Verhuizen of niet

Dichtbij de kinderen wonen, zeker deze leeftijd, zou voor mij wel heel belangrijk zijn. Tenzij je verwacht dat ze binnen een paar jaar uit deze stad vertrekken voor bijvoorbeeld studie

Ik denk dat nu juist nog een goede leeftijd is, omdat je daar nu nog je werk hebt en omdat je nog in staat bent om nieuwe dingen te verkennen. Ik zou niet teveel op de kinderen leunen, zij moeten de vrijheid hebben om te verhuizen. 
Wellicht kun je de sportvereniging aanhouden. 
Wellicht kun je in de stad alles op de fiets gaan doen en heb je geen auto meer nodig (scheelt veel in de kosten). 
De financiële lasten worden in de loop van de tijd vanzelf minder, vanwege de inflatie. 
Als je het kunt betalen zou ik nu dus wel gaan verhuizen. 

Ik zou de dochters even buiten beschouwing laten hierbij. Die zijn al groot en volgen hun eigen weg en dat kan maar zo naar 200 km verderop zijn. Daarbij zit niet iedere dochter te wachten op spontane bezoekjes van haar moeder
Maar voor jezelf, zou je er zelf graag willen wonen? Ook als je ouder bent? Of juist als je ouder bent?

Ik hecht erg aan voorzieningen op loop-  of fietsafstand. Persoonlijk zou ik in een dorp  hooguit willen wonen voor de rust en de ruimte . Met een gehorig huis en een minituin vallen die voordelen ook weg. Mits financieel haalbaar zou voor mij jouw  dilemma een nobrainer zijn.

kenfan schreef op 22-01-2026 om 09:30:

Ik hecht erg aan voorzieningen op loop- of fietsafstand. Persoonlijk zou ik in een dorp hooguit willen wonen voor de rust en de ruimte . Met een gehorig huis en een minituin vallen die voordelen ook weg. Mits financieel haalbaar zou voor mij jouw dilemma een nobrainer zijn.

Dat heb ik dus ook. Alles op loopafstand, ook het ov, zodat ik er op den duur zelfs met een rollator naar toe kan.

" Ook als je ouder bent? Of juist als je ouder bent?" - dat zat ik ook te denken. Zelf roep ik altijd dat je als oudere in een stad moet wonen.
Ik vind het, net als Kenfan, heel prettig om voorzieningen op loop- of fietsafstand te hebben en daarom woon ik ook al mijn hele volwassen leven in de stad (ik had bovendien nooit een rijbewijs, maar dat is een kip-en-eiverhaal). Maar als je eenmaal oud en krakkemikkig bent, ben je helemaal blij als je in de stad woont, waar iha het OV (veel) beter is, meer voorzieningen en activiteiten beschikbaar zijn, en je ook nog eens op eigen initiatief naar de film of het theater kan zonder een regiotaxi te moeten bellen. 

Die afweging is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik zou verhuizen.

mits financieel haalbaar; zeker verhuizen. Heel prettig om dichter bij elkaar te wonen en meer voorzieningen die ook als je ouder wordt handig zijn. Maar vooral een huis wat naar je zin is.

yasmijn27 schreef op 22-01-2026 om 08:57:

Ik zou de dochters even buiten beschouwing laten hierbij. Die zijn al groot en volgen hun eigen weg en dat kan maar zo naar 200 km verderop zijn. Daarbij zit niet iedere dochter te wachten op spontane bezoekjes van haar moeder
Maar voor jezelf, zou je er zelf graag willen wonen? Ook als je ouder bent? Of juist als je ouder bent?

Ik zou juist wel rekening houden met de dochters. Nu kunnen ze nog spontaan komen langswaaien. Heerlijk toch? Mochten ze straks ergens anders gaan studeren, dan kunnen ze hun beide ouders zien in de weekenden dat ze terug zijn. Als jij verder weg woont, is dat toch weer een belemmering.

In ons geval is dat niet zo vaak. Mijn dochter logeert dan meestal bij mij, maar ze zorgt ervoor dat ze ook haar vader even opzoekt. Ze gaan dan meestal even lunchen of uit eten. Andersom, als ze een weekend bij haar vader is, komt ze altijd nog een keer bij mij langs. Fijn voor ouders én kind.

Ik zou ook zeggen: verhuizen.

yasmijn27 schreef op 22-01-2026 om 09:38:

[..]

Dat heb ik dus ook. Alles op loopafstand, ook het ov, zodat ik er op den duur zelfs met een rollator naar toe kan.

Wij wonen in een dorp maar wel met vrij veel voorzieningen, restaurants en een theater, ook ov maar dan bus, geen tram of metro en trein. Een paar supermarkten op loopafstand, het centrum ook. Maar natuurlijk wel minder winkels dan in een stad. Een auto is hier wel erg makkelijk. 

Grappig dat best veel mensen naar de stad zouden verhuizen in de door jou beschreven situatie. Mogelijk wat meer stadse reageerders.
Ik ben zelf een tijd geleden verhuisd en heb getwijfeld of ik in het grote dorp waar ik woon (met winkels, theater, OV etc.) een andere woning zou kopen of naar de stad hier ca.10 km vandaan zou verhuizen. Mijn kinderen zijn iets ouder en wonen niet in die stad (maar hun vader nu wel), dus de situatie is iets anders.
Toch zou ik vooral nadenken wat je zelf zou willen als de kinderen daar niet zouden wonen. Misschien gaat de oudste over een paar jaar ergens anders wonen, misschien gaat de jongste over een paar jaar ergens anders studeren?
Ik heb bedacht dat ik voor tenminste 15 jaar ergens wil kunnen blijven wonen. En toen bedacht waar ik dat wilde doen (ook in dit grote dorp waren er trouwens meer mogelijkheden en plekken). En ik wilde erg graag in dit dorp blijven wonen vanwege de omgeving, is echt anders dan in de stad wonen.
In de stad heb ik dan wel vriendinnen wonen, maar dan hangt het er ook weer vanaf waar je komt te wonen of je daar veel aan hebt. Ik heb vroeger in een steden gewoond. Mijn ervaring is dat het een stuk anoniemer is, in zijn algemeenheid. Kan natuurlijk per straat verschillen. Ook iets om rekening mee te houden.
Het lijkt mij vooral heel heftig om dubbele woonlasten te gaan krijgen zoals jij beschrijft. Ik wilde juist met het ouder worden lagere woonlasten. Dat geeft mij namelijk veel vrijheid om te doen wat ik wil. Ook minder afhankelijk zijn van een bepaalde baan of bepaald inkomen. Heerlijk. En met het ouder worden kan ook je gezondheid minder worden en ook dan is het fijn als je niet zware financiële verplichtingen hebt voor een lange tijd. Afhankelijk van je financiële situatie en vooruitzichten zou ik er wel 3x over nadenken als ik jou was.
Bij mij is er een prima OV-verbinding naar de stad. De kinderen kunnen hier dus ook langskomen. En als het een keer toch onhandig is, haal ik ze evt. wel op of breng ze weg.
Tot slot, onderschat een verhuizing niet. Ik vond het erg zwaar. Het is een van de  life events. Wil je dat jezelf aandoen? Dan moet je het wel graag willen om te verhuizen als er verder geen noodzaak is.
Ik ben wel benieuwd wat je uiteindelijk beslist.

Ik ken iemand die haar kinderen in een straal van 10 minuten fietsen heeft wonen maar ze nauwelijks ziet. Je hebt 't niet altijd in de hand hè. 

Luzettebg schreef op 25-01-2026 om 06:36:

Bedankt allemaal voor jullie reacties! Ik heb een bod gedaan maar helaas was het winnende bod niet van mij. Denk dat er 1 ton boven vraagprijs is geboden! Dat is voor mij niet haalbaar. In mijn dorp zijn voorzieningen in orde ; 2 supermarkten een bakker huisartsen apotheek drogist cafetaria. Geen restaurants en theater ed maar dat vind ik niet erg. Nu kan ik nog eens nadenken wat ik zou willen als kinderen nog ouder en onafhankelijk zijn. Dan is het een voordeel als ik in stad bij vader woon omdat aanloop dan sneller kan. Het nadeel zijn de hogere woonlasten. Het is nu eenmaal zo dat stad ton duurder is tov dorp hier. En het idee om minder vrij te zijn en afhankelijk van baan om lasten te betalen houdt mij tegen idd. Plus de fijne contacten op sportvereniging. Mijn eigen huis nu moet weer opgefrist worden schilderwerk en keuken. Maar stel ik steeds uit vanwege verhuiswens. Ik zal nu eens nadenken over verhuizen binnen dorp met grotere keuken en voelen hoe blij ik daar van word....jullie zien..Ben er nog niet uit!

Ps de wijk in stad voelde als dorp heel vriendelijk

Ik begrijp je dilemma heel goed, ook voor mij zouden de hogere vaste lasten van een huis in de stad erg zwaar wegen. Wat betreft aanloop van de kinderen, als ze graag bij je langs willen komen, doen ze dat toch wel, 14 km is niet ver.