Home » Forum » Teleurstellend sinterklaascadeau

Teleurstellend sinterklaascadeau

110 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Angela67
floria

het is inderdaad echt bizar. kan hij het nog doorverkopen voor geld ;-). Of kun je hem voorstellen het te geven aan goed doel (indien geschikt) en dat jij hem daarvoor beloond?
gr Angela

Floria
ja

Ik had hem al van tevoren al gezegd dat we Marktplaats konden doen. Dat gaat alleen niet zo snel.

Andere familie geeft nu geld, dus hij heeft al een beetje voor het sparen.

Tango
Plank mis slaan

Ik zei al dat mijn verhaal best mee viel. Mijn kinderen zijn ook zeker geen verwende kinderen (vind ik zelf tenminste) en zullen tegen oma nooit klagen. Ze weten dat dat niet hoort.
Mijn moeder wil heel graag dat mijn kinderen boeken lezen dus kocht regelmatig boeken. Inmiddels is ze er mee gestopt omdat ze weet dat de kinderen niet van lezen houden. Zoon met dyslexie al helemaal niet. En bij hem vond ik het echt zielig dat hij een boek kreeg. Het was bovendien ook echt een boek voor veel oudere kinderen of zelfs volwassenen.
Met verjaardagen gaf ik meestal iets door wat de kinderen graag wilden hebben en dat ging over het algemeen goed. Al heeft dochter van toen 15 ook wel eens een bouwpakket van de Eiffeltoren gekregen omdat ze dat jaar met oma naar Parijs zou gaan. Dat heb ik later maar aan iemand anders kado gegeven, was echt een mooi ding maar dochter gaat dat nooit in elkaar zetten.
Kado's in de trant van Iphones worden hier overigens met Sinterklaas niet gegeven. En met verjaardagen trouwens ook niet. Vind ik persoonlijk ook veel te duur. Dochter wilde altijd graag een Iphone en spaarde dan zelf een tweedehands bij elkaar. Totdat ze er achter kwam dat die batterijen dan wel heel snel leeg raakte en toen heeft ze een nieuwe Samsung gekocht.
Meestal maak ik me niet heel druk om een 'verkeerd' kado. De kinderen leren er inderdaad ook van dat ze niet altijd krijgen wat ze willen. Dat van die spaarvarkens ga ik dus ook niet bespreken met mijn moeder. Ze heeft op haar manier haar best gedaan.

Bij schoonouders hadden we hier overigens nooit problemen mee. Die vroegen altijd of ik het kado wilde kopen voor de kinderen. Wel 1 keertje een misser gehad met Sinterklaas. We hadden loodjes getrokken en hoewel het goed in de uitleg stond, hadden ze niet begrepen dat ze ook een surprise en gedicht moesten maken. Toevallig hadden ze allebei 1 van de kinderen getrokken die dus geen surprise en gedicht hadden. Daarna hebben we Sinterklaas niet meer met hen gevierd. Vonden ze niet erg want ze vonden het eigenlijk toch allemaal een beetje te druk.

OND
Al die trauma's die hier opborrelen.

Ik weet niet of ik moet huilen of lachen...
In elk geval: we naderen terug een jaareinde en zoals elk jaar staat er weer een immense industrie klaar om ons verdere emotionele schade te besparen.
Hoewel, bij nader inzien: eigenlijk gaat dat zo het hele jaar door.
Sinterklaas is er elk jaar wel erg vroeg bij, zo onmiddellijk na halloween. De goedheilige man is nog niet van de boot geschreden met zijn paard en zijn Piet (zwart of niet) of de kerstman is er al. Die moet dan weer snel zijn stock's ruimen om plaats maken voor de nieuwjaarscadeau's, die ook maar een kort leven vergund zijn, want eer je het weet is het Pasen en brengt de paashaas snoep en andere laagwaardige rommel.
Ik doe daar allemaal al lang niet meer aan mee en die deerniswekkende commerçanten zijn er dus aan voor de moeite.

AnneJ
Kerstboom

Ik ben even vergeten waar, ik dacht in een grote zorginstelling, maar ik zag al weer ergens een grote kerstboom opgetuigd worden! Jammer vind ik dat. Sinterklaas moet nog komen en dan wil je toch die dingen nog niet.
Ik ben dol op kerstbomen maar pas na Sinterklaas en voor Pasen is die weer weg.

OND
Leuk sinterklaascadeau

Ik heb het dan ook zelf gekocht. Voor mezelf. Mezelf eens verwennen, voor een keer.
Meer dan een jaar heb ik erover nagedacht, informatie opgezocht, getobt en gepiekerd of ik het wel nodig had, gezeurd tegen vrienden tot die zegden: "stop nu eindelijk eens met dat gezeur! Koop dat rotding of koop het niet, maar hou erover op!".

Ik heb het gisteren gekocht. Het kost € 169. Het heeft nauwelijks enig nut, maar ik wil het al jaren en het is er, tot nu, gewoon niet van gekomen. Die stomme maar degelijke en kwalitatief hoogstaande Beyer Dynamic DT-990 hoofdtelefoon is voor mij het perfecte cadeau. Dank u, OND!

wil40
Ik ook AnneJ.

Eerst de Sint, paar dagen ertussen en dan ga ik rustig over naar de kerstsfeer.
Ook wil ik niet zo lang de kerst in mijn huis hebben, een week of 2 maximaal en dan ben ik er wel klaar mee.

Flanagan
Floria,

Hier in de familie gaat iemand ( niet schoonmoeder) zo prat op sterke aanbiedingen te kopen als verjaardagscadeau en zich geld uit te sparen. Dergelijke dingen vergeet ik dan weer niet wanneer diegene jarig is. ;-)

Leg €5 bij je zoon en koop voor oma te zijnde tijd een cadeau €5 lager dan budget.
Vals, best wel, maar gedrag van oma ga je niet veranderen.
Tip na kerst is het uitverkooptijd!

MarSy
Ond

En wat als je nu een koptelefoon van de eerste beste speelgoed winkel kreeg, zou je er dan net zo blij mee zijn?

Je hoeft niet aan de dure wensen te voldoen, maar koop dan iets heel anders en niet de goedkope versie (of goedkope zooi) van wat iemand wil

Daffie
Krúimeldief

Omdat hij het wel handig vond als we die hadden. Had m dan op je eigen lijstje gezet...

Dani
Soms

Grootouders van beide kanten kochten altijd iets van het lijstje van de kinderen of van ons, nu ze ouder en minder mobiel worden kopen wij het voor ze of ze geven geld. Van de rest die op de verjaardagen komt stuurt ongeveer de helft een appje met de vraag wat de wensen van de jarige zijn, er wordt dan altijd één van de suggesties gegeven. De andere helft geeft geld of bedenkt zelf iets. Eén van de familieleden weet altijd precies de plank mis te slaan, zowel bij verjaardagen van de kinderen als van ons en ook bij de kraamcadeaus destijds. Enkele voorbeelden, zoon kreeg op z'n eerste verjaardag een bekerset om zelf te beschilderen, was ie nog veel te jong voor. Toen hij zes werd kreeg hij een plaatjesboek met geluidenknopjes wat volgens de gever heel bijzonder was, het boek stond al lang bij ons in de kast, want zoon had het op zijn tweede verjaardag ook al gekregen. Toen hij 12 werd kreeg hij een bandenplaksetje, want hij moet nu ver fietsen naar school. Zoon heeft alles dankbaar in ontvangst genomen. De kraamcadeaus waren vaak kleertjes en dan een setje, waarvan de jurk in maat 74, het shirt in maat 86 en de maillot in maat 56 of een acryl truitje in een maat die de baby in de zomer pastte. Zelf kreeg ik geurolie, zo'n houten beer uit de jaren 80 in het groen, de kleur die ik absoluut niet mooi vind, samen met man bioscoopkaartjes die alleen in een stad op anderhalf uur rijden in te leveren waren, terwijl man een hekel aan films heeft (is bekend bij de gever) en zo zijn er veel meer van dit soort cadeaus voorbij gekomen, maar af en toe zit er ook wel hele leuke dingen tussen, maar ik heb voorgesteld om als volwassen geen cadeaus meer te geven, zij doen hun best en wij hebben er niks aan dat is toch zonde, in mijn familie hebben we dat al lang geleden afgeschaft, op het laatst gaf iedereen elkaar een envelop met geld en aangezien we allemaal in dezelfde periode jarig zijn werd de inhoud zo weer teruggegeven. De kinderen krijgen wel een cadeau of geld.

OND
MarSy

Hoegenaamd niet, maar ik pleit ook niet voor cadeau's à la zo goedkoop mogelijk...

Een cadeau is (hier toch), zoals ze dat in Gent zeggen, "boven ola": het is een leuk extraatje, bovenop al die andere dingen die je wel echt nodig hebt.
Dat laat nog altijd veel speelruimte: een nieuw paar schoenen is geen "cadeau", maar die blitse, peperdure sportschoenen "die iedereen op school heeft" kan het wel zijn.

Als ik mijn dochter moet geloven "krijgt ze nooit iets" en is zij steeds het arme kneusje. De directeur van haar school vertelt een ander verhaal: "bijna een derde van de kinderen op school komt uit een gezin dat het financieel zeer, zeer moeilijk heeft en we hebben ongeveer evenveel betaalde als onbetaalde rekeningen.".

Dochterlief (12) krijgt doorgaans maar een cadeau in december: we nemen sinterklaas, kerstmis en nieuwjaar samen en het is een collectief cadeau waar de ganse familie aan bijdraagt, naargelang de financiële mogelijkheden: alles mag, absoluut niks moet, alle giften zijn anoniem. Sinds we dat systeempje geïntroduceerd hebben is de ganse familie erop overgeschakeld: er komen briefomslagen binnen en er gaan er buiten :-))) .

Slechts een cadeau in december en gans de familie die bijdraagt: het mag dus iets kosten. De kleine suggereert wat ze wil hebben, maar uiteindelijk beslissen mijn ex en ik en "nut" en hoe ze ermee omgaat spelen daar een grote rol in.

Sinilind
Ja, ex man + ex vriend

Ik was net bevallen van dochter, 27 jaar terug, en vond mezelf dik en lelijk. Ik huilde om mijn hangbuik (kraamtranen, dochter was geboren op 18 december, ik ben 23 december jarig). En ik had altijd koude voeten.
Wat kreeg ik voor mijn verjaardag?...
Een weegschaal en pantoffels...
Mijn ex vriend (tussen scheiding en huidige vriend) had er ook een handje van.
Verder gelukkig niet, maar sommige dingen lijken me vreselijk. Ik overleg altijd met schoonzoon over cadeau voor dochter en andersom...
Sini

rutiel
Oh Sini!

Wat erg! Een weegschaal krijgen vlak na je bevalling. Geen wonder dat je gescheiden bent (of was dit geen kado van je ex-man?).
Ik zie het zo voor me moet ik zeggen...

Wilgenkatje
een mens zou het cadeautjes geven voorgoed afleren

als je al deze treurige en soms lachwekkende belevenissen leest! Een verrassing is niet per definitie leuk. Als je alleen exact dat wilt krijgen wat je in gedachten hebt, koop het dan zelf zoals OND. dan is er niks te zeuren.

Hoewel....'het hebben van de zaak is het einde van het vermaak...'

Tamar
cadeaus

Ik bescheur me echt om al die rare cadeaus. Gelukkig ben ik zelf immuun, want ik kreeg van mijn ouders echt nooit wat ik wilde hebben. Ik kreeg of iets goedkoops dat nog ergens lag, of iets educatiefs (waar ik nog meer de pest aan had). Mijn ouders vonden dat geld nuttig besteed diende te worden en Barbies of speelgoedpistooltjes waren ook nog slecht voor de opvoeding.

Nu geven we elkaar nauwelijks cadeautjes, behalve met Sinterklaas, en dan gaat het toch vooral om de gedichten. Dat gold natuurlijk niet voor de kinderen, die kregen wat ze wilden en wat binnen het budget viel. Als ik in een bos woonde kregen ze dat niet, maar in de stad hadden ze goed speelgoed nodig dat aangepast was aan hun leeftijd.Voor iedereen gaven we evenveel uit en oma mocht voor de letters en marsepein zorgen. Dat ging prima.

Tamar
het bed

vind ik trouwens wel echt een tragisch verhaal. Als je iets zo graag wou en je krijgt het, maar het wordt je weer afgenomen, en dan nog midden in de nacht...nee. Echt naar. De rest vind ik vooral grappig, en ook zonde van het geld (daar komt mijn opvioeding weer om de hoek kijken).

Kenfan
Oh, een weegschaal vlak na je bevalling..

Dat is wel heel erg. Was dat een aanmaning om af te vallen of een teken dat hij van je hield gewoon zoals je was?

Toen oudste werd geboren hadden wij ook nog geen nagel om onze kont te krabben. En echt zo'n semi -studenetage met alleen de hoogst noodzakelijke huisraad. En ik zat wel na elke weegsessie bij de verloskundige over mijn gewicht te emmeren. Mijn heel praktisch ingestelde man had me ook zomaar een fraaie weegschaal kunnen geven.

Dan was ik acuut in een PND geschoten waar ik nooit meer uitgekomen was. Want ik kon pas na een half jaar mijn oude kleren weer aan. Want alleen die vrouwen die het absoluut niet nodig hebben vallen af door bv te geven. Gelukkig kwam mijn oudste 10 dagen na mijn verjaardag.

CC
Oud topic

Maar wat is hij leuk! ( Behalve het bed, dat kan echt niet)
Mijn moeder wilde altijd dingen geven ' die we op ons veertigste nog leuk vonden'. Héél irritant. Wij kregen bijna nooit echt speelgoed want dat vonden we dertig jaar later niet meer leuk. Dus van Sinterklaas weleens een soort wind chime gekregen terwijl ik graag een Popple wilde. Toen mijn moeders l oma overleed, erfde mijn moeder wat geld, waarvan wij ook wat kregen. Ik stond al bijna bij de speelgoed winkel in dat felbegeerde Lego kasteel af te rekenen, maar het werd me uit mijn hoofd gepraat. Ik kon toch véél beter mee naar de gallerie om een leuk kunstwerk uit te zoeken :)

Mijn moeder kun je wél toevertrouwen met het zelf uitzoeken van iets wat je graag wil. Mijn man wilde een keer een doppenset voor Kerstmis en hij kreeg de grootste set van Tengtools a 200 Euro... Zelfde met horloge voor zoon van vijf, met wijzers wilde hij. Aan mijn moeder gevraagd en zij kocht voor hem een mooi horloge van een duur merk. Ze had met ons overlegd over de kleur. Beste kerstcadeau ooit!

Pagina's