Home » Forum » Oude poes steeds meer vervelende kuren lang

Oude poes steeds meer vervelende kuren... (lang)

69 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Els van Diepen
Oude poes steeds meer vervelende kuren... (lang)

Hallo, ik zie hier vaker kattendraadjes langskomen en wil mijn probleem aan jullie voorleggen. Hopelijk hebben jullie tips of inzichten voor me. Het is een lang verhaal maar ik wil de context zo goed mogelijk schetsen.

Een van mijn poezen is 19 jaar, ze is de oudste en al haar leven lang bij mij. Het is echt 'mijn' poes. Ik ben dol op haar. Sinds een aantal jaar hebben we ook een hond en daar was ze niet zo blij mee. Maar oplossingsgericht als ze is, is ze vanaf toen boven gaan wonen. Het eten en de kattenbak staat ook boven en de katten kunnen vrij van boven naar beneden lopen. Via onze slaapkamer is er de mogelijkheid voor ze om naar buiten te gaan. Geen probleem, poes heeft zich geschikt en is blij en tevreden. Het laatste jaar werd ze erg mager en bleek ze iets aan haar nieren te hebben. Ze reageert goed op de dieetvoeding. Af en toe begon ze 's avonds te schreeuwen (zoals ze deed als ze iets gevangen had) en waar ze dat eerst deed als ze een sok gevangen had, deed ze dat steeds vaker zonder sok. We bedachten ons dat er ook iets bangs in doorklonk en besloten de hond (die heel af en toe boven kwam) niet meer boven te laten. Boven is haar terrein en daar moet ze zich veilig voelen. Het schreeuwen is sindsdien verminderd en uiteindelijk afgelopen. Poes is intussen ook doof geworden. Zover de opgeloste problemen of dingen die geen probleem zijn.

Verder loopt ze behoorlijk mank met een van haar voorpoten. We hebben haar even metacam gegeven (een pijnstiller) om te kijken of dat verbetering bracht en ja. Teken dat ze pijn heeft dus. Metacam is alleen reuzebelastend voor de nieren en ze werd inderdaad weer magerder. Daar zit ik dus nog mee. En ik heb de DA nog gebeld voor een alternatief. Weet toevallig iemand hier iets is dat niet belastend is voor de nieren?

Poes trippelt 's veel rond, ze lijkt echt rusteloos. Ze houdt haar nageltjes niet meer zelf bij en ik hoor haar tikjes tijdens het lopen, als het weer tijd is voor een knipbeurt. Herkent iemand die rusteloosheid? Ik heb het idee dat het iets van de laatste tijd is.

Sinds ze doof is lijkt het alsof ze meer is gaan mauwen/praten. Ze was nooit zo'n prater maar mauwt nu altijd te begroeting hard en een paar keer. Ook geen proleem en zelfs wel gezellig maar.... Ze mauwt ook als de dag, volgens haar, begint. Half 6 a 6 uur worden we wakker gemauwd. Meestal komt ze dan weer tussen ons in liggen en is ze weer rustig. Of we moeten de naar-buiten-ga-gelegenheid opendoen. Niet fijn, maar overkomelijk. Hoort bij een oude poes, we houden van haar etc.

Afgelopen week vonden we tot 3x toe een paar kleine keuteltjes buiten de kattenbak. Echt op andere plaatsen, niet per ongeluk er buiten. Gelukkig heeft ze goede ontlasting dus opruimen en schoonmaken is zo gedaan maar het is zo niets voor deze poes om buiten de bak te gaan. En het is wel weer het zoveelste teken van aftakeling...

Vannacht echter spande de kroon, en de reden dat ik me tot het legioen hier wend: ze heeft op ons bed geplast!!! Gisteravond verschoond en vanmorgen om 5 uur een grote dikke plas erop. Ik baal daar zo enorm van.... Dekbed kan niet in de wasmachine en ligt nu in bad in de biotex. Zo al met al, zie ik het triest in. Ik begrijp dat een oude poes haar uitvalsdingen krijgt maar.... Dit is zo vervelend. Even los van de poes, gewoon vervelend qua tijd, regelen, etc.

Poes naar beneden kan niet, ze vind de hond te eng. En als ze beneden naar buiten gaat durft ze niet meer naar binnen. Afgelopen zomer heb ik meermalen s nachts op een ladder te getsaan om haar van het schuurdak af te halen. Daar gaat ze, als ze niet durft binnen te komen, hartverscheurend mauwen en houdt de hele buurt wakker. We hebben bedacht wat extra kattenbakken neer te zetten maar ik heb het idee dat dat het niet is. Volgens mij is ze aan het demeteren en snapt ze het gewoon niet meer zo.

Iemand anders nog tips? Herkenning? Ervaring? Inzichten? Wat te doen met oude, demente poes?

Dank je wel voor het lezen!

Sinilind
Misschien tijd voor euthanasie

Ik snap dat het hard klinkt. Ik heb ook een poes gehad, MIJN poes, vanaf mijn 13 tot mijn 31 bij mij geweest. Het gedrag wat je beschrijf komt me overbekend voor en was het begin van het einde. het verschil was dat er geen andere huisdieren in huis waren, ze had het rijk voor zich alleen. Ook alles geprobeerd maar uiteindelijk heeft de dierenarts gezegd dat ze inderdaad niet verder kon en hebben we haar laten inslapen. Ik snap dat het hard klinkt maar het gaat niet beter worden zoals je het beschrijft. Sterke

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

wil40
Oude poes

Alles wat ik lees in je posting is inderdaad het gedrag van een oude dementerende poes. Ze is 19 jaar oud, dus heel logisch.
Het is een keuze die je zelf maakt. Zolang het leven voor haar dragelijk is, redelijk pijnloos, kan ze lekker door gaan met bivakkeren op jullie bovenverdieping. Als je dat zelf niet meer aankan, niet meer wil, moet je met de dierenarts overleggen. Er zal aan haar dementerende gedrag weinig te doen zijn. Krijgt ze speciale voeding voor het nierprobleem? Dat is toch wel het meest vervelende, een poes die overal gaat plassen. De rest zou ik wel mee kunnen leven. Oude dieren lijken erg veel op oude mensen. Alleen hebben we daar incontinentieluiers voor, dat is bij een dier lastiger.

**Chrissie**
Dement denk ik

Ja, klinkt erg bekend, zo ging het ook bij onze oude kater, hij is 20 jaar geworden. Dat plassen deed hij eigenlijk al zijn hele leven helaas, maar de laatste jaren steeds erger en dan vooral op de grote deurmat. Die hebben we uiteindelijk vervangen door zeil.
Maar het schreeuwen komt me heel bekend voor. Onze kat was ook stokdoof (en dement).
Achteraf heb ik het idee dat we hem toch iets te lang hebben laten doormodderen. Ik had moeite met het naderende afscheid en dacht steeds dat het nog wel ging. Maar nu denk ik toch dat het beestje in de laatste periode van zijn leven niet echt veel lol meer heeft gehad.
Ik denk inderdaad dat ze haar beste tijd heeft gehad en dat je goed en eerlijk moet kijken wat voor haar het beste is, zodat ze niet te veel hoeft te lijden, ondanks dat het een hartverscheurende keuze voor jou is. Dat begrijp ik heel goed!

els van diepen
Lastig

Poe... Dank voor jullie reacties. Natuurlijk helemaal niet wat ik wil horen. Ik houd er al langer rekening mee dat ze dood gaat, maar ik heb daar nooit een actieve rol voor mezelf in gezien. Ik wil gewoon dat ze zacht in haar slaap overlijdt, in het eerste lentezonnetje of zo. Maar dat is niet zo reëel bij nader inzien... Zucht...

Het lastige is dat ik ook een deel van gaar lijden ben. Ik was vannacht boos op haar en alhoewel ik haar niet mishandel ben ik dan alles behalve het begripvolle fijne baasje. Dat verdiend ze ook niet. Als ik zo op haar mopper reageert ze daar wel op. En al wil ik dat niet, boos p haar zijn, ik ben ook maar een mens. ik kan niet voorkomen dat het af en toe gebeurt. Stel dat ze iets uitvreet op een spitsdag, oh... Ik niet er niet aan denken.

Voor nu een nieuwe fase dus en kijken hoe het zich ontwikkelt. En wennen aan het idee dat ik misschien een actievere rol moet gaan spelen dan ik hoopte...

Oh en ik hoor graag nog meer tips of ervaringen.

els van diepen
Linkje

http://www.dierenkliniekwilhelminapark.nl/dierinfo/kat/senior/dementie.html

Deze info vond ik. Onze poes krijgt dus wel apart voer voor haar nieren maar hier bij deze link lees ik over vrije radicalen waardoor hersenen vernauwen. Iemand daar ervaring mee? En dan vooral met het aangepaste dieet?

Rafelkap
Dierenarts

Toen onze oude poes (ook aan z'n nieren)op een gegeven moment ook overal ging plassen en poepen, ook op de trap, hebben mijn ouders hem in laten slapen. Maar vooral omdat hij zich niet meer liet aaien, dat was helemaal niets voor hem. Voor een poes (meestal normaal:schoon beest, netjes op de bak, altijd alles begraven) is het niet fijn overal te urineren.
Wat betreft je laatste vraag: zou ik de dierenarts consulteren. En wat betreft euthanasie: je weet zelf het beste in wiens belang hij nog bij jou is.. Die beslissing kan niemand voor je nemen. Sterkte!

Fiorucci
Ik denk...

Dat poes heel oud is, en misschien is het wel tijd om te beslissen wat je wilt gaan doen. Ik kan dat niet voor je beslissen, maar wil je wel meegeven dat katten het heel afschuwelijk vinden om niet zindelijk te zijn...ze zit duidelijk niet goed in haar vel.

renske35
Ook hier oude poes

Ook hier een oude poes van 18,5 jaar die ontzettend mager is, overal plast, door zijn acherpoten zakt, bijna niets meer ziet ... Kortom, ze is helemaal op. Wij laten haar morgen inslapen. Heel erg verdrietig, maar wel de beste oplossing. Ik zie er ontzettend tegenop, maar weet dat het beter is.
Kortom heel veel herkenning.
Ik wens je veel sterkte...

els van diepen
Jee

Jeetje Renske... Jij veel sterkte!! Wat een moeilijke beslissing.. Het klinkt als een goede beslissing wel, goed van je!

Hier springt poes ook vaak mis als ze op de vensterbank moet springen (weg naar buiten). Ik vind het zo moeilijk. Ze ligt bet ook heel lief te liggen. Een mauw als ze me ziet, pootje om mijn hand als ik haar ga aaien... Als ze nou gewoon rustig blijft liggen. Nee hoor want even later begint ze weer doelloos heen en weer te trippelen. Ik ga Cholodin bestellen. Voor dementerende poezen. Duimen dat dat werkt en haar weer wat rust geeft. En ons.

En intussen hoed in de gaten houden hoe en wat. Ik zie wel eens honden en poezen waarvan ik denk dat ze te lang met ze doorrommelen. Nu ben ik zelf aan de beurt en moet ik mijn rol als baas nemen. Fijn dat jullie meelezen en - denken.

AnneJ
Slaapzakken

Een van de poezen die zeer oud is geworden kreeg slaapzakken op de plek waar ze overdag lag. Met een paar kranten eronder. Die verving ik gewoon iedere dag. Verder had ik toch zeil op de vloer. Maar het ongelukje gebeurde toch op de plek waar ze lag. Deze poes werd op een gegeven moment erg benauwd en toen heb ik haar moeten laten inslapen. Maar verdrietig is het wel.

Vertigo
Ach ja

Mijn grote vriendin is 17 geworden. Ze was ook al mager en kreeg net medicijnen voor haar nieren, kwam al weer wat aan.. En is toen aangereden. Bekken gebroken, de stakker. Ik moest haar opsluiten zodat ze niet kon springen, wat ze natuurlijk wel deed.. Het zou vanzelf over moeten gaan. Ik zie haar nog door de kamer slepen, haar achterlijf onderr de plas. En ja, we werkten beiden en hadden een kruipende baby. Toen heb ik haar weggebracht, en ik had de baby vast en kon mijn kat niet eens zelf vasthouden. Ik voel me er nog wel eens schuldig over, al was er gewoon weinig anders te beginnen. Ik had haar zo graag normaal zien aftakelen, zeg maar. Maar het is altijd rot en moeilijk, waarschijnlijk.

Succes ermee, ik zou niet wachten tot ze zichzelf onderplast.

Els van Diepen
Vannacht

Fijn jullie ervaringsverhalen. verdrietig, maar helpt me wel te kaderen en zo. Dank jullie wel.

Vannacht steeds met een half oor bij poes gebleven. We hadden een balkondeur open laten staan zodat ze steeds naar buiten zou kunnen. Die begon alleen te piepen door de wind dus uiteindelijk dicht gedaan.
Ik hoorde poes ademen op haar kussen onder min hoofdeinde en wist dus dat ze rustig lag. Op een gegeven moment stond ze op en ging weer trippelen. Even later werd ik wakker van een plasgeluid. Uit de kamer waar de kattenbak staat. Even gekeken welke poes er even later langs kwam en ja, het was onze oude dame. Fijn die was op de kattenbak geweest. Dacht ik... Vanmorgen lag er een plas naast de bak... Zucht.. En ook sneu, gaat ze wel naar de bak, gaat ze er naast...;(

Nog een vraag: dat kortademige, hoe weet je dat ? Ik oor mijn poes ook zachtjes ademen/snurken. Is dat kortademig? Of moet je dat dan ook horen doordat het sneller gaat?

n@nny
Oudje

Ach het is toch wat he, met die oudjes! Wij hebben jaren gesukkeld met twee bejaarde poezendames en ik herken veel van de problemen die je schetst.
Het belangrijkste criterium vond ik zelf altijd dat de kat geen pijn leed. Onze katten leden (o.a.) aan artrose. De oudste kat (is 22 geworden) heeft zeker drie jaar pijnstillers geslikt. En ja, ze ging op het eind ook vaak naast haar bak plassen. Simpelweg omdat ze de stap IN de bak niet meer goed kon zetten.
Voor mij was het een beetje zoeken naar een evenwicht. Ik was bereid mijn kat meer zorg te verlenen en te accepteren dat ik vaker moest schoonmaken dan daarvoor (ze at ook heel slordig op het eind). Met plassen op bed zou ik ook niet blij zijn geweest geloof ik. Onze kat heeft één keer op bed geplast. Daarna hebben we er handdoeken op gelegd.
Kortom, we hebben best lang doorgetobt zo, maar ik heb er achteraf geen spijt van. Poes is uiteindelijk vanzelf ingeslapen.
n@nny

Julia64
Herkenning

Ha Els,

jee, wat herken ik veel in jouw verhaal! Wij hebben onze oude kater (ongeveer 18 jaar, ik weet het niet precies want een asielkater) afgelopen zomer in laten slapen. Hij was ook al jaren chronisch nierpatient, doof, kon op een gegeven moment nergens meer op- of afklimmen en ook dat klaaglijke gemekker, eerst alleen 's nachts maar later de hele dag door. En ja, broodmager was-ie ook, op het laatst. Maar hij at nog als een dijkwerker en ik vond het moeilijk te beoordelen of hij nu nog kwaliteit van leven had. Toen de zomervakantie naderde heb ik een afspraak bij de dierenarts gemaakt voor advies. Ik vond het ook een heel vervelend idee om onze kattenoppas op te zadelen met ziek worden of overlijden van de kat. De dierenarts constateerde dat zijn nieren helemaal versteend waren (hij was ook echt al jaaaaren nierpatient), alleen zijn hart deed het nog prima. In overleg hebben we toen toch besloten tot euthanasie. De dierenarts was het helemaal met ons eens. Hij was gewoon op (de kater, niet de dierenarts..;-) en wie weet wat voor ellende het beestje op deze manier bespaard is gebleven. Nu heeft ie tot het eind aan toe geen pijn of echte ongemakken gehad. We waren heel verdrietig, maar toch voelde het als een goede beslissing. Hij heeft een mooi en lang kattenleven gehad.
Sterkte met jouw besluit!

Els van Diepen
Fijn

Fijn jullie berichten. Doen goed!

GS
Hond

Ik ben geen kattenmens, maar heb een hond gehad. Nu ik jou zo hoor tobben met dit zieke dier, wil ik je graag mijn ervaring met een dodelijk ziek dier delen.
Mijn hond kreeg op latere leeftijd ook allerlei mankementen, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om hem te laten inslapen. 's Ochtends liet ik hem de laatste jaren heel vroeg even buiten voor een plas (die liet hij anders lopen), dan wipte hij de stoep af hobbelde naar de eerste de beste boom en dan kwam hij zelf weer gelijk naar binnen. Op een ochtend nam hij echter zomaar de benen, al ruikend aan de grond om zijn 'spoor' te volgen. Niet langzaam, maar echt als een speer! Ik rende nog naar de straat achter hem aan, maar hij was de straat al uit gerend! Een week later is hij gevonden in een waterplas in de buurt in een park waar ik veel met hem wandelde. Verdronken.
Ik heb zelf sterk het gevoel dat hij er als het ware zelf een eind aan heeft willen maken. Ik weet niet of dat kan, maar zo'n gevoel heb ik gewoon. Ik kan er anders geen verklaring voor geven. Ik weet nu dat ik hem alleen maar in leven hield met al zijn kwalen en pijn omdat IK geen afscheid van hem kon nemen. Wat eigenlijk dus egoïstisch was en niet in het belang van het dier.

Tango
Hier ook een oudje

Oude poes van rond de 19 jaar, weet het niet precies want het was een asielkat. Poes hier is nog best fitaal, jaagt andere katten de tuin uit als ze ze ziet. Sinds onze andere kat twee jaar geleden is overleden is ze beter gaan eten, we hebben achteraf het idee dat ze hem haar bak leeg liet eten (ongezien).
Wat ze wel doet is mauwen, heel hard en vaak. Af en toe krijg je er de kriebels van. Ook doet ze af en toe onhandig, klimt bijv. het dakraam uit en bovenop de nok van het dak om niet meer terug de kunnen komen. Uiteindelijk lukt het altijd nog wel.
Wat ik me bij jouw poes afvraag, Els, is of poes nog wel goed door jullie slaapkamerraam naar buiten kan komen. Misschien word dit onhandig voor haar en is ze dus nog meer in ruimte beperkt. Ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje zielig voor jouw poes dat jullie er destijds een hond bij hebben genomen. Kan de poes ergens anders makkelijker naar buiten, zodat ze niet meer in jullie slaapkamer hoeft. Beneden via een kattenluik o.i.d.? Is het mogelijk om hond en kat beneden van elkaar te scheiden? Poes hier mag 's nachts niet op onze slaapkamer komen, blijft dan beneden. Dit om het gemauw en ongelukjes tegen te gaan. Plassen doet ze nog wel in de bak, maar ze spuugt wel regelmatig, bij voorkeur in onze slaapkamer:(

*Rymcke*
Kattenplaza

Stel je vraag anders eens op kattenplaza. Op het forum komen ook mensen met een zelfde soort ervaring. Misschien heb je hier iets aan.
Gr Rymcke

Ginny Twijfelvuur
Ons oud besje

Hebben een tijdje terug ook laten inslapen.

Het is en blijft moeilijk. Ik heb er nu vrede mee, maar dat heeft wel wat kruim gekost. Zelfs op de dag zelf zat ik nog in dubio. Mijn man heeft echter de beslissing voor me genomen en achteraf moet ik zeggen dat hij gelijk had.

Onze had ook slechte nieren, en speciaal voer, was brood mager en had het heel erg benauwd. En plaste ook nog weleens naast de bak.

En om je vraag te beantwoorden: dat zag je heel duidelijk bij haar, ze ademde heel snel en oppervlakkig en ging eigenlijk ook niet meer echt plat liggen. Altijd een beetje half rechtop. Volgens de dierenarts heel kenmerkend voor katten die het heel erg benauwd hebben. De dierenarts was het dus ook helemaal met mijn man eens dat het zo niet langer ging.

Maar de blik in de ogen van mijn dochter, toen ze terugkwamen met onze snoes in het half open mandje, dat ga ik echt nooit vergeten.

Els van Diepen
Lijden

Dank jullie wel weer voor de reacties. We zijn inmiddels een paar dagen later en de eerste paniek is voorbij. Ik zie onze poes niet als ziek. Wel als dement en daardoor als steeds vervelender. Vooral die plas op bed, daar baalde ik enorm van. Los daarvan heb ik niet de indruk dat ze (erg) lijdt, niet van haar dement zijn in ieder geval. Ik ken gevallen van mensen die te lang doorhebben gesukkeld (zowel met kat als hond) en dat ga ik absoluut niet doen. Poes nu afmaken ga ik ook niet doen, niet omdat ik last van haar zou hebben. Een heleboel ergernis is voor te blijven door erop te anticiperen dus daar lijdt ze ook niet meer van. Maar ik ben wel heel alert op haar en inmiddels bewust van de mogelijkheid dat ik wellicht een keuze moet gaan maken als het om haar dood gaat. Maar daar is nu nog geen noodzaak toe. Geloof me. Jullie verhalen helpen me eea in perspectief te zetten en als ze echt weer af gaat vallen, gaat omvallen, of zichzelf bevuilen komen we meteen in actie. Voor nu is ze erg tevreden. Ligt lekker te pitten, komt veel knuffelen etc. Dat nacht trippelen is wel iets waar ik alert op wil blijven. Dat moet niet erger worden.

Ik heb Cholodin besteld, tabletjes die de bloedtoevoer naar de hersenen bevorderen met afname van de klachten als gevolg. Tenminste dat is wat ze claimen. Gevalletje baat het niet, dan schaadt het niet. Zou ook tegen het trippelen (dolen) helpen.

Dat de poes boven woont is nooit een probleem geweest en ook nu niet (in reactie op Tango). Vanuit menselijk oogpunt kan ik me voorstellen dat het zielig is, maar een kat neemt het zoals het komt. en dat heeft zich goed opgelost. Het enige is dat de sprong naar de vensterbank wat lastig wordt en dat poes de alternatieven nog niet gebruikt. Ze kan ook zonder te springen daar komen maar dat doet ze niet. Een andere plek naar buiten maken gaan we niet doen. Niet voor een poes die binnen nu en beperkte tijd gaat hemelen. In het voorjaar gaat de balkondeur weer open en hoeft ze niet meer door het raam. Daar overbruggen we de komende tijd mee. De afgelopen nachten hebben we het raam open gehouden 's nachts en (joehoe!) ze heeft ons niet wakker gemauwd. Ik bedenk me nu nog een alternatief waarmee ze de vensterbank beter kan beslechten. Aan de buitenkant heeft ze een bepaald opstapje en ik ga nu binnen exact dezelfde maken.

Ze lijkt een vaste plek voor haar keutels gevonden te hebben en ook het plassen gebeurt nu op steeds de zelfde plek. Weliswaar buiten de kattenbak maar beide plekken zijn nu voorbereid. Ik hoop dat het met dat middel niet meer nodig is maar dat merken we vanzelf. Ik ga een dienblad (lage instap) met kattengrit neerzetten als alternatieve kattenbak.
Verder eet poes goed, heeft mooie ontlasting en blinkt als een spiegel. Ik heb ontdekt dat ze met name op lage tonen doof is maar op hoge tonen nog wel reageert. Al met al is het goed dat ze op bed geplast heeft. Het heeft ons wakker geschud en daardoor hebben we enorm op haar ingezoomd. Alle plussen en minnen op een rij, concludeer ik dat ze nog steeds een katwaardig bestaan heeft.

Verder ga ik eens op kattenplaza snuffelen. Dank voor de tip!

Els van Diepen
Ginny

En Ginny, dank je wel voor de toelichting op het kortademig zijn. Dat is onze poes niet. Herken het wel van mijn astmatische kind maar de poes ademt weliswaar met snurk maar in rustig tempo.

Tijgeroog
Els

Fijn dat je er zo mee om kan gaan!
Mocht je bang zijn dat ze nog eens op het bed plast, dan is het misschien een idee om er als jullie er niet bij zijn een groot picknickkleed op het bed te leggen. Je weet wel, met een zachte bovenkant en een plastic onderlaag. Dan hoef je, als he tong eens mis gaat, alleen maar het kleed in de wasmachine te stoppen.

Els van Diepen
Tijgeroog

Dat is een goeie tip, van dat picknickkleed. We hebben er een liggen (vooralsnog ongebruikt met dit weer...). Dank je wel!

Manda Rijn
Mag ik heel eerlijk zijn

ik vind het persoonlijk zielig dat je deze oude poes niet laat inslapen.
Ik bedoel dit is toch geen katwaardig leven, pijn oplossen met pijnstillers, nieren oplossen met niervoeding, niet meer zindelijk.

ik denk nog dagelijks aan mijn Ivy, vorig jaar mei laten inslapen, ze was 15 en had in korte tijd van alles gekregen en wou niet meer zelf. Ze is op zolder gaan liggen, kwam nog even naar beneden om naar de cavia te kijken (die s'avonds het loodje legde) ging weer naar boven, at niet meer en dronk alleen wat en lag te wachten. Ik heb haar in laten slapen, vreselijk, mijn ivy, door dik en dun, mijn laatste stukje uit mijn studententijd, vriendjes zien komen en gaan, wij waren altijd samen, ook toen er een man en kinderen kwam. Maar misschien heb ik wel te lang gewacht had ik haar direct moeten laten inslapen, toen ze nog wel wat at.

ik heb een moeder die elke kat die ze hebben gehad door alle medische mallemolens denkbaar heeft gesleept, heel zielig. Ook de laatste die een paar maanden geleden is dood gegaan, allerlei dure chirurgische ingrepen, labonderzoek, infusen... en dat beest snapte er niets van, was gewoon oud, op, had van alles en nog wat. Ik vond het ook deze keer weer vreselijk om te zien hoe ook deze laatste kat een rot einde had.

Mijn ivy is op mijn hoofd geklommen toen ik haar als kleine kitten uit een asielhokje haalde en is in mijn armen gestorven, gapend, nog even knorrend en knipogend en tevreden in slaap gevallen. Geen medicijnen, geen vreselijke behandelingen, gewoon toen het lijfje niet meer op zijn katsfunctioneerde laten inslapen. En dat is nog steeds pijnlijk want ik mis haar ondanks de kudde huisdieren die na haar gekomen zijn.

grt Manda (kattengek).

Fiorucci
Manda

Ik ben het met je eens, hoewel ik niet denk dat ze de nieren van deze kat laten oplossen..:))

Julia64
Manda

ik ben het ook met je eens.... wat schrijf je ontroerend over je Ivy, bij je laatste alinea kreeg ik tranen in mijn ogen,

Julia (ook kattengek)

Els van Diepen
Hmmm

Dank je wel voor jullie reacties. Alleen.... dat is echt nog te vroeg. Poes is niet ziek, maar actief, vrolijk, knuffelend. Wel een beetje in de war dus maar daar heeft ze geen last van zoals ik het (eerlijk) inschat. Ik begrijp dat het lastig te beschrijven is maar geloof me...

Ik ben absoluut niet van plan deze dame (verder) af te gaan laten takelen of bij me te houden omdat ik haar niet zou willen missen. Maar voor nu is het gewoon een oude poes. Nierdieet (of blaasgruisdieet etc) is toch geen reden om een poes af te maken? Ik kan me voorstellen dat het voor financieel beperkten anders kan liggen maar voor alsnog zie ik daar geen probleem. Nu ze wat meer zorg nodig heeft, zou het wel handiger zijn als ze er niet was. Maar dat geldt ook voor mijn ouders die zo hun beperkingen krijgen. Ik stel mijn poes niet gelijk met mensen overigens. Maar voor mij hoort het zorgen voor een dier er wel bij. En niet bij het minste geringste kiezen voor de makkelijke weg. Ik waardeer jullie bezorgdheid maar het is echt nog een halte te vroeg.

Vandaag ontvangen we de Cholodin dus ik ben heel benieuwd of ze daar op reageert.

Fiorucci
Els

Manda heeft het niet over bij het minste geringste kiezen voor de makkelijkste weg. Trouwens, die weg is helemaal niet makkelijk.

FayW
Oude kat

Eerlijk gezegd vind ik een kat in laten slapen omdat ze oud is, met bijbehorende kwalen, ook niet nodig. Naast de kattenbak plassen is toch geen ondraaglijk lijden?
Volgens Els is het een vrolijke kat, met ouderdomskwalen. Snap niet wat daar zielig aan is.

Els van Diepen
Fio

Manda heeft het inderdaad niet over de makkelijke weg. Ik wel. Voor mij zou het de 'makkelijke' weg zijn... Haar in laten slapen nu ze lastig wordt (de lasten).
En helemaal met je eens dat dat in andere opzichten juist niet makkelijk is. Maar ook dat hoort er bij (voor mij) als je voor dieren kiest, lusten dus, en de lasten.

Pagina's

Onderwerp gesloten