Home » Forum » Teleurstellend sinterklaascadeau

Teleurstellend sinterklaascadeau

110 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Tante Til
Teleurstellend sinterklaascadeau

Wij vieren komend weekend pakjesavond met familie, waaronder een nichtje tevens beste vriendin van een van mijn kinderen. Het nichtje heeft een liefste wens, waar ze het al maanden met mijn kind over heeft. Van een van haar ouders heb ik gehoord wat ze gaat krijgen, en qua functionaliteit is het conform haar wens, maar dan net niet. Omwille van herkenbaarheid zal ik niet zeggen waarom het gaat, maar het is in de categorie ze wil een iPhone en krijgt een Chinese smartphone van de Lidl. Natuurlijk begrijp ik wel dat je je kind geen nieuwe telefoon van 500+ euro geeft, maar ik denk dat de teleurstelling erg groot zal zijn. Toen ik het er met mijn kinderen (allemaal geen gelovers meer) over had vonden ze dat ik er zeker nog iets over moest zeggen tegen de ouders. Liever iets anders in de zak, dan en plein publique zo'n teleurstelling te moeten wegslikken.
Wat vinden jullie?
Overigens verwezen ze naar mijn grote teleurstelling van vroeger. Ik had ooit eens mijn zinnen gezet op een opmaakpop, de mooie uit de reclames, en van Sinterklaas kreeg ik de zeer goedkope B-versie van de pop met half ingeplant haar en neppe lippenstift erbij.Dan is dus je avond verpest (en ik was echt geen verwend kind).
Hebben jullie wel eens zo'n teleurstelling meegemaakt?

Stickertje
Ja, ik was al volwassen

Maar het was heel moeilijk om de teleurstelling te verbergen. Schoonouders hadden gevraagd wat mijn allerliefste wens was. Ik wilde toen een Staub braadpan, zo'n hele zware gietijzeren. Toentertijd zo'n 200 gulden. Ik heb toen gezegd dat ik het allerliefst iets wilde wat onbetaalbaar was en heb toen wat kleinere wensen opgenoemd waar zij een keuze uit konden maken, wensen in de categorie: leuk om te krijgen, kan je altijd gebruiken. Een luxe badproduct, een kandelaar met kaars, dat soort dingen.
Ze hebben toen bij mijn (toen nog vriend) nu inmiddels man geïnformeerd wat mijn hartenwens dan was.
Op pakjesavond stond er tussen alle pakjes een pan, ingepakt in sintpapier nog steeds te herkennen. Toen het pak mijn kant opkwam wist ik niet waar ik het zoeken moest, ik moest er blij mee zijn en dankbaar ook maar het was een pan van lawaaikwaliteit, nog dunner en goedkoper dan een goede BK braadpan.
Ik heb de teleurstelling niet kunnen verbergen tot ongenoegen van de schoonfamilie. Ik moest toch blij zijn met zo'n mooie pan! Het was een kreng van een ding en na 2 keer gebruik is hij bij het oud metaal gegaan. Ik ben een tijdje het ondankbare kreng geweest dat geen waardering had voor "met zorg uitgekozen kadootjes".

Als je de puber in kwestie kunt behoeden voor zo'n teleurstelling en plein publique is dat fijn voor de puber maar hoe je dat moet aanpakken? Ik weet niet hoe goed je met de ouders bent, of het te bespreken is?

vlinder72
hier ook

Ik wou toen ik een jaar of 11 was dolgraag een babypop. Ik speelde nog heel veel met poppen en zo'n mooie babypop was echt mijn allergrootste wens. En toen kwam pakjesavond. Ik kreeg die avond een gedicht over een pop die ik zo graag wou maar er zat geen babypop in maar een barbie. Mijn ouders vonden mij namelijk al te oud om nog met dat echte poppen te spelen. Ik zat immers al in groep 8. Barbies konden nog wel blijkbaar.

Ik was ook zo teleurgesteld. Ik had dan liever geen pop gehad maar gewoon een chocoladeletter. En het erge is, ik voel het nu weer. Zo verdrietig was ik toen.

Dus ja, ik snap het. Ik vind een kind een goedkoop alternatief geven voor Sinterklaas ook niet verstandig. Dat je niet iets als een iphone wil geven begrijp ik ook maar dat bespreek je dan en dan kom je samen tot een alternatief. Niet een amadeus telefoon geven en dan verwachten dat een kind daar blij mee is.

Oja, ik heb nog zeker tot de derde van de middelbare school met mijn poppen gespeeld. En ik ben ook echt helemaal goed terecht gekomen. Ik heb het ook altijd jammer gevonden dat mijn dochter niet met poppen wou spelen. Ik had zo met haar meegedaan ;-)

Ja
Ja

Ik was kind en mocht voor mijn verjaardag een bed uitkiezen. Wat was ik teleurgesteld want mijn zus had 3 jaar ervoor een mooie hoogslaper gekregen en dat wilde ik ook. Maar mijn ouders drongen aan op een halfhoogslaper. Met zorg een mooie uitgezocht uiteindelijk en ik zei ook tegen mijn ouders "ik ga ervoorzichtiger mee doen dan zus, want die van zus zit vol krassen en ze wiebelt er steeds op".

Ik had heel alert moeten zijn maar was het niet want mijn ouders hadden mijn zus een slaapkamer gegeven voor haar verjaardag. Ze sliep altijd op de 1e verdieping en mocht dus naar zolder. Hele kamertje was opgeknapt. Haar verjaardag is een paar dagen voor de mijne. Dus zij verhuisde op haar verjaardag naar haar nieuwe kamer je kent het wel oude jaren 30 woning met zolder waarbij de plafondhoogte lager is als op de andere verdiepingen. M.a.w. op de dag van mijn verjaardag kreeg ik mijn bed, ondanks tegensputteren van mijn moeder zette mijn vader mijn bed voor me in elkaar. O wat was ik er blij mee. Maar voor ik naar bed ging had mijn moeder al 4 keer gevraagd of ik zus haar bed niet liever had, dat was immers een door mij zo gewenste hoogslaper. Maar nee ik was blij mijn eerste echte nieuwe bed, zonder krassen of wat dan ook, mijn zus haar bed zat vol krassen en had sporen van stickers.

Die nacht was vreselijk, ik werd midden in de nacht uit mijn bed getrokken en naar zolder gesleurd, hoe kon ik als ondankbaar kreng lekker liggen te slapen terwijl mijn zus haar neus het plafond net niet raakte.

De dag erna was ik mijn bed kwijt en sliep ik in het gammele bed van mijn zus.

Ja ik weet wat het is ...... En ja het is vreselijk. Praat met de ouders en voorkom een grote teleurstelling!

Tante Til
Ja

Dat is wel een heel vreselijk verhaal, wat triest! Hier is het niet zo dat het nichtje nooit iets krijgt maar haar ouders zijn gewoon heel praktisch ingesteld. Ze hebben zelf ook veel spullen die met tape en touwtjes aan elkaar hangen, en altijd op zoek naar de beste deal voor het minste geld (op hun dure hobbyspullen na).
Ik vind het wel heel lastig om aan te kaarten. We hebben gewoon een heel andere kijk op wat kinderen in te brengen hebben en hoe je om gaat met liefste wensen. Ik vind het gewoon heel lastig om mijn kinderen teleur te stellen als dat niet nodig is. En nee, dan krijgen ze ook geen laptop van 1000 euro (liefste wens), maar wel een nieuwe en ze mogen wel mee uitkiezen. Ik krijg het wel benauwd als ik denk aan hoe het nichtje haar pakje verwachtingsvol zal open maken, hopelijk voelt ze zelf ook wel aan dat het niet het dure cadeau wordt. Openlijke teleurstelling valt ook heel slecht bij opa en oma, want die waren vroeger zo arm dat ze.... nou ja noem maar op, voorbeelden te over.

vlinder72
Moderne fratsen

Het lastige met dingen als telefoons, ipads etc is dat er heel veel mensen zijn die dat soort dingen niet nodig vinden. Een Nokia is toch ook prima. En die telefoon van de Aldi doet toch ook precies wat je ermee wilt doen.

Ik vind dat altijd wat onaardig klinken naar mensen toe die daar anders over denken. Ik wil zelf ook geen goedkope telefoon. Twee van mijn kinderen hebben een refurbished Iphone (en daar d oen ze toch alweer 2 jaar mee) en een heeft een samsung (volgens hem meer telefoon voor minder geld). Zelf heb ik een Samsung S8.

Mensen die voor een goedkopere telefoon gaan, moeten ze helemaal zelf weten maar ik wil dat niet. Mijn kinderen ook niet hoewel ze ook weer niet het nieuwste van het nieuwste hoeven.

Juist dat soort dingen moet je bespreken. Kinderen kunnen zelf een deel erbij leggen. Of een goedkopere telefoon accepteren. Maar niet jouw ideeën over hoe iets hoort opdringen. Zeker niet als het elektronica betreft. De wereld verandert nou eenmaal.

Floria
niet zelf

Maar mijn schoonouders krijgen het iedere verjaardag van de kinderen voor elkaar. Vragen een lijst, zien er spullen van de houten treinbaan van Thomas op staan, en kopen de houten spoorbaan van de Aldi. Bijvoorbeeld. Ieder jaar doen ze iets dergelijks. Terwijl de lijst links en namen van winkels bevat. Makkelijker kan niet.
Iedere keer zie ik de kinderen weer kijken van 'wat moet ik hiermee?'
De volgende verjaardag komt er weer aan. Ik weet bijna zeker dat kind niet krijgt wat het gevraagd heeft. Ik zal het er maar met hem over hebben, dat we verkoopbare rommel op marktplaats kunnen zetten zodat hij er alsnog iets aan overhoudt.

Ginny Twijfelvuur
Nou dat gaat hier heel anders

Mijn kinderen vragen geen Thomas de Trein, maar een houten treinbaan.
Ik ben echt van het standpunt: een gegeven paard etc. etc.

Dus zelf zou ik zulk gedrag ook erg slecht trekken van mijn kinderen. Een cadeau is een gift en geen recht. Een beetje zorg bij het uitkiezen is wenselijk, maar als dat mislukt is het helaas jammer dan.

En dan nog een eigen teleurstelling: mijn zusje kreeg met Sinterklaas ofzo van mijn ouders een knuffel. Ik als oudste was daar natuurlijk veel te groot voor en kreeg allemaal andere nuttige spullen. Die had ik echter dolgraag ingeruild voor die ene knuffel.
Het is uiteindelijk nog wel goed gekomen, want bij de eerstvolgende gelegenheid kreeg ik... juist ja, zo'n zelfde knuffel. Soms is het eenvoudig op te lossen, soms niet.

aardbei
verlanglijst of boodschappenlijst?

"Bijvoorbeeld. Ieder jaar doen ze iets dergelijks. Terwijl de lijst links en namen van winkels bevat. Makkelijker kan niet."

Jemig, het is een verlanglijstje. Geen boodschappenlijst!

Stop dan gewoon met Sint vieren met anderen. Of wees gewoon oprecht blij met je kado's.
(Ik moet er niet aan denken dat ik precies moet kopen wat er een lijstje staat omdat er anders over MIJ geklaagd gaat worden)

Tango
Dan valt mijn verhaal nog mee

Hier 2 kinderen van 14 en 17. Geloven natuurlijk al lang niet meer in de Sint maar zetten nog wel af en toe een schoen. Oma (mijn moeder) vindt het dan ook leuk om een keer een kadootje mee te geven voor in die schoen. Zo ook dit jaar. Gisteren werden de schoenen gezet en omdat ik niets in huis had verder heb ik de kadootjes van oma er in gedaan. Vanmorgen pakte zoon het uit, zat er een plastic spaarvarken in, met daarop de eerste letter van zijn naam. Best grappig, maar totaal niet iets wat hij wilde hebben. De teleurstelling spatte er van af. De reactie van dochter, net via de app, want ik was de deur al uit toen ze beneden kwam: vind oma dat ik teveel eet, dat ze een dik varken geeft?

Oma slaat overigens wel vaker de plank mis. Gaf eens een veel te ingewikkeld boek aan zoon met dyslexie etc. Dat is dus ook 1 van de redenen dat we dit jaar maar geen sinterklaas met z'n allen meer vieren.

Zelf heb ik vroeger ook eens een teleurstelling gehad. Ik wilde een konijn of een cavia van Sinterklaas. Ik kreeg toen een kartonnen hokje met een speelgoedcavia er in. Gelukkig is er later nog wel een echte cavia gekomen....

Stickertje
Natuurlijk is een cadeau een gift en geen recht

Maar soms slaan gulle gevers zo de plank mis. Met mijn braadpan kon ik niet eens braden, hij was van zulk dun staal gemaakt. Hij zag eruit als braadpan, zwart geëmailleerd van buiten, blauw van binnen maar suddervlees maken lukte echt niet, dat bleef flink staan "koken" op het kleinste gaspitje.

Voor onze jongste hadden we de houten treinbaan van Ikea gekocht voor de sint. Met zijn verjaardag 4 maanden later vroegen we aan opa en oma (die van de braadpan) een set houten wissels van Eichhorn, plaatje erbij, winkel, prijs helemaal compleet. Die wissels passen op de Ikea baan, zijn anders dan de Ikea wissels dan kon je leukere banen maken. Goed over nagedacht en ik weet zeker dat kind heel blij zou zijn geweest, dan had hij net zulke wissels als Pietje en kon hij de hele kamer volleggen met rails.
Komen opa en oma aan met een grote hengselton waar een hele treinbaan inzat. Ander (goedkoop) merk het paste niet aan de Ikea baan. Ze hadden het gekocht ergens onderweg tijdens een dagje weg dus om te ruilen moesten we 150 km rijden. Zit je met twee treinbanen.
Man gevraagd naar het waarom van deze actie, nou dat was leuker om te geven. Wat heeft hij nou aan alleen wissels?
Ja twee niet matchende sets houten trein was echt zinloos maar zoon had het wel, hoera;(

Stickertje
Binnen budget mag bij ons alles

Mijn ouders vragen aan de kinderen om een verlanglijstje te maken met cadeautjes tot een bedrag van 17,50 tot een euro of 18 wordt nog gekocht daarboven niet meer.
Als dochter daar een krultang opzet van merk x gekocht bij y dan is dat een boodschappenlijstje ja maar dan heeft zij wat ze wil en is het makkelijk voor oma en opa.

Het zou trouwens ook wel raar zijn als je op je lijstje zet boek 10 van serie De grijze jager en opa en oma kopen dan Harry Potter deel 1 en 2, omdat ze daar goedkoop aan kunnen komen. Dan hebben ze er een iets te grote eigen draai aan gegeven.

Met alleen de kreet blauwe sokken maat 43-45 kan je alles in de tint blauw verwachten. Zeg je alleen sokken kan het nog meer kanten op en dan moet je er ook tevreden mee zijn. Dan was je zelf niet duidelijk genoeg.

aardbei
pfff

Sorry, maar wat ben jij ontzettend negatief zeg.

"Man gevraagd naar het waarom van deze actie"
Zo zeg, je zult als opa/oma maar zo worden aangesproken door je zoon. Over 'deze actie'. Omdat ze niet PRECIES hebben gekocht wat op het lijstje stond...

"nou dat was leuker om te geven. Wat heeft hij nou aan alleen wissels?"
En geef ze eens ongelijk.

Je schrijf dat jullie heel goed hadden nagedacht over dit kado. Maar blijkbaar ben je vergeten om opa en oma in jullie idee mee te nemen. Jullie idee is in ieder geval niet voldoende bij hen niet geland.

En nu zijn opa en oma 'the bad guys'. Jammer hoor.

Het leven is zoveel leuker als je geen verwachtingen hebt over de kado's die je gaat krijgen.

Mijntje
een stomme trut

Ik kreeg van mijn oma voor mijn (zevende) verjaardag een ongelooflijke stomme pop. Ik ben zelfs even naar mijn kamer gegaan om erover te huilen.
Het was een pop met blauwe oogschaduw en lippenstift op, echt een tutje. Toch heb ik er wel mee gespeeld nog, in mijn spel had ik af en toe een stomme trut nodig :-)

Ik vind dit eerlijk gezegd niet zo heel erg. Een mens kan best een keer zo'n teleurstelling hebben. Het is maar een ding. En als je niet krijgt wat je hebben wil moet je ervoor sparen (of werken), heel goed voor een puber om dat te leren :-) En het is vast met een goede intentie gegeven en daar gaat het om.

Tine Winkel
hier

zowel voor de kinderen als voor mezelf meegemaakt.
Voor de kinderen bv. die keer dat ik vroeg, voor Sinterklaas, om HOUTEN puzzels. Omdat kindlief nogal hardhandig is. Kartonnen puzzels kunnen 1 maal gemaakt worden, als je hard doorduwt past het altijd (of nooit meer). Afbeelding van de puzzel maakt niet uit, dus keus genoeg voor de gever. En wat krijg je dan: dunne kartonnen puzzels... Jammer.

Of voor mezelf, ik was een jaar of 12 en wilde heel graag een echt lang nachthemd, tot op de grond, met ruches en zo. Mijn moeder maakte heel veel zelf en had ook dit zelf gemaakt, geen probleem. Maar wel heel jammer dat ie maar net onder mijn knie kwam...

Of al die keren dat ik om iets vroeg in de kleur zwart en ik dan iets kreeg in het bruin (brrr, verschrikkelijke kleur).

Maar voor TS - lastige kwestie, ik weet niet wat ik zou doen, wel of niet ingrijpen vooraf.

Tante Til
Eigen kind

Ik vind dat er toch wel een verschil zit tussen goedbedoelde mislukte cadeaus van opa en oma of cadeaus voor je eigen kind. Een van mijn kinderen wilde bepaalde sneakers hebben. Als ik die niet had willen geven had ik dat met hem besproken, en hadden we een alternatief kunnen verzinnen, of een oplossing bijvoorbeeld meebetalen van zijn zakgeld. Dan zou ik dus niet zelfstandig op zoek gaan naar een goedkoop merk Floppy grijze sneakers met witte strepen.
Opa en oma hier laten het kopen van de cadeautjes al jaren aan ons over. Het kwam nog wel eens voor dat een 12-jarige een dierenmemoryspel kreeg, of een niet met poppen spelend kind een nepbarbie.

Tante Til
Tine Winkel

Mijn moeder was vroeger ook zo'n knutselaar. Ik denk dat ik tot mijn 13/14e nog nooit nieuwe kleding heb gekregen, altijd zelf genaaid of doorgegeven. Ook kleding die ik helemaal niet mooi vond, maar toch moest dragen. Vanaf mijn 15e had ik een baantje en kon ik gelukkig mijn eigen kleding kopen.

Lou
Vraag dan geen lijstje

Maar als je als gever vraagt om een verlanglijstje, dan is het toch logisch dat de ontvanger iets van dat lijstje gaat verwachten? Of iets heel anders wat niet op het lijstje staat natuurlijk. Maar dan verwacht je geen braadpan die niet braadt zeg maar. Vraag dan ook geen lijstje, denk ik dan.

Bescheidenheid en dankbaarheid voor de moeite zijn ook belangrijk, zeker waar. Maar in het geval van TS en bijvoorbeeld die braadpan kan ik me de teleurstelling echt heel goed voorstellen. Een flutuitvoering van een mooi cadeau, daar heb je vaak juist precies niets aan.

Floria
Stickertje

"Het zou trouwens ook wel raar zijn als je op je lijstje zet boek 10 van serie De grijze jager en opa en oma kopen dan Harry Potter deel 1 en 2, omdat ze daar goedkoop aan kunnen komen. Dan hebben ze er een iets te grote eigen draai aan gegeven.""

Dat soort dingen gebeurt hier dus wel.
En het onbegrijpelijke is dat het dus de enige mensen zijn die VRAGEN om een lijstje en waar je het kunt kopen.

Als je toch al weet dat je langs de rommelmarkt gaat, vraag dan geen lijstje. Niks mis met de rommelmarkt, voordat iemand daar weer over valt (helemaal prima als je De Grijze Jager daar vindt), maar ze halen liever tien compleet andere boeken van de rommelmarkt dan die ene Grijze Jager bijvoorbeeld.

Natuurlijk weten de kinderen inmiddels hoe ze zijn, maar ze blijven het toch niet echt leuk vinden. En in tegenstelling tot wat opa en oma denken, zijn ze helemaal niet blijer met 20 cadeaus dan met 1.

Stickertje
Aarbei

Nou niet letterlijk zo gevraagd Maar wel het waarom proberen te achterhalen. En met een preciese vraag dachten we dat het niet mis kon gaan dat het in ieder geval iets was waar 4 jarig kind iets aan had.
De plank was al vaker misgeslagen namelijk. Voor zowel ons als kinderen. Het is daar altijd veel voor weinig en meestal leek het echt niet op wat je wilde hebben.
2 "luxe" klapstoelen voor de camping vragen en dan 6 kuipstoeltjes krijgen. Gedacht vanuit hun seizoensplaats met caravan met voortent best een prima zitplek maar ik kreeg ze niet in de Volkswagen golf bij de rest van de kampeerspullen. Nu konden we wel op de galerij zitten als ze eens langskwamen.

Stickertje
Lou en Floria inderdaad

Vraag dan geen lijstje. Als je een lijstje vraagt schep je de verwachting dat er iets van dat lijstje gegeven gaat worden.
Daarom zette ik die braadpan er ook niet op, dat zou bij voorbaat al mislukken.
Wat ik al zei bij de term sokken is alles goed, bij blauwe sokken alleen blauw dan is een paar mooie damasten zakdoeken, hoe goed te gebruiken ook, gewoon fout.

aardbei
teleurstelling

"Maar in het geval van TS en bijvoorbeeld die braadpan kan ik me de teleurstelling echt heel goed voorstellen."

Natuurlijk, teleurgesteld kun je best zijn.

Maar een aantal reageerders hier legt het wel heel erg bij de gevers neer. Die zouden 'de plank volledig mis slaan'. Alsof iedereen in je hoofd kan kijken en precies weet wat jij belangrijk vindt.

Daar heb ik de grootste moeite mee. Kijk dan ook eens naar je eigen rol, denk ik dan. Als je waarde hecht aan een heel specifiek ding, bespreek dat dan gewoon met de gever. Lever dan niet per mail een 'boodschappenlijst' in, maar heb het er even samen over. Vraag bijvoorbeeld of ze vooral op zoek zijn naar inspiratie of echt een concreet voorstel willen. Als je een braadpan vraagt, dan wéét je dat er talloze kwaliteiten zijn. En zo'n dunne braadpan... tja, zo'n ding heet ook gewoon braadpan hoor. En er zijn ook mensen die wél zo'n pan willen (anders stonden ze niet in de winkel). Dus als je iets concreets wilt hebben, leg dan uit waarom dat ene merk of dat ene type voor jou zo belangrijk is.

Zo'n kado wordt met de beste bedoelingen gegeven.

En voor TS:
je nichtje heeft blijkbaar niet-realistische verwachtingen.
Als je iets wilt doen, kun je ook daarop insteken. Een gesprekje aangaan met de meiden. Uitleggen dat ze er niet te automatisch van kunnen uitgaan dat al hun wensen ingewilligd worden etc.
Dat lijkt mij waardevoller dan de ouders vertellen dat ze een duurdere telefoon (oid) voor hun dochter moeten kopen.

mijk
Dat is dus precies wat er misgaat.

met die braadpan. Dat dat allemaal uitgelegd wordt en genegeerd. Ik wil een heel dure braadpan dus die zet ik niet op mijn lijstje.
Vragen het man: ze wil die braadpan voor dat bedrag in die winkel
en dan een heel andere pan krijgen.

Ik vind het helemaal niet erg om als ik blauwe sokken vraag bij mijn blauwe schoenen gele zakdoeken te krijgen die iemand zelf bedacht heeft te geven maar wel om gele sokken te krijgen. Daar heb ik namelijk niks aan en die nemen de plek in van de blauwe sokken die ik had willen hebben..

Mijn ouders bellen dus steevast als de verlanglijstjes binnen zijn,. Waarom dit waarom dat wat vinden ze leuker denk je dit of dat en dus weet ik dat mijn dochter de enorme gothic jas krijgt die mijn vader zelf verschrikkelijk vindt maar wil ze liever de jas of die rugzak? En dochter gaat er doodgelukkig mee zijn en daar gaat het ze om. Als ze zomaar een andere zwarte jas gekocht hadden had ze liever niks gehad. Dan was haar smaak namelijk afgewezen...

Mijk

Stickertje
Overleg is prima

===Als je waarde hecht aan een heel specifiek ding, bespreek dat dan gewoon met de gever. Lever dan niet per mail een 'boodschappenlijst' in, maar heb het er even samen over. Vraag bijvoorbeeld of ze vooral op zoek zijn naar inspiratie of echt een concreet voorstel willen. Als je een braadpan vraagt, dan wéét je dat er talloze kwaliteiten zijn.===

Er werd mij ruim voor de Sint gevraagd naar een hartenwens. Wetend dat die braadpan veel te ver ging om aan mijn net nieuwe schoonouders te vragen had IK hem niet genoemd. Gaandeweg het gesprek werd duidelijk dat het om decemberwensen ging en heb ik ter inspiratie een keurig "lijstje" opgenoemd ter inspiratie. Een luxe douchegel, een kandelaar met kaars daar konden ze alle kanten mee op.

Later is er overleg geweest over kindercadeautjes maar het moet bij hun altijd veel voor weinig zijn. Die hele treinbaan in plaats van de vurig verlangde wissels. Honderd kleuren kleurpotloden in plaats van de 12 kleinduimpjes voor kinderhandjes. Dat is dan zo jammer.
Maar goed dat vind ik.

aardbei
schoonmoeder

Dit lijkt gewoon weer een schoonmoeder-draadje te worden:-)

Als het structureel is dat je schoonouders niet willen luisteren, dan is het helemaal belangrijk om je eigen verwachtingen bij te stellen.

Op de wind heb je geen invloed. Wel op hoe je de zeilen zet.

Flanagan
Tante Til,

Je kan haar ouders aangegeven dat ze vooral de bon moeten bewaren.
Misschien vind het meisje de telefoon okee.

En verder is het ook een zaak van die ouders en hun kind. Zou jij het fijn vinden als je brus jou gaat vertellen dat die goedbedoelde ‘pantoffels’ lelijk zijn?

Heeft er toevallig niet iemand in de familie een oud model over?

Flanagan
Door de grond

Als kind, kreeg ik een paar oorstekers van een vriendin van mijn moeder. Zelf had die vrouw geen dochters en geen verstand van oorbellen. Mijn moeder had mij van te voren op het hart gedrukt, dank je wel te zeggen. Braaf gedaan wat moeder vroeg.
Alleen waren de stekers van metaal met scherpe randjes thv het staafje. Ik kon het niet nalaten om te zeggen dat de randjes leiden tot ontstekingen. Mijn moeder ging zowat door de grond. Sindsdien heb ik beter op mijn woorden gelet.

MarSy
Rare cadeautjes

Als je een lijstje vraagt en je geeft vervolgens iets anders, dat vind ik raar!

Over het el algemeen zijn kinderlijstjes zeer duidelijk, namelijk uitgeknipt uit de speelgoedgids.

Geef iets wat iemand vraagt of vraag niet wat iemand wil. Zeker bij kinderen heel belangrijk, die hebben hele specifieke wensen

Flanagan
Jo,

Ik kreeg ook een nieuw bed; afdankertje van mijn tante terwijl broer en zus ééntje uit de winkel kregen. Alleen was het spiraal redelijk doorgezakt en ik kreeg last van mijn rug. Er moest alsnog in de buidel getast worden voor een plank en een binnenveringsmatras.

Achteraf was het bed makkelijker te verschuiven en dus makkelijker op te maken, dan de bedden van broer en zus.
—-

Maar wel raar dat je daarvoor ‘s nachts uit je bed werd getrokken.

Lou
aardbei

"Alsof iedereen in je hoofd kan kijken en precies weet wat jij belangrijk vindt. Daar heb ik de grootste moeite mee. Kijk dan ook eens naar je eigen rol, denk ik dan."

Eens. Daarom, als aanvulling op wat ik eerder zei (vraag dan als gever geen lijstje): geef dan als ontvanger ook geen lijstje. Is het een keer of meer dan eens misgegaan, dan weet je hoe die ene gever omgaat met lijstjes. Maak een algemeen lijstje, vraag geen hartenwens te vervullen. Voor kinderen vind ik dat overigens wel veelgevraagd. Die willen vaak dat ene specifieke mooie ding en dan vind ik het toch niet kunnen om een enigszins gelijkend prul te geven waar ze echt lang niet zo veel mee kunnen (bijvoorbeeld die treinbaan die niet past op de bestaande treinbaan). Het lijkt erop dat vooral de gevers interessant willen doen met een complete treinbaan en dat belangrijker vinden dan wat iemand graag wil hebben (passende wissels). Dat vind ik een naar trekje.

Ja
Lijstjes

Ja mijn ouders hebben wel vaker dingen gedaan die niet handig zijn. Overigens zijn ze met de kleinkinderen heel anders.

Hier in deze periode ook weer druk met cadeautjes. Wij maken op verzoek van familie een lijst met wensen en links naar pagina's van waar het te koop is. Bewust zetten we er ook zaken op als "speelgeld of kleurboek of iets anders merkloos". Maar ook bewust wel merkgebonden zaken, kind wilde bijvoorbeeld een bepaald soort viltstiften dat heb ik ook zo benoemd want deze stiften hebben bepaalde eigenschappen waar kind het wilde. Uiteindelijk heeft de lijst voor mijn ouders niet zoveel zin en heb ik telefonisch doorgegeven wat kindlief wilde.

Pagina's