat je wordt voorgeschoteld. Al is het nog zo vies. "

Heb ik ook geleerd, maar mijn lijf is het daar helaas niet mee eens. Er zijn een zeer beperkt aantal producten dat ik echt niet weg krijg. De geur alleen al krijg ik spontaan braakneigingen van.

Na 35 jaar ben ik zover dat ik het kan tollereren als het op het bord ligt, en ik maak het ook voor mijn kinderen klaar (moet ik wel snel werken). Maar het opeten....nee, dat gaat het niet worden.

Half a twin
Ziek niet, maar aan alle eisen voldoen nee.

Die zijn soms best ingewikkeld en kunnen zoals hierboven staat leiden tot ongeloof (jee wat een zeurpiet). En dat gaat er bij mij slecht in; als iemand iets niet mag eten in een bepaalde vorm dan neem je dat toch serieus? Of wil je iemand ziek hebben?

Ik neem haar wensen/eisen ongeveer serieus. Als zij komt is er een buffet om van te eten, dan kan ze nemen wat ze wil/mag/lust. Maar ik ga mijn andere gasten niet vertellen dat de rookvlees alleen voor haar is daar mogen anderen ook van eten. En mijn hele buffet is dan niet afgestemd op haar waslijst aan onmogelijkheden. Dan aten we alleen bruine bolletjes met rookvlees en kippensoep. Er is voor de andere gasten ook makreel met sinaasappel en bleekselderij. Er is pate en brie. Dat de zeurpiet dat vind stinken is haar probleem, vsn de lucht zal ze niet ziek worden.

Ulla
gastvrouwe

'Ik heb begrip voor vegetariërs (eet zelf maar 2-3 x per week vlees), maar ik maak eigenlijk nooit mee dat ze moeilijk doen. Mijn vegetarische schoonzus eet buiten de deur wel vlees omdat ze haar gasten niet tot last wil zijn met haar levensvisie en dat waardeer ik heel erg.'

Dat komt niet helemaal begripvol over en jouw schoonzus is niet helemaal vegetariër dus. Ik wil ook niemand tot last zijn, maar eet bijv. bij een barbecue als er geen vleesvervanger is wel alleen sla en stokbrood of zo.

Half a twin
Gezeur te erg

Trouwens als het gezeur over het "verkeerde" eten te erg wordt heb ik nog wat in de koelkast om te zorgen dat ze vrijwillig vertrekt.
O, wat stinkt die makreel, en die brie ruikt ook wel heel sterk. Nu is er geen bruin bolletje meer, het rookvlees is op, ik kan geen eiersalade eten want mayonaise is te vet voor mij. Dan neem ik maar filet americain (zit toch ook mayo in?)
Als dit geteut opklinkt dan is het tijd voor de, hoe jaag ik de zeurkous weg troef, dan komt de haringsalade met bieten uit de koelkast. Binnen 10 minuten succes verzekerd.

Theekopje
Maar als ik het maak.....

Ik eet vrijwel alles, maar houd zoveel mogelijk rekening met wensen en voorkeuren van gasten. Dat vind ik fijn en gastvrij.
Bij allergieën en strikte dieetvoorschriften houd ik me er uiteraard precies aan. En als het echt iets heel moeilijks is weten mijn gasten dat zelf en nemen ze vaak zelf iets mee.

Met echt gemiep houd ik geen rekening, een volwassene die beweert geen enkele groente te lusten daar kan ik niet zoveel mee, maar zulke mensen ken ik alleen van horen zeggen.

En wat ik een heel irritante vind: als mensen zeggen X niet te lusten, dat anderen dan zeggen: oh, maar als IK X klaarmaak lust je het wel hoor!
Ik snap de aanvechting (ik kan veel dingen die mensen zeggen niet te lusten lekker klaarmaken, al zeg ik het zelf) maar ik vind het zó betuttelend klinken.

IngridT
Moet opeens denken aan mijn schoonzus.

Die als jongvolwassene als groente alleen sla en boontjes lustte. En verder echt niks. Helemaal niks. Dus ook geen paprika of preitje door de mie of zo, of een ui door de hachee. Ze lustte trouwens ook geen rijst, pasta of mie. Alleen aardappels. Met een stukje vlees. En dan sla of boontjes.

In de 20 was ze. Ongelooflijk......

Inmiddels is ze in de 40 en gaat het een stuk beter. Maar toen ze net verkering had met mijn broer hebben we heel wat bijOndere eetmomenten beleefd....

Ingrid

Moni
Gastvrouwe

Ik snap niet dat alle gerechten op school moeten voldoen aan de wensen van alle kinderen in de klas. Beter lijkt me om per gerecht duidelijk aan te geven wat er wel of niet in zit. Dan helpt zo'n lijstje van de kinderen om te weten wat je op het kaartje moet schrijven.

Glutenvrij is deels een trend (moet in VS helemaal erg zijn) maar deels een noodzaak. Mensen met coeliakie kunnen echt geen gluten verdragen. Daar gaan hun darmen kapot van. Voor gastvrouwen die daar niet aan gewend zijn, is het lastig om glutenvrij te koken. Zeker voor een kinderhapje op school.

Op de basisschool van mijn jongste hadden ze aan het eind van het schooljaar een buffet voor alle leerlingen, buiten op het schoolplein. Voor de kinderen met allergie hadden ze een aparte tafel. Daarop stonden gerechten met precies omschreven wat er wel of niet in zat. Werkte perfect. En de keus was heerlijk. Mijn jongste (niet allergisch, wel een enthousiaste eter) vroeg na een tijdje altijd of de tafel ook voor niet-allergische kinderen was. Daar lagen namelijk heerlijke dingen op.

skordo
half a twin

Laat me raden, het is je schoonmoeder!!! :)

skik
Haha skordo

Ik wilde net precies hetzelfde zeggen.

skik

skik
Ulla

Vegetariërs heb je in soorten en maten. Die kan je heel ingewikkelde benamingen geven, maar meestal is het makkelijker om gewoon over vegetariërs te praten als je het hebt over mensen die liever geen vlees eten. Sommige vegetariërs willen echt helemaal nooit iets eten dat van een gedood dier afkomstig is, dus ook geen kaas met gewoon stremsel, iets met gelatine, willen niet dat hun vegaburger o.i.d. gebakken wordt in een pan waar ook wel eens een gehaktbal in gebakken wordt. En er zijn vegetariërs die zelf nooit vlees kopen of voor zichzelf klaarmaken, maar wel een uitzondering willen maken in het geval dat ze ergens gast zijn, of als er niet of nauwelijks vegetarische opties zijn.

Meestal heeft meer of minder streng vegetariër te maken met de reden waarom iemand (liever) geen vlees eet. Als je falikant tegen het houden van dieren voor consumptie bent, of principieel tegen het doden van dieren zal je strenger zijn dan als je geen of nauwelijks vlees eet omdat je liever zo weinig mogelijk bijdrage levert aan de milieubelasting of dierenleed.

skik

Katniss
Kinderachtig

Ik heb aardig wat aversies tegen bepaald voedsel dus het predikaat kinderachtig is vast wel op mij van toepassing. Van boter en mosterd word ik echt niet goed, en alleen van de geur kan ik al kokhalzen. Dat is het ergst bij bepaalde zwaar stinkende goedkopere margarines. Ook niet te eten voor mij zijn blauwe en geitenkaas, en in mindere mate bietjes en koriander. Niet lekker vind ik bijvoorbeeld bloemkool, maar dat eet ik wel uit beleefdheid.
Aan gasten vraag ik altijd wat ze lekker vinden, of ik vertel mijn voornemen en vraag om eerlijk te zeggen of ze dat lekker vinden. Het lijkt me erger om mijn best te doen op iets lekkers terwijl mijn gast dat alleen uit beleefdheid eet. Zoals de speciaal voor mijn zusje gekookte courgettes in tomatensaus, zonder toegevoegde E-nummers waarvoor ze zegt allergisch te zijn, op het kerstdiner. Zelf vond ik dat ook niet heel geslaagd ;-)

Ulla
Vagetarier

Ik snap het wel, hoor skik, maar iemand die wel vis eet en/of wel eens vlees heet gewoon geen vegetariër.

Tijgeroog
Aanpassen

Je past je toch ook aan je eigen wensen aan? Dus waarom niet ook aan wat andere niet willen eten. Over het algemeen blijft er genoeg over wat er dan nog klaargemaakt kan worden. Dus kook ik dan iets waar zowel mijn gasten als ikzelf blij van worden, zeker omdat het over het algemeen mensen zijn die ik graag mag. Ik zou me ook ongelukkig voelen als mijn gasten de maaltijd die ik ze voorzet niet kunnen of willen eten, iets met gastvrijheid enzo.
Bovendien denk ik dat iedereen wel iets heeft wat hij echt niet lust. Voor mij koffie, chocolade en alcohol, dat krijg ik echt niet weg.

bieb63
eens met hanne

Ik lust best veel, ook al is niet alles favoriet. Maar mij orgaanvlees of geitenkaas laten eten....... Dat vind ik echt verschrikkelijk. Je kan wmb echt wel iets écht gewoon ontzettend vies vinden en niet weg krijgen (zonder een zeur te zijn)

Marjoleine64
Van de lucht kan je heus wel echt ziek worden

iemand met een allergie *kan* OOK van de geur van het betreffende product al een allergische aanval krijgen. In de meeste gevallen zal het inderdaad zo'n vaart niet lopen, maar het kan wel. Mijn zoon heeft een pinda-allergie, gelukkig niet al te heftig. Maar na een allergie-aanval (foutje van mij, thuis) vertelde de arts op de huisartsenpost dat hij het echt had meegemaakt dat een collega arts van hem al doodziek werd van de lucht van pinda-saus. En een pinda-allergie kan een levensbedreigende anafylaxie tot gevolg hebben.

swaen
De oplossing

Ik heb een vriendin die geen vis lust. Maar iets niets lusten kán als volwassenen eigenlijk niet is haar ervaring. Anderen hebben toch steeds de neiging te roepen dat ze die en die vis vast lekker vindt als het zo en zo wordt klaargemaakt. Dat is ze spuugzat. Inmiddels zegt ze ook gewoon niet meer dat ze het niet lust. Ze zegt gewoon dat ze allergisch is voor vis. Resultaat: niemand zeurt er over en iedereen houdt graag rekening met haar allergie. Geniale oplossing!

Primavera
Jamaar, Tijgeroog

Tijgeroog:"Bovendien denk ik dat iedereen wel iets heeft wat hij echt niet lust. Voor mij koffie, chocolade en alcohol, dat krijg ik echt niet weg."
Ik neem aan dat als je bij anderen eet of uit eten gaat je niet van de rest van het gezelschap verlangt dat ze geen wijn of koffiedrinken. Volgens mij is dat waar de draadstarster over viel. Als je een gezelschap hebt, waar de één vegetariër is, een ander geen kaas lust en een derde gast niet tegen gluten kan en een vierde niets van vis moet hebben, dan hoef je toch niet persé één gerecht uit te zoeken wat ze allemaal kunnen eten? Wat is er mis met verschillende variaties van een gerecht of meerdere gerechten?

+ Brunette +
Gedachten van een vegetariër

Cara, ik zou het willen omdraaien. Waarom moet ik altijd mee naar restaurants waar ik maar heel weinig keuze heb? Waarom moet ik tegen borden met lijken aankijken als ik aanzit bij een diner?

Vroeger at ik weleens vis omdat ik niet lastig wilde zijn (ik woon in een land waar geen vegaburgers in de supermarkt te koop zijn. Het lichte ongemak dat een vleeseter voor mij iets anders moet verzinnen vind ik echter niet groot genoeg om een vissenleven voor op te offeren. De gastheer/vrouw past zich maar aan en anders eet ik wel stokbrood en sla. Ik ben al bijna 35 jaar vegetariër, het is voor mij een vanzelfsprekendheid en het gevoel van sorry-dat-ik-zo-lastig ben, is inmiddels weggeëbt. Mensen die doodleuk vlees uit de bio-industrie eten terwijl ze best van alle onetische toestanden afweten, zijn in mijn ogen allemaal fout bezig. Vroeger vond men slavernij doodgewoon want het waren toch maar zwartjes, ooit zal de tijd komen dat men met schaamte terugkijkt hoe dieren werden uitgebuit. Bont is al uit. Nu vlees nog. Uit beleefdheid zal ik dit soort dingen nooit tegen iemand zeggen (tenzij men duidelijk een discussie uitlokt) en al helemaal niet als ik ergens te gast ben. Eigenlijk ben ik ook tegen zuivel (koeien moeten elk jaar van een kalfje bevallen om de melk te laten blijven vloeien) en eieren (brengt een holocaust van mannelijke kuikentjes met zich mee, ook bij scharreleieren). Thuis eet ik deze dingen dan ook niet meer maar buiten de deur wel. Voor mij is zuivel de nieuwe vis.

caton
swaen (ot)

Dat heb ik met honden. Niet dat ik die eet hoor, maar ik ben er echt heel bang voor. Mensen proberen mij altijd te overtuigen dat hun hond echt niets doet en erg lief is en hij alleen even wil snuffelen. Maar ik vind het dus helemaal niets zo'n hijgend beest naast me.
Een vriend van mij is heel erg allergisch voor honden. Voor hem wordt de hond wel buiten gezet en mensen die op bezoek komen laten de hond thuis. Dat doen ze niet voor mij, want ik moet er maar tegen kunnen. Dus bij onbekenden zeg ik nu ook gewoon dat ik allergisch ben. Wordt inderdaad makkelijker aanvaard.

Pagina's