Home » Forum » Huis tuin en keuken » Mogen we even klagen druk druk druk

Mogen we even klagen (druk druk druk)

44 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Angela67
OND (ot)

Je bent weer erg vroeg met je niet ter zake-doende en kwetsende opmerkingen, meestal is het later. Pilletje? Prikje? Internetverbodje? Cursusje? Alarmpje?
Gr Angela

Sally MacLennane
Angela67 en ook Kaaskopje

Massaal negeren helpt beter.

Sally MacLennane
foutje

Kaaskopje reageert niet in dit topic, sorry.

Jasmijn
'hoe het hoort'

Oh ja, dat herken ik ook wel, de term 'hoe het hoort'. Ik heb een enorme poetsmoeder, dus bij mijn ouders thuis was het zo spic en span dat ik, toen ik eenmaal een eigen huis had, heel verbaasd was dat de plinten bij mij een lading stof hadden, die had ik toch een maand geleden schoongemaakt? Ik had totaal geen benul van hoe vaak en hoe snel dingen vies werden, bij ons was immers alles altijd schoon, altijd...alles.
Inmiddels ben ik wel een opruimer, maar geen poetser. Ik haat stofzuigen en stoffen. Ik doe dat wel, maar echt wanneer het al een beetje te erg geworden is. Ik bezem het laminaat wel even snel dagelijks, even wat naar binnengelopen blaadjes/dennennaaldjes weg vegen, maar dat is echt voor het eerste gezicht, de franse slag dus. Stof op de vensterbank veeg ik soms even snel weg met mijn mouw ;-) Toch oogt het hier netjes omdat ik wel altijd alles opruim, ik kan niet goed tegen rommeltjes, niet dat het hier steriel is hoor. Ik heb op een bijzettafel bijvoorbeeld ook een stapeltje magazines liggen, en er staan gezellig kaarsen op de tafel, boeken en leuke prulletjes in de boekenkast, maar geen losse rommel. Administratie ligt in het bureau in een dichte kast, kinderspeelgoed in een mand die dicht kan. Over de stoel hangt een vest wat ik net aan had, maar verder zijn de stoelen leeg. Aan de kapstok hangen de jassen, en op het schoenenrekje staan de schoenen. Geen losse tasjes en zakjes, alles heeft wel zijn plek, en als je dat structureel volhoudt, dan oogt het huis altijd opgeruimd en dat geeft rust in mijn hoofd. Dat het hier best stoffig is zo nu en dan (laatst voor het eerst sinds een half jaar onder/achter de radiator stofgezogen, daar lag echt veel) dat is dan maar zo, niemand is perfect.
Zou dat voor TS ook werken, een opruimactie met een schoonmaakhulp. Die hou je gewoon aan en dan kan je het bijhouden. Bijhouden is het minste werk, denk ik.

Tijgeroog
Jasmijn en Yanea

Vaak is er wel iemand thuis die de was kan starten. En soms zelfs ook iemand die de droger kan starten. ;-) Drie keer achter elkaar lukt soms ook wel, maar dat is zeldzaam. (Overigens kunnen mijn wasmachine en droger niet gelijktijdig draaien, dus dan moet het echt strak achter elkaar)
En ik vind het oprecht fijn dat het voor jou het beste werkt met een vaste dag, en dat dat rust geeft. Dat snap ik ook, en dat moet je dan zeker doen. Maar voor mij werkt dat niet, ga ik me er juist onrustiger van voelen omdat ik er dan rekening mee moet houden dat het op die dag moet.
Nu loop ik langs de wasmand en vind ik dat die vol genoeg zit en komt het uit, dan start ik een was. Soms is het dan toch niet genoeg voor een volle machine, en dan wacht ik nog 1 of 2 dagen, totdat ik weer denk dat er nu genoeg was is. En tussendoor ben ik er helemaal niet mee bezig. Geen onrust, geen probleem, dus ik houd het gewoon op mijn manier. :-)

Yanea, zoals ik al schreef, als m’n schoonmoeder op bezoek komt werkt het minder goed hoor. Want die is wel heel goed in schoonmaken. En in zien wat er niet perfect schoon is. Gelukkig zijn haar ogen tegenwoordig wat minder, dus het wordt makkelijker. ;-)
Vrinden weten hoe wij zijn, en vinden ons toch leuk genoeg om te komen, dus daar hoef ik ook niet meer zo voor te stressen. En natuurlijk ruim ik op voor er bezoek komt, maar minder ongemakkelijk dan vroeger, en bij onverwacht bezoek maak ik me er ook niet meer zo druk om.

En ik ontdek langzaam dat het chaotische soms juist ook gewaardeerd wordt. We gaan vaak met wat vrienden op vakantie, en de andere vrouwen in het gezelschap hechten er heel erg aan op 's avonds op tijd te eten, en dat andere dingen gestructureerd zijn, er van te voren wat plannen zijn. In het begin botste dat wel eens, omdat wij daar niet zo goed in zijn, maar sinds we dat voor elkaar duidelijk hebben probeer ik daar uiteraard rekening mee te houden. Maar ik voel me er ook wel eens ongemakkelijk bij dat ik altijd nog met de kinderen wil gaan zwemmen of iets anders, spannends, met ze aan het doen ben terwijl zij al bezig zijn om te zorgen dat op (hun) tijd het eten klaar is. En daar voel ik me wel eens onzeker over, om niet goed genoeg te zijn.
Maar een van de vriendinnen benoemt nu regelmatig dat zij het zo mooi en leerzaam vindt om te zien dat in ons chaotische gezin, waar alles ongeregeld gebeurt, alles toch ook wel redelijk probleemloos in orde komt. Dat de structuur waar zij houvast aan heeft niet persé noodzakelijk is, en haar het vertrouwen geeft om die ook eens los te laten. Dat de spontane acties soms ook heel leuk zijn en haar kinderen met ons dingen doen die ze anders niet zouden doen, maar wel heel veel lol aan beleven.
En dat geheel geeft me ook vertrouwen, dat anderen onze manier helemaal niet als slechter zien, integendeel, en dat ik me dus ook niet zo druk hoef te maken om de negatieve aspecten, want die horen er nou eenmaal bij. En anderen vinden die blijkbaar ook niet zo erg.

Hmm... beetje chaotisch verhaal geworden zo. 🙄

Kaaskopje
Sally

Ja, ik had al wel gereageerd, maar gewoon als bijdrage aan TS :-).

Kaaskopje
Tijgeroog

Draadjes als dit, en het draadje kastje/hoekje/klusje per dag helpen mij wel om mezelf weer even 'bij kop en kont' te pakken. En dat is fijn. Maar kost dus wel veel energie en is niet op eigen kracht vol te houden.===

Verplichtingen hebben op mij een averechts effect, dus ik ben al héél snel afgehaakt van het oorspronkelijke kastje/hoekje/klusje afgehaakt. Het idee dat ik een kastje schoon moet maken omdat dat op het programma staat... nee!!! :-). Bij mij werken vooral gewoontes die ik er zelf in heb laten slijten. En ja sóms aangezwengeld door een ander. Zo dekte mijn man vanaf een dag heel 'voorbarig' (zo voelde ik dat) de tafel voor het avondeten. Voor mij voelde dat aanvankelijk als een soort negatieve hint dat ik op moest schieten, maar zo is het niet bedoeld wist ik later. Hij wil het gewoon maar gedaan hebben. En dat heb ik toch overgenomen. Hij ergert zich niet meer dat ik het op de valreep nog haastje-repje moet doen, ik heb net als hij nu het gevoel 'dan is het maar klaar'. Een eigenschap van een add'er kan zijn dat wat je uitstelt gewoon uit beeld verdwijnt en daar heb ik best last van. Dus 'straks dek ik de tafel' wordt dan opeens 'oh help, nog niet gedaan!'. En daarom kan meteen doen, ook best prettig zijn.

Flanagan
Het goede voorbeeld

In geval van Reksi, heeft een schoonmaakster inhuren weinig zin want de bewoners blijven hun levensstijl aanhouden en zo verandert er niets aan hun manier van leven in dat huis.

Hoe kunnen kinderen nu zoveel troep maken dat het op een ontploffing lijkt? Dat lijkt het mij dat de kinderen gewoonweg te veel speelgoed voor het grijpen hebben en dat de ouders hen te veel aanreiken.

Hoe stop jedat die hond aan alles knauwt? Ga met die hond opeen hondentraining en leer hem die ongewenste trekjes af. Tegelijkertijd leren dat hij op één plek moet blijven als je hem dat beveelt, zodat die modderpoten niet door het hele huis gaan.

Die kat met suiker zal, realistisch gezien, wel niet zo lang meer leven. Dan wordt die ‘overlast’ met mogelijke natte sporen van de slechte nieren ook verleden tijd, (als je tenminste niet direct een vervanging in huis haalt). Normaal geeft een kat niet zoveel troep.

Plaats in je huiskamer een kast met planken en manden voor de speelgoed van je kinderen. Zo houd je je huiskamer overzichtelijk. Leer je kleuter de speelgoed in de manden te doen voor jullie aan tafel schuiven. Kleuters leren dat op school ook. Leer je kleuter ook niet meer dan één mand speelgoed tegelijk pakken. Zo leert kind ook dat alles weer terug moet in die ene mand, waar het ook uit gekomen is.

Tip X: hou je aanrecht zo leeg mogelijk. De meeste troep belandt namelijk het snelst op het aanrecht om daarna snel vergeten te worden. Als mensen bewust worden van een leeg aanrecht, nemen ze eerder de tijd om hun spullen te brengen waar het hoort. Zo heb je het maar één keer in je handen, ipv twee keer.

Zelf kan ik ook geen droger en wasmachine tegelijk laten draaien. Ik heb gelukkig wel een traphekje en een paar rekken. De gedraaide was gaat eerst twee minuten in de droger en ik hang ze daarna aan het rek. Voordeel is dat ze kreukvrij drogen zodat ze niet hoeven te worden gestreken. Ik heb een hekel aan een plank met beddengoed vol kreukels en het niet meer hoeven strijken van shirts, broeken, lakens etc. levert tijdwinst op. Alleen de handdoeken gaan in de droger.

Sinds kort heb ik een wasmachine met tijdklok. Zo kan die alvast draaien en is het programma klaar, als ik thuis kom. Ik draai ongeveer een was per dag; die kan ik makkelijk aan het droogrek kwijt. Als ik één wasdag invoer, heb ik te weinig ruimte om het op te hangen.
Handdoeken was ik tijdens het avondeten omdat die daarna toch in de droger gaan.

Reksi, plan je activiteiten zo, dat je ook rust creëert voor jezelf.

Kaaskopje
Wassen

Ik was naar behoefte, dus niet in een schema. Is een mand vol, of moet er echt iets schoon zijn, dan was ik. Toen ik werkte deed ik dat gewoon in de avond. De was doen is in de huidige tijd geen dagtaak meer tenslotte. En ook hier geldt: maak het je niet te moeilijk. Als je merkt dat je blokkeert door iets, zorg er dan voor dat je het aangenamer maakt voor jezelf. Zo hangt de was hier gewoon in de huiskamer. Geen gezellig beeld misschien, maar ik hoef niet met de was twee trappen op, waardoor het klusje me gaat tegenstaan. Klinkt lui, maar zo is het nu eenmaal. Nu dochter het huis opnieuw verlaten heeft, kan ik de was weer een verdieping lager (of één hoger :-)) kwijt, dat scheelt wel. Dus als alles weer staat zoals het (voorlopig) moet staan, kan het ophangwasrekje boven aan een deur, dat ging nu wat lastiger. En er staat al een op-de-vloer-wasrek.

Kaaskopje
Kan het niet laten

OND, ik "ken" je inmiddels al wat langer en het kan zomaar zijn dat je ons 'autismespectrum' deelt. Je lijkt me een druk baasje die ondanks de leeftijd maar niet stil kan zitten, maar ook geen rem heeft op wat hij zegt. Wat in je hoofd opkomt, dat is veel volgens mij, knal je er ongefilterd uit. Dat zou een prettige verklaring zijn. Op die manier heb ik er nog begrip voor ook. Een beter idee dan dat je het gewoon gezellig vindt om onaardig te doen, een soort valse kabouter die zich in zijn holle boom zit te verkneukelen.

Door de constructie van een forum als dit kunnen wíj niet van je scheiden als we je gedrag niet langer willen accepteren, dat geldt uiteraard voor ieder van ons, we moeten het ermee doen, zolang het forumbeheer je aanwezigheid goedkeurt. Het zou je sieren als je daar geen misbruik van blijft maken. Zo, dit was mijn nieuwjaarspraatje, nu verder met wat hoop ik een harmonieus 2019 zal worden ;-))

Annie
Moeilijk

Reksi, geef eens wat meer info, dan kunnen we concreter meedenken.
Wat nu gebeurd is vooral makkelijk oordelen.
Als je bijv niet snapt dat kinderen in korte tijd voor een ontplofte bom effect kunnen zorgen dan snap je er niks van.
Kan trouwens dat die kinderen dan teveel speelgoed hebben. Maar dat is ook weer een vd problemen wrs. (was iig mijn probleem, maar ook familie gaf te veel. Maarja, dat scheiden en beheren kost ook weer veel tijd;( tijd die ik niet had.
Mijn kinderen, vooral eentje, speelden erg veel en erg graag met veel speelgoed, het waren enorme speelders. En vaak uren bezig met opbouwen, dat kan dan echt niet voor het eten weer allemaal opgeruimd.
Daar zijn dan wel weer oplossingen voor maar dat kost allemaal weer tijd en energie. Wat je niet altijd uitkomt omdat de hond ook weer net uit moet.

In ieder geval zijn mijn kinderen de leeftijd van speelgoed allang ontgroeid. Toch blijft het ontplofte bom effect, bij een van mijn kinderen en mijn partner.
Ik vecht daar keihard tegen, heus niet dat ik het accepteer!! Maar dat voelt soms ook als halve dagtaak...
Dochter doet echt haar best, maar na 5 minuten en veel haast liggen alle plekken waar ze is geweest vol. (toiletartikelen, schoolspullen, kleding, sportspullen enz enz enz)
Mijn partner kan met een paar strategisch geplaatste spullen een ruimte enorm onbegaanbaar laten lijken. (bij voorkeur legt hij alles net in loopruimte etc)

Voor mij een hele uitdaging.
Ik ben zelf niet al te gestructureerd en al helemaal niet huishoudelijk. Door tekorten van gezinsleden en erg vieze hond ben ik meer met huishouden bezig dan me lief is.
De enige oplossing hier is schipperen en loslaten, erg lastig voor mij. Zo ongeveer wekelijks verzin ik nieuwe systemen maarja daar loop je ook echt op stuk. En al helemaal op de discussies en ruzies erover.

Waarom wil je partner geen hulp?
Daar heb ik de meeste spijt van, dat ik dat uiteindelijk niet heb gedaan. Had ik echt moeten doen. Nu gaat dat niet meer zo, voert te ver uit te leggen waarom.

Ik focus op belangrijkste dingen en probeer niet al te perfectionistisch te zijn, want dat ben ik veel te veel. En veel gewoon wegkijken.
En aantal gewoontes toch inslijten. Ik zit vrij strak op hond. Nooit vies naar binnen. Dat wordt hier echt wel vergeten nog soms, (net als vieze Schoenen! :() maar daar blijf ik op hameren. Echt schoon krijg ik hond niet in dit seizoen (modder blijft in ondervacht zitten paar uur ondanks vanalles) maar het scheelt toch veel. Droogt bijv in bench. Kun je niet ook een bench of ruimte inzetten voor het knagen, geknaag kun je nu echt niet erbij hebben.

Houd het klein, schoon en geordend gaat het (voorlopig) niet worden. Vergeet vooral niet te genieten. (dat blijft langer hangen dan vies huis en vind ik veel erger)

Pennestreek
Flanagan

ben het niet met je eens, dat een hulp in het geval van Reksi geen zin heeft, omdat ze hun gewoonten niet aan zullen passen. Hoe weet je dat? Ik heb toch beschreven hoe dat bij ons werkt? Die 'vreemde ogen' van de hulp en het feit dat ik haar niet ga betalen om op te ruimen of om om de zooi heen schoon te maken, zorgen er bij ons voor dat we iedere week de discipline op kunnen brengen om het huis op te ruimen. Die discipline brengen we niet op als er niet een stok achter de deur zou bestaan in de vorm van onze hulp. Daarom ben ik er dubbel blij mee, en daarom denk ik ook dat het Reksi en haar gezin enorm kan helpen.

En misschien kan ze de hulp af en toe extra (lang) inhuren om samen een bepaalde ruimte echt grondig schoon te maken. Vaak werkt het bij mij goed om mezelf een deadline op te leggen (in de vorm van bijvoorbeeld bezoek) om op een bepaalde dag een kast of ruimte opgeruimd te hebben. Als je de hulp vraagt om langs te komen om de slaapkamer goed te doen, is dat je stok achter de deur om het bed afgehaald te hebben, de kast opgeruimd en alles wat op de vloer en de nachtkastjes slingert uit te zoeken en op te ruimen. Zodat je de vloer onder het bed kan doen, de gordijnen kunt wassen en de plintjes soppen. Ik noem maar wat. Dit kan ze natuurlijk ook doen met haar partner, of haar zus of een vriendin. Doe ik ook wel eens met mijn zus. Eerst de keuken bij de een en de volgende week de keuken bij de ander. Is gezellig en dwingt je om er gewoon tijd voor vrij te maken, en je kunt het dan niet meer uitstellen.

En inderdaad minder perfectionistisch worden en blijven genieten, dat is heel belangrijk. Heb mezelf te lang in de greep laten houden door dat perfectionisme. Heel frustrerende karaktertrek in combi met een soort van ADD...

Flanagan
Pennenstreek,

Misschien ook wel iets te veel uit eigen ervaring gesproken.
Vrienden van ons, met kleine kinderen, waren op zoek naar een schoonmaakster en ik hielp hen tijdelijk uit de brand. Terwijl ik zelf heel ordelijk ben, verbaasde het mij hoe zelfs de kleinste dingen niet opgeruimd werden en hoe alles op aanrecht werd gezet, in de trend van de schoonmaakster ruimt het wel op. Er bleef amper tijd over voor de echte schoonmaak zoals toilet.
Maar het is mij wel vaker opgevallen; veel speelgoed en zodoende ook veel dat op de grond blijft slingeren. Simpel omdat de kinderen zelf het overzicht zijn verloren door de overdaad aan speelgoed; ze weten gewoon niet meer waar ze het vandaan gehaald hebben. Dat kan je hen niet kwalijk nemen. Daar moet je hen voor behoeden.

Oudere kinderen kan je opdracht gegeven om spullen op te ruimen of niet alles overhoop te halen omdat ze het ook weer mogen opruimen. Maar een huishouden met kleine kinderen waar de bom ontploft lijkt, kan de frequente ontploffingen matigen door niet alles voor het grijpen te leggen. En andere zaken niet zo op zijn beloop te laten.

Tip voor Reksi: schaf een Swiffer met water/zeeptank aan. Of iets vergelijkbaars. Daarmee kan je heel gemakkelijk in een tel eerst de haren en daarna de vieze hondepoten afdrukken en andere vieze koekhanden van de vloer dweilen. Zo blijft het niet liggen voor de schoonmaakster.;-)

Pagina's