Home » Forum » Huis tuin en keuken » Mogen we even klagen druk druk druk

Mogen we even klagen (druk druk druk)

44 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Reksi
Mogen we even klagen (druk druk druk)

Situatie:
1 grote hond, gek op alles knagen wat zich in huis bevindt en waterplassen (of modder)
2 katten, waarvan 1 met diabetes
2 Tazmanian devils: zeer afhankelijke peuter en creatieve kleuter (allebei heel erg lief, maar waar ze gaan laten ze een spoor van ontploffing en vernieling achter)
Papa met continurooster, drukke baan
Mama met grote kans op ADD (helaas is de H weggevallen) en drukke parttime baan
Huishouden, tja dat valt niet meer te beschrijven..

Consequentie: papa en mama uitgeblust, geen overzicht meer, geen ritme meer (vooral door continurooster). We lopen dus nonstop achter de feiten aan.

Herkenbaar? Alle tips zijn welkom!

V@@s
dieren de deur uit

Als alles teveel wordt dan zou ik een deel van de dieren uit huis doen.

Reksi
Laatste redmiddel

Ik snap waar uw reactie vandaan komt, V@@s, maar ze zijn onderdeel van ons gezin. Dat is echt het laatste redmiddel. Er moet een andere oplossing zijn. Als je ze eenmaal in huis hebt, moet je er ook goed voor zijn, is mijn mening.

Sally MacLennane
Is dit mogelijk?

Iemand die een paar uur per week komt poetsen.

Reksi
Zeker

Ja dat is zeker wel een optie! Moet alleen nog manlief overtuigd krijgen. :-)

juf Ank
misschien

ritalin proberen
een coach vragen
Samen met iemand een schema opzetten om te leren plannen

Phryne Fisher
Even vertalen

Ft werkende vader, moeder parttime, 2 kinderen en drie huisdieren.
Als vader wisseldiensten werkt heeft hij toch ook wel eens overdag vrij? Dan kan hij met kinderen en hond op stap terwijl jij het huis op orde brengt. Of andersom.
Verder geen tips. Ik ben ook geen opruimer maar mijn kuikens zijn al groter. Hier is het huishouden dus ook sluitpost. Ik zorg dat de was gewassen wordt en er eten op tafel staat. Schoonmaken indien nodig, en opruimen zoals het gaat.

Pirata
snel poetsen

5 Minuten per dag nemen, vaste tijd, om snel alles op te ruimen. De kinderen proberen hun speelgoed in die tijd op te ruimen. De ouders rennen met een stoffer over de vloer (al dan niet met nat wegwerpdoekje er over). Daarna verdient iedereen gezamenlijk een rustmoment met limonade.
En ja, anders een hulp in de huishouding en laat je boodschappen bezorgen. Of laat papa ouderschapsverlof opnemen. 't Zijn tropenjaren, ook zonder huisdieren.

Yanea
Accepteren

Met twee Tazmanian devils (heerlijke omschrijving trouwens!), huisdieren, werk en ADD kun je niet anders dat accepteren dat je voorlopig de boel niet onder controle krijgt. Maak dus voor jezelf helder wat je absoluut noodzakelijk vindt qua huishouden, hygiene en opvoeding. En de rest is bijzaak. Beter een rommelig huis en genieten van je gezin dan stress omdat alles perfect zou moeten zijn.

Het wordt beter. Ooit 😊.

Pennestreek
Hulp is hier de truc

En dan niet eens zozeer vanwege het poetsen, maar omdat ik ons als gezin heb verplicht het huis opgeruimd te hebben voor ze komt. Dat betekent dat in ieder geval 1 avond per week het hele huis schoon en opgeruimd is.
Ik herken helemaal wat je schrijft, ik ben ook geen huishoudwonder en verdenk mezelf ook van ADD, man heeft het wellicht ook, zoon zeker. Dochter waarschijnlijk niet, maar die is kampioen zooi maken. Daarbij word ik gefrustreerd en ongelukkig van troep en vuil. Geen fijne combi. Dit systeem met een hulp in huis werkt voor mij/ons heel goed.

40er
Routine

Op internet genoeg lijstjes te vinden, maar ga volgens een rooster werken. Maandag kamer stoffen, dinsdag badkamer enz. Dagelijks zorgen dat het opgeruimd blijft. Als de kinderen naar bed zijn even snel wat opruimen, 10 minuutjes maar. Je moet er een routine in krijgen!

Phryne Fisher
Nee

Als het zo makkelijk was, gewoon even routine, was het hier allang gelukt. Ik wil het namelijk best, maar als ik twee uur heb opgeruimd liggen er 15 stapels, de stofzuiger ergens halverwege, en zie ik het niet meer zitten. Mijn slaapkamer staat vol met tasjes met spullen die ik voor het zicht opruim uit de huiskamer als ik visite krijg.

Pennestreek
Phryne

Inderdaad! Lang leve de zolder, maar daar durf ik letterlijk niet meer te komen inmiddels. Was het maar zo simpel als routine. Maar das nou net het manco bij ADD’ers.

Yanea
Hier ook geen routine

De enige routine die ik heb, is die in het maken van handige overzichten, to do lijstjes, huishoudschema's, roosters en andere vormen van planningsoverzichten. Maar ze uitvoeren, lukt zelden. Het leven is wat me overkomt, terwijl ik (braaf) plannen maak 😊

Freja
Overdreven

Je klaagt maar wil er eigenlijk niks aan doen. Doe die beesten weg als ze je te veel worden. Scherm niet met ADD, dat is alleen maar een excuus om niets aan je situatie te verbeteren. pak jezelf bij kop en kont en begin gewoon in één ruimte om die schoon en netjes te krijgen. Regel een schoonmaakster die je helpt het huis schoon te krijgen. Vaak kan zo iemand je ook op weg helpen door tegen jou te zeggen wat je kan doen voor ze de volgende week weer terugkomt.
Kijk naar Maria Kondo op Netflix en zie dat je een huis niet in een week weer netjes krijgt.

Tijgeroog
En

Schema’s maken om te leren plannen? Dat kan ik allebei ook prima, heb m’n geld zelfs verdiend als supply chain planner. Maar om me vervolgend aan die planning te houden kan ik niet, want er zijn zoveel interessantere en leukere dingen te doen.

Hanne.
Minder spullen

De beste manier om minder rommel in huis te hebben is simpelweg minder spullen hebben.

Als je 15 tasjes met spullen voor de visite verstopt moet je je afvragen of alles in die tasjes noodzakelijke spullen zijn.

Wegdoen is lastig maar werkt echt!

Een begin klein. Niet de hele woonkamer maar alleen het kastje naar de bank. Mag je jezelf en compliment geven als je klaar bent (en dat lukt) en je hebt iets echt af!

En dan niet in de valkuil vallen dat je alles op marktplaats wil zetten en je uiteindelijk met 2m3 ''dit moet nog op marktplaats gezet' soullen in je woonkamer zit . Of meteen er op zetten (en indien niet binnen 2 weken verkocht echt weg doen) of meteen weggooien/ weggeven/ naar de kringloop brengen.

Minder spullen geeft meer ruimte in je hoofd en dat is onbetaalbaar!

Reksi
Goeie tips!

Iedereen bedankt voor de goede tips en de schop onder mijn billetjes. Soms heb je dat even nodig.

:-)

Kaaskopje
Moeten en routine

Het woord moeten werkt op mij averechts. Routine is ook een moeten, dus als iemand tegen mij zegt dat ik ergens routine in moet zien te krijgen, voelt dat best vervelend (haha, ik heb het zelf pas tegen man gezegd, bedenk ik me). Maar wat mijn ervaring wel is, is dat ik toch bepaalde gewoontes heb opgebouwd en dat ik het heel erg prettig vindt om die gewoontes aan te houden. Lekker overzichtelijk. Een kleine 40 jaar geleden liet ik de afwas gewoon een paar dagen staan, nu moet ik er niet meer aan denken! Toch is ons huishouden nog steeds niet wat het moet zijn. Stoflaagjes zijn hier normaal. Ik vlieg snel met doekjes rond als we visite krijgen. Ik probeer na weken als van kerst en nieuwjaar altijd de netheid erin te houden, maar dat lukt nooit. Ligt er eenmaal weer iets op tafel, dan jongt dat gewoon weer aan. Daar baal ik dan ook echt van, maar het lijkt gewoon onvermijdelijk. Omdat ik het zo graag netjes wil houden, ben ik ook een mopperkont geworden als anderen hun zooi niet opruimen. Hang je jas op, waarom nou je kleren op die stoel, deur dicht!!, gordijnen open!.... dat werk. Dat wordt als klagen en zeuren gezien, terwijl ik het gewoon zo graag netjes, gezellig en warm wil houden in de kamer.

@Emma
"Kans op ADD"?

Vanwaar die kans? Je hebt het of je hebt het niet. Is er een diagnose? Ook ADD'ers moeten leren orde in hun leven te scheppen. Neem het serieus, laat je onderzoeken en begeleiden.

Tijgeroog
@Emma

"Ook ADD'ers moeten leren orde in hun leven te scheppen."

Nee hoor! Van wie moet dat?

Pennestreek
@Emma

Je hebt het of je hebt het niet? Het is geen exacte wetenschap hoor. En ook al vermoed je dat je het hebt, je bent niet verplicht een onderzoekstraject in te gaan om een diagnose te laten stellen. En moeten leren orde te scheppen in hun leven? Says who? En, wie zegt dat een ADD'er dat überhaupt kan? Zoals hierboven al door verschillende mensen geschreven, dat lukt even, maar is niet permanent vol te houden. Bij mij is het een golfbeweging. Soms lukt het even om een verbetering vast te houden, maar dat kost zoveel energie, dat het niet vol te houden is. Dan stort het kaartenhuis weer even in. Het is een permanente struggle. Ik heb nooit het gevoel alles echt onder controle te hebben.

Ik heb een zoon met ADD, en ik zie echt heel veel dingen van mezelf in hem terug. Als ik zo'n online lijstje invul scoor ik behoorlijk hoog. Maar de ADD-trekken beperken me toch niet zodanig dat ik het nodig vind een traject in te gaan. Ik heb er aardig mee leren leven, maar ja, sommige dingen zijn en blijven lastig/moeilijk/bijna niet te doen. Ik denk ook niet dat die dingen met een diagnose en/of medicatie echt zouden verdwijnen. Medicatie is niet zaligmakend. Bij zoon scheelt het een fractie, maar het is geen wereld van verschil zoals je soms ook wel eens hoort. Nou, laat voor mij dan die medicijnen maar. Het is ook niet echt gratis he. Zoon moet zijn leven nog opstarten, nog heel veel leren, en heeft het door zijn ASS ook op andere vlakken heel moeilijk dus bij hem is het een kwestie van alle beetjes helpen. Maar ik vind het dus voor mezelf niet nodig.

Draadjes als dit, en het draadje kastje/hoekje/klusje per dag helpen mij wel om mezelf weer even 'bij kop en kont' te pakken. En dat is fijn. Maar kost dus wel veel energie en is niet op eigen kracht vol te houden.

Watervrouw
Niet op laten lopen en bijhouden..

...maar daarvoor is het waarschijnlijk al te laat.

Uit ervaring weet ik dat de combi allebei werken en kinderen en beesten normaal maar heftig is. Wat belangrijker is dat je goed op jezelf let en zorgt dat het niet te veel wordt.

Ik denk dat de clou het bijhouden is maar ja dan moet je het eerst op orde hebben daar zou ik naar streven, stap voor stap. Verder maak het je makkelijk bijvoorbeeld zorg voor schoonmaakspullen in de badkamer en poets wat als kinderen in bad zitten. Ondergoed niet allemaal opvouwen maar in mandjes gooien, stop met strijken, eens per week boodschappen.
En, als het kan, misschien kan je man iets minder werken?

Ik heb nu de kinderkamers "onder controle" en de badkamer, wc's en keuken zijn oke maar de rest is een drama. Grote zolder maar tsjokvol, jarenjang geen tijd voor gehad, een ramp.
Op de kinderkamers maak ik bijna maandelijks een weggooirondje.
In de bovenstaande reacties herken ik zoveel, ook ik zet vanalles op mijn slaapkamer als er bezoek komt maar vervolgens blijft dat er staan. En lijstjes maken! Geweldig, ik maak nog net geen lijstje van de lijstjes maar heb een boek/schrift waar allerlei lijstjes in staan plus dan nog die in mijn agenda en allerlei losse.

Tijgeroog
Pennestreek

Helder omschreven, en heel herkenbaar. Heel vergelijkbaar verhaal, maar dan zonder de ASS, en met als toevoeging dat m’n man waarschijnlijk ook ADD heeft, en ik bij m’n dochter twijfel. Maar die zou ook ADHD kunnen hebben. Of niets. Maar functioneert behoorlijk goed, dus ook bij haar (nog) geen reden om er meer mee te gaan doen.

Daarnaast heb ik de afgelopen jaren behoorlijk goed geleerd om te lat niet te hoog te leggen, te accepteren hoe ik ben, hoe wij zijn, en dingen los te laten. Dan is het maar rommelig in huis, en stoffig. Als wij er last van hebben lossen we het op, als anderen er last van hebben hoef ik me daar niet verantwoordelijk voor te voelen. Ons huis, onze manier van leven.
Als alles in de soep loopt door slechte planning of onverwachte zaken en we daardoor een rare maaltijd hebben heeft verder ook niemand daar last van. En geen zorgen om de noodzakelijke vitamines, want die zijn er genoeg.
En als we 's ochtends besluiten dat we zin hebben in een weekendje Ardennen en een half uur later in de auto zitten heeft ook niemand daar last van.

Add is soms lastig, maar er is niets mis mee. Zijn over het algemeen hele leuke, spontane mensen. :-)

@Emma
Tijgeroog

"Nee hoor! Van wie moet dat?"

Van mij niet hoor, maar ik bespeur toch enige behoefte daaraan in de openingspost.

Pennestreek:
"Het is geen exacte wetenschap hoor."
Nee zeker niet. Mijn docbter heeft ADD en ook ik herken dingen van mjnzelf in haar. Het gaat mij om de "kans op add": iets dat je schijnbaar kunt oplopen?
Begeleiding kan veel stress wegenemen, niet altijd en niet overal, precies zoals jij schrijft.
Een diagnose kan veel helderheid en handvattten geven. Niet bij iedereen, maar bij ons (vaak) wel.

Pennestreek
Ik las het meer als ik heb het mogelijk, maar geen diagnose

Niet als iets dat je kunt oplopen. TO herkent blijkbaar wel dingen, maar heeft geen diagnose.

Hier heeft man de 'H', dus die heeft altijd energie, dat helpt mij wel. Als ik het niet meer zie zitten roept hij 'hup, kom op, zo gepiept' en dan lukt het vaak wel om weer even in beweging te komen. Ook al is het nooit 'zo gepiept' ;-). Hier werken we met een afgeleide van Kanban, soort projectmanagement systeem. We plakken post-its links op de deur van de klussen die moeten gebeuren. Ieder een eigen kleurtje. Waaraan wordt gewerkt verhuizen we naar het midden van de deur, is iets af dan schuift het door naar rechts. Het werkt wel motiverend om die berg plakkertjes rechts te zien groeien! En werkt beter dan mijn eerdere systeem van overal lijstjes, zoals bijvoorbeeld Watervrouw. Maar man is degene van het overzicht en de drijvende kracht achter het ieder weekend die plakkertjes maken. Dat breng ik zelf niet op.
En, heel belangrijk, hak de klussen op in (hele) kleine stukjes. Een plakkertje 'zolder opruimen' werkt niet natuurlijk...

Verder moet ik nodig wat gaan doen aan mijn acceptatieproces. Ik ben erg jaloers op jou, Tijgeroog! Ik moet doorlopend wat van mezelf...

Jasmijn
heb je netflix?

Als je netflix hebt zou je de eerste aflevering van opruimen met Marie Kondo kunnen kijken, best een eyeopener. Niet dat je alles exact kopieert, maar alle beetjes helpen.
Deze moeder hield niet van wassen en was opvouwen en had daar een hulp voor ingeroepen. Maar dat vond haar man nogal belachelijk. Deze vrouw gaf aan dat ze er echt geen tijd voor had, voor wassen en vouwen. (nu kan het voor het vouwen eventueel nog begrijpen, maar wassen? Dat is in één machine proppen en een knop indrukken, dat lijkt me niet veel tijd in beslag te nemen.
Nou ja, en op het einde van de aflevering, hebben ze een maand een soort opruim-cursus gehad en zijn ze vrolijker, uitgeruster, een gezelliger gezin en hebben ze het onder controle, wat ze heel fijn vinden.

Ik zelf ben nogal van de structuur, dus zondag en maandag was ik en doe ik alles in de droger (op10% na ongeveer) want dat scheelt me ruimte en tijd en op maandagavond vouw ik op. Dat doe ik, want dat moet van mezelf. De rest van de week ben ik dus 'klaar' (met de was) en dat voelt fijn, niet iedere keer dat terugkomende proces.
Verder zorg ik dat alles zijn vaste plek heeft. Dus tafels zijn hier altijd leeg, tenminste, er ligt op wat erop hoort (bijv. een plant, een plateau met kaarsen maar verder niet) Spullen die er niet op horen ruim ik zo snel mogelijk op. Zo blijft het ook netjes, want volgens mij trekt rommel, nieuwe rommel aan.
Misschien is een dagelijks opruimkwartiertje een goed idee? Iedereen, ook man en kinderen gaan een kwartier lang hun zooi opruimen (bijvoorbeeld na het eten en afruimen) en dat doen jullie iedere dag. Volgens mij werkt dat best wel (als je iedereen leert waar je alles neerleggen moet, alles zijn eigen plek, dat is het meest makkelijk en duidelijk om op te ruimen)
En, wat je overal en nergens steeds meer leest, doe veel spullen weg en koop zo min mogelijk nieuwe spullen, een leger huis ruimt beter op en voor mij werkt het als een leeg huis-leeg hoofd, chaotisch huis-chaotisch hoofd. (dus ik hou alles graag zo leeg mogelijk, is bij mij ook nog een proces, want ik ben al maanden aan het ruimen/wegdoen/weggeven) maar ondertussen heb ik niets meer gekocht (behalve eten en drinken)

Tijgeroog
Leeg huis?

Over 2 weken heb ik een helemaal leeg huis! Probleem opgelost? :-) (ik ben alleen bang dat we het niet eeuwig vol kunnen gaan houden om een leeg huis, maar ook een vol huis te financieren. ;-))

Zo’n kwartiertje opruimen is lastig te plannen, want veel sporten enzo, en alles en iedereen loopt 's avonds door elkaar en dan is het opeens al weer laat en bedtijd. Of iets anders, wat belangrijker is. Bovendien wordt je tijdens zo’n opruimrondje nogal makkelijk uhm... afgeleid. Want je komt iets tegen waar je iets mee moet doen, of moet lezen, of iets over moet opzoeken, of je zus waar je mee moet kletsen of...

En altijd op een vaste dag wassen...? Maar ik heb geen vaste dag waarop ik altijd thuis ben. Bovendien vind ik dat niet handig, want misschien is de wasmand dan nog niet vol. Of loopt ie juist als drie dagen helemaal over. Dus dat doe ik veel liever op een moment dat ik he nodig vind en er tijd voor heb.

"Kans op ADD" las ik als "er is een kans dat ik ADD heb omdat ik er heel veel bij mezelf van herken". Niet als "er is een kans dat ik volgende week ADD krijg"

Pennestreek, die acceptatie werkt minder goed als m’n schoonmoeder langs komt hoor! Maar ik heb daar de afgelopen jaren toch wel duidelijke stappen gemaakt. Ook door me heel bewust te zijn van de positieve kanten van ADD, en daar blij mee te zijn.

En voor Reksi: leg de lat niet te hoog voor jezelf. Je huis hoeft niet perfect te zijn. Het zijn nu tropenjaren, als de kinderen wat ouder zijn wordt het makkelijker.

Jasmijn
de vaste was dag

Tijgeroog, er is toch altijd wel íemand thuis op bijv. zondag en/of maandag (of welke dag je dan ook daarvoor bedenkt?) die even een was aanzet, en je kan die machine toch vullen en aanzetten en daarna weggaan? Als je thuiskomt gooi je alles in de droger en zet een nieuwe aan. Zo was ik er 3, redelijk snel achter elkaar en daarna pas weer een week later. Zeker weten dat de wasmanden dan vol zijn, ik tref nooit een lege mand aan hoor, en zijn ze eerder vol, tja, dan moet iedereen maar wachten totdat ik weer ga wassen, je kan toch een ander kledingstuk aantrekken?
Ik vind het een heerlijk systeem, de rest van de week hoef ik me in ieder geval dáár niets meer van aantrekken. Ik heb het wel eens anders gedaan, maar toen had ik echt het gevoel dat er áltijd wel een klusje te doen was (dat wassen,drogen en vouwen) nu is het echt maandagavond klaar en blijft het klaar tot de week erop.

OND
De zoveelste echokamer v

van de autismespectrumstoornisliga?
Wat is jullie vaccinatiestatus?
Jeetje, jullie gaan ten onder aan onbenulligheid.

Yanea
oh Tijgeroog

'Daarnaast heb ik de afgelopen jaren behoorlijk goed geleerd om te lat niet te hoog te leggen, te accepteren hoe ik ben, hoe wij zijn, en dingen los te laten. Dan is het maar rommelig in huis, en stoffig. Als wij er last van hebben lossen we het op, als anderen er last van hebben hoef ik me daar niet verantwoordelijk voor te voelen. Ons huis, onze manier van leven.'

Oooh, dat wil ik ook! Net als Pennestreek zit ik zo vast in 'hoe het hoort' en hoe schril mijn huishouden daarbij afsteekt, dat ik soms niet eens mensen binnen durf te laten ...

Pagina's